الکساندر دومارانش

کنت الکساندر دومارانش (۷ ژوئن ۱۹۲۱، پاریس – ۲ ژوئن ۱۹۹۵) افسر ارشد ارتش فرانسه، مشاور امنیتی بین‌المللی چند تن از سران کشورهای جهان آزاد نظیر، رونالد ریگان، والری ژیسکار دستن و شارل دوگل و رئیس سابق سازمان اطلاعات و امنیت فرانسه بود.

الکساندر دومارانش از ۶ نوامبر ۱۹۷۰ تا ۱۲ ژوئن ۱۹۸۱، به مدت ۱۲ سال رئیس سازمان اطلاعات و امنیت فرانسه (به فرانسوی: Service de Documentation Extérieure et de Contre-Espionnage)‏ یا به اختصار سدس (SDECE) را بر عهده داشت. دومارانش هم‌چنین از گردانندگان اصلی کنفراس مخفیانه سازمان سیا در منطقهٔ خاورمیانه و آسیای مرکزی که در اردیبهشت ۱۳۵۲ در تهران برگزار شد، بوده‌است. این کنفرانس که با نام مخفف باشگاه سافاری شناخته شده‌است و ۵ کشور، فرانسه، ایران، مصر، مراکش و عربستان اسناد آن را امضا نموده‌اند، با هدف جلوگیری از نفوذ و اجرای عملیات‌های شوروی سابق و کمونیسم به وجود آمد.

درباره روند سقوط رژیم شاه در کتاب گفتگومحور «Dans le secret des princes»، مارنش بارها از سیاست‌های آمریکایی‌ها در قبال ایران انتقاد کرده و صراحتاً کارتر را مسئول یا مقصر بخشی از تحول منجر به سقوط شاه می‌داند. به عنوان مثال در نامه‌ای خطاب به رئیس‌جمهور ژیسکارد اشاره می‌کند که کارتر با «خواست ابلهانه تغییر رژیم ایران» دست به مداخله زده است. خود او کارتر را به عنوان «پسر اسک‌اوت» («boy‑scout au visage poupin») مسخره می‌کند که اساساً نمی‌داند ایران کجاست و «آرزوی ابلهانه تغییر رژیم ایران» («désir imbécile de changer le régime iranien») دارد. این عبارات دقیقاً از متن کتاب نقل شده‌اند: «... او «پسر اسک‌اوتی با صورت پف‌آلود» (boy‑scout au visage poupin [devant tout juste savoir où se trouve l'Iran]) می‌خواند و از «آرزوی ابلهانه تغییر رژیم ایرانی» (désir imbécile de changer le régime iranien) سخن می‌گوید.»^[۱][۲][۳]
دومارانش هم چنین به دلیل پیش‌بینی تهاجم شوروی سابق به افغانستان و بعدها حملهٔ ایالات متحده آمریکا به عراق به واسطهٔ شناخت وسیع از افسران ارتش آمریکا و کارمندان عالی رتبهٔ سفارت آمریکا، شهرت فراوانی پیدا کرد. از معروف‌ترین کتاب‌های او جنگ جهانی چهارم، دیپلماسی و جاسوسی در عصر خشونت است.^[۴]

• جاسوسان برتر؛ حمید عشقی؛ ص ۱۹۳؛ آرمان رشد