السمرا

السمرا
السمرا
روستا
یادبود عثمانی ۱۹۱۴ برای دو خلبان کشته‌شده، ۱٫۵ کیلومتری شرق محل روستا
یادبود عثمانی ۱۹۱۴ برای دو خلبان کشته‌شده، ۱٫۵ کیلومتری شرق محل روستا
مختصات: ۳۲°۴۳′۲۳″ شمالی ۳۵°۳۷′۰۲″ شرقی / ۳۲٫۷۲۳۰۶°شمالی ۳۵٫۶۱۷۲۲°شرقی / 32.72306; 35.61722
شبکه مختصات فلسطین۲۰۸/۲۳۶
واحد سیاسیقیمومت بریتانیا بر فلسطین
بخشبخش طبریه
تاریخ تخلیه جمعیت۲۱ آوریل ۱۹۴۸
جمعیت
 (۱۹۴۵)
 • کل۲۹۰
علت تخلیه جمعیتپیامد سقوط شهر مجاور
شهرک‌های کنونیهه‌اون

السمرا (السمرا) روستایی عرب فلسطینی در بخش طبریه از قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. این روستا در ۲۱ آوریل ۱۹۴۸ در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ در سرزمین قیمومتی فلسطین از سکنه تخلیه شد. السمرا در ۱۰ کیلومتری جنوب‌شرقی شهر طبریه، بر ساحل جنوب‌شرقی دریاچه طبریه قرار داشت و نزدیک به ۳ کیلومتر با مرز سوریه و فلسطین فاصله داشت. بلندی‌های جولان از شرق بر آن مشرف بود.

روستا مسجدی در مرکز خود و چندین خرابه باستانی از جمله «خربة التوافیق» و «خربة دویربان» داشت. ساکنان السمرا عمدتاً مسلمان بودند و کشاورزی منبع اصلی درآمد آنان به‌شمار می‌رفت. پس از تخلیه، شهرک هه‌اون در سال ۱۹۴۹ بر بخشی از زمین‌های روستا بنا شد و امروزه هیچ اثری از خانه‌های روستا بر جای نمانده‌است.

پیشینه

دوره عثمانی

یوهان لودویگ بورکارت، پژوهشگر و جهانگرد سوئیسی، در اوایل سده نوزدهم میلادی السمرا را تنها روستای آباد ساحل شرقی دریاچه طبریه توصیف کرد و از ساختمان‌های سنگی کهن آن یاد نمود.[۱]

در سال ۱۸۳۸، ادوارد رابینسون نام روستا را «خربة السمره» ثبت کرد و آن را در ساحل شرقی دریاچه قرار داد.[۲] ساکنان روستا مسلمان بودند.[۳]

در ۱۸۷۵، ویکتور گِرَن ویرانه‌های بزرگی را در این مکان یافت که به اشتباه آن‌ها را بقایای شهر باستانی هیپوس شناسایی کرد.[۴]

فهرست جمعیتی نزدیک به سال ۱۸۸۷ جمعیت السمرا را در حدود ۱۸۰ نفر نشان می‌دهد که ۲۰ تن دروز و ۱۶۰ تن مسلمان بودند.[۵]

در سال ۱۹۱۴ (منابع عربی ۱۹۱۳ را ذکر کرده‌اند)، هواپیمایی عثمانی که از استانبول به سوی قاهره در پرواز بود، در نزدیکی روستا سقوط کرد و دو خلبان آن کشته شدند.[۶] یکی از این خلبانان یوزباشی فتحی بیگ از نخستین خلبانان نیروی هوایی عثمانی بود.[۷] یادبودی عثمانی برای این رویداد در نزدیک به ۱٫۵ کیلومتری شرق محل روستا برپا شد.[۶]

دوره قیمومت بریتانیا

بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا انجام شد، جمعیت السمرا ۱۵۷ نفر و همگی مسلمان بودند.[۸] در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، جمعیت به ۲۳۷ نفر رسید که ۲۳۲ تن مسلمان و ۵ تن بهائی بودند و روستا ۵۰ خانه داشت.[۹]

