اماگرام

نمونهٔ اِماگرام

اِماگرام (انگلیسی: Emagram) یکی از چهار نمودار ترمودینامیکی است که برای نمایش نرخ افت دمای هوا و نیمرخ رطوبت در جو به کار می‌رود. محورهای اماگرام دما (T) و فشار (p) هستند. در اماگرام، بی‌درروهای خشک با هم‌فشارها زاویه‌ای در حدود ۴۵ درجه می‌سازند، هم‌دماها عمودی‌اند و هم‌ترکیب‌های نسبت ترکیب اشباع تقریباً مستقیم و عمودی هستند.[۱]

معمولاً داده‌های دما و نقطه شبنم به‌دست‌آمده از رادیوسوند‌ها روی این نمودارها ترسیم می‌شوند تا امکان محاسبه پایداری همرفتی یا انرژی پتانسیل دسترس‌پذیر همرفتی (CAPE) فراهم شود. اغلب پرچمک‌های باد در کنار تفی‌گرام رسم می‌شوند تا وضعیت باد در ارتفاعات مختلف را نشان دهند.

اماگرام نخستین بار در سال ۱۸۸۴ توسط هاینریش هرتز ابداع شد و عمدتاً در کشورهای اروپایی به کار می‌رود. کشورهای دیگر برای همین منظور از نمودارهای ترمودینامیکی مشابهی استفاده می‌کنند، هرچند جزئیات ساخت آن‌ها متفاوت است. اماگرام نخستین نمودار ترمودینامیک جوی است.

جستارهای وابسته

منابع

منابع بیشتر

  • Iribarne, J. V. ; Godson, W. L. (1981). Atmospheric Thermodynamics (2nd ed.). Dordrecht, the Netherlands: D. Reidel Publishing Company. ISBN 978-90-277-1297-4.
  • Rogers, R. R. ; Yau, M. K. (1989). Short Course in Cloud Physics (3rd ed.). Butterworth-Heinemann. ISBN 978-0-7506-3215-7.