اف. دبلیو. بین

فرانسیس ویلیام بین (انگلیسی: F. W. Bain؛ ۲۹ آوریل ۱۸۶۳ – ۲۴ فوریهٔ ۱۹۴۰) نویسنده بریتانیایی داستان‌های فانتزی بود که ادعا می‌کرد آن‌ها را از زبان سانسکریت ترجمه کرده است. یکی از داستان‌های او به نام «مهپاره، داستان‌های عشقی هندو» توسط صادق چوبک به زبان فارسی ترجمه شده است. اف. دبلیو. بین این داستان‌ها را خود نوشته بود ولی ادعا می‌کرد که آن‌ها را از «دست‌نوشته‌های» هندی ترجمه کرده است!

او در ۲۹ آوریل ۱۸۶۳ به دنیا آمد و فرزند جوزف بین بود. او در مدرسه وست‌مینستر تحصیل کرد و سپس به کالج کرایست چرچ آکسفورد رفت و در آنجا به عنوان دانشجوی کلاسیک ممتاز شد. در سال ۱۸۸۹، او به عنوان عضو کالج آل سولز انتخاب شد.

در جوانی یک بازیکن فوتبال آماتور مشتاق بود و بین سال‌های ۱۸۸۳ و ۱۸۸۶ نماینده دانشگاه در برابر کمبریج بود. او همچنین عضو تیم‌های آماتور برجسته آن زمان، واندررز و کورینتیانس بود.

در سال ۱۸۹۲، او وارد خدمات آموزشی هند شد و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۱۹ استاد تاریخ در کالج دکن پونه، در هند بریتانیا شد. او در ۲۴ فوریه ۱۹۴۰ درگذشت.

نخستن اثر او «مهپاره» (۱۸۹۸) بود که فرانسیس بین ادعا می‌کرد ترجمهٔ او از بخش هشتم شانزدهم یک دست‌نوشتهٔ سانسکریت است که توسط یک برهمن به او داده شده است. در این داستان، پادشاه سوریاکانتا عاشق شاهزاده خانم دانا و زیبای آنانگاراگا می‌شود که تنها با خواستگاری ازدواج می‌کند که معماهایی از او بپرسد که نتواند به آن پاسخ دهد. پادشاه با دوست باهوشش راساکوشا برای به دست آوردن شاهزاده خانم می‌رود.

در طول زندگی بین، بحث‌های زیادی در مورد این موضوع وجود داشت که آیا داستان‌های او واقعاً ترجمه هستند یا اینکه خودش آن‌ها را نوشته است. برخی از منتقدان اوّلیه حرف‌های او را پذیرفتند، امّا بسیاری دیگر این موضوع را نپذیرفتند. در یک نقد معاصر آمده است:

اگرچه این داستان‌ها آشکارا ساختگی می‌نمایند، امّا خیال‌پردازی‌های دلپذیری هستند و بهتر بود به جای اینکه خود را به عنوان «ترجمه» جا بزنند، خود را به شکل واقعی‌شان نشان می‌دادند. هیچ هندوی دیگری، مگر از نسل حاضر و تحت تأثیر بیگانگان، هرگز این داستان‌ها را خلق نکرده است… این داستان‌ها بسیار مؤدب و محجوبانه هستند، در حالی که داستان‌های عاشقانهٔ اصلی هندو بسیار بی‌پرواترند.

کتاب‌های اف. دبلیو. بین شامل پاورقی‌های زیادی است که به جناس‌ها و بازی‌های کلامی در زبان سانسکریت اشاره می‌کند که به ادعای نویسنده، نتوانسته آن‌ها را به زبان انگلیسی ترجمه کند.

پس از «مهپاره»، او داستان‌های دیگری نیز به همین سبک نوشت: «شربت زنبورها»، «حباب‌های کف»، «جوهر غروب»، «خاکستر یک خدا»، «معدن گناهان»، «تلیسه سپیده‌دم» و غیره. با انتشار کتاب‌های بیشتر، مشخص شد که اف. دبلیو. بین خودش این داستان‌ها را می‌نویسد و آن‌ها ترجمه نیستند.

بخش‌های زیادی از کتاب او با عنوان «هبوط خورشید»، توسط میتبال فولتون در مجموعهٔ رادیویی «برج چهارم اینورنس» استفاده شد.

قبل از نوشتن داستان‌های خیالی، اف. دبلیو. بین آثار دیگری نیز نوشته بود، از جمله کتاب‌های سیاسی. یکی از آن‌ها «ضد مسیح: بررسی کوتاه روح عصر» بود که با انتقاد یک منتقد روبه‌رو شد که می‌گفت: «برای یک منتقد دشوار است که در مورد کتابی که از ابتدا تا انتها آن را آزاردهنده می‌یابد، منصف باشد. آقای بین با این فرض شروع می‌کند که انقلاب فرانسه ضروری نبود.»

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «F. W. Bain». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۴ ژوئن ۲۰۲۲.