اصول پیلی

جزوه ۱۸۸۸ نوشته جورج فریزر بلک (۱۰مارس۱۸۶۵-۷سپتامبر۱۹۴۸)

اصول پیلی (به انگلیسی: policing by consent) خلاصه‌ای از ایده‌هایی است که سر رابرت پیل برای تعریف نیروی پلیس اخلاقی ارائه داد. رویکرد بیان شده در این اصول معمولاً در بریتانیا و کشورهای دیگر همانند ایرلند، استرالیا و نیوزیلند به عنوان «پلیس با رضایت» شناخته می‌شود. در این مدل از پلیس، افسران پلیس به عنوان شهروندانی با لباس فرم در نظر گرفته می‌شوند. آنها قدرت خود را برای پلیس کردن شهروندان خود با رضایت ضمنی آن شهروندان اعمال می‌کنند. «پلیس بر اساس رضایت» نشان می‌دهد که مشروعیت پلیس در نظر عموم مردم بر اساس اجماع حمایتی است که از شفافیت در مورد اختیارات آنها، درستکاری آنها در اعمال این اختیارات و پاسخگویی پلیس در قبال انجام این کار ناشی می‌شود.

پیشینه تاریخی

قتل عام پیترلو، که در اینجا توسط ریچارد کارلایل در سال ۱۸۱۹ به تصویر کشیده شده است، یکی از درگیری‌های بین مردم و مقامات در بریتانیا قبل از اتخاذ اصول پیلیان بود.

در اوایل سده نوزدهم بریتانیا، تلاش‌های دولت برای ایجاد یک نیروی پلیس برای لندن با مخالفت روبرو شد. مردم به ایده یک نیروی پلیس بزرگ و احتمالاً مسلح مشکوک بودند و می‌ترسیدند که از آن برای سرکوب اعتراضات یا حمایت از حکومت نامحبوب استفاده شود. از سال ۱۷۹۳ بریتانیا با فرانسه، که دارای شناخته‌شده‌ترین، سازمان‌یافته‌ترین و پردرآمدترین نیروی پلیس در آن زمان و همچنین یک نیروی پلیس مخفی و سیاسی بود، در جنگ بود و بسیاری از بریتانیایی‌ها از هرگونه ارتباط نیروی پلیس با فرانسه ناراحت بودند. اکثر مردم فکر نمی‌کردند که ایجاد و کنترل یک نیروی پلیس وظیفه دولت ملی باشد و فکر می‌کردند که باید تحت کنترل محلی باشد.[۱][۲]

پس از پایان جنگ‌های ناپلئونی در سال ۱۸۱۶، عوامل متعددی کشور را به سمت رکود اقتصادی شدید سوق داد. افزایش صنعتی‌سازی کشور، همراه با ترخیص نیروها، منجر به بیکاری گسترده شد. قوانین ذرت منجر به افزایش شدید قیمت نان شد، در حالی که لغو مالیات بر درآمد به این معنی بود که بدهی جنگ باید با مالیات بر کالاها جبران می‌شد که قیمت آنها را حتی بالاتر می‌برد. علاوه بر این، سال ۱۸۱۷ به طور غیرمعمول مرطوب و سرد بود و برداشت بسیار کمی داشت. این منجر به به اصطلاح خیزش پنتریچ شد که به دلیل آن سه مرد در داربی گال به دار آویخته و سر بریده شدند.[۳]

قتل عام پیترلو در سال ۱۸۱۹ در میدان سنت پیتر، منچستر رخ داد که در آن ۶۰،۰۰۰ نفر که برای حق رأی عمومی (و ایده‌های دیگر) تجمع کرده بودند، توسط حملات متعدد سواره نظام مورد هجوم قرار گرفتند، در نتیجه حداقل هجده نفر جان باختند. پس از آن شورش سواره نظام غربی یورکشایر در سال ۱۸۲۰ و قیام سیندرلو در سال ۱۸۲۱ رخ داد که دومی منجر به مرگ دو نفر گردید و یک مرد هم متعاقباً به دار آویخته شد.[۴] با توجه به این پیشینه بود که پیل گفت «اگرچه رهایی خطر بزرگی بود ولی نزاع مدنی خطر بزرگتری هست» و بدین ترتیب اصولی تدوین شد که به «اصول پیل» مشهور هست.[۵]

اصول سر رابرت پیل

پرتره سر رابرت پیل اثر جان لینل، ۱۸۳۸

توسعه

لندن در اوایل سده نوزدهم نزدیک به یک و نیم میلیون نفر جمعیت داشت ولی تنها توسط ۴۵۰ پلیس و ۴۵۰۰ نگهبان شب اداره می‌شد که متعلق به سازمان‌های جداگانه‌ای بودند.[۱] چندین کمیته پارلمانی، وضعیت پلیس لندن را بررسی کردند و پیشنهادهایی برای کمک به بهبود وضعیت موجود ارائه دادند.[۶] مفهوم پلیس حرفه‌ای توسط رابرت پیل، زمانی که در سال ۱۸۲۲ به عنوان وزیر کشور بریتانیا منصوب شد، مورد استفاده قرار گرفت و بر رویکردی سختگیرانه و کمتر اختیاری در اجرای قانون تأکید داشت. قانون پلیس متروپولیتن ۱۸۲۹ پیل، یک نیروی پلیس تمام وقت، حرفه‌ای و متمرکز برای منطقه لندن بزرگ تأسیس کرد که به عنوان پلیس متروپولیتن شناخته می‌شود.[۷][۸]

اصول پیل، فلسفه‌ای را توصیف می‌کند که سر رابرت پیل برای تعریف نیروی پلیس اخلاق‌مدار تدوین کرد. اصولی که به‌طور سنتی به پیل نسبت داده می‌شود، بیان می‌کند که:[۹][۱۰]

  • اینکه آیا پلیس مؤثر هست یا نیست، نه بر اساس تعداد دستگیری‌ها، بلکه بر اساس فقدان جرم سنجیده می‌شود.
  • بیش از هر چیز، یک شخصیت مقتدر مؤثر می‌داند که اعتماد و پاسخگویی از اهمیت بالایی برخوردار است. از این رو، اساس اصول پیل که اغلب نقل می‌شود چنین است: "پلیس، مردم هستند و مردم، پلیس هستند."

افسران پلیس متروپولیتن اغلب به نام سر رابرت (بابی) پیل، "بابی" نامیده می‌شدند و به عنوان اولین نیروی پلیس مدرن در نظر گرفته می‌شوند.[۷]

نه اصل پلیس

نه اصل پلیس از «دستورالعمل‌های عمومی» سرچشمه گرفته است که از سال ۱۸۲۹ به هر افسر پلیس جدید در پلیس کلانشهر صادر شده بود.[۱۱][۱۲] اگرچه پیل در سخنرانی‌ها و سایر ارتباطات خود به روح برخی از این اصول پرداخته است، مورخانی مانند سوزان لنتز و رابرت چیرز هیچ مدرکی مبنی بر گردآوری رسمی فهرست توسط او پیدا نکرده‌اند.[۹] وزارت کشور بریتانیا اظهار داشته است که این دستورالعمل‌ها احتمالاً نه توسط خود پیل، بلکه توسط چارلز روآن و ریچارد مین، کمیسرهای مشترک پلیس متروپولیتن هنگام تأسیس، نوشته شده‌اند.[۱۱][۱۲]

این اصول کلی بعدها توسط چارلز ریت در سال ۱۹۴۸ در کتابش با عنوان «تاریخچه مختصر پلیس بریتانیا» به نه نکته خلاصه شدند و معمولاً به این شکل ذکر می‌شوند:[۹][۱۱][۱۲]

