المزیرعه
المزیرعه
المُزیرعة al-Muzeiri'a | |
|---|---|
 آرامگاه رومی (آرامگاه مازور)، تبدیل‌شده به زیارتگاه و مسجد اختصاص‌یافته به النبی یحیی («حضرت یحیی»). | |
| ریشه‌شناسی: المزیرعه، زمین‌های کشت‌شده | |
.jpg) نقشه دهه ۱۸۷۰ .jpg) نقشه دهه ۱۹۴۰.jpg) نقشه معاصر .jpg) نقشه دهه ۱۹۴۰ با پوشش معاصرمجموعهای از نقشه‌های تاریخی منطقه پیرامون المزیرعه (روی دکمه‌ها کلیک کنید) | |
  المزیرعه جای‌نمایی در قیمومت بریتانیا بر فلسطین | |
| مختصات: ۳۲°۰۲′۵۷″ شمالی ۳۴°۵۶′۵۸″ شرقی / ۳۲٫۰۴۹۱۷°شمالی ۳۴٫۹۴۹۴۴°شرقی | |
| شبکه فلسطین | ۱۴۵/۱۶۱ |
| واحد سیاسی | قیمومت بریتانیا بر فلسطین |
| قضا | قضای رمله |
| تاریخ تخلیه | ۱۲ ژوئیه ۱۹۴۸ |
| مساحت | |
| • کل | ۱۰٬۸۲۲ دونوم (۱۰٫۸۲۲ کیلومتر مربع یا ۴٫۱۷۸ مایل مربع) |
| جمعیت (۱۹۴۵) | |
| • کل | ۱۱۶۰ |
| علت تخلیه | حمله نظامی نیروهای اسرائیلی |
| سکونتگاه‌های کنونی | مازور، نحالیم، العاد |
المزیرعه (المُزیرعة) روستایی فلسطینی در قضای رمله در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. این روستا در سال ۱۹۴۸ میلادی بر اثر حمله نظامی نیروهای اسرائیلی از سکنه تخلیه شد. در سال ۱۹۹۸ شهر جدید اسرائیلی العاد بر ویرانه‌های آن ساخته شد.
المزیرعه در ۱۵ کیلومتری شمال‌شرقی رمله بر تپه‌ای آهکی واقع بود که بر دشت ساحلی مشرف بود. پیشینه سکونت در این منطقه به دوران رومی بازمی‌گردد و آرامگاه رومی‌ای که هنوز برجاست به مسجدی اختصاص‌یافته به حضرت یحیی تبدیل شده بود. روستا در دوره عثمانی بخشی از ناحیه جبال قُبال در لوای نابلس بود و جمعیتی اندک داشت.
جغرافیا
المزیرعه در ۱۵ کیلومتری شمال‌شرقی رمله بر تپه‌ای از سنگ آهک در حاشیه شرقی دشت ساحلی مرکزی و در ارتفاع نزدیک به ۱۱۵ متر از سطح دریا قرار داشت.[۱] وادی الساحوری از بخش جنوبی آن می‌گذشت و المزیرعه را از روستای قوله جدا می‌کرد.[۲] دشتی به نام «مرج العبید» در شرق روستا گسترده بود.[۳] روستا در نزدیک به یک کیلومتری شرق خط آهن رمله–حیفا و در سمت شرقی بزرگراه رمله–یافا واقع بود.[۴] راه‌های خاکی آن را به روستاهای قوله، رنتیه، رنتیس و الطیره پیوند می‌داد.[۵]
پیشینه
دوران باستان
این منطقه پیشینه‌ای طولانی از سکونت دارد. آرامگاهی رومی که هنوز پابرجاست (در نزدیک به یک کیلومتری جنوب محل روستا) به مسجدی اختصاص‌یافته به النبی یحیی («حضرت یحیی») تبدیل شده بود.[۶] در نزدیک به یک کیلومتری شمال‌شرق روستا خربة زخرین قرار داشت که محوطه‌ای رومی-بیزانسی بود و در دوره‌های مملوکی و عثمانی نیز مسکون بوده‌است. کاوش‌های باستان‌شناختی در این محل از سال ۱۹۸۲ آغاز شده‌است.[۷]
دوره عثمانی
در سال ۱۵۹۶ میلادی، المزیرعه بخشی از امپراتوری عثمانی بود و در ناحیه (نَحیه) جبال قُبال زیر لوای نابلس قرار داشت. جمعیت آن ۷ خانوار مسلمان بود که نزدیک به ۳۹ تن تخمین زده می‌شد. ساکنان مالیاتی ثابت به نرخ ۳۳٫۳ درصد بر محصولاتی چون گندم، جو و زیتون و همچنین بز و کندوهای عسل می‌پرداختند؛ جمعاً ۱۳۰۰ آقچه.[۸]
اشاره به «(اثر) مسقاة ابن رمیح» در سند وقف‌نامه‌ای مربوط به سال ۱۵۵۲ میلادی نشان می‌دهد که خاندان رمیح که در سده‌های هجدهم تا بیستم در المزیرعه ساکن بودند، احتمالاً از سده شانزدهم در آنجا سکونت داشته‌اند.[۹]
روستا احتمالاً در سده هفدهم متروک شد و در سده هجدهم دوباره با بازگشت خاندان الرمیح از دیر غسّانه آباد گردید.[۱۰]
در سال ۱۸۳۸، ادوارد رابینسون از بالای مناره مسجد سفید رمله این روستا را مشاهده و یادداشت کرد.[۱۱] در سال ۱۸۷۰، ویکتور گرن روستا را بر تپه‌ای سنگی با خانه‌هایی کوچک توصیف کرد.[۱۲] فهرست روستاهای عثمانی در همان دوره نشان می‌داد که «مزاری» ۶۸ خانه و ۲۳۴ نفر جمعیت (تنها مردان) داشته و از «معبدی بسیار کهن» در آن یاد شده بود.[۱۳]
