امنیت فرودگاه

ایمنی فرودگاه (انگلیسی: Airport security)شامل تکنیک‌ها و روش‌هایی است که برای محافظت از مسافران، کارکنان، هواپیما و اموال فرودگاه در برابر آسیب‌های مخرب، جرم، تروریسم و سایر تهدیدات استفاده می‌شود.

نظارت بر بازرسی چمدان‌ها در فرودگاه سووارنابومی بانکوک

امنیت هوانوردی ترکیبی از اقدامات و منابع انسانی و مادی به منظور محافظت از هوانوردی غیرنظامی در برابر اعمال مداخله غیرقانونی است. مداخله غیرقانونی می‌تواند شامل اقدامات تروریستی، خرابکاری، تهدید جانی و مالی، ابلاغ تهدید دروغین، بمب‌گذاری و غیره باشد.

توضیحات

روزانه تعداد زیادی از مردم از فرودگاه‌ها عبور می‌کنند. این امر به دلیل تعداد زیاد افرادی که در یک مکان قرار دارند، اهداف بالقوه‌ای را برای تروریسم و سایر اشکال جرم ارائه می‌دهد.[۱] به همین ترتیب، تمرکز بالای افراد در هواپیماهای مسافربری بزرگ، میزان مرگ و میر بالقوه بالا را در حملات به هواپیماها افزایش می‌دهد و توانایی استفاده از هواپیمای ربوده شده به عنوان یک سلاح کشنده می‌تواند هدف جذابی برای تروریسم باشد (مانند حملات ۱۱ سپتامبر).

کنترل گذرنامه در فرودگاه دبی

امنیت فرودگاه تلاش می‌کند تا از بروز یا ورود هرگونه تهدید یا موقعیت بالقوه خطرناک به کشور جلوگیری کند. اگر امنیت فرودگاه با موفقیت انجام شود، احتمال ورود هرگونه موقعیت خطرناک، اقلام غیرقانونی یا تهدید به هواپیما، کشور یا فرودگاه به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد. به همین ترتیب، امنیت فرودگاه چندین هدف را دنبال می‌کند: محافظت از فرودگاه و کشور در برابر هرگونه رویداد تهدیدآمیز، اطمینان دادن به مسافران مبنی بر اینکه در امان هستند و محافظت از کشور و مردمشان. مسافران مجاز به عبور از ایست بازرسی امنیتی با مایعات، از جمله آب، که بیش از ۱۰۰ میلیلیتر (۳٫۴ اونس مایع آمریکایی) باشد، نیستند. . این به دلیل خطر مواد منفجره مایع مانند نیتروگلیسیرین است که بی‌رنگ و از آب قابل تشخیص نیست. با اشعه ایکس امنیتی قابل تشخیص نیست و اگر به داخل هواپیما آورده شود، تهدید بزرگی محسوب می‌شود.[۲]

مونت آر. بلگر از اداره هوانوردی فدرال ایالات متحده خاطرنشان می‌کند: «هدف امنیت هوانوردی جلوگیری از آسیب به هواپیما، مسافران و خدمه و همچنین حمایت از امنیت ملی و سیاست‌های ضد تروریسم است.»[۳]

مرجع اجرای احکام فرودگاه

در حالی که برخی کشورها ممکن است سازمانی داشته باشند که از تمام فرودگاه‌هایشان محافظت کند (مانند استرالیا که در آن پلیس فدرال استرالیا بر فرودگاه نظارت دارد)،[۴] در سایر کشورها، این حفاظت در سطح ایالتی یا محلی کنترل می‌شود. پرسنل اصلی متفاوت خواهند بود و می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • یک نیروی پلیس استخدام شده و اختصاص داده شده به فرودگاه، به عنوان مثال سرویس پلیس فرودگاه ایرلند
  • شعبه‌ای (ایستگاه فرعی) از اداره پلیس محلی مستقر در فرودگاه
  • اعضای اداره پلیس محلی که به عنوان منطقه گشت زنی معمول خود به فرودگاه اختصاص داده شده‌اند
  • اعضای سرویس حفاظت از فرودگاه‌های یک کشور. به عنوان مثال، اداره امنیت ترابری ایالات متحده
  • خدمات سگ پلیس برای تشخیص مواد منفجره، تشخیص مواد مخدر و سایر اهداف

فرایند و تجهیزات

برخی از حوادث ناشی از حمل سلاح یا اقلامی است که می‌تواند به عنوان سلاح در هواپیما مورد استفاده قرار گیرد، توسط مسافران بوده است تا بتوانند هواپیما را بربایند. در بازرسی امنیتی مسافران، مسافران توسط فلزیاب‌ها و/یا اسکنرهای موج میلی‌متری بازرسی می‌شوند. دستگاه‌های تشخیص مواد منفجره مورد استفاده شامل دستگاه‌های اشعه ایکس و دستگاه‌های پورتال تشخیص ردیابی مواد منفجره (معروف به "دستگاه‌های پف کننده") هستند. در برخی موارد، تشخیص مواد منفجره می‌تواند با استفاده از تکنیک‌های یادگیری ماشینی خودکار شود.[۵] در ایالات متحده، سازمان امنیت حمل و نقل (TSA) در حال کار بر روی دستگاه‌های اسکن جدیدی است که هنوز هم در جستجوی اشیاء ممنوعه در هواپیما مؤثر هستند، اما مسافران را در حالت برهنه که برخی آن را شرم‌آور می‌دانند، نشان نمی‌دهند. دستگاه‌های تشخیص مواد منفجره را می‌توان هم برای چمدان‌های دستی و هم برای چمدان‌های تحویلی به داخل هواپیما استفاده کرد. این دستگاه‌ها ترکیبات فرار متصاعد شده از مواد منفجره را با استفاده از کروماتوگرافی گازی تشخیص می‌دهند.[۶] همچنین ممکن است توموگرافی کامپیوتری و اسکن بدن (تابش تراهرتز) انجام شود. سیستم‌های هوش مصنوعی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند، به عنوان مثال برای خدمات ترجمه در ایستگاه‌های اطلاعاتی اطراف فرودگاه و برای کاهش زمان صرف شده هواپیماها در گیت بین پروازها (با نظارت و تجزیه و تحلیل هر اتفاقی که پس از فرود هواپیما می‌افتد).[۷] در آینده، ممکن است در کنار دستگاه‌های سی‌تی‌اسکن و آشکارسازهای تابش تراهرتز نیز مورد استفاده قرار گیرد. همچنین می‌تواند برای استفاده با استقرار بیومتریک در نقاط تماس و راهکارهای جدید، مانند غربالگری مبتنی بر ریسک و تجزیه و تحلیل هوشمند ویدیو، مورد استفاده قرار گیرد.[۸]

یکی از پیشرفت‌های اخیر، استفاده بحث‌برانگیز از اشعه ایکس برگشتی برای شناسایی سلاح‌ها و مواد منفجره پنهان شده در بدن مسافران است. این دستگاه‌ها که از پراکندگی کامپتون استفاده می‌کنند، مستلزم آن هستند که مسافر نزدیک به یک صفحه تخت بایستد و تصویری با وضوح بالا تولید کنند.[۹] فناوری‌ای که در اوایل سال ۲۰۰۸ در اسرائیل منتشر شد، به مسافران اجازه می‌دهد بدون درآوردن کفش‌هایشان از میان فلزیاب‌ها عبور کنند، فرآیندی که لازم است زیرا فلزیاب‌های گیت‌های عبور در تشخیص فلز در کفش‌ها یا در اندام‌های تحتانی بدن قابل اعتماد نیستند. در روش دیگر، مسافران با کفش‌های کامل روی دستگاهی قرار می‌گیرند که در کمتر از ۱٫۲ ثانیه اشیاء کوچکی به کوچکی یک تیغ ریش‌تراشی را اسکن می‌کند.[۱۰] در برخی کشورها، افراد آموزش‌دیدهٔ ویژه ممکن است به جای تکیه صرف بر تجهیزات برای یافتن تهدیدها، با مسافران مکالمه‌ای انجام دهند تا تهدیدها را شناسایی کنند.

