القدیریه

القدیریه
القدیریة
Qudeiriya, al-[۱]
روستا
نقشه دهه ۱۸۷۰
نقشه دهه ۱۹۴۰
نقشه معاصر
نقشه دهه ۱۹۴۰ با پوشش معاصر
مجموعه‌ای از نقشه‌های تاریخی منطقه پیرامون القدیریه (دکمه‌ها را بزنید)
القدیریه در قیمومت بریتانیا بر فلسطین واقع شده
القدیریه
القدیریه
مختصات: ۳۲°۵۴′۱۷″ شمالی ۳۵°۳۰′۳۳″ شرقی / ۳۲٫۹۰۴۷۲°شمالی ۳۵٫۵۰۹۱۷°شرقی / 32.90472; 35.50917
شبکه مختصات فلسطین۱۹۷/۲۵۶
واحد سیاسیقیمومت بریتانیا بر فلسطین
بخشبخش صفد
تاریخ تخلیه۴ مه ۱۹۴۸[۱]
جمعیت
 (۱۹۴۵)
 • کل۳۹۰[۲][۳]
علت تخلیهحمله نظامی نیروهای یه‌شو
علت ثانویهاخراج توسط نیروهای یه‌شو
شهرک‌های کنونیکاحل[۴]

القدیریه (القدیریة) یک روستای عرب فلسطینی در بخش صفد بود. این روستا در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین در ۴ مه ۱۹۴۸ توسط هاگانا و گردان نخست پالماخ در عملیات ماتاته که زیرمجموعه‌ای از عملیات ییفتاح بود از سکنه تخلیه شد. این روستا در ۶٫۵ کیلومتری جنوب صفد و یک کیلومتری شرق وادی العمود واقع بود.

القدیریه در ارتفاع ۱۵۰ متری از سطح دریا قرار داشت و بر دریاچه طبریه که در نزدیکی آن بود ۳۶۲ متر اشراف داشت. جمعیت روستا در سال ۱۹۴۵ برابر با ۳۹۰ نفر بود که همگی مسلمان بودند. قلمرو روستا ۱۲٬۴۸۷ دونم (حدود ۱۲٫۵ کیلومتر مربع) وسعت داشت. پس از تخلیه، شهرک کاحل در سال ۱۹۸۰ بر زمین‌های این روستا بنا شد.

جغرافیا

القدیریه در شمال شرقی فلسطین و در بخش صفد قرار داشت.[۵] روستا در ۶٫۵ کیلومتری جنوب شهر صفد و در ارتفاع ۱۵۰ متری از سطح دریا جای گرفته بود.[۵] وادی العمود که رودخانه‌ای دائمی بود در یک کیلومتری غرب روستا به سوی دریاچه طبریه جریان داشت.[۵]

قلمرو روستا ۱۲٬۴۸۷ دونم وسعت داشت.[۳] از این مقدار، ۲٬۰۲۹ دونم زیر کشت غلات بود[۶] و ۱۰٬۴۵۸ دونم غیرقابل‌کشت بود.[۷] بیشتر ساکنان به دامداری و شماری اندک به کشاورزی می‌پرداختند.[۵]

زمین‌های روستا با زمین‌های روستاهای جب یوسف، الشونه، السمکیه و غویر ابوشوشه هم‌مرز بود.[۸]

پیشینه

باستان‌شناسی

در سال ۱۸۸۱ میلادی، پیمایش فلسطین غربی (Survey of Western Palestine) وابسته به صندوق اکتشاف فلسطین در نزدیکی خرابه‌ای به نام «خربة النویریه» (به معنای «ویرانه کولی‌ها»)[۹] توده‌هایی از سنگ‌تراشی روی تپه‌ای پلکانی به همراه یک چاه کنده‌شده در سنگ و سه کارگاه فشردن انگور سنگی را گزارش کرد.[۱۰] به گفته ولید خالدی، این بقایا متعلق به دوره‌های رومی و بیزانسی بود.[۵]

دوره قیمومت بریتانیا

در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین، جمعیت قدیریه ۱۹۴ نفر ثبت شد که همگی مسلمان بودند.[۱۱] در سرشماری ۱۹۳۱ این رقم به ۷۲ نفر کاهش یافت که باز هم همگی مسلمان بودند و در ۱۴ خانه زندگی می‌کردند.[۱۲]

بر پایه آمار روستایی ۱۹۴۵، جمعیت روستا به ۳۹۰ نفر مسلمان افزایش یافته بود.[۲]

