اصل انتها-به-انتها

اصل انتها-به-انتها (به انگلیسی: End-to-end principle) یا اصل سرتاسر یک چارچوب طراحی در شبکه‌های کامپیوتری است. در شبکه‌هایی طراحی شده با توجه به این اصل، ویژگی‌های خاص برنامه به جای گره‌های واسطه‌ای مانند دروازه‌ها و روترها، برای برقراری شبکه در گره‌های انتهایی شبکه ارتباط دارند.

ماهیت آنچه بعداً اصل انتها-به-انتها نامیده خواهد شد، در کار پاول باران و دونالد دیویس در شبکه‌های بسته سوئیچ در دهه ۱۹۶۰ موجود بود. لوییز پوزین پیشگام استفاده از استراتژی انتها-به-انتها در شبکه CYCLADES در دهه ۱۹۷۰ بود.[۱] این اصل برای اولین بار به صراحت در سال ۱۹۸۱ توسط سالتزر، رید و کلارک بیان شد. معنای اصل نتها-به انتها از زمان بیان اولیه آن به‌طور مداوم تفسیر می‌شود. همچنین، فرمول‌های قابل‌توجهی از اصل انتها‌به‌انتها را می‌توان قبل از مقاله اصلی سالتزر، رید و کلارک درسال ۱۹۸۱ یافت.

یک پیش فرض اساسی این اصل این است که سود حاصل از اضافه کردن ویژگی‌ها به یک شبکه ساده به سرعت کاهش می‌یابد، به ویژه در مواردی که میزبان‌های نهایی مجبورند این توابع را فقط به دلیل انطباق، یعنی کامل بودن و درست بودن براساس مشخصات، پیاده‌سازی کنند. آنچه اجرای یک عملکرد خاص بدون در نظر گرفتن استفاده یا عدم استفاده از عملکرد، مجازات برخی منابع را در پی دارد و اجرای یک عملکرد خاص در شبکه این مجازات‌ها را بین تمام سرویس گیرنده‌ها توزیع می‌کند.

مفهوم

طبق اصل انتها به انتها، شبکه فقط وظیفه تأمین اتصال ترمینال‌ها را بر عهده دارد، هر نوع اطلاعاتی باید در پایانه‌ها مستقر شود.

مفهوم اساسی در پشت اصل انتها به انتها این است که برای دو فرایند که از طریق برخی از ابزارهای ارتباطی با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند، نمی‌توان انتظار داشت که قابلیت اطمینان حاصل شده از این ابزار کاملاً با الزامات قابلیت اطمینان فرایندها مطابقت داشته باشد. به‌طور خاص، برآورده کردن یا فراتر رفتن از الزامات قابلیت اطمینان بسیار بالا در فرآیندهای ارتباطی جدا شده توسط شبکه‌هایی با اندازه غیرپیشرفته، هزینه بیشتری نسبت به بدست آوردن درجه اطمینان مورد نیاز با تأیید مثبت و انتقال مجدد مثبت (که به آنها PAR یا ARQ گفته می‌شود) است. عبارت دیگر، به دست آوردن قابلیت اطمینان بیش از حد مشخص توسط مکانیزم در میزبانهای نهایی شبکه به جای در گره‌های واسطه بسیار آسان‌تر است، به ویژه هنگامی که شبکه‌های دوم از کنترل خارج باشند، و نه پاسخگو به، سابق.[nb ۱] تصدیق‌های مثبت از انتها به انتها با دوباره امتحان‌های بی‌نهایت می‌توانند از هر شبکه ای با احتمال انتقال بیش از صفر انتقال موفقیت‌آمیز داده‌ها از یک سر به سر دیگر، به‌طور دلخواه قابلیت اطمینان بالایی کسب کنند.

اصل انتها-به-انتها به‌طور پیش پا افتاده به توابع فراتر از کنترل و اصلاح خطای پایان به انتها تسری نمی‌یابد. به عنوان مثال، هیچ استدلال سر راست و پایانی برای پارامترهای ارتباطی مانند تأخیر و توان تولیدی قابل ارائه نیست. در مقاله‌ای در سال ۲۰۰۱، بلومنتال و کلارک یادداشت کردند:[الف] "در ابتدا، استدلال‌های پایان به پایان حول الزاماتی بود که می‌توانست به درستی در نقاط انتهایی پیاده سازی شود؛ اگر پیاده سازی در داخل شبکه تنها راه تحقق این نیاز است. پس از وهله اول بحثی پایان به پایان مناسب نیست".[۳]: 80 

اصل انتها-به-انتها با اصل بی‌طرفی شبکه ارتباط تنگاتنگی دارد و گاهی اوقات به عنوان یک پیش‌درآمد مستقیم نیز دیده می‌شود.[۴]

تاریخ

در دهه ۱۹۶۰، پل باران و دونالد دیویس، در توضیحات شبکه آرپانت، توضیحات مختصری دربارهٔ قابلیت اطمینان دادند که جوهر اصل بعدی به پایان است. به نقل از مقاله باران در سال ۱۹۶۴، «میزان اطمینان و خطای خام ثانویه است. به هر حال شبکه باید با انتظار خسارت سنگین ساخته شود. روشهای قدرتمند حذف خطا وجود دارد».[۵]: 5  به همین ترتیب، دیویس در مورد کنترل خطای انتها به انتها یادداشت می‌کند، «تصور می‌شود که همه کاربران شبکه نوعی کنترل خطا را برای خود فراهم می‌کنند و بدون مشکل می‌توان یک بسته گمشده را نشان داد. به همین دلیل، از دست دادن بسته‌ها، اگر به اندازه کافی نادر باشد، قابل تحمل است».[۶]: 2.3 