یک اسکن برگشتی، هدف را در معرض تابشی بین ۰٫۰۵ تا ۰٫۱ میکروسیورت قرار می‌دهد. در مقایسه، میزان مواجهه با اشعه ایکس استاندارد قفسه سینه تقریباً ۱۰۰ برابر بیشتر است.[۱۱]

اگرچه اقدامات امنیتی فرودگاه برای تضمین ایمنی مسافران بسیار مهم است، اما ناخواسته چالش‌های بهداشتی را ایجاد می‌کنند. یک مطالعه در فرودگاه هلسینکی-وانتا در طول فصل آنفولانزای ۲۰۱۵–۲۰۱۶، سینی‌های پلاستیکی غربالگری امنیتی، که اغلب در بررسی‌های امنیتی استفاده می‌شوند، را به عنوان یک عامل مهم برای شیوع ویروس‌های تنفسی مشخص کرد. این مطالعه بر نیاز به بهبود شیوه‌های بهداشتی در این مناطق تأکید می‌کند.[۱۲][۱۳]

معمولاً افراد از طریق بخش امنیتی فرودگاه به سمت قسمت‌هایی که گیت‌های خروجی هواپیما قرار دارند، هدایت می‌شوند. این مناطق اغلب «امن»، «استریل» و «ایستاده» (در مقابل «لندساید» که خارج از امنیت است) نامیده می‌شوند. مسافران از هواپیماها به منطقه استریل منتقل می‌شوند تا معمولاً در صورت پیاده شدن از پرواز داخلی نیازی به بازرسی مجدد نداشته باشند؛ با این حال، آنها همچنان در هر زمانی تحت بازرسی بدنی قرار می‌گیرند. فروشگاه‌های مواد غذایی فرودگاه‌ها به جای استفاده از لیوان‌های شیشه‌ای و ظروف فلزی، از لیوان‌ها و ظروف پلاستیکی استفاده می‌کنند تا کاربرد وسایلی مانند سلاح را کاهش دهند. بسیاری از فرودگاه‌ها برای کارمندان خود کارت پرواز صادر می‌کنند، یک کارت کلید امن که به کارمندان اجازه می‌دهد وارد منطقه امن شوند.[۱۴] کارمندانی که نیاز به مجوز پرواز دارند، تحت بررسی‌های امنیتی متعددی از جمله بررسی سوابق کیفری و ارائه مدرک شناسایی قرار می‌گیرند.[۱۵] آنها مجاز نیستند وقتی خودشان پرواز می‌کنند از آن استفاده کنند. خدمه هواپیما نیز باید غربالگری شوند.

در ایالات متحده، زمانی به افراد غیرمسافر اجازه داده می‌شد که در سالن‌های انتظار، دوستان یا اقوام خود را که از راه می‌رسیدند، در ورودی‌هایشان ملاقات کنند، اما اکنون به دلیل حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر، این امر به شدت محدود شده است. افراد غیرمسافر برای ورود به منطقه امن فرودگاه باید کارت عبور دریافت کنند. رایج‌ترین دلایلی که یک فرد غیرمسافر ممکن است گیت‌پس دریافت کند، کمک به کودکان و سالمندان و همچنین شرکت در جلسات کاری است که در منطقه امن فرودگاه برگزار می‌شود. در ایالات متحده، معمولاً کسانی که قصد شرکت در یک جلسه کاری در منطقه امن فرودگاه را دارند، باید حداقل ۲۴ ساعت قبل اطلاع دهند. کشورهای دیگر، مانند استرالیا، دسترسی افراد غیرمسافر به منطقه پروازی را محدود نمی‌کنند، با این حال، افراد غیرمسافر معمولاً تحت همان اسکن‌های امنیتی مسافران قرار می‌گیرند.[۱۶]

