النعانی
النعانی
النعانی اِن-نِعانه[۱] | |
|---|---|
| ریشه‌شناسی: گیاه «نعناع»[۲] | |
.jpg) نقشه دهه ۱۸۷۰ .jpg) نقشه دهه ۱۹۴۰.jpg) نقشه معاصر .jpg) نقشه دهه ۱۹۴۰ با پوشش معاصرمجموعهای از نقشه‌های تاریخی منطقه پیرامون النعانی (دکمه‌ها را بفشارید) | |
  النعانی جایگاه در قیمومت بریتانیا بر فلسطین | |
| مختصات: ۳۱°۵۲′۲۰″ شمالی ۳۴°۵۲′۲۴″ شرقی / ۳۱٫۸۷۲۲۲°شمالی ۳۴٫۸۷۳۳۳°شرقی | |
| شبکه فلسطین | ۱۳۸/۱۴۲ |
| واحد جغرافیایی-سیاسی | قیمومت بریتانیا بر فلسطین |
| بخش | بخش رمله |
| تاریخ تخلیه جمعیت | ۱۴ مه ۱۹۴۸[۳] |
| مساحت | |
| • کل | ۹٬۷۶۸ دونوم (۹٫۷۶۸ کیلومتر مربع یا ۳٫۷۷۱ مایل مربع) |
| جمعیت (۱۹۴۵) | |
| • کل | ۱٬۴۷۰[۵][۴] |
| علت تخلیه | بیم از گرفتار شدن در درگیری‌ها |
| شهرک‌های کنونی | نعان،[۶] راموت مئیر[۶] |
النعانی (النعانی) روستایی عرب فلسطینی در بخش رمله از قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۱۴ مه ۱۹۴۸ به دست تیپ ۸۴ گیواتی و در چارچوب عملیات باراک از ساکنانش تخلیه شد. النعانی در ۶ کیلومتری جنوب رمله و در زمینی هموار در بخش میانی جلگه ساحلی قرار داشت.
نام این روستا از واژه عربی «نعناع» (نعنع) گرفته شده‌است. در نزدیکی النعانی ایستگاهی بر خط راه‌آهن یافا–قدس وجود داشت. روستا دو مسجد، بازارچه‌ای کوچک و مدرسه‌ای ابتدایی داشت که در سال ۱۹۲۳ بنیان‌گذاری شده بود. ساکنان روستا عمدتاً مسلمان بودند و شمار اندکی مسیحی نیز در میان آنان زندگی می‌کرد.
پیشینه
النعانی احتمالاً پیش از سده نوزدهم میلادی دوره‌ای افول و شاید حتی متروک‌شدن را تجربه کرده و سپس با مهاجرت مصریان در سده نوزدهم دوباره آباد شده‌است. برخی از ساکنانش از الخلیل و قزازه مهاجرت کرده بودند و روستا در سراسر سده نوزدهم آبادی کوچکی باقی ماند.[۷]
در سال ۱۸۳۸ از النعانی به عنوان روستایی مسلمان‌نشین در ناحیه رمله یاد شده‌است.[۱]
فهرست روستاهای عثمانی در حدود ۱۸۷۰ میلادی ۹۲ خانه و ۲۶۵ نفر جمعیت (تنها مردان) را ثبت کرده‌است.[۸][۹]
در سال ۱۸۸۲ در گزارش بنیاد اکتشاف فلسطین با عنوان «بررسی فلسطین غربی» این روستا چنین توصیف شده‌است: «دهکده‌ای کوچک از گِل در زمینی پست که کاپیتان چارلز وارن آن را با نعمه (نزدیک مَقیده) یکی دانسته‌است.»[۱۰]
دوره قیمومت بریتانیا
بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین جمعیت النعانی ۱٬۰۰۴ نفر بود که ۱٬۰۰۲ تن مسلمان[۱۱] و ۲ تن مسیحی ارتدکس بودند.[۱۲] در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین این رقم به ۱٬۱۴۲ نفر (۱٬۱۳۳ مسلمان و ۹ مسیحی) در ۳۰۰ خانه رسید.[۱۳]
مردم‌شناس بریتانیایی گریس کراوفوت در سال ۱۹۳۲ گزارش داد که در جنوب روستا دسته‌ای از درختان «سِدر» (نگاه کنید به کنار (درخت) و سدرة المنتهی) وجود دارد که ساکنان آنها را نگهبانان ارواح می‌دانستند.[۱۴]
بر پایه آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۱٬۴۷۰ نفر بود؛ ۱٬۴۵۰ مسلمان و ۲۰ مسیحی.[۵] مساحت کل زمین‌های روستا ۹٬۷۶۸ دونوم بود.[۴] از این میان ۳۳۵ دونوم به باغ‌ها و زمین‌های آبی و ۹٬۲۷۷ دونوم به کشت غلات اختصاص داشت[۱۵] و ۵۱ دونوم نیز به عنوان بافت ساخته‌شده و فضای عمومی طبقه‌بندی شده بود.[۱۶]
ساکنان النعانی عمدتاً به کشاورزی می‌پرداختند و غلات، هندوانه و مرکبات می‌کاشتند.[۶] آب آشامیدنی روستا از چاهی کهن در محله جنوب‌غربی تأمین می‌شد.[۶]
مدرسه ابتدایی روستا در سال ۱۹۲۳ بنیان‌گذاری شد و تا سال ۱۹۴۷ شمار ۲۰۸ دانش‌آموز داشت.[۶]
کیبوتص یهودی نعان در سال ۱۹۳۰ بر زمینی خریداری‌شده از النعانی بنا شد و ساختمان‌های آن اکنون بر زمین‌های پیشین روستا قرار دارند.[۶]
النعانی در ۱۴ مه ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه شد.[۳]
النعانی ۱۹۴۵ با مقیاس ۱:۲۵۰٬۰۰۰
النعانی (نِعانه) ۱۹۴۸ با مقیاس ۱:۲۰٬۰۰۰
سال ۱۹۴۸ و پس از آن
در سال ۱۹۴۹ شهرک راموت مئیر بر زمین‌های روستا و در غرب محل روستا بنیان‌گذاری شد.[۶]
در سال ۱۹۹۲ محل روستا چنین توصیف شده‌است: «محوطه پوشیده از درختان کنار و اکالیپتوس و گونه‌های گوناگون گیاهان خودرو است. تنها نشانه بازمانده ایستگاه راه‌آهن است که اکنون متروک است. خط راه‌آهن خود هم‌اکنون در بهره‌برداری اسرائیل است و به سمت جنوب تا بئرشبع ادامه یافته‌است. دو خانه متروک (از جمله خانه احمد جبیل) هنوز برپاست و بخش‌هایی از خانه‌های دیگر عمدتاً برای انبار کردن تجهیزات کشاورزی به کار می‌روند. زمین‌های اطراف محوطه زیر کشت هستند.»[۶]
باستان‌شناسی
روستا بر فراز محوطه باستانی رومی تل نعنع (תל נענע) قرار داشت. کاوش‌های باستان‌شناختی در این تل به کشف گورها و آثاری از دوره‌های روم، بیزانس و صدر اسلام انجامیده‌است.[۱۷]
