النهر
النهر
النهر an-Nahr | |
|---|---|
| ریشه‌شناسی: در ۱۸۸۱ این مکان «قهوه» (الْقَهْوَة) به معنای «قهوه‌خانه» نامیده می‌شد | |
  النهر جایگاه در قیمومت بریتانیا بر فلسطین | |
| مختصات: ۳۳°۰۰′۲۶″ شمالی ۳۵°۰۸′۲۹″ شرقی / ۳۳٫۰۰۷۲۲°شمالی ۳۵٫۱۴۱۳۹°شرقی | |
| شبکه فلسطین | ۱۶۳/۲۶۸ |
| واحد جغرافیایی-سیاسی | قیمومت بریتانیا بر فلسطین |
| بخش | ناحیه عکا |
| تاریخ تخلیه از سکنه | ۲۱ مه ۱۹۴۸ |
| مساحت | |
| • کل | ۵٬۲۶۱ دونوم (۵٫۲۶۱ کیلومتر مربع یا ۲٫۰۳۱ مایل مربع) |
| جمعیت (۱۹۴۵) | |
| • کل | ۶۱۰ |
| علت تخلیه | حمله نظامی نیروهای یه‌شو |
| شهرک‌های کنونی | بن‌عامی، کبری |
النهر (النهر) روستایی فلسطینی بود که در ۱۴ کیلومتری شمال شرقی عکا قرار داشت. ساکنان این روستا در مه ۱۹۴۸ پس از حمله نظامی تیپ ۲ کارملی در چارچوب عملیات بن‌عامی از سوی نیروهای دفاعی اسرائیل آواره شدند و بلافاصله پس از حمله، روستا با خاک یکسان شد.
روستاهای دوقلوی النهر و التل هر دو بر فراز تپه باستانی تل کبری جای داشتند و کاوش‌های باستان‌شناختی نشان می‌دهد که سکونت در این مکان به هزاره ششم پیش از میلاد بازمی‌گردد. در دوره عثمانی این روستا با نام «القهوه» شناخته می‌شد. در ۱۹۴۵ جمعیت آن ۶۱۰ نفر بود که همگی مسلمان بودند و از ۵٬۲۶۱ دونوم زمین بهره‌مند بودند. پس از جنگ ۱۹۴۸ زمین‌های روستا در اختیار کیبوتص کبری و موشاو بن‌عامی قرار گرفت.
پیشینه
روستاهای دوقلوی النهر و التل هر دو در محل سکونتگاه‌های باستانی بر فراز تل کبری قرار داشتند. کاوش‌های باستان‌شناسی اخیر نشان‌دهنده سکونت انسان در این مکان از هزاره ششم پیش از میلاد است.[۱]
دوره عثمانی
در دوره امپراتوری عثمانی، این روستا با نام «القهوه» (El Qahweh) در نقشه پیر ژاکوتن از سال ۱۷۹۹ ثبت شده‌است.[۲]
در ۱۸۷۵ کاوشگر فرانسوی ویکتور گرن از این روستا دیدن کرد و آن را «الکاهوئه» نامید. او جمعیت آن را ۱۲۰ نفر گزارش کرد که همگی مسلمان بودند.[۳]
در ۱۸۸۱ گزارش «پیمایش فلسطین غربی» از سوی صندوق اکتشاف فلسطین این روستا را با نام «الکهوه» چنین توصیف کرد: «روستایی سنگی با نزدیک به ۲۵۰ مسلمان، واقع در دشت و احاطه‌شده با درختان انجیر، زیتون، توت و انار؛ در این روستا چشمه و جویباری روان وجود دارد.»[۴]
فهرست جمعیتی نزدیک به سال ۱۸۸۷ جمعیت «الکهوه» را ۳۷۰ نفر نشان می‌داد که همگی مسلمان بودند.[۵]
دوره قیمومت بریتانیا
بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام شد، جمعیت «النهر و التل» ۴۲۲ نفر بود که ۳ نفر بهایی و بقیه مسلمان بودند.[۶] در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، النهر ۵۲۲ ساکن مسلمان در ۱۲۰ خانه داشت.[۷]
ساکنان النهر عمدتاً از راه کشاورزی و دامداری امرار معاش می‌کردند.[۸] بر اساس آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۶۱۰ نفر مسلمان بود[۹] و مساحت زمین‌های آن ۵٬۲۶۱ دونوم بود.[۱۰] از این میزان، ۲٬۰۶۶ دونوم برای کشت مرکبات و موز، ۱٬۰۹۴ دونوم برای غلات و ۱٬۹۳۷ دونوم آبیاری‌شده یا باغی بود که ۳۰ دونوم آن درختان زیتون را شامل می‌شد.[۹][۸][۱۱] همچنین ۲۸ دونوم زمین ساخته‌شده (مسکونی) بود.[۹][۱۲]
جنگ ۱۹۴۸
در ۲۷ مارس ۱۹۴۸ صدها روستایی مسلح و واحدهایی از ارتش آزادی‌بخش عرب به کاروانی یهودی نزدیک کبری حمله کردند و ۴۹ یهودی را کشتند. شش عرب نیز در این نبرد کشته شدند.[۱۳] دو ماه بعد فرمانده عملیات بن‌عامی دستور عملیاتی صادر کرد مبنی بر «حمله با هدف تصرف روستاهای کبری، ام‌الفرج و النهر؛ کشتن مردان؛ و تخریب و آتش زدن روستاها».[۱۳][۱۴]
بنوینیستی بیان می‌کند که «دستورها مو به مو اجرا شدند» و موریس می‌نویسد که شماری از روستاییان ظاهراً اعدام شدند.[۱۳][۱۵]
دوره اسرائیل
