الخنیزر

الخنیزر
الخنیزر
عرب الخنیزر
روستا
ریشه‌شناسی: تل الخنیزر، تپه خوک‌ها
الخنیزر در قیمومت بریتانیا بر فلسطین واقع شده
الخنیزر
الخنیزر
مختصات: ۳۲°۲۵′۱۷″ شمالی ۳۵°۳۱′۲۰″ شرقی / ۳۲٫۴۲۱۳۹°شمالی ۳۵٫۵۲۲۲۲°شرقی / 32.42139; 35.52222
شبکه مختصات فلسطین۱۹۹/۲۰۳
واحد سیاسیقیمومت بریتانیا بر فلسطین
قضاقضای بیسان
تاریخ تخلیه۲۰ مه ۱۹۴۸
مساحت
 • کل۳٬۱۰۷ دونوم (۳٫۱۰۷ کیلومتر مربع یا ۱٫۲۰۰ مایل مربع)
جمعیت
 (۱۹۴۵)
 • کل۲۶۰
علت تخلیهپیامد سقوط شهر همجوار
شهرک کنونیتیرات زوی

الخنیزر (الخنیزر) روستایی عرب‌نشین فلسطینی در قضای بیسان بود که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۲۰ مه ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه شد. این روستا در جنوب شهر بیسان و در فاصلهٔ نزدیک به ۱۰ کیلومتری آن قرار داشت و نزدیک به ۲۰۰ متر پایین‌تر از سطح دریا واقع بود.

الخنیزر در آغاز اردوگاه فصلی بدوان کوچ‌نشین بود که به‌تدریج به روستایی یکجانشین تبدیل شد. ساکنان آن همگی مسلمان بودند و از چشمه‌های شمال و جنوب شرقی روستا برای آشامیدن و آبیاری بهره می‌بردند. پس از تخلیه، شهرک تیرات زوی بر زمین‌های این روستا و روستای همجوار الزراعه بنا شد.

پیشینه

در سال ۱۸۸۱ میلادی، تلی در نزدیکی روستا با نام «تل الخنیزر» به معنای «تپهٔ خوک‌ها» و چشمه‌ای مجاور با نام «عین الخنیزر» به معنای «چشمهٔ خوک‌ها» ثبت شد.[۱] واژهٔ «خنزیر» در زبان عربی به معنای خوک است.[۲]

دورهٔ قیمومت بریتانیا

روستا در زمینی هموار در بخش غربی روستای الزراعه قرار داشت. راه‌های فرعی آن را به جادهٔ اصلی بیسان–اریحا و روستاهای همجوار پیوند می‌داد.[۳] خانه‌های ساکنان ترکیبی از ساختمان‌های آجری و چادرها بود که در گسترهٔ وسیعی پراکنده شده بودند.[۳]

بر پایهٔ سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام دادند، جمعیت الخنیزر ۸۳ نفر و همگی مسلمان بودند.[۴] در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین این شمار به ۲۰۰ نفر مسلمان در ۴۷ خانه افزایش یافت.[۵]

بر پایهٔ آمار روستایی سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا ۲۶۰ نفر مسلمان بود[۶] و مساحت کل زمین‌های آن ۳٬۱۰۷ دونم بود.[۷] از این مقدار، ۳۶ دونم به مرکبات و موز، ۱٬۶۵۸ دونم به باغ‌ها و زمین‌های آبی، ۲۵۶ دونم به غلات اختصاص داشت[۸] و ۳۴ دونم زمین غیرقابل کشت بود.[۹]

شهرک یهودی‌نشین تیرات زوی در سال ۱۹۳۷ به دست مهاجران اروپایی بر زمین‌های روستاهای الخنیزر و الزراعه بنیاد نهاده شد.[۳]

جنگ ۱۹۴۸ و پیامدهای آن

به گزارش بنی موریس، ساکنان الخنیزر در ۲۰ مه ۱۹۴۸ روستا را در پی سقوط شهر همجوار ترک کردند.[۱۰] بر پایهٔ منابع عربی، عملیات نظامی علیه روستا به فرماندهی گیدعون و به دست تیپ گولانی انجام شد و روستا به‌طور کامل ویران گردید.[۳]

در سال ۱۹۴۸ جمعیت روستا به ۳۰۲ نفر رسیده بود و شمار آوارگان آن تا سال ۱۹۹۸ به نزدیک به ۱٬۵۸۲ نفر افزایش یافت.[۳]

روستا در زمان کنونی

در سال ۱۹۹۲ وضعیت روستا چنین گزارش شد: تنها نشانهٔ بازمانده یک گورستان بر فراز تل ابوالفرج (مختصات ۱۹۹/۲۰۳) در شمال محل روستا است. در شمال و غرب این تل، چشمه‌های عیون ام‌الفرج و عین‌الخنازیر جریان دارند و درختان نخل بیشتر محوطهٔ روستا و زمین‌های پیرامون آن را پوشانده‌اند.[۱۱]

منابع

  1. ↑ Palmer، E.H. (۱۸۸۱). The Survey of Western Palestine: Arabic and English Name Lists. Committee of the Palestine Exploration Fund. ص. ۱۵۷.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ Palmer، E.H. (۱۸۸۱). The Survey of Western Palestine: Arabic and English Name Lists. Committee of the Palestine Exploration Fund. ص. ۱۶۹.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. 1 2 3 4 5 «الخنیزر». حق العودة. ۲۰۱۳-۰۴-۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۷-۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ Barron، J.B. (۱۹۲۳). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of ۱۹۲۲. Government of Palestine. ص. ۳۱.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ Mills، E. (۱۹۳۲). Census of Palestine ۱۹۳۱. Population of Villages, Towns and Administrative Areas. Government of Palestine. ص. ۷۹.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. ↑ Government of Palestine, Department of Statistics (۱۹۴۵). Village Statistics, April, ۱۹۴۵. ص. ۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵: A Classification of Land and Area Ownership in Palestine. Palestine Liberation Organization Research Center. ص. ۴۳.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵. Palestine Liberation Organization Research Center. ص. ۸۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵. Palestine Liberation Organization Research Center. ص. ۱۳۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. xvii. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. Institute for Palestine Studies. ص. ۵۴. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون