اعدام در ادیان

ادیان بزرگ جهان دیدگاه‌های گوناگونی درباره اخلاقی بودن مجازات اعدام داشته‌اند[۱] و از این رو، در طول تاریخ بر چگونگی اجرای این مجازات توسط دولت‌ها تأثیر گذاشته‌اند.[۲] اگرچه دیدگاه برخی ادیان در طول زمان تغییر کرده است، اما میزان تأثیر آن‌ها بر اعدام معمولاً به وجود یک نظام اخلاقی دینی و میزان نفوذ دین بر حکومت بستگی دارد. کدهای اخلاقی دینی غالباً بر اساس مجموعه‌ای از تعالیم، مانند عهد عتیق یا قرآن، تدوین شده‌اند.[۳]

از زمان شورای دوم واتیکان، کلیسای کاتولیک روم به‌طور کلی با مجازات اعدام مخالفت کرده است. در اوت ۲۰۱۸، پاپ فرانسیس بند مربوط به اعدام را در کتاب تعلیمات کلیسای کاتولیک اصلاح کرد و به‌طور صریح آن را در هر شرایطی محکوم نمود، زیرا آن را حمله‌ای غیرقابل‌قبول به حرمت و کرامت انسان دانست.[۴]

آیین بودا بر شفقت نسبت به حیات موجودات تأکید فراوان دارد، چنان‌که در آموزهٔ پانچا-سیلا (پنج فرمان اخلاقی) آمده است. در این دیدگاه، به جای انتقام، باید به بازپروری و درمان بزهکاران پرداخت. به همین دلیل، بودیسم معمولاً با مجازات اعدام مخالف بوده است.[۵]

اگرچه تورات بیش از ۳۰ مورد را برمی‌شمرد که در آن‌ها اعدام مجاز است، اما محدودیت‌های فراوانی در اجرای آن وجود دارد که عملاً آن را دشوار کرده است. از سال ۱۹۵۴، اسرائیل استفاده از مجازات اعدام را غیرقانونی اعلام کرده است، مگر در موارد نسل‌کشی یا خیانت.[۶]

آیین بودایی

مجازات اعدام در آیین بودیسم یک اصل ثابت شده است؛‌ گرچه در کشورهای بودایی، با مجازات اعدام به‌طور کلی مخالفت می‌شود، تعیین دیدگاهی مشخص و واحد از منظر بودیسم درباره اعدام دشوار است، زیرا برخی از کشورهایی که اکثریت جمعیت آن‌ها بودایی هستند، الزاماً از اصول دینی پیروی نمی‌کنند. پنج فرمان بودایی دستورات الهی از سوی خدایی خاص نیستند، بلکه راهنمایی‌های اخلاقی برای زیستن درست به‌شمار می‌روند. از این‌رو، حاکمان احساس نمی‌کنند در صورت سرپیچی از آن‌ها مجازات الهی خواهند دید، و برخی از آنان ممکن است در اداره کشور به‌کلی این اصول اخلاقی را نادیده بگیرند.[۳]

هندوئیسم

اگرچه آیین هندو در طول تاریخ موضع مشخصی نسبت به مجازات اعدام نداشته و تأثیر اندکی بر دیدگاه دولت هند در این زمینه گذاشته است،[۳] اما هند (که حدود ۸۰ درصد جمعیت آن پیرو آیین هندو هستند) کمترین نرخ اجرای حکم اعدام را در میان کشورهای جهان دارد.[۷] در متون دینی هندویی مانند مهابهاراتا می‌توان پایه‌هایی برای مخالفت با مجازات اعدام یافت، هرچند در دوره‌هایی از تاریخ، حاکمان هندو خود این مجازات را به‌کار برده‌اند.[۳]

یهودیت

آموزه‌های یهودیت در اصل از اجرای مجازات اعدام حمایت می‌کنند، اما استاندارد اثبات جرم برای صدور حکم مرگ به‌قدری سخت‌گیرانه است که در عمل، این مجازات با تصمیم‌های تلمودی لغو شده است. به گفته منابع یهودی، «چهل سال پیش از ویرانی معبد» در سال ۷۰ میلادی، یعنی حدود سال ۳۰ میلادی، سنهدِرین (دادگاه عالی دینی یهود) مجازات اعدام را عملاً لغو کرد و آن را صرفاً حدّ نهایی نظری برای شدت مجازات دانست که تنها خداوند، نه انسان‌های جایزالخطا، حق اجرای آن را دارد.[۸]