پس از جنگ، این منطقه به دولت اسرائیل الحاق شد. کیبوتص کبری سال بعد تأسیس شد و از زمین‌هایی بهره می‌برد که پیش‌تر به النهر تعلق داشت.[۸] موشاو بن‌عامی نیز که به نام فرمانده کشته‌شده در حمله به نهاریا نام‌گذاری شد، بر زمین‌های این روستا بنا شد.[۸]
در ۱۹۹۲ ولید خالدی وضعیت محل روستا را چنین توصیف کرد: «تنها دو خانه باقی مانده که یکی از آن‌ها تا حدی ویران شده‌است. نخل بلندی در محل روستا روییده که پوشیده از علف‌های هرز، چند بوته کاکتوس و درختان انجیر است. گورستان در سمت غربی روستا یک گور قابل شناسایی دارد. چشمه فواره در نزدیکی روستا حصارکشی شده و مالکیت خصوصی اعلام گردیده‌است.»[۸]
جستارهای وابسته
- فهرست مکان‌های خالی از سکنه فلسطینی در اسرائیل
منابع
- ↑ Stern، E. (۱۹۹۳). The New Encyclopedia of Archaeological Excavations in the Holy Land. ج. ۳. Israel Exploration Society & Carta. ص. ۸۳۹–۸۴۱. شابک ۰-۱۳-۲۷۶۳۱۲-۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Karmon, Y. (۱۹۶۰). «An Analysis of Jacotin's Map of Palestine». Israel Exploration Journal. ۱۰ (۳–۴): ۱۶۰.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Guérin، V. (۱۸۸۰). Description Géographique Historique et Archéologique de la Palestine. L'Imprimerie Nationale. ص. ۳۱.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Conder، C.R. (۱۸۸۱). The Survey of Western Palestine: Memoirs of the Topography, Orography, Hydrography, and Archaeology. ج. ۱. Committee of the Palestine Exploration Fund. ص. ۱۴۶.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Schumacher, G. (۱۸۸۸). «Population list of the Liwa of Akka». Quarterly Statement – Palestine Exploration Fund. ۲۰: ۱۷۳.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Barron، J.B. (۱۹۲۳). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of ۱۹۲۲. Government of Palestine. ص. ۳۶.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Mills، E. (۱۹۳۲). Census of Palestine ۱۹۳۱. Population of Villages, Towns and Administrative Areas. Government of Palestine. ص. ۱۰۲.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 5 Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. ص. ۲۷–۲۸. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 Village Statistics, April, ۱۹۴۵. Government of Palestine, Department of Statistics. ۱۹۴۵. ص. ۴.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵: A Classification of Land and Area ownership in Palestine. Palestine Liberation Organization Research Center. ص. ۴۱.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵. Palestine Liberation Organization Research Center. ص. ۸۱.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵. Palestine Liberation Organization Research Center. ص. ۱۳۱.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 Benveniśtî، M. (۲۰۰۰). Sacred Landscape: the buried history of the Holy Land since ۱۹۴۸. انتشارات دانشگاه کالیفرنیا. ص. ۱۳۸–۱۳۹. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۰-۲۳۴۲۲-۲.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. ۲۵۳, ۳۴۷. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. ۲۵۴. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Al-Nahr». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Al-Nahr». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «النهر (فلسطین)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «アンナハル». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین
- ناحیه عکا
- انحلالهای ۱۹۴۸ (میلادی) در قیمومت بریتانیا بر فلسطین