الیصر
الیصر(عبری:אֱלִיעֶזֶר به معنی خداوند یار من است) پسر موسی از صفورا است که در زمان تبعید به مدین و پس از تولد گرشوم متولد شد.[۱] موسی علت نامگذاری وی را کمک و مساعدت خداوند دانست[۲] و این که یهوه او را از شمشیر فرعون رهانیده است.[۳] او همراه با برادر و مادرش تحت مراقبت یثرون باقی ماند و موسی به مصر بازگشت.[۲] یثرون بعد از خروج، وی را به همراه برادر و مادرش به نزد موسی بازآورد.[۴] الیصر پسری به نام رحبیا داشت[۵] و او نیز با موسی خروج کرد.[۶]. شلومیت که در زمان سلطنت داوود و شائول از معبد یهوه نگهداری می‌کرد از فرزندان الیصر بوده است.[۷]
پانویس
منابع
- کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، شابک ۹۶۴−۳۳۱−۰۶۸-X
- یاردون سیز (۱۳۸۰)، دانشنامه کتاب مقدس، ترجمهٔ بهرام محمدیان، تهران: روز نو، ص. ۱۹۱۲
- جیمز هاکس (۱۳۷۵)، قاموس کتاب مقدس، ترجمهٔ عبدالله شیبانی، تهران: اساطیر، ص. ۱۱۴
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ الیصر موجود است.