مناطق حساس در فرودگاه‌ها، از جمله رمپ‌های فرودگاه و فضاهای عملیاتی، برای عموم مردم محدود شده‌اند. این فضاها که SIDA (منطقه نمایش هویت امنیتی) نامیده می‌شوند، برای ورود به آنها نیاز به مدارک خاصی است. سیستم‌ها می‌توانند شامل دروازه‌های کنترل دسترسی فیزیکی یا سیستم‌های غیرفعال‌تری باشند که افراد را در حال عبور از مناطق محدود نظارت می‌کنند و در صورت ورود به منطقه محدود، هشدار صوتی می‌دهند.[۱۷]

در سراسر جهان، چند ده فرودگاه وجود دارند که نسخه‌ای از «برنامه مسافران مورد اعتماد» را راه‌اندازی کرده‌اند. طرفداران استدلال می‌کنند که غربالگری امنیتی می‌تواند با شناسایی افرادی که تهدید محسوب می‌شوند و سپس جستجوی آنها، کارآمدتر شود. آنها استدلال می‌کنند که جستجوی افراد مورد اعتماد و تأیید شده نباید اینقدر زمان ببرد. منتقدان استدلال می‌کنند که چنین برنامه‌هایی با فراهم کردن مسیری آسان‌تر برای حمل کالای قاچاق، امنیت را کاهش می‌دهند.[۱۸][۱۹]

یکی دیگر از اقدامات امنیتی حیاتی که توسط چندین فرودگاه منطقه‌ای و بین‌المللی مورد استفاده قرار می‌گیرد، سیستم‌های تشخیص نفوذ فیبر نوری پیرامونی است. این سیستم‌های امنیتی به نیروهای امنیتی فرودگاه اجازه می‌دهند هرگونه نفوذ به محیط فرودگاه را شناسایی و مکان‌یابی کنند و با اطمینان از اطلاع‌رسانی فوری و بلادرنگ، به پرسنل امنیتی اجازه می‌دهند تا تهدید را ارزیابی و حرکت را ردیابی کرده و رویه‌های امنیتی لازم را اجرا کنند. این مورد به‌طور قابل توجهی در فرودگاه بین‌المللی دالس[۲۰][۲۱] و JFPASS ارتش ایالات متحده[۲۲] مورد استفاده قرار گرفته است.

قانون امنیت هوانوردی و حمل و نقل به‌طور کلی مقرر می‌کرد که تا ۱۹ نوامبر ۲۰۰۲، تمام بازرسی‌های مسافران باید توسط کارمندان فدرال انجام شود. در نتیجه، بازرسی مسافران و چمدان‌ها اکنون توسط اداره امنیت حمل و نقل (TSA)، بخشی از وزارت امنیت داخلی ایالات متحده، انجام می‌شود. مقرراتی برای بهبود فناوری تشخیص مواد منفجره در قانون پیشگیری از تروریسم مصوب سال ۲۰۰۴ گنجانده شده است. اغلب، امنیت در فرودگاه‌های رده X، که بزرگ‌ترین و شلوغ‌ترین فرودگاه‌های ایالات متحده از نظر حجم ترافیک مسافر هستند، توسط پیمانکاران خصوصی ارائه می‌شود.[۲۳][۲۴] به دلیل حجم بالای ترافیک مسافر، فرودگاه‌های رده X اهداف آسیب‌پذیر تروریسم محسوب می‌شوند.

از ۱۳ آگوست ۲۰۰۶، مسافران خطوط هوایی در ایالات متحده می‌توانستند تا ۳٫۴ اونس مایع آمریکایی (۱۰۱ میلیلیتر) داروی بدون نسخه، ژل گلوکز برای بیماران دیابتی، رژ لب جامد و غذای کودک در پروازها. در نهایت به مسