الهان عمر

الهان عمر
پرتره رسمی، ۲۰۱۹
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده
از مینه‌سوتا حوزهٔ 5th
آغاز به کار
۳ ژانویه ۲۰۱۹
پس ازکیت الیسون
عضو مجلس نمایندگان مینه‌سوتا
از حوزهٔ 60B
دوره مسئولیت
۲ ژانویه ۲۰۱۷  ۳ ژانویه ۲۰۱۹
پس ازفیلیس کان
پیش ازمحمد نور
اطلاعات شخصی
زاده
اِلهام عبداللهی عمر[۱]

۴ اکتبر ۱۹۸۲ (۴۳ سال)
موگادیشو، سومالی
شهروندایالات متحده (۲۰۰۰–اکنون)
حزب سیاسیدموکرات (DFL)
همسر(ان)
  • احمد نور سعید علمی (ا. ۲۰۰۹–۲۰۱۷)[الف]
  • أحمد عبدی‌سلان حرسی (ا. ۲۰۱۸–۲۰۱۹)[ب]
  • تیم مینیت (ا. ۲۰۲۰)
فرزندان۳
تحصیلاتدانشگاه ایالتی داکوتای شمالی (بی‌ای)
امضا
وبگاه

اِلهان عبداللهی عمر (انگلیسی: Ilhan Abdullahi Omar؛ زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۸۲) سیاستمدار آمریکایی است. او در سال ۲۰۱۶ عضو مجلس نمایندگان مینه‌سوتا شد و اولین آمریکایی-سومالیایی بود که به عضویت این مجلس درمی‌آمد.[۲] درنوامبر ۲۰۱۸ او در انتخابات مجلس نمایندگان آمریکا، برنده شد و از حوزه انتخابیه پنجم مینه‌سوتا به مجلس راه یافت و اولین آمریکایی-سومالیایی شد که به این مجلس راه می‌یابد.[۳] او اولین زن با حجاب، اولین زن پناهجو و به همراه رشیده طالب نخستین نماینده زن مسلمان مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است.[۴][۵]

عمر در سومالی در خانواده‌ای مسلمان زاده شد.[۶] او در سال ۱۹۹۰ در جریان جنگ‌های داخلی سومالی از این کشور مهاجرت کرد و پیش از مهاجرت به آمریکا مدت چهار سال در یک اردوگاه پناهندگان در کنیا زندگی کرد.[۷]

عمر به‌عنوان نایب‌رئیس گروه ترقی‌خواهان کنگره فعالیت می‌کند و از افزایش حداقل دستمزد به ۱۵ دلار، برقراری مراقبت سلامتی همگانی، بخشش بدهی‌های وام دانشجویی، حمایت از برنامه «اقدام معوق برای ورود کودکان» (DACA) و لغو اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده (ICE) دفاع کرده است. او منتقد سیاست‌های اسرائیل است و از جنبش بایکوت، عدم سرمایه‌گذاری و تحریم اسرائیل (BDS) حمایت می‌کند. عمر بارها شهرک‌سازی‌ها و عملیات نظامی اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی فلسطین و همچنین نفوذ لابی‌های طرفدار اسرائیل در سیاست آمریکا را محکوم کرده است.[۸][۹][۱۰] در فوریهٔ ۲۰۲۳، مجلس نمایندگان تحت کنترل جمهوری‌خواهان رأی به برکناری عمر از کمیته روابط خارجی داد و دلیل آن را اظهارات پیشین او دربارهٔ اسرائیل و نگرانی از بی‌طرفی‌اش عنوان کرد.[۱۱]

عمر در مارس ۲۰۱۹، به همراه نانسی پلوسی، الکساندریا اوکازیو کوتز و جانا هیز روی جلد مجله رولینگ استون قرار گرفت. در مقاله مربوط به نام «زنانی که آینده را شکل می‌دهند» دستاوردهای او و همکارانش به علاوه کارکنان زن ناسا مورد بررسی قرار گرفت.[۱۲] عمر به دلیل پیشینه‌اش، هدف اظهارنظرهای تحقیرآمیز از سوی مخالفان سیاسی، از جمله دونالد ترامپ، قرار گرفته است. همچنین او چند بار تهدید به مرگ شده است.[۱۳][۱۴]