بر اساس آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت السمرا ۲۹۰ نفر بود که ۲۸۰ تن مسلمان و ۱۰ تن در گروه «دیگران» دسته‌بندی شدند.[۱۰] روستا ۶٬۹۱۲ دونوم زمین در مالکیت عرب‌ها داشت.[۱۱] از این مقدار، ۳۰ دونوم به مرکبات و موز، ۲۱ دونوم به باغ‌ها و زمین‌های آبیاری‌شده، ۶٬۸۲۸ دونوم به غلات اختصاص داشت[۱۲] و ۲۳ دونوم بافت ساخته‌شده بود.[۱۳]

۱۹۴۸ و پس از آن

منطقه غیرنظامی عین‌گو – السمرا – الحمه، بر پایه کمیسیون مشترک آتش‌بس اسرائیل و سوریه.

روستا در ۲۱ آوریل ۱۹۴۸ بر اثر سقوط شهر طبریه از سکنه تخلیه شد.[۱۴][۱۵][۱۶]

السمرا درون منطقه غیرنظامی قرار داشت و پیمان‌نامه آتش‌بس حفاظت از آن را تضمین کرده بود؛ با این حال مقامات اسرائیلی با ترکیبی از فشار اقتصادی و پلیسی همه ساکنان روستاهای این منطقه را تا سال ۱۹۵۶ وادار به ترک آن کردند.[۱۷] بیشتر آوارگان به سوریه رفتند و شماری نیز به روستای شعب در نزدیکی عکا پناه بردند.[۱۸]

شهرک هه‌اون در سال ۱۹۴۹ در شمال محل روستا و بر زمین‌های آن پایه‌گذاری شد.[۶]

وضعیت کنونی

ولید خالدی در سال ۱۹۹۲ محل روستا را چنین توصیف کرد: «هیچ اثری از خانه‌های روستا بر جای نمانده‌است. یک اقامتگاه گردشگری متشکل از چند کلبه و خانه کوچک بر بخشی از محل روستا ساخته شده‌است. بخش‌های دیگر محل روستا را درختان پوشانده و زمین‌های پیرامون را اسرائیلی‌ها کشت می‌کنند.»[۶]

منابع

  1. ↑ Burckhardt، J.L. (۱۸۲۲). Travels in Syria and the Holy Land. J. Murray. ص. ۲۷۸–۲۷۹.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ Robinson، E. (۱۸۴۱). Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea. ج. ۳. ص. ۲۶۴.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ Robinson، E. (۱۸۴۱). Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea. ج. ۳. ص. ۱۳۱.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ Guérin، V. (۱۸۸۰). Description Géographique Historique et Archéologique de la Palestine. ج. ۳. ص. ۳۱۰–۳۱۲.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ Schumacher, G. (۱۸۸۸). «Population list of the Liwa of Akka». Quarterly Statement – Palestine Exploration Fund. ۲۰: ۱۸۶.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. 1 2 3 4 Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. ص. ۵۴۰.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ «Letter from Kibbutz Ha'On: Fallen Flyers». Hadassah Magazine. ۱۷ مارس ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ Barron، J.B. (۱۹۲۳). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of ۱۹۲۲. ص. ۳۹.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ Mills، E. (۱۹۳۲). Census of Palestine ۱۹۳۱. Population of Villages, Towns and Administrative Areas. ص. ۸۴.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ Village Statistics, April, ۱۹۴۵. Government of Palestine. ۱۹۴۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵: A Classification of Land and Area ownership in Palestine.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵. ص. ۱۲۳.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵. ص. ۱۷۳.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. xvii.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. ص. ۱۸۶, ۲۷۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  16. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. ص. ۳۷۲, ۴۰۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  17. ↑ «السمرا». ذاکرات.
  18. ↑ «السمرا». ذاکرات.

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.