مسیحی

برداشت‌های گوناگونی از عهد جدید درباره‌ مجاز بودن یا ارزش اجتماعی مجازات اعدام در سنت مسیحی شکل گرفته است.[۹] در حالی‌که برخی از مسیحیان معتقدند خوانش دقیق برخی متون اعدام را ممنوع می‌داند، گروهی دیگر به آیات مختلفی از عهد جدید اشاره می‌کنند که ظاهراً اجرای مجازات مرگ را تأیید می‌کنند.[۱۰]

بسیاری از مسیحیان نخستین به‌طور جدی با مجازات اعدام مخالفت می‌کردند. فرمانی کلیسایی از روم که حدود سال ۲۰۰ میلادی صادر شده، هر قاضی مسیحی را از صدور حکم اعدام منع می‌کرد. همچنین، اتهام‌زنی مسیحیان به دیگران در مواردی که می‌توانست منجر به اعدام یا تازیانه‌زدن با تسمه‌های سرب‌دار شود، ممنوع بود. در قرن پنجم میلادی، دیدگاه مسیحیان نسبت به مجازات اعدام تدریجاً نرم‌تر شد. در سال ۴۰۵، پاپ اینوسنت اول اعلام کرد که قضاتی که حکم اعدام را اجرا می‌کنند، دیگر از کلیسا طرد نخواهند شد، هرچند که این عمل هنوز از نظر اخلاقی ناپسند شمرده می‌شد.[۱۱]

اسلام

اعدام در اسلام یک قانون مورد تایید شریعت است و در بیشتر کشورهای اسلامی، به رسمیت شناخته می‌شود.

آیین بهائی

در آیین بهائی، برای قتل و آتش‌افروزی، مجازات اعدام یا حبس ابد تعیین شده است.[۱۲] برای بازداشتن دیگران از ارتکاب چنین جرایمی، عبدالبهاء — یکی از چهره‌های برجسته دینی در آیین بهائی — تصریح کرده است که جامعه حق دارد از مجازات اعدام استفاده کند، اما نه به قصد انتقام فردی، بلکه برای نمایش پیامدهای جرم به دیگران.[۱۳] بیت‌العدل اعظم، که نهادی منتخب به‌صورت دموکراتیک در آیین بهائی است، نمایانگر اجرای قوانین مندرج در متون بهائی می‌باشد و هدف آن پیشبرد صلح و آرامش اجتماعی است.[۱۴]

منابع

  1. ↑ Greenberg 2008.
  2. ↑ Grasmick 1993.
  3. 1 2 3 4 Greenberg 2008, pp. 295–343.
  4. ↑ "Nuova redazione del n. 2267 del Catechismo della Chiesa Cattolica sulla pena di morte". Holy See Press Office. Retrieved 9 August 2018.
  5. ↑ Horigan 1996.
  6. ↑ Davison 2000.
  7. ↑ Johnson 2009.
  8. ↑ Jerusalem Talmud (Sanhedrin 41 a).
  9. ↑ SpearIt, Reimagining the Death Penalty: Targeting Christians, Conservatives (15 July 2020). Buffalo Law Review Vol. 68 (2020), Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=3651740
  10. ↑ e.g. Acts 25:11 (though this could more properly be seen in St. Paul's declaration that the Christian should submit to the secular government and laws rather than approving of capital punishment).
  11. ↑ Chadwick 1986.
  12. ↑ "Bahá'í Reference Library - The Kitáb-i-Aqdas, Pages 203-204". reference.bahai.org. Retrieved 24 October 2020.
  13. ↑ (‘Abdu’l-Bahá, Some Answered Questions, p. 268)
  14. ↑ "The Promise of World Peace - October 1985 - To the Peoples of the World". universalhouseofjustice.bahai.org. Retrieved 2022-12-01.