  1. جلوگیری از جرم و بی‌نظمی، به عنوان جایگزینی برای سرکوب آنها توسط نیروی نظامی و شدت مجازات قانونی است.
  2. همواره اذعان داشته باشیم که قدرت پلیس برای انجام وظایف و کارکردهایش وابسته به تأیید عمومی از وجود، اعمال و رفتار آنها و همچنین توانایی آنان در تأمین و حفظ احترام عمومی است.
  3. همواره اذعان داشته باشیم که تأمین و حفظ احترام و تأیید عمومی به معنای تأمین همکاری داوطلبانه مردم در وظیفه تضمین رعایت قوانین نیز هست.
  4. همواره اذعان داشته باشیم که میزان تأمین همکاری مردم، به طور متناسب از لزوم استفاده از زور فیزیکی و اجبار برای دستیابی به اهداف پلیس می‌کاهد.
  5. جلب و حفظ رضایت عمومی، نه با خشنودی افکار عمومی، بلکه با نشان دادن مداوم خدمت کاملاً بی‌طرفانه به قانون، در استقلال کامل از سیاست، و بدون توجه به عدالت یا بی‌عدالتی در ماهیت قوانین فردی، با ارائه آماده خدمت و دوستی فردی به همه اعضای جامعه بدون توجه به ثروت یا جایگاه اجتماعی آنها، با به کارگیری آماده ادب و خوش‌خلقی دوستانه، و با فداکاری آماده در حفاظت و صیانت از زندگی بدست می‌آید.
  6. استفاده از نیروی فیزیکی تنها زمانی مجاز است که اعمال تشویق، پندواندرز و هشدارهای لازم برای جلب همکاری عمومی و برای تضمین رعایت قانون یا برقراری نظم کافی نباشد، و در آن موقعیت خاص هم، استفاده از حداقل میزان نیروی فیزیکی برای دستیابی به هدف پلیسی مجاز است.
  7. حفظ رابطه همیشگی با مردم که به سنت تاریخی مبنی بر اینکه پلیس، مردم و مردم، پلیس هستند، واقعیت می‌بخشد؛ پلیس تنها عضوی از مردم است که برای توجه تمام‌وقت به وظایفی حقوق دریافت می‌کند که در راستای رفاه و موجودیت هر شهروند در جامعه بر عهده او هست.
  8. همواره لزوم پایبندی دقیق به وظایف اجرایی پلیس را به رسمیت بشناسیم و از غصب ظاهری اختیارات قوه قضائیه برای انتقام‌جویی از افراد یا دولت و قضاوت آمرانه در مورد گناه و مجازات گناهکاران خودداری کنیم.
  9. همواره تشخیص دهیم که آزمون کارایی پلیس، فقدان جرم و بی‌نظمی است و نه شواهد قابل مشاهده اقدامات پلیس در برخورد با آنها.

مشروعیت

حضور مأموران پلیس در خیابان‌های لندن، که نماد جدیدی از قدرت دولت بود، از همان ابتدا پرسش‌هایی را در مورد مشروعیت پلیس مطرح کرد. دولت تلاش کرد از هر گونه اشاره‌ای مبنی بر نظامی بودن پلیس جلوگیری کند، بنابراین آنها مسلح نبودند. لباس آنها نیز هیچ شباهتی به لباس نظامی نداشت.[۱][۱۳]

در آن زمان، دولت محلی نقش بسیار مهم‌تری در زندگی روزمره شهروندان داشت. در ابتدا، بسیاری از بخش‌های جامعه با پلیس «جدید» مخالف بودند. عدم اطمینان در مورد آنچه آنها می‌توانند و نمی‌توانند انجام دهند، دلیل بسیاری از شکایات اولیه در مورد پلیس بود.[۱][۱۳]

مأموران به عنوان نقطه تماس منحصر به فردی بین دولت و عموم مردم عمل می‌کردند. مشروعیت این قدرت گسترش‌یافته دولت در افکار عمومی نسبت به پلیس منعکس می‌شد. با پیشرفت سده نوزدهم، بسیاری از بخش‌های جامعه، پلیس را با دیدی مطلوب‌تر می‌دیدند. با این حال، حتی در سده بیستم، تنش‌ها همچنان پابرجا بود.[۱][۱۳]

پلیس بر اساس رضایت

همکاری بین پلیس و مردم در لندن پس از جنگ، حدود ۱۹۴۸

همکاری عمومی

چارلز ریت، مورخ، در «مطالعه جدید تاریخ پلیس» (۱۹۵۶) توضیح داد که اصول سر رابرت پیل رویکردی به پلیس ایجاد کرد که «در تاریخ و در سراسر جهان بی‌نظیر است، زیرا نه از ترس، بلکه تقریباً منحصراً از همکاری عمومی با پلیس ناشی می‌شد، که توسط آنها به طور عمدی با رفتاری القا می‌شد که تأیید، احترام و محبت مردم را برای آنها تضمین و حفظ می‌کند.»[۱۱][۱۴]

وزارت کشور دولت بریتانیا در سال ۲۰۱۲، پلیس مبتنی بر رضایت را این گونه توضیح داد: «برخلاف قدرت دولت، قدرت پلیس از رضایت عمومی مردم ناشی می‌شود.» این به معنای رضایت یک فرد نیست و یک عبارت اضافی خارج از اصول پیلی اضافه کرد: «هیچ فردی نمی‌تواند رضایت خود را از پلیس یا از قانون پس بگیرد.»[۱۱] وزارت کشور مشروعیت پلیس را در نظر عموم، مبتنی بر اجماع عمومی در مورد حمایتی تعریف کرد که از شفافیت در مورد اختیارات آنها، صداقت آنها در اعمال این اختیارات و پاسخگویی آنها در قبال انجام این کار ناشی می‌شود.[۱۵]