اوایل زندگی و تحصیلات

الهام عبداللهی عمر در ۴ اکتبر ۱۹۸۲ در موگادیشو، سومالی زاده شد[۱۵][۱۶] و سال‌های نخست زندگی خود را در بیدوا در جنوب سومالی گذراند.[۱۷][۱۸] او کوچک‌ترین فرزند از میان هفت خواهر و برادر بود. پدرش نور عمر محمد، از سومالیایی‌ها و زیرشاخه عثمان محمود از طایفه ماجرتین[۱۹] در شمال‌شرقی سومالی بود.[۲۰] وی سرهنگ ارتش سومالی در دوران حکومت محمد زیادباره بود و در جنگ اوگادن (۱۹۷۷–۱۹۷۸) خدمت کرد و همچنین به‌عنوان مربی معلمان فعالیت داشت.[۲۱][۲۲] مادرش، فادهوما ابوبکر حاجی حسین، از قوم بنادری، زمانی که عمر دو سال داشت درگذشت.[۲۳][۲۴][۲۵][۲۶] او توسط پدر و پدربزرگش بزرگ شد؛ هر دو مسلمانان سنی میانه‌رو بودند که با تفسیر سخت‌گیرانه وهابیت مخالفت داشتند.[۲۷][۲۸] پدربزرگش، ابوبکر، مدیر حمل‌ونقل دریایی ملی سومالی بود و برخی از عموها و خاله‌های عمر نیز در بخش دولتی و آموزشی خدمت می‌کردند.[۲۲] خانوادهٔ عمر برای فرار از جنگ داخلی سومالی به اردوگاه پناهندگان داداب در شهرستان گاریسا در کنیا گریختند و چهار سال در آنجا زندگی کردند.[۲۹][۳۰][۳۱]

خانوادهٔ عمر در سال ۱۹۹۵ موفق به دریافت پناهندگی در ایالات متحده شدند و ابتدا به نیویورک رفتند،[۳۲][۳۳] سپس مدتی در شهرستان آرلینگتون، ویرجینیا زندگی کردند[۲۵] و در نهایت در مینیاپولیس ساکن شدند.[۲۵] پدرش ابتدا راننده تاکسی و سپس کارمند اداره پست بود.[۲۵] پدر و پدربزرگش بر اهمیت دموکراسی در تربیت او تأکید داشتند و عمر در ۱۴ سالگی همراه پدربزرگش در نشست‌های حزبی شرکت می‌کرد و نقش مترجم او را بر عهده داشت.[۲۸][۳۴] او بعدها دربارهٔ آزار و اذیت‌هایی که در دوران مدرسه در ویرجینیا به دلیل ظاهر سومالیایی و پوشیدن حجاب اسلامی تجربه کرده بود سخن گفت.[۲۵] عمر در سال ۲۰۰۰، در سن ۱۷ سالگی، شهروند ایالات متحده آمریکا شد.[۳۵][۲۵]

او در سال ۲۰۰۱ از دبیرستان توماس ادیسون فارغ‌التحصیل شد و به‌عنوان سازمان‌دهندهٔ دانش‌آموزی فعالیت داشت.[۳۶] سپس در سال ۲۰۱۱ از دانشگاه ایالتی داکوتای شمالی با مدرک کارشناسی در رشته علوم سیاسی و مطالعات بین‌المللی فارغ‌التحصیل شد.[۳۷][۳۴] عمر همچنین به‌عنوان پژوهشگر سیاست در مدرسه امور عمومی هامفری دانشگاه مینه‌سوتا فعالیت کرد.[۳۸][۳۹][۴۰]

مواضع

اسرائیل و اتهامات یهودستیزی

عمر منتقد دولتمردان اسرائیلی است و با توجه دادن به «رژیم آپارتاید اسرائیل»،[۴۱] اظهار کرده که اسرائیل «جهان را هیپنوتیزم کرده» تا توجه‌ها را از بمباران غیرنظامیان، که عمر آن را «عملی پلید»[۴۲] می‌خواند، منحرف کند و پیشنهاد داده دانشگاه مینه‌سوتا از کمک‌های اسرائیل محروم شود. او جنبش بایکوت، عدم سرمایه‌گذاری و تحریم اسرائیل را مفید نمی‌داند. عمر متهم به یهودستیزی شده اما این اتهامات را رد کرده و گفته توجه دادن او به رژیم آپارتاید اسرائیل ربطی به یهودی‌ستیزی ندارد.[۴۱]

همچنین در ۱۰ فوریه ۲۰۱۹، یکی از توییت‌های الهان عمر که در آن نوشته بود حمایت سیاست‌مداران آمریکا از اسرائیل «همش به خاطر بنجامین‌ها [دلار] است عزیزم» مورد اتهام یهودستیزی قرارگرفت.[۴۳][۴۴] نانسی پلوسی، ریاست مجلس آمریکا و هم حزبی عمر، توییت او را محکوم کرد. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، ضمن محکومیت عمر خواستار استعفای او شد.[۴۵] در تاریخ ۱۱ فوریه، عمر تحت فشارها از توییت خود عذرخواهی کرد و بیان داشت که قصد او «هرگز رنجاندن یهودی آمریکایی‌ها نبوده است» و در عین حال بر نقش مشکل‌آفرین لابی‌ها در سیاست از جمله آیپک مشهورترین لابی اسرائیل در آمریکا تأکید کرد.[۴۶] مهدی حسن، مجری شبکه الجزیره در مقاله‌ای در اینترسپت در عین پذیرش اشکال به لحن الهان عمر از او به خاطر شکست تابوی انتقاد از لابی اسرائیل در آمریکا تقدیر کرد.[۴۷]

اخراج از کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان

الهان عمر در رای‌گیری پنجشنبه ۲ فوریه ۲۰۲۳، با رای اکثریت جمهوریخواه مجلس نمایندگان از کمیته روابط خارجی این مجلس اخراج شد.[۴۸] مجلس نمایندگان آمریکا با ۲۱۸ رای موافق جمهوری‌خواهان و ۲۱۱ رای مخالف دموکرات‌ها، الهان عمر را از کمیته روابط خارجی این مجلس اخراج کرد. کاخ سفید در واکنش به این اقدام، اخراج الهان عمر را «نمایشی سیاسی» خواند.[۴۹]

جمهوریخواهانی که اخراج او را خواستار شدند، می‌گویند ایلهان عمر به خاطر مواضع «ضد اسرائیلی و یهودستیزانه» صلاحیت عضویت در کمیته روابط خارجی را ندارد. دموکرات‌ها می‌گویند این تصمیم جمهوری‌خواهان، «انتقام جویی سیاسی» است.[۵۰]

یادداشت‌ها

  1. عمر اظهار داشته است که او و علمی در سال ۲۰۱۱ از هم جدا شدند و تا سال ۲۰۱۷ به‌طور قانونی زن و شوهر باقی ماندند.
  2. عمر گفته که او و حرسی در سال ۲۰۰۲ ازدواجی مذهبی و در سال ۲۰۰۸ طلاق مذهبی داشته‌اند، قبل از اینکه در سال ۲۰۱۲ دوباره با هم آشتی کنند و در سال ۲۰۱۸ به‌طور قانونی ازدواج کنند. طلاق آنها در ۵ نوامبر ۲۰۱۹ نهایی شد.