در سال ۱۸۸۲، «پیمایش فلسطین غربی» وابسته به صندوق اکتشاف فلسطین آن را «روستایی خشتی در حاشیه تپه‌ها، نزدیک قوله» توصیف کرد.[۱۴]
دوره قیمومت بریتانیا
بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ که حکومت قیمومت بریتانیا انجام داد، المزیرعه ۵۷۸ نفر جمعیت داشت که همگی مسلمان بودند.[۱۵] در سرشماری ۱۹۳۱ این رقم به ۷۸۰ نفر در ۱۸۶ خانه رسید که همگی مسلمان بودند.[۱۶]
در سال ۱۹۱۹ مدرسه‌ای پسرانه در روستا تأسیس شد که تا سال ۱۹۴۵ به مدرسه ابتدایی کاملی با ۲۰۷ دانش‌آموز (از جمله کودکان روستاهای همجوار) تبدیل شده بود. ۳۵ دونوم زمین به مدرسه تعلق داشت. در سال ۱۹۴۵ مدرسه‌ای دخترانه با ۷۸ دانش‌آموز نیز گشایش یافت.[۱۷]
بر پایه آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا ۱۱۶۰ نفر (همگی مسلمان) و مساحت کل اراضی ۱۰٬۸۲۲ دونوم بود.[۱۸] از این میان ۹۵۳ دونوم به مرکبات و موز، ۵۸۹۵ دونوم به غلات، ۳۵ دونوم به باغ‌های آبی و ۲۵ دونوم به بافت ساخته‌شده شهری اختصاص داشت.[۱۹][۲۰]
نقشه روستا ستاره‌ای‌شکل بود و خانه‌ها که بیشتر از خشت ساخته شده بودند، در امتداد جاده‌های منتهی به روستاهای همجوار گسترده می‌شدند. روستا دارای مسجدی در مرکز و بازارچه‌ای کوچک بود.[۲۱]
جنگ ۱۹۴۸ و پس از آن
المزیرعه در سرزمینی قرار داشت که بر پایه طرح تقسیم ۱۹۴۷ سازمان ملل به کشور عربی اختصاص یافته بود.[۲۲] روستا در ۱۲ ژوئیه ۱۹۴۸ پس از حمله نظامی نیروهای اسرائیلی تخلیه شد.[۲۳] به گفته منابع عربی، اشغال روستا در چارچوب «عملیات دانی» صورت گرفت؛ واحدی که از شمال به سوی رمله حمله کرد، المزیرعه و قوله را پیش از رسیدن به هدف نهایی تصرف نمود.[۲۴]
موشاو نحالیم در سال ۱۹۴۹ در بخش شمال‌غربی اراضی روستا و موشاو مازور در همان سال در بخش غربی اراضی روستا بنیان نهاده شد.[۲۵]
مورخ فلسطینی ولید خالدی در سال ۱۹۹۲ محل روستا را این‌گونه توصیف کرد: «بیشتر محوطه جنگل‌کاری شده‌است. در حالی که چند خانه باقی مانده، بیشتر آن‌ها به ویرانه تبدیل شده‌اند. بوته‌های صبر (کاکتوس) و پلکان‌های سنگی در محل دیده می‌شوند.»[۲۶]
نگارخانه
محراب رو به مکه در آرامگاه رومی
المزیرعه ۱۹۴۱، مقیاس ۱:۲۰٬۰۰۰
المزیرعه ۱۹۴۵، مقیاس ۱:۲۵۰٬۰۰۰
جستارهای وابسته
- روستاهای فلسطینی تخلیه‌شده در اسرائیل
- آرامگاه مازور
منابع
- ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. Institute for Palestine Studies. ص. ۳۹۹. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains. Institute for Palestine Studies. ص. ۳۹۹.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «المزیرعة (قریة)». الموسوعة الفلسطینیة. ۲۰۱۵-۱۰-۲۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۹-۰۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains. Institute for Palestine Studies. ص. ۳۹۹.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «المزیرعة (قریة)». الموسوعة الفلسطینیة. ۲۰۱۵-۱۰-۲۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۹-۰۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains. Institute for Palestine Studies. ص. ۳۹۹.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains. Institute for Palestine Studies. ص. ۳۹۹.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Hütteroth، W. -D. (۱۹۷۷). Historical Geography of Palestine, Transjordan and Southern Syria in the Late ۱۶th Century. Erlanger Geographische Arbeiten. ص. ۱۳۶. شابک ۳-۹۲۰۴۰۵-۴۱-۲.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Marom, Roy; Zadok, Ran (۲۰۲۳). «Early-Ottoman Palestinian Toponymy: A Linguistic Analysis of the (Micro-)Toponyms in Haseki Sultan's Endowment Deed (۱۵۵۲)». Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins. ۱۳۹ (۲).
