الیزابت مورتیمر

الیزابت مورتیمر
بانو پرسی
بارونس کامویز
آرامگاه الیزابت و همسرش، توماس د کامویز در کلیسای سنت جورج، تروتون
زاده۱۲ فوریه ۱۳۷۱
آسک (ولز)، مونموت‌شر، ولز
درگذشت۲۰ آوریل ۱۴۱۷ (۴۶ سال)
تروتون، ساسکس، انگلستان
همسر(ها)هنری پرسی (بی‌پروا)
توماس د کامویز، نخستین بارون کامویز
فرزندان
هنری پرسی، دومین ارل نورث‌آمبرلند
الیزابت پرسی، کنتس وست‌مورلند
سر راجر کامویز
پدرادموند مورتیمر، سومین ارل مارچ
مادرفیلیپا، کنتس پنجم اولستر

الیزابت مورتیمر، بانو پرسی و بارونس کامویز (۱۲ فوریه ۱۳۷۱ – ۲۰ آوریل ۱۴۱۷)، یک نجیب‌زاده انگلیسی در قرون وسطی، نوه لیونل آنتورپ، دوک کلارنس و نتیجه پادشاه ادوارد سوم بود. همسر نخست او هنری پرسی (بی‌پروا) (مشهور به «هاتسپر» یا بی‌پروا) و همسر دومش توماس کامویز، نخستین بارون کامویز نام داشت. شخصیت او در نمایشنامه هنری چهارم، قسمت ۱ اثر ویلیام شکسپیر در نقش «کیت، بانو پرسی» و به صورت کوتاهی در نمایشنامه هنری چهارم، قسمت ۲ در نقش «بیوه پرسی» به تصویر کشیده شده است.

خانواده، ازدواج‌ها و فرزندان

الیزابت مورتیمر در ۱۲ یا ۱۳ فوریه ۱۳۷۱ در آسک (ولز) واقع در مونموت‌شر ولز زاده شد. او بزرگ‌ترین دختر ادموند مورتیمر، سومین ارل مارچ و همسرش، فیلیپا، کنتس پنجم اولستر (تنها فرزند لیونل آنتورپ، دوک کلارنس و الیزابت د برگ، کنتس الستر) بود. الیزابت مورتیمر دو برادر به نام‌های سر راجر مورتیمر، چهارمین ارل مارچ (۱۳۷۴–۱۳۹۸) و سر ادموند مورتیمر (۱۳۷۶–۱۴۰۹) و یک خواهر کوچک‌تر به نام بانو فیلیپا مورتیمر (۱۳۷۵–۱۴۰۱) داشت که سه بار ازدواج کرد: نخست با جان هستینگز، سومین ارل پمبروک، دوم با ریچارد د آروندل، یازدهمین ارل آروندل (۱۳۴۶–۱۳۹۷) و سوم با سر توماس پوینینگز.[۱]

یک نقاشی رمانتیک از الیزابت مورتیمر و همسر اولش هنری «هاتسپر» پرسی

تاریخ دقیق ازدواج الیزابت با همسر اولش، هنری پرسی (بی‌پروا) (۱۳۶۴–۱۴۰۳)، بزرگ‌ترین پسر هنری پرسی، نخستین ارل نورث‌آمبرلند مشخص نیست؛ اما در اوایل دهه ۱۳۹۰ میلادی، زمانی که زندگی مشترک خود را آغاز کردند، او به عنوان سربازی بزرگ و کاردان در امور نظامی شناخته می‌شد. حاصل این ازدواج دو فرزند بود:

  • هنری پرسی، دومین ارل نورث‌آمبرلند (۳ فوریه ۱۳۹۳ – ۲۲ مه ۱۴۵۵)؛ او با النور نویل ازدواج کرد و صاحب فرزند شد. وی در نخستین نبرد سنت آلبنز کشته شد.[۲]
  • بانو الیزابت پرسی (حدود ۱۳۹۵ – ۲۶ اکتبر ۱۴۳۶)؛ او نخست با جان کلیفورد، هفتمین بارون د کلیفورد (کشته‌شده در محاصره مو در ۱۳ مارس ۱۴۲۲) ازدواج کرد و صاحب فرزند شد. او در ازدواج دوم خود با رالف نویل، دومین ارل وست‌مورلند پیمان زناشویی بست و از او صاحب پسری به نام سر جان نویل گردید.[۳]

در ۲۱ ژوئیه ۱۴۰۳، همسر الیزابت در جریان فرماندهی ارتش شورشیان علیه نیروهای قدرتمندتر پادشاه هنری چهارم در نبرد شروزبری کشته شد.[۴] او ابتدا در ویتچورچ (شروپ‌شر) به خاک سپرده شد؛ اما با شایع شدن زنده بودن او، هنری چهارم دستور نبش قبر داد و جسد او را در بازار شروزبری به صورت ایستاده میان دو سنگ آسیاب در معرض دید عموم گذاشت.[۵] پس از آن، پادشاه سر پرسی را به یورک فرستاد تا بر سر یکی از دروازه‌های شهر آویخته شود؛ چهارپاره دیگر پیکر او نیز به لندن، نیوکسل، بریستول و چستر فرستاده شد و در نهایت به الیزابت تحویل گردید. الیزابت در نوامبر همان سال او را در یورک مینستر به خاک سپرد.[۶] در ژانویه ۱۴۰۴، پرسی پس از مرگش به خیانت متهم شد و املاکش به نفع ارتش و پادشاهی مصادره گردید. پادشاه همچنین در ۸ اکتبر ۱۴۰۳ دستور بازداشت خود الیزابت را صادر کرده بود.[۴]

مدتی پس از ۳ ژوئن ۱۴۰۶، الیزابت مورتیمر با همسر دوم خود، توماس د کامویز، نخستین بارون کامویز ازدواج کرد. هرچند کامویز در آن زمان در اواسط دهه شصت سالگی خود بود، اما الیزابت احتمالاً از او صاحب پسری به نام سر راجر کامویز شد.[۷] کامویز نیز همانند همسر اول الیزابت، سربازی نامدار بود که فرماندهی جناح چپ ارتش انگلستان را در نبرد آزینکورت در ۲۵ اکتبر ۱۴۱۵ بر عهده داشت.[۸]

درگذشت

الیزابت در ۲۰ آوریل ۱۴۱۷ در سن ۴۶ سالگی درگذشت و در کلیسای سنت جورج در تروتون واقع در ساسکس به خاک سپرده شد. همسر دوم او نیز پس از مرگ در کنارش دفن گردید.[۹] آرامگاه جعبه‌ای آن‌ها که با یک لوح برنجی یادبودِ نفیس و کم‌نظیر تزیین شده و زوج را در حالی که دست یکدیگر را فشرده‌اند در ابعادی نزدیک به اندازه واقعی نشان می‌دهد، در مرکز بخش محراب کلیسا قابل مشاهده است.

جین سیمور، ملکه همسر پادشاه هنری هشتم، یکی از نوادگان متعدد الیزابت مورتیمر از طریق دخترش الیزابت پرسی بود.

منابع