یک مطالعه در سال ۲۰۲۱ مفهوم پلیس مبتنی بر رضایت را در سه عبارت توصیف کرد:

  1. پلیس «شهروندانی با لباس فرم» هست؛
  2. وظیفه اصلی پلیس در قبال مردم است، نه دولت؛
  3. استفاده از زور آخرین راه حل است.[۱۶]

مطالعه دیگری، پلیس مبتنی بر رضایت را با «پلیس مبتنی بر قانون» مقایسه می‌کند و می‌گوید: «اگرچه فرضیه اساسی پلیس در بریتانیا مبتنی بر رضایت است، سیستم پلیس بریتانیا به شکلی که اکنون وجود دارد، بیشتر یک فرآیند معکوس از واگذاری قدرت بیشتر به مردم از طریق قانون است تا پلیس مبتنی بر رضایت. به این ترتیب، پلیس در بریتانیا اکنون به پلیس مبتنی بر قانون تبدیل شده است، اما قانونی که پلیسی را موظف می‌کند که در برابر مردم پاسخگو باشد.» [۱۷]

نفوذ بین‌المللی

تأثیر این فلسفه هنوز هم در بسیاری از نقاط کشورهای مشترک المنافع، از جمله کانادا، استرالیا و نیوزیلند، قابل مشاهده است.[۱۸][۱۹][۲۰] همچنین در نیروهای پلیس وابسته به سلطنت و سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا دیده می‌شود.[۲۱] مدل بریتانیایی پلیس، بر پلیس ایالات متحده تأثیر گذاشت؛[۲۲][۲۳] این اصول، جنبش پلیس جامعه‌محور آمریکا را در دهه ۱۹۶۰ شکل دادند و هنوز هم جزئی از دکترین‌های پلیسی جدیدتر هستند.[۲۴] ویلیام براتون، اصلاح‌طلب آمریکاییِ در حوزۀ اجرای قانون، در سال ۲۰۱۴ آنها را «کتاب مقدس من» نامید،[۲۵] ولی دیگران در سال ۲۰۲۰ اظهار داشتند که به نظر می‌رسد اعمال این اصول در ایالات متحده "به طور فزاینده‌ای در حد بحث نظری" است.[۲۴] این اصطلاح گاهی برای توصیف پلیس در جمهوری ایرلند،[۲۶][۲۷] و در ایرلند شمالی بکار می‌رود.[۲۸] در هنگامی که هنگ کنگ مستعمره بریتانیا بود و مدتی پس از آن، مفهوم پلیس با رضایت بر آنها اعمال می‌شد ولی این رویکرد از آن زمان تاکنون کمرنگ شده است.[۲۹] این مفهوم در مورد کشورهای دیگر نیز به کار رفته است، که نیروهای پلیس آنها معمولاً غیرمسلح هستند.[۳۰]

برخی کشورها، مانند فنلاند، نروژ و دیگر کشورهای شمال اروپا، مستقل از اصول پیلی، یک مدل اجماعی از پلیس را توسعه دادند.[۳۱][۳۲][۳۳]

پلیس - نظم عمومی

اصل رضایت منجر به رویکردی متمایز در پلیس نظم عمومی شده است، همانطور که در اعتراضات G20 لندن در سال ۲۰۰۹ مشاهده شد.[۳۴][۳۵]

در نتیجه سنت پلیس بر اساس رضایت، پلیس بریتانیا رویکرد متفاوتی نسبت به جرایم نظم عمومی، همانند شورش‌ها، در مقایسه با سایر کشورهای غربی همچون فرانسه دارد.[۳۴][۳۵] با این وجود، پلیس نظم عمومی چالش‌هایی را برای رویکرد پلیس مبتنی بر رضایت ایجاد می‌کند.[۳۶][۳۷] مرگ ایان تاملینسون پس از اصابت گلوله یک افسر پلیس در جریان اعتراضات به اعتراضات به اجلاس گروه ۲۰ بحثی را در بریتانیا در مورد رابطه میان پلیس، رسانه‌ها و مردم و استقلال کمیسیون مستقل دادخواهی پلیس بریتانیا برانگیخت.[۳۸] در پاسخ به این نگرانی‌ها، بازرس ارشد پلیس، دنیس اوکانر، در نوامبر ۲۰۰۹ گزارشی ۱۵۰ صفحه‌ای را منتشر کرد که هدف آن بازگرداندن مدل پلیس مبتنی بر رضایت بریتانیا بود.[۳۹]