در روستا آرامگاهی برای حکیمی محلی به نام «الشیخ الرومی» وجود داشت و خربة النویریه نیز در محدوده روستا قرار داشت.[۴]

ساکنان القدیریه در نبرد جرن حلاوه در ژوئن ۱۹۳۸ علیه انگلیسی‌ها و صهیونیست‌ها شرکت کردند.[۱۳]

جنگ ۱۹۴۸ و پیامدهای آن

روستا در ۴ مه ۱۹۴۸ در جریان عملیات ماتاته (به معنای «جارو») از سکنه تخلیه شد.[۱۴] به گفته ایگال آلون، ساکنان منطقه خطوط ارتباطی میان روش‌پینا و صفد را مورد آزار قرار می‌دادند.[۱۵]

در ۱۰ سپتامبر همان سال، گردان ۱۰۳ تیپ دوباره روستا را جستجو کرد؛ زیرا برخی ساکنان به خانه‌های خود یا چادرها بازگشته بودند. در این درگیری ۳۲ فلسطینی کشته و دو سرباز اسرائیلی زخمی شدند.[۱۶][۱۷] این عملیات با وجود دفاع گردان دوم یرموک صورت گرفت.[۵] روستا بلافاصله با مواد منفجره تخریب شد؛ بخشی از هدف این تخریب افزایش فشار بر شهر صفد بود که هنوز سقوط نکرده بود.[۵]

دوره اسرائیل

شهرک کاحل در سال ۱۹۸۰ بر زمین‌های روستا در جنوب شرقی محل آن ساخته شد.[۴] در سال ۱۹۹۲ از القدیریه تنها چند ساختمان در میان آوارها و یک چاه سیمانی باقی مانده بود.[۵]

منابع

  1. 1 2 Morris, 2004, p. xvii, village #74. Also gives causes of depopulation.
  2. 1 2 Department of Statistics, 1945, p. 10
  3. 1 2 Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, p. 71 بایگانی‌شده در ۲۰۱۱-۰۶-۰۴ توسط Wayback Machine
  4. 1 2 3 Khalidi, 1992, p. 487
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 «al-Qudayriyya — القُدَیْرِیَّة». Interactive Encyclopedia of the Palestine Question. دریافت‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. ↑ «Village Statistics, April, 1945, Table II». Government of Palestine, Department of Statistics. Quoted in Hadawi, ۱۹۷۰, p. ۱۲۰. دریافت‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ «Village Statistics, April, 1945, Table III». Government of Palestine, Department of Statistics. Quoted in Hadawi, ۱۹۷۰, p. ۱۷۰. دریافت‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ «قریة القدیریة». مشروع حق العودة للاجئین. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ مه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ Palmer، E.H. (۱۸۸۱). The Survey of Western Palestine: Arabic and English Name Lists. Committee of the Palestine Exploration Fund. ص. ۱۲۹.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ Conder، C.R. (۱۸۸۱). The Survey of Western Palestine: Memoirs of the Topography, Orography, Hydrography, and Archaeology. ج. ۱. Committee of the Palestine Exploration Fund. ص. ۴۰۴.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ Barron، J.B. (۱۹۲۳). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of ۱۹۲۲. Government of Palestine. ص. ۴۲.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. ↑ Mills، E. (۱۹۳۲). Census of Palestine ۱۹۳۱. Population of Villages, Towns and Administrative Areas. Government of Palestine. ص. ۱۰۹.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. ↑ «غویر أبو شوشة وعائلة السمیری». فلسطین در خاطره. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۱ اوت ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. ۲۴۹. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. ۲۴۹-۲۵۰. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  16. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. ۴۴۵. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  17. ↑ Pappé، Ilan (۲۰۲۴). Le Nettoyage ethnique de la Palestine. La Fabrique éditions. ص. ۱۱۷. شابک ۹۷۸-۲-۳۵۸۷۲-۲۸۰-۳.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

کتاب‌شناسی

  • Barron، J.B. (۱۹۲۳). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of ۱۹۲۲. Government of Palestine.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Conder، C.R. (۱۸۸۱). The Survey of Western Palestine: Memoirs of the Topography, Orography, Hydrography, and Archaeology. ج. ۱. Committee of the Palestine Exploration Fund.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵: A Classification of Land and Area ownership in Palestine. Palestine Liberation Organization Research Center.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Mills، E. (۱۹۳۲). Census of Palestine ۱۹۳۱. Population of Villages, Towns and Administrative Areas. Government of Palestine.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Palmer، E.H. (۱۸۸۱). The Survey of Western Palestine: Arabic and English Name Lists. Committee of the Palestine Exploration Fund.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.