افاریم کاتزیر

افاریم کاتزیر
אפרים קציר‎
چهارمین رئیس‌جمهور اسرائیل
دوره مسئولیت ۲۴ مه ۱۹۷۳ – ۲۴ مه ۱۹۷۸
نخست‌وزیر	گلدا مئیر اسحاق رابین مناخم بگین
پس از	زالمان شائزیر
پیش از	اسحاق نافون
اطلاعات شخصی
زاده	۱۶ مهٔ ۱۹۱۶ کی‌یف، امپراتوری روسیه
درگذشته	۳۰ مهٔ ۲۰۰۹ (۹۳ سال) رخووت، اسرائیل
ملیت	اسرائیل
حزب سیاسی	حزب کار اسرائیل
همسر(ان)	نینا گوتلیب
فرزندان	۱
تخصص	دانشمند
امضا

افرائیم کاتزیر (عبری: אפרים קציר‎؛ ۱۶ مهٔ ۱۹۱۶ – ۳۰ مهٔ ۲۰۰۹) یک بیوفیزیکدان اهل اسرائیل بود. وی در فاصله سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ به‌عنوان چهارمین رئیس‌جمهور اسرائیل فعالیت می‌کرد.

کاتزیر در ۳۰ مه ۲۰۰۹ دو هفته بعد از تولد ۹۳ سالگی‌اش درگذشت.

افرایم کاتچالسکی (که بعدها کاتزیر نام گرفت) پسر یودل-گرش (یهودا) و تزیلیا کاتچالسکی در کیف، در امپراتوری روسیه (امروزه در اوکراین) بود. در سال ۱۹۲۵ (چندین نشریه به سال ۱۹۲۲ اشاره می‌کنند)، او به همراه خانواده‌اش به فلسطین تحت قیمومیت مهاجرت کرد و در اورشلیم ساکن شد. در سال ۱۹۳۲، او از دبیرستان رهاویا فارغ‌التحصیل شد. یکی از همکلاسی‌هایش، شولامیت لاسکوف، او را به عنوان «ستاره درخشان» آن دوره به یاد می‌آورد. او «جوانی قدبلند و کمی چاق بود که مهربانی‌اش بر چهره خندانش نمایان بود.» او در همه زمینه‌ها سرآمد بود، «حتی در نقاشی و ژیمناستیک، که در آنها هم دست کمی از بقیه نداشت. او در حساب و بعداً در ریاضیات نفر اول کلاس بود. هیچ‌کس به گرد پایش هم نمی‌رسید.»

کاتزیر مانند برادر بزرگترش، آهارون، به علوم علاقه‌مند بود. او در دانشگاه عبری اورشلیم در رشته‌های گیاه‌شناسی، جانورشناسی، شیمی و باکتری‌شناسی تحصیل کرد. در سال ۱۹۳۸ مدرک کارشناسی ارشد و در سال ۱۹۴۱ مدرک دکترا گرفت. در سال ۱۹۳۹، از اولین دوره افسران هاگانا فارغ‌التحصیل شد و فرمانده واحد دانشجویی در نیروهای میدانی (هیش) شد.

او و برادرش روی توسعه روش‌های جدید جنگ کار کردند. در اواخر سال ۱۹۴۷، پس از وقوع جنگ فلسطین در سال ۱۹۴۸، و در آستانه جنگ برای استقلال اسرائیل، کاتزیر با دیوید ریتنبرگ، زیست‌شیمی‌دانی که در آن زمان در دانشگاه کلمبیا کار می‌کرد، ملاقات کرد و اظهار داشت: «من برای جنگ استقلال [قریب‌الوقوع/در حال انجام اسرائیل] به میکروب و سم نیاز دارم.» ریتنبرگ موضوع را به حییم وایزمن ارجاع داد. وایزمن در ابتدا این درخواست را رد کرد و کاتزیر را «وحشی» خواند و خواستار اخراج او از مؤسسه علمی سیف در رخووت شد، اما چند هفته بعد کوتاه آمد و اخراج او لغو شد. اندکی پس از آن، در مارس ۱۹۴۸، برادرش آهارون، که دهه‌ها بعد یکی از قربانیان قتل‌عام فرودگاه لود بود، به عنوان مدیر یک واحد تحقیقاتی به نام هیمید در فلسطین تحت قیمومیت که شامل جنگ بیولوژیکی بود، منصوب شد. سپس در اوایل آوریل تصمیمی برای استفاده از چنین موادی علیه اعراب گرفته شد. در ماه مه، بن گوریون، با توجه به موفقیت برادرش در تهیه مواد و تجهیزات جنگ بیولوژیکی برای تولید آنها، افرایم را به عنوان مدیر واحد تحقیقاتی هیمید به جای برادرش منصوب کرد.