در طول دنیاگیری کووید-۱۹، اجرای قوانین موقت همچنان یکی از ملاحظات اصلی پلیس در بریتانیا و جمهوری ایرلند بود.[۴۰][۴۱][۴۲][۴۳][۴۴]

استفاده پلیس از سلاح گرم

درخواست‌ها برای مسلح کردن روتین افسران پلیس به سلاح گرم در بریتانیا همواره با مقاومت مواجه بوده‌است. با سابقه طولانی پلیس غیرمسلح، استفاده پلیس از سلاح گرم در بریتانیا بسیار محدودتر از در بسیاری از کشورهای دیگر است. بریتانیا یکی از ۱۹ کشوری است که نیروهای پلیس آن معمولاً غیرمسلح هستند. این کشورها همچنین قوانین نسبتاً محدودکننده‌ای در مورد مالکیت اسلحه غیرنظامی دارند.[۳۰][۴۵] افزایش استفاده از شوکر در بریتانیا به عنوان یک تغییر اساسی در پلیس شناخته شد[۴۶] و به عنوان عاملی مخرب در پلیس مبتنی بر رضایت مورد انتقاد قرار گرفت.[۴۷] براساس مطالعه‌ای نوشته شده‌است: «این واقعیت که مأموران عمدتاً بدون سلاح عمل می‌کنند، یک اصل کلیدی و مظهر [نظارت پلیسی بر اساس رضایت] است.»"[۱۶] حملات تروریستی در بریتانیا و اروپا منجر به افزایش استقرار مأموران مسلح شده‌است؛ همین مطالعه نشان داد که در بریتانیا، وقتی پلیس مسلح است، واکنش‌های منفی بیشتری نسبت به آنها نشان داده می‌شود.[۱۶] در فنلاند، پلیس مسلح است ولی نمی‌تواند بدون اجازه مستقیم شلیک کند یعنی آنها مسلح هستند ولی به طور پیش‌فرض مجاز به تیراندازی نیستند.[۳۰]

آموزش افسران پلیس

فنلاند و نروژ دو کشوری هستند که بر مدل پلیسی مبتنی بر رضایت تأکید دارند. نیروهای استخدام‌شدۀ آنان علاوه بر کسب مدرک در رشته عدالت کیفری یا رشته‌های مرتبط در کالج‌های ملی؛ مدتی را هم در پلیس محلی کارآموزی می‌کنند.[۴۵] در این دو کشور، قوانین سختگیرانه‌ای در مورد استفاده موجه از زور وجود دارد.[۴۸]

