الیکایی خانگی
| الیکایی خانگی | |
|---|---|
 | |
| الیکایی خانگی شمالی در کلرادو، امریکا | |
| وضعیت حفاظت | |
| ردهبندی علمی | |
| فرمانرو: | |
| شاخه: | |
| رده: | |
| راسته: | |
| زیرراسته: | |
| فروراسته: | Passerida |
| بالاخانواده: | |
| تیره: | الیکایی (Troglodytidae) |
| سرده: | |
| گونه: | T. aedon |
| نام دوبخشی | |
| Troglodytes aedon (Vieillot, 1809) | |
الیکایی خانگی (نام علمی: Troglodytes aedon) پرندهای بسیار کوچک راستهٔ گنجشکسانان و گروه الیکاییان و تیره الیکایی است که زیستگاهش از کانادا تا آمریکای جنوبی است و در مناطق برون شهری دیده میشود. آرایهشناسی این پرنده و زیرگونههایش مورد مناقشه است.
شرح
سوسکک خانگی شمالی بالغ حدود ۱۱ تا ۱۳ سانتیمتر (۴٫۳ تا ۵٫۱ اینچ) طول دارد، فاصلهی بالهایش ۱۵ سانتیمتر (۵٫۹ اینچ) است و وزن آن حدود ۱۰ تا ۱۲ گرم (۰٫۳۵ تا ۰٫۴۲ اونس) میباشد.[۲][۳][۴] از میان اندازهگیریهای استاندارد، طول وتر بال ۴٫۷ تا ۵٫۳ سانتیمتر (۱٫۹ تا ۲٫۱ اینچ)، دم ۳٫۹ تا ۴٫۴ سانتیمتر (۱٫۵ تا ۱٫۷ اینچ)، منقار ۱٫۱ تا ۱٫۳ سانتیمتر (۰٫۴۳ تا ۰٫۵۱ اینچ) و ساق پا ۱٫۶ تا ۱٫۸ سانتیمتر (۰٫۶۳ تا ۰٫۷۱ اینچ) است. زیرگونهها تفاوت زیادی دارند: رنگ قسمتهای بالایی بدن از خاکستری مایل به قهوهای کدر تا قهوهای مایل به قرمز غنی متغیر است،[۵][۶] و قسمتهای پایینی بدن از قهوهای، زرد با ته رنگ اکر، و خاکستری روشن تا سفید خالص متفاوت است. در همه زیرگونهها خطوط تیره رنگ در بالها و دم دیده میشود و در برخی از آنها خطوطی نیز در پهلوها وجود دارد. همه زیرگونهها دارای حلقهی چشمی و ابروی کمرنگ هستند، منقار بلند و باریکی دارند که قسمت بالایی آن تیره و قسمت زیرین آن زرد رنگ یا خاکستری روشن با نوک سیاه است. پاها صورتیرنگ یا خاکستری هستند. دم کوتاه معمولاً به سمت بالا بلند میشود.[۷][۸][۹]
آواز پُرطنین و چغژ این پرنده معمولاً در فصل زادآوری شنیده میشود اما پس از آن به ندرت به گوش میرسد. در آوازها تفاوتهای جغرافیایی قابل توجهی دیده میشود، هرچند این تفاوتها از آنچه در ظاهر پرنده وجود دارد، کمتر تدریجی و نرم هستند و ظاهر پرنده میتواند به طور قابل ملاحظهای متفاوت باشد، مثلاً در جزایر مجاور دریای کارائیب. با این حال، آوازهای پرندگان مناطق شمالی و جنوبی محدوده پراکندگی گونه تفاوتهای قابل ملاحظهای دارد.
سوسککهای خانگی برای رفتار تهاجمی و دفاعی خود در زمان جفتگیری شناخته شدهاند. آنها اغلب قلمرو خود را از دیگر سوسککها و حتی پرندگان بزرگتر اشغال و محافظت میکنند. نرها خصوصاً جنگجو هستند و از آوازهای بلند خود برای تعیین قلمرو و جذب مادهها استفاده میکنند.[۱۰]
بر این باورند که سوسکک خانگی شمالی بیشترین تراکم خود را در جنگلهای سیلابی در غرب دشتهای بزرگ دارد، جایی که از سوراخهای درختانی که توسط دارکوبها ایجاد شده به عنوان محلهای لانهسازی استفاده میکند. این پرندگان برای زمستان کردن به جنوب ایالات متحده و مکزیک مهاجرت میکنند. بیشتر آنها در اواخر آوریل تا مه به محلهای تولید مثل باز میگردند و حدود سپتامبر تا اوایل اکتبر دوباره به مهاجرت زمستانی میروند.[۱۱][۱۲] این پرندگان فعالانه در میان گیاهان به جستجوی غذا میپردازند. عمدتاً از حشراتی مانند کرمهای پروانه، سوسکها و شتهها تغذیه میکنند، همچنین عنکبوتها و حلزونها را میخورند. سوسککهای خانگی جنوبی به ندرت در جمعیتهای پرندگان مختلط که به دنبال غذا هستند حضور دارند.
منابع
- ↑ BirdLife International (2012). "Troglodytes aedon". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1. International Union for Conservation of Nature. Retrieved 16 July 2012.
- ↑ «Northern House Wren». fieldguide.mt.gov. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۱۸.
- ↑ «House Wren». celebrateurbanbirds.org. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۱۸.
- ↑ «Some Common Minnesota Backyard Birds». www.lauraerickson.com. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۱۸.
- ↑ «House Wren». playacommunity.com. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۱۸.
- ↑ «House Wren - State of Tennessee, Wildlife Resources Agency». www.tn.gov. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۱۸.
- ↑ «House Wren». abcbirds.org. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۱۸.
- ↑ «Watch House Wrens Build Their Nest». reinsteinwoods.org. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۱۸.
- ↑ «Carolina Wrens». www.massaudubon.org. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۱۸.
- ↑ «The Secretive Life of the House Wren A Tireless Songbird». youranimalfriend.com. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۱۸.
- ↑ «House Wren: Nest and Eggs». avianreport.com. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۱۸.
- ↑ «House Wren» (PDF). val.vtecostudies.org. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۱۸.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «House Wren». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۹ اسفند ۱۳۹۱.