منابع

  1. Ilhan Omar [@IlhanMN] (October 17, 2020). "#MyNameIs Ilham, I prefer Ilhan. I never liked the M sound. It means "Inspiration" in Arabic. My father named me Ilham and inspired me to lead a life of service to others. In his honor I am voting for an inspirational ticket over desperate and maddening one" (Tweet) via Twitter.
  2. Blair, Olivia (November 9, 2016). "Ilhan Omar: Former refugee is elected as America's first Somali American Muslim woman legislator". The Independent. London. Retrieved November 9, 2016.
  3. Golden, Erin (2018-11-07). "Ilhan Omar makes history, becoming first Somali-American elected to U.S. House". Star Tribune. Retrieved 2018-11-07.
  4. «برای اولین بار در تاریخ آمریکا دو زن مسلمان به کنگره راه یافتند». یورونیزو فارسی. ۷ نوامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۸.
  5. O'Grady, Siobhán (2018-11-07). "Trump demonized Somali refugees in Minnesota. One of them just won a seat in Congress". Washington Post (به انگلیسی). Retrieved 2018-11-07.
  6. «ایلهان عمر «رساندن اطلاعات حساس» به جمهوری اسلامی را تکذیب کرد». رادیو فردا. ۲۰۱۹-۱۱-۲۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۲-۰۳.
  7. «پیروزی تاریخی زنان در انتخابات آمریکا، به جز کلینتون». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۱ نوامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۶.
  8. Stolberg, Sheryl Gay (April 16, 2019). "For Democrats, Ilhan Omar Is a Complicated Figure to Defend". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Archived from the original on December 3, 2019. Retrieved December 23, 2019.
  9. Kotch, Alex (February 13, 2019). "Ilhan Omar is right about the influence of the Israel lobby". The Guardian (به انگلیسی). Archived from the original on December 24, 2019. Retrieved December 24, 2019.
  10. Sasley, Brent (February 12, 2019). "What the controversy over Ilhan Omar's tweets tells us about AIPAC today". The Washington Post (به انگلیسی). Archived from the original on December 25, 2019. Retrieved December 24, 2019.
  11. Schapitl, Lexie (February 2, 2023). "House Republicans vote to remove Rep. Ilhan Omar from the Foreign Affairs Committee". NPR. Archived from the original on June 12, 2023. Retrieved August 6, 2023.
  12. Wenner، Tessa Stuart,Jann S.؛ Stuart، Tessa؛ Wenner، Jann S. (۲۰۱۹-۰۲-۲۷). «Nancy Pelosi: The Rolling Stone Interview». Rolling Stone (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۲۷.
  13. Gessen, Masha (April 15, 2019). "The Dangerous Bullying of Ilhan Omar". The New Yorker (به انگلیسی). Archived from the original on December 23, 2019. Retrieved December 24, 2019.
  14. "Ilhan Omar reveals racist threat to shoot her at state fair". BBC News (به انگلیسی). August 29, 2019. Archived from the original on December 2, 2019. Retrieved December 24, 2019.
  15. الهان عمر در دایرکتوری زندگی‌نامه‌ای کنگره ایالات متحده
  16. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Montemayor وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  17. Reinl, James (November 15, 2016). "Ilhan Omar: First female Somali American lawmaker". Al Jazeera. Archived from the original on March 8, 2019.
  18. Omar, Ilhan (June 16, 2016). "Questions from a 5th grader". Neighbors for Ilhan. Archived from the original on December 31, 2017.
  19. "Ilhan Omar & Her Journey". Tablet Magazine (به انگلیسی). July 21, 2022. Retrieved April 17, 2025.
  20. Marlowe, Ann (March 22, 2019). "We Should Be Paying More Attention to Somalia". The Bulwark (به انگلیسی). Archived from the original on March 28, 2019. Retrieved August 17, 2019.
  21. Hirsi, Ibrahim (June 20, 2020). "'He was loved by everyone': Somali community remembers Nur Omar Mohamed, who died of COVID-19". Sahan Journal. Archived from the original on September 23, 2020. Retrieved September 22, 2020.
  22. 1 2 Zurowski, Cory (November 7, 2016). "Ilhan Omar's improbable journey from refugee camp to Minnesota Legislature". City Pages. Minneapolis: Star Tribune Media Company. Archived from the original on March 7, 2019.
  23. Yimer, Solomon (November 7, 2018). "Ilhan Omar Just Became the First Muslim Women Elected to US Congress". ethio.news. news.et. Archived from the original on March 9, 2021. Retrieved March 19, 2019.
  24. Iqbal, Zainab (February 4, 2019). "Ilhan Omar On Being Unapologetically Muslim". Archived from the original on February 16, 2019. Retrieved March 17, 2019.
  25. 1 2 3 4 5 6 Stolberg, Sheryl Gay (December 30, 2018). "Glorified and Vilified, Representative-Elect Ilhan Omar Tells Critics: 'Just Deal'". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on February 2, 2019. Retrieved December 30, 2018.