پانویس

  1. 1 2 3 4 5 "Sir Robert Peel and the new Metropolitan Police". The National Archives. Retrieved 29 December 2013.
  2. ↑ "Relations between the Police and Public". The Open University. Archived from the original on 2019-05-09. Retrieved 2019-05-10.
  3. ↑ Cooper, Brian (1983). Transformation of a Valley: The Derbyshire Derwent. Heinemann.
  4. ↑ "Protest and democracy 1818 to 1820, part 2 How close was Britain to revolution?". The National Archives. UK Government. Retrieved 22 July 2019.
  5. ↑  Peel, Arthur George Villiers (1895). "Peel, Robert (1788-1850)" . In Sidney Lee (ed.). فرهنگ زندگی‌نامه ملی. Vol. 44. لندن: اسمیت، الدر اند کو.
  6. ↑ Fraser, Mary (2018-12-07). Policing the Home Front 1914-1918: The control of the British population at war (به انگلیسی). Routledge. ISBN 978-1-351-34556-9.
  7. 1 2 Terrill, Richard J. (2015). World Criminal Justice Systems: A Comparative Survey (revised ed.). Routledge. p. 32. ISBN 978-1317228820.
  8. ↑ "Metropolitan Police". UK Parliament. Retrieved 29 December 2013.
  9. 1 2 3 لنتز، سوزان ای.; چیرز، رابرت اچ. (2007). "ابداع اصول پیل: مطالعه‌ای بر تاریخچه «کتاب‌های درسی» پلیس". مجله عدالت کیفری. 35 (1): 69–79. doi:10.1016/j.jcrimjus.2006.11.016.
  10. ↑ The Committee Office, House of Commons. "House of Commons - HC 1456 Home Affairs Committee: Written evidence submitted by the National Black Police Association (NBPA)". publications.parliament.uk (به انگلیسی). Retrieved 2020-06-14.
  11. 1 2 3 4 5 "پلیس با رضایت". وزارت کشور بریتانیا. 10 December 2012. Retrieved 29 December 2013.
  12. 1 2 3 "اصول پلیس خوب". موسسه مطالعات جامعه مدنی. December 2015. Retrieved 7 October 2017.
  13. 1 2 3 "Police-Public Relations: Introduction". www.open.ac.uk. Archived from the original on 2021-02-25. Retrieved 2021-06-25.
  14. ↑ Reith, Charles (1956). A New Study of Police History. London: Oliver & Boyd. p. 140.
  15. ↑ "Surveillance Camera Code of Practice" (PDF). UK Government Home Office. June 2013. p. 5. Retrieved 1 December 2013.
  16. 1 2 3 Yesberg, Julia A.; Bradford, Ben; Dawson, Paul (2021-03-01). "An experimental study of responses to armed police in Great Britain". Journal of Experimental Criminology (به انگلیسی). 17 (1): 1–13. doi:10.1007/s11292-019-09408-8. ISSN 1572-8315. S2CID 213848947. ایدئولوژی پلیس بریتانیا بر مفهوم «پلیس بر اساس رضایت» استوار است: این که پلیس «شهروندانی با لباس فرم» هستند؛ وظیفه اصلی پلیس در قبال مردم است، نه دولت؛ و استفاده از زور آخرین راه حل است. این واقعیت که مأموران عمدتاً بدون سلاح فعالیت می‌کنند، یک اصل کلیدی و مظهر این ایدئولوژی است. با این حال، علیرغم سابقه طولانی پلیس بدون سلاح، حملات تروریستی اخیر در بریتانیا و اروپا و افزایش احتمالی جرایم خشونت‌آمیز جدی منجر به افزایش استقرار مأموران مسلح و درخواست‌ها برای مسلح کردن روتین تعداد بیشتری از پلیس شده است.
  17. ↑ Varghese, John (2010). "Police Structure: A Comparative Study of Policing Models". SSRN Electronic Journal. doi:10.2139/ssrn.1605290. ISSN 1556-5068.
  18. ↑ de Lint, Willem (December 2004). "Public Order Policing in Canada" (PDF). p. 9. Retrieved 29 December 2013.
  19. ↑ Goldsmith, Andrew (2001). "Police Power and Democracy in Australia". National Criminal Justice Reference Service. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved 29 December 2013.
  20. ↑ Buttle, John. "The Case Against Arming The New Zealand Police". Academia.edu. Retrieved 29 December 2013 {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help); Greener, Bethan (23 February 2021). "Policing by consent is not 'woke' — it is fundamental to a democratic society". The Conversation (به انگلیسی). Retrieved 2021-06-24.
  21. ↑ Her Majesty's Inspectorate of Constabulary and Fire & Rescue Services. "International and specialist agencies". Retrieved 2020-12-06.
  22. ↑ Dempsey, John S.; Forst, Linda S. (2015). An Introduction to Policing (8 ed.). Cengage Learning. pp. 6–8. ISBN 978-1305544680. Many believe that the English model of policing eventually became the model for the United States.