منابع

  1. ↑ Bennett, Richard (September 2009). "Designed for Change: End-to-End Arguments, Internet Innovation, and the Net Neutrality Debate" (PDF). Information Technology and Innovation Foundation. pp. 7, 11. Archived from the original (PDF) on 29 August 2019. Retrieved 11 September 2017.
  2. ↑ Sunshine, C. A. (1975). Issues in Communication Protocol Design – Formal Correctness. Draft. INWG Protocol Note 5. IFIP WG 6.1 (INWG). (Copy from CBI).
  3. ↑ Blumenthal, M. S. and D. D. Clark (2001). "Rethinking the Design of the Internet: The End-to-End Arguments vs. the Brave World". In: ACM Transactions on Internet Technology 1.1, pp. 70–109. (Online pre-publication version).
  4. ↑ Alexis C. Madrigal; Adrienne LaFrance (25 Apr 2014). "Net Neutrality: A Guide to (and History of) a Contested Idea". The Atlantic. Retrieved 5 Jun 2014. This idea of net neutrality...[Lawrence Lessig] used to call the principle e2e, for end to end
  5. ↑ Baran, P. (1964). "On Distributed Communications Networks". In: IEEE Transactions on Communications 12.1, pp. 1–9.
  6. ↑ Davies, D. W. , K. A. Bartlett, R. A. Scantlebury, and P. T. Wilkinson (1967). "A Digital Communication Network for Computers Giving Rapid Response at Remote Terminals". In: SOSP '67: Proceedings of the First ACM Symposium on Operating System Principles. Gatlinburg, TN. October 1–4, 1967. New York, NY: ACM, pp. 2.1–2.17.
  7. Bärwolff, M. (2010). "End-to-End Arguments in the Internet: Principles, Practices, and Theory". Self-published online and via Createspace/Amazon (PDF, errata, etc.)
  8. Bolt, Beranek and Newman Inc. (1974). Interface Message Processors for the Arpa Computer Network. BBN Report 2816. Quarterly Technical Report No.5, 1 January 1974 to 31 March 1974. Bolt, Beranek and Newman Inc. (BBN). (Private copy, courtesy of BBN).
  9. McQuillan, J. M. and D. C. Walden (1977). "The ARPA Network Design Decisions". In: Computer Networks 1.5, pp. 243–289. (Online copy). Based on a Crowther et al. (1975) paper, which is based on BBN Report 2918, which in turn is an extract from BBN Report 2913, both from 1974.
  10. Clark, D. D. , K. T. Pogran, and D. P. Reed (1978). “An Introduction to Local Area Networks”. In: Proceedings of the IEEE 66.11, pp. 1497–1517.
  11. Clark, D. D. (2007). Application Design and the End-to-End Arguments. MIT Communications Futures Program Bi-Annual Meeting. Philadelphia, PA. May 30–31, 2007. Presentation slides. (Online copy).
  12. McQuillan, J. M. (1973). Software Checksumming in the IMP and Network Reliability. RFC 528. Historic. NWG.
  13. Scheblik, T. J. , D. B. Dawkins, and Advanced Research Projects Agency (1968). RFQ for ARPA Computer Network. Request for Quotations. Advanced Research Projects Agency (ARPA), Department of Defense (DoD). (Online copy بایگانی‌شده در ۲۰۱۱-۰۸-۱۵ توسط Wayback Machine).
  14. Saltzer, J. H. , D. P. Reed, and D. D. Clark (1981) "End-to-End Arguments in System Design". In: Proceedings of the Second International Conference on Distributed Computing Systems. Paris, France. April 8–10, 1981. IEEE Computer Society, pp. 509-512.
  15. Saltzer, J. H. , D. P. Reed, and D. D. Clark (1984) "End-to-End Arguments in System Design". In: ACM Transactions on Computer Systems 2.4, pp. 277-288. (See also here for a version from Saltzer's MIT homepage.)
  16. Walden, D. C. (1972). "The Interface Message Processor, Its Algorithms, and Their Implementation". In: AFCET Journées d’Études: Réseaux de Calculateurs (AFCET Workshop on Computer Networks). Paris, France. May 25–26, 1972. Association Française pour la Cybernétique Économique et Technique (AFCET). (Online copy).
  17. Metcalfe, R. M. (1973). "Packet Communication". PhD thesis. Cambridge, MA: Harvard University. Online copy (revised edition, published as MIT Laboratory for Computer Science Technical Report 114). Mostly written at MIT Project MAC and Xerox PARC.
  18. BBN (1974). Interface Message Processors for the Arpa Computer Network. BBN Report 2913. Quarterly Technical Report No. 7, 1 July 1974 to 30 September 1974. Bolt, Beranek and Newman Inc. (BBN).
  19. Walden, D. C. (1974) Some Changes to the IMP and the IMP/Host Interface. RFC 660. Historic. NWG.
  20. Saltzer, J. H. (1980). End-to-End Arguments in System Design. Request for Comments No. 185, MIT Laboratory for Computer Science, Computer Systems Research Division. (Online copy).
  1. ↑ The possibility of enforceable contractual remedies notwithstanding, it is impossible for any network in which intermediary resources are shared in a non-deterministic fashion to guarantee perfect reliability. At most, it may quote statistical performance averages.
  1. ↑ More precisely:[۲] "THM 1: A correctly functioning PAR protocol with infinite retry count never fails to deliver, loses, or duplicates messages. COR 1A: A correctly functioning PAR protocol with finite retry count never loses or duplicates messages, and the probability of failing to deliver a message can be made arbitrarily small by the sender." (p. 3).
خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «persian-alpha» وجود دارد، اما برچسب <references group="persian-alpha"/> متناظر پیدا نشد. ().
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.