  26. Adam, Anita Sylvia. "Benadiri People of Somalia" (PDF). Archived from the original (PDF) on April 1, 2019. Retrieved March 17, 2019.
  27. Nichols, John (May 21, 2019). "Ilhan Omar: 'There's a Reason That I Got Elected to Be in Congress, and It Has Nothing to Do With the Fact That I'm a Refugee'". The Nation. Archived from the original on April 20, 2020. Retrieved April 19, 2020.
  28. 1 2 Holpuch, Amanda (February 29, 2016). "'This is my country': Muslim candidate aims to break boundaries in Minnesota". The Guardian. London. Archived from the original on January 5, 2019.
  29. Schaub, Michael (January 19, 2019). "Rep. Ilhan Omar, Somali refugee turned congresswoman, to publish memoir in 2020". LA Times. Archived from the original on April 13, 2019. Retrieved April 13, 2019. ...in Somalia, which she left as a child with her family after the outbreak of the Somali civil war.
  30. "Ilhan Omar elected first Somali-American legislator in the US". Al Arabiya English. November 9, 2016. Archived from the original on July 9, 2018.
  31. Bhalla, Nita (November 7, 2018). "Ex-Somali refugee's U.S. Congress win sparks debate in former home Kenya". Reuters. Archived from the original on November 7, 2018. Retrieved March 11, 2019.
  32. Jaffe, Greg; Mekhennet, Souad (July 6, 2019). "Ilhan Omar's American story: It's complicated". The Washington Post. Archived from the original on October 2, 2019. Retrieved June 1, 2020.
  33. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Luckhurst وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  34. 1 2 Omar, Mahamad (November 1, 2016). "From Refugee to St. House Race, Ilhan Omar Looks to Break New Ground". Arab American Institute. Archived from the original on November 14, 2016.
  35. Forliti, Amy (October 17, 2018). "Minnesota House hopeful calls marriage, fraud claims 'lies'". Associated Press. Archived from the original on March 11, 2019. Retrieved January 30, 2019.
  36. Duarte, Lorena (October 21, 2015). "'Done Wishing': Ilhan Omar on why she's running for House District 60B". MinnPost. Minneapolis. Archived from the original on March 20, 2019. Retrieved August 18, 2016.
  37. "Excerpts". NDSU Magazine. Vol. 14, no. 1. North Dakota State University. Winter 2017. Archived from the original on July 8, 2018. Retrieved April 6, 2019.
  38. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Ilhan's Story وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  39. "Omar, Ilhan". Minnesota Legislative Reference Library (به انگلیسی). Archived from the original on November 5, 2019. Retrieved December 24, 2019.
  40. "Editorial: The Minnesota Daily's endorsement for Minnesota's 5th Congressional District". The Minnesota Daily (به انگلیسی). October 31, 2018. Archived from the original on February 12, 2021. Retrieved December 24, 2019.
  41. 1 2 "Muslim Candidate for Congress Calls Israel 'Apartheid Regime'". Haaretz (به انگلیسی). 2018-07-09. Retrieved 2018-07-16.
  42. Kampeas, Ron (15 August 2015). "News Brief Ilhan Omar, who once called Israel an 'apartheid regime,' wins congressional primary in Minnesota". Jewish Telegraphic Agency. Retrieved 15 August 2018.
  43. Beauchamp، Zack (۲۰۱۹-۰۲-۱۲). «Ilhan Omar's tweet revealed core truths about anti-Semitism in America». Vox. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۱۷.
  44. «Anti-Semitism and the Democratic Party». The Economist. ۲۰۱۹-۰۲-۱۶. شاپا 0013-0613. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۱۷.
  45. Rowland, Geoffrey (2019-02-12). "Trump calls on Omar to resign over remarks condemned as anti-Semitic". TheHill (به انگلیسی). Retrieved 2019-02-17.
  46. CNN، Kate Sullivan, Eli Watkins and Manu Raju. «Omar: 'I unequivocally apologize' after backlash over new Israel tweets». CNN. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۱۷.
  47. Hasan، Mehdi (۲۰۱۹-۰۲-۱۲). «There Is a Taboo Against Criticizing AIPAC — and Ilhan Omar Just Destroyed It». The Intercept (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۹-۲۷.
  48. Gambino، Lauren؛ Stein، Chris؛ Pengelly، Martin (۲۰۲۳-۰۲-۰۲). «Ilhan Omar defiant as Republicans oust her from key House committee» (به انگلیسی). The Guardian. شاپا 0261-3077. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۲-۰۳.
  49. «WATCH: White House calls vote to remove Rep. Omar from Foreign Affairs Committee a 'political stunt'». PBS NewsHour (به انگلیسی). ۲۰۲۳-۰۲-۰۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۲-۰۳.
  50. «اخراج عضو دموکرات و مسلمان کنگره از کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان؛ نگاهی به مواضع و سابقه ایلهان عمر». صدای آمریکا. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۲-۰۳.

پیوند به بیرون