  23. ↑ Archbold, Carol A. (2013). Policing (PDF). Sage Publication. ISBN 9781412993692. سر رابرت پیل... چندین اصل را شناسایی کرد که به باور وی منجر به اعتبار نزد شهروندان می‌شود... بسیاری از این ایدئولوژی‌ها توسط سازمان‌های پلیس آمریکا نیز در این دوره زمانی اتخاذ شدند و در برخی از سازمان‌های پلیس معاصر در سراسر ایالات متحده همچنان پابرجا هستند.
  24. 1 2 کول, مایک (6 May 2020). "پلیس آمریکا برای دشمن اشتباهی آماده شده است". Foreign Policy (به انگلیسی). Retrieved 2021-01-07. اصول پیلی قلب جنبش پلیس جامعه‌محور آمریکا را تشکیل می‌دهند که با تلاش‌های دولت جانسون در دهه ۱۹۶۰ آغاز شد و هنوز هم جزء مهمی از دکترین پلیس امروز است ولی از سال ۲۰۲۰، این ایده به طور فزاینده‌ای در حد یک نظریه به نظر می‌رسد.
  25. ↑ "Sir Robert Peel's Nine Principles of Policing". The New York Times. 2014-04-16. Retrieved 2017-12-19.
  26. ↑ "Ireland". www.interpol.int (به انگلیسی). Retrieved 2022-01-25. At the heart of this process is the concept of policing by consent.
  27. ↑ Hamilton, Claire; Black, Lynsey (2021-10-26). "'Strikingly and stubbornly high': Investigating the paradox of public confidence in the Irish police". European Journal of Criminology. 20 (4): 1464–1483. doi:10.1177/14773708211046194. ISSN 1477-3708. S2CID 240046774. the absence of a tradition of policing by consent
  28. ↑ Davies, Gemma (2020-12-07). "Facilitating Cross-Border Criminal Justice Cooperation Between the UK and Ireland After Brexit: 'Keeping the Lights On' to Ensure the Safety of the Common Travel Area". The Journal of Criminal Law. 85 (2): 77–97. doi:10.1177/0022018320977528. ISSN 0022-0183. S2CID 230605266. The priority here has been to embed an inclusive and community-based form of policing by consent
  29. ↑ "How Peel Street reminds of principles still relevant to policing in Hong Kong". South China Morning Post (به انگلیسی). 2015-01-06. Retrieved 2020-12-05; "'Partnership with Our Community' symposium hosted by Hong Kong Police in partnership with the Centre for Criminology, University of Hong Kong" (PDF). 30 November 2016. We can only perform our duties effectively, if we have the trust, confidence and collective support of the community we seek to serve. In this regard, ‘policing by consent’ requires a degree of legitimacy that can only be achieved from the public at large when they are confident in the transparency of our powers, the integrity of our officers and the accountability of our actions.; "In city under siege, can police force rise to repair image?". South China Morning Post (به انگلیسی). 2020-03-31. Retrieved 2020-12-05; "APPG on Hong Kong finds Hong Kong police "indisputably" broke international human rights laws". Whitehouse (به انگلیسی). 2020-08-04. Retrieved 2020-12-05. Traditionally, the idea of policing by consent was absolutely central to the operation of the Hong Kong Police Force. But this idea has been lost.
  30. 1 2 3 "What the U.S Can Learn from Countries Where Cops Are Unarmed". Time. Retrieved 2020-12-05. While the 19 nations in the world that do not arm officers vary greatly in their approach to policing, they share a common thread. “What we can identify in these countries is that people have a tradition—and an expectation—that officers will police by consent rather than with the threat of force,” says Guðmundur Ævar Oddsson, associate professor of sociology at Iceland’s University of Akureyri who specializes in class inequality and forms of social control such as policing.; Kara Fox, CNN Graphics by Henrik Pettersson (19 July 2017). "How US gun culture compares with the world". CNN. Retrieved 2020-12-05. a small club of 19 nations do not routinely arm their police forces ... Botswana, Cook Islands, Fiji, Iceland, Ireland, Kiribati, Malawi, Marshall Islands, Naru, New Zealand, Niue, Norway, Samoa, Solomon Islands, Tonga, Tuvalu, the United Kingdom (Northern Ireland excepted), Vanuatu, U.S. Virgin Islands.
