الیزابت دنتون

الیزابت دنتون (به انگلیسی: Elizabeth Denton) (درگذشتهٔ ۱۵۱۹) که الیزابت جرنینگهام نیز نامیده می‌شد، یک زن اشرافی و درباری انگلیسی بود. او بین سال‌های ۱۴۹۷ و ۱۵۱۶ مسئولیت پرورش و آموزش (سرپرستی) فرزندان سلطنتی انگلستان، از جمله پادشاه آینده هنری هشتم و دخترش ماری یکم، ملکه انگلستان را بر عهده داشت.

زندگی‌نامه

الیزابت دنتون دختر سر جان جرنینگهامِ تالار سامرلیتون (درگذشتهٔ ۱۴۷۴) و اگنس دارل بود. او همسر جان دنتون (درگذشتهٔ پیش از ۱۵۱۵) بود.

الیزابت دنتون بانوی ندیمه ملکه الیزابت یورک بود. او در دههٔ ۱۴۹۰ میلادی به عنوان سرپرست (بانوی فرماندار یا بانوی معلمه) شاهزاده هنری و همچنین خواهرهایش مارگارت و ماری منصوب شد.[۱] او در سال ۱۵۰۳ شاهزاده مارگارت تودور را در سفرش به اسکاتلند همراهی کرد.[۲] در سال ۱۵۱۱، او به عنوان سرپرست پسرِ تازه‌متولدشدهٔ هنری هشتم و کاترین آراگون، یعنی هنری، دوک کورنوال منصوب شد که البته این نوزاد مدتی بعد درگذشت.[۳]

او در سال ۱۵۱۶ به عنوان سرپرست شاهزاده ماری (ماری یکم بعدی) انتخاب شد.[۴] پس از او، مارگارت برایان جانشین وی در این منصب گردید.

الیزابت دنتون که در سال ۱۵۱۵ به عنوان یک بیوه از پادشاه مستمری شخصی دریافت می‌کرد، به محلهٔ بلکفرایرز نقل مکان کرد؛ جایی که وصیت‌نامه او در ۲۶ آوریل ۱۵۱۸ در آنجا تنظیم شد و سرانجام در سال ۱۵۱۹ درگذشت.[۵]

منابع

  1. ↑ Starkey, David (2008). Henry: virtuous prince. London: Harper press. pp. 67–68. ISBN 978-0-00-724771-4.
  2. ↑ Beer, Michelle L. (2018). Queenship at the Renaissance courts of Britain: Catherine of Aragon and Margaret Tudor, 1503-1533. Studies in history new series. Suffolk, UK; Rochester, NY: The Royal Historical Society: The Boydell Press. p. 42. ISBN 978-0-86193-348-8.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:مکان ناشر (رده)
  3. ↑ Hickey, J. A. (2025). Preparing Tudor Kings and Princes to Rule: The Men and Women Who Trained the Royals. Storbritannien: Pen & Sword History. p. 152-
  4. ↑ Hickey, J. A. (2025). Preparing Tudor Kings and Princes to Rule: The Men and Women Who Trained the Royals. Storbritannien: Pen & Sword History. p. 152-
  5. ↑ Hickey, J. A. (2025). Preparing Tudor Kings and Princes to Rule: The Men and Women Who Trained the Royals. Storbritannien: Pen & Sword History. p. 152-