کاتزیر با نینا (با نام خانوادگی قبلی گوتلیب)، متولد موگیلف، بلاروس امروزی در سال ۱۹۱۴، که در سال ۱۹۸۶ درگذشت، ازدواج کرد. نینا به عنوان معلم زبان انگلیسی، روش منحصر به فردی را برای آموزش زبان ابداع کرد. او به عنوان همسر رئیس‌جمهور، رسم دعوت از نویسندگان کتاب‌های کودکان و خوانندگان جوان آنها را به اقامتگاه رئیس‌جمهور معرفی کرد. او در سال ۱۹۷۸ مرکز تئاتر نوریت کاتزیر اورشلیم را به یاد دختر مرحومشان، نوریت، که بر اثر قرار گرفتن تصادفی در معرض مونوکسید کربن درگذشت، تأسیس کرد. دختر دیگرشان، ایریت، خودکشی کرد. آنها یک پسر به نام مایر و سه نوه داشتند. کاتزیر در ۳۰ مه ۲۰۰۹ در خانه‌اش در رخووت درگذشت.

پس از ادامه تحصیل در مؤسسه پلی تکنیک بروکلین، دانشگاه کلمبیا و دانشگاه هاروارد، او به اسرائیل بازگشت و رئیس گروه بیوفیزیک در مؤسسه علوم وایزمن در رخووت شد، موسسه‌ای که خود در تأسیس آن نقش داشت. در سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸، کاتزیر دانشمند ارشد نیروهای دفاعی اسرائیل بود. تحقیقات اولیه او بر مدل‌های ساده پروتئین مصنوعی متمرکز بود، اما او همچنین روشی برای اتصال آنزیم‌ها ابداع کرد که به زمینه‌سازی برای آنچه اکنون مهندسی آنزیم نامیده می‌شود، کمک کرد.

در سال ۱۹۷۳، گلدا مایر با کاتزیر در دانشگاه هاروارد تماس گرفت و از او خواست که ریاست جمهوری را بپذیرد. او نام خانوادگی خود را به کاتزیر به معنای «برداشت» تغییر داد.

در ۱۰ مارس ۱۹۷۳، کاتزیر توسط کنست به عنوان چهارمین رئیس‌جمهور اسرائیل انتخاب شد. او با ۶۶ رأی موافق در مقابل ۴۱ رأی مخالف خود، افرایم اورباخ، به این سمت رسید و در ۲۴ مه ۱۹۷۳ به این سمت منصوب شد. در طول انتصاب او، سازمان ملل قطعنامه ۳۳۷۹ را تصویب کرد که «صهیونیسم را به عنوان نژادپرستی محکوم می‌کرد». او در اختلاف بین مکزیک (جایی که این قطعنامه ابتدا در کنفرانس جهانی زنان در سال ۱۹۷۵ مطرح شد) و جامعه یهودیان ایالات متحده به دلیل تحریم گردشگری علیه مکزیک که از سوی مکزیک هدایت می‌شد، درگیر بود.

در نوامبر ۱۹۷۷، او میزبان انور سادات، رئیس‌جمهور مصر، در اولین سفر رسمی یک رئیس دولت عرب به سرزمین‌های تحت کنترل اسرائیل بود. تا به امروز، این تنها سفر از این نوع است.

در سال ۱۹۷۸، او به دلیل بیماری همسرش از نامزدی برای دوره دوم خودداری کرد و اسحاق ناون جانشین او شد. پس از کناره‌گیری از ریاست جمهوری، او به کار علمی خود بازگشت.

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ephraim Katzir». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۵.
• «Ephraim_Katzir». دریافت‌شده در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۵.