  31. ↑ Høigård, Cecilie (2011-08-01). "Policing the North". Crime and Justice. 40: 265–348. doi:10.1086/659840. ISSN 0192-3234. S2CID 144163532.
  32. ↑ "Seminar: Policing the Nordic Countries in the 21st Century - Department of Public and International Law". www.jus.uio.no (به انگلیسی). Retrieved 2021-07-04.
  33. ↑ Lappi-Seppälä, Tapio; Tonry, Michael (2011). "Crime, Criminal Justice, and Criminology in the Nordic Countries". Crime and Justice. 40 (1): 1–32. doi:10.1086/660822. ISSN 0192-3234. JSTOR 10.1086/660822. S2CID 144603070.
  34. 1 2 Orde, Hugh (2011-05-05). "The British approach to policing protest". The Guardian. ISSN 0261-3077. Retrieved 2019-05-10.
  35. 1 2 Jordan, Mark (30 July 2012). Contextualising and Comparing the Policing of Public Order in France and Britain (PDF) (PhD thesis). Cardiff University. "نتایج اصلی حاصل از این تحقیق در تفاوت‌های تاریخ، ساختارها و سنت‌های آشکار در نهادهای ملی مرکزی فرانسه و رویکرد مبتنی بر جامعه‌ی تفویض‌شده‌ی بریتانیا نهفته است. تنش‌های آشکار در هر دو کشور، بین اهمیت آرمان‌های جمهوری‌خواهانه یا اصول پیلی و واقعیت‌های اجتماعی آنها نهفته است."
  36. ↑ Mead, David (2010-12-10). "Time to reconsider policing by consent? | David Mead". The Guardian. ISSN 0261-3077. Retrieved 2019-05-10.
  37. ↑ Grace, Jamie (2018-05-08). "A balance of rights and protections in public order policing: A case study on Rotherham". European Journal of Current Legal Issues. 24 (1). ISSN 2059-0881. Archived from the original on 2020-07-13. Retrieved 2019-05-10. البته بر اساس نظریه «نظارت پلیسی بر اساس رضایت» که در بافت بریتانیا غالب است، این یک عنصر حیاتی از مشروعیت پلیس است که اعتراضات عمومی به صورت بی‌طرفانه و به شیوه‌ای از نظر سیاسی بی‌طرفانه کنترل شود.
  38. ↑ Sarah Lyall, "Critics Assail British Police for Harsh Tactics During the G-20 Summit Meeting", The New York Times, 30 May 2009.
  39. ↑ Paul Lewis, Sandra Laville, "G20 report lays down the law to police on use of force", The Guardian, 25 November 2009.
  40. ↑ "Police told to be 'consistent' on lockdown powers". BBC News. 2020-03-31. Retrieved 2020-03-31.
  41. ↑ Desai AM, Unmesh (October 2020). "Policing with Consent". London City Hall. London Assembly Labour. Retrieved 2020-12-06.
  42. ↑ "Policing by consent is crucial during lockdown". Gloucestershire's Office of the Police and Crime Commissioner (به انگلیسی). 2020-04-23. Archived from the original on 2021-06-24. Retrieved 2021-06-24.
  43. ↑ "Coronavirus (COVID-19): international policing responses - part 1 - during lockdown". www.gov.scot (به انگلیسی). Retrieved 2022-01-25.
  44. ↑ "Coronavirus (COVID-19): international policing responses - part 1 - during lockdown". www.gov.scot (به انگلیسی). Retrieved 2022-01-25. Based on its tradition of policing by consent
  45. 1 2 "What Are Police Like in Other Countries?". Council on Foreign Relations (به انگلیسی). Retrieved 2021-06-28.
  46. ↑ "مجلس عوام - پلیس اعتراضات گروه ۲۰ - کمیته امور داخلی". publications.parliament.uk. Retrieved 2021-06-28. تصمیم برای گسترش استقرار دستگاه‌های انرژی هدایت‌شده به برخی از افسران غیرمسلح و آموزش‌هایی که دریافت می‌کنند، باید مورد بررسی قرار گیرد. استفاده از این سلاح در مقیاس عمومی، مسائل زیادی را در مورد امنیت عمومی ایجاد می‌کند و استفاده گسترده‌تر از شوکر نیز نشان‌دهنده یک تغییر اساسی بین پلیس و عموم مردم است. پلیس بریتانیا مبتنی بر رضایت و تعامل رو در رو است، استفاده از شوکر می‌تواند این رابطه را از بین ببرد و شکافی بین پلیس و پلیس ایجاد کند. علاوه بر این، ما هیچ اقدامی را برای مجاز کردن استفاده گسترده‌تر از آن فراتر از مقابله با یک تهدید خشونت‌آمیز تأیید نمی‌کنیم.
  47. ↑ "Police chiefs criticise £10m Taser rollout". The Guardian (به انگلیسی). 2019-09-27. Retrieved 2021-06-28.
  48. ↑ "How US police training compares with the rest of the world". BBC News (به انگلیسی). 2021-05-17. Retrieved 2021-06-28.

مطلعه بیشتر

  • "پلیس با رضایت: نشریه‌ای از ائتلاف ملی پاسخگویی پلیس (N-COPA)". ائتلاف. ایالات متحده آمریکا. ۱۹۹۴.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.