همچنین در محوطه روستا خرده‌سفال‌های کهن و بقایای موزاییک یافت شده‌است.[۶]
تل مالات که پژوهشگران آن را بازمانده شهر کنعانی گِبِّتون (اول پادشاهان ۱۵:۲۷) دانسته‌اند، در نزدیک به یک‌ونیم کیلومتری جنوب‌شرقی روستا جای داشت.[۶]
منابع
- 1 2 Robinson and Smith, 1841, vol 3, Appendix 2, p. 120
- ↑ Palmer, 1881, p. 272
- 1 2 Morris, 2004, p. xix village #247. Also gives cause of depopulation
- 1 2 3 Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, p. 67
- 1 2 Department of Statistics, p. 30
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Khalidi, 1992, p. 400
- ↑ Grossman, D. (1986). "Oscillations in the Rural Settlement of Samaria and Judaea in the Ottoman Period". in Shomron studies. Dar, S. , Safrai, S. , (eds). Tel Aviv: Hakibbutz Hameuchad Publishing House. p. 379
- ↑ Socin, 1879, p. 158
- ↑ Hartmann, 1883, p. 140 also noted 92 houses
- ↑ Conder and Kitchener, 1882, SWP II, p. 408
- ↑ Barron, 1923, Table VII, Sub-district of Ramleh, p. 21
- ↑ Barron, 1923, Table XIV, p. 46
- ↑ Mills, 1932, p. 22.
- ↑ Crowfoot and Baldensperger, 1932, p. 112
- ↑ Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, p. 116
- ↑ Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, p. 166
- ↑ Amud Anan (עמוד ענן), Khirbat al-Na'ni (Tel Na'na') (ח'רבת אל-נענה (תל נענע)), https://amudanan.co.il/w/P145702
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Al-Na'ani». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «النعانی». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- «Category:Al-Na'ani». ویکی‌انبار. دریافت‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Al-Na'ani». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اندونزیایی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
کتاب‌شناسی
- Barron, J. B., ed. (1923). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of 1922. Government of Palestine.
- Conder, C.R.; Kitchener, H.H. (1882). The Survey of Western Palestine: Memoirs of the Topography, Orography, Hydrography, and Archaeology. Vol. 2. London: Committee of the Palestine Exploration Fund.
- Crowfoot, G.M.; Baldensperger, Louise (1932). From Cedar to Hyssop. A study in the Folklore of Plants in Palestine. London: The Sheldon Press.
- Department of Statistics (1945). Village Statistics, April, 1945. Government of Palestine.
- Hadawi, S. (1970). Village Statistics of 1945: A Classification of Land and Area ownership in Palestine. Palestine Liberation Organization Research Center.
- Hartmann, M. (1883). "Die Ortschaftenliste des Liwa Jerusalem in dem türkischen Staatskalender für Syrien auf das Jahr 1288 der Flucht (1871)". Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins. 6: 102–149.
- Khalidi, W. (1992). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in 1948. Washington D.C.: Institute for Palestine Studies. ISBN 0-88728-224-5.
- Mills, E., ed. (1932). Census of Palestine 1931. Population of Villages, Towns and Administrative Areas. Jerusalem: Government of Palestine.
- Morris, B. (2004). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-00967-6.
- Palmer, E.H. (1881). The Survey of Western Palestine: Arabic and English Name Lists Collected During the Survey by Lieutenants Conder and Kitchener, R. E. Transliterated and Explained by E.H. Palmer. Committee of the Palestine Exploration Fund.
- Robinson, E.; Smith, E. (1841). Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the year 1838. Vol. 3. Boston: Crocker & Brewster.
- Socin, A. (1879). "Alphabetisches Verzeichniss von Ortschaften des Paschalik Jerusalem". Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins. 2: 135–163.
پیوند به بیرون
- به النعانی خوش آمدید در پالستاین ریممبرد
- النعانی در ذاکرات
- نقشه ۱۶ بررسی فلسطین غربی: IAA بایگانی‌شده در ۲ آوریل ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine, ویکی‌انبار
- شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
- انحلالهای ۱۹۴۸ (میلادی) در قیمومت بریتانیا بر فلسطین