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده) - ↑ Marom, Roy (۲۰۲۲). «Lydda Sub-District: Lydda and its countryside during the Ottoman period». Diospolis - City of God: Journal of the History, Archaeology and Heritage of Lod. ۸: ۱۲۴.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Robinson، E. (۱۸۴۱). Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea. ج. ۳. Crocker & Brewster. ص. ۳۰.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Guérin، V. (۱۸۷۵). Description Géographique Historique et Archéologique de la Palestine. L'Imprimerie Nationale. ص. ۳۹۰.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Socin, A. (۱۸۷۹). «Alphabetisches Verzeichniss von Ortschaften des Paschalik Jerusalem». Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins. ۲: ۱۵۷.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Conder، C.R. (۱۸۸۲). The Survey of Western Palestine: Memoirs of the Topography, Orography, Hydrography, and Archaeology. ج. ۲. Committee of the Palestine Exploration Fund. ص. ۲۹۷.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Barron، J.B. (۱۹۲۳). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of ۱۹۲۲. Government of Palestine. ص. ۲۲.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Mills، E. (۱۹۳۲). Census of Palestine ۱۹۳۱. Population of Villages, Towns and Administrative Areas. Government of Palestine. ص. ۲۲.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains. Institute for Palestine Studies. ص. ۳۹۹.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵: A Classification of Land and Area ownership in Palestine. Palestine Liberation Organization Research Center. ص. ۶۷.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵. PLO Research Center. ص. ۱۱۶.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵. PLO Research Center. ص. ۱۶۶.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «المزیرعة (قریة)». الموسوعة الفلسطینیة. ۲۰۱۵-۱۰-۲۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۹-۰۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Map of UN Partition Plan». سازمان ملل متحد. دریافت‌شده در ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. xviii. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «المزیرعة (قریة)». الموسوعة الفلسطینیة. ۲۰۱۵-۱۰-۲۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۹-۰۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains. Institute for Palestine Studies. ص. ۳۹۹.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains. Institute for Palestine Studies. ص. ۳۹۹.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Al-Muzayri'a». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «المزیرعة (فلسطین)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Al Muzairiaa». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ایتالیایی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین