اعلامیه حقوق ۱۶۸۹
| اعلامیه حقوق | |
|---|---|
 | |
| تاریخ ایجاد | ۱۶۸۹ |
| تاریخ تصویب | ۱۶ دسامبر ۱۶۸۹ |
| جای ایجاد سند | بایگانی مجلس بریتانیا |
| نویسنده(گان) | مجلس انگلستان |
| آرمان | تضمین حقوق مجلس انگلستان و حقوق شهروندی، تاکید بر داشتنِ دستِ بالای پروتستانها در مجلس |
اعلامیه حقوق (به انگلیسی: Bill of Rights) سندی بود که مجلس انگلستان برای تعریف و محافظت از حقوق شهروندی در در ۱۶ دسامبر ۱۶۸۹ صادر کرد. این اعلامیه دامنه قدرت پادشاه را محدود نمود، حقوق مجلس را گسترش داد، و حق آزادی بیان را در مجلس انگلستان به رسمیت شناخت.
انگلستان در همه طول سده ۱۷ (میلادی) دچار مشکلات داخلی بود. در ۱۶۰۳ دودمان استوارت جای خاندان تودور را گرفت. در این دوره، بورژواها وارد مجلس شده و با پشتیبانی از پیوریتنها، از در مقابله با انگلیکانها مورد پشتیبانی جیمز یکم درآمدند. در ۱۶۲۵ چارلز یکم انگلستان جانشین جیمز یکم شد و دعوای شاه و مجلس، که به صدور اعلامیه حقوق در سال ۱۶۸۹ از سوی مجلس منجر شد به اوج خود رسید. شاه در سال بعد مجلس را منحل کرد.
این لایحه که عمدتاً بر اساس ایدههای نظریهپرداز سیاسی جان لاک تدوین شده است، الزام قانونی برای تاج و تخت جهت جلب رضایت مردم به عنوان نمایندگان پارلمان را تعیین میکند. این لایحه علاوه بر تعیین محدودیتهایی بر اختیارات پادشاه، حقوق پارلمان، از جمله پارلمانهای منظم، انتخابات آزاد و امتیاز پارلمانی را نیز تعیین کرد. همچنین حقوق فردی، از جمله ممنوعیت مجازاتهای ظالمانه و غیرمعمول و حق عدم پرداخت مالیاتهای وضع شده بدون تأیید پارلمان را فهرست کرد. در نهایت، چندین مورد از تخلفات جیمز دوم انگلستان را شرح و محکوم کرد. این منشور، بازگوییِ قانونیِ اعلامیه حقوق است که توسط پارلمان کنوانسیون در فوریه 1689 به ویلیام سوم و ماری دوم ارائه شد و از آنها دعوت کرد تا به عنوان حاکمان مشترک انگلستان، جانشین جیمز دوم شوند که گفته میشد از سلطنت کنارهگیری کرده و تخت سلطنت را خالی گذاشته است.
پانویس
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Bill of Rights 1689». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۵ فوریه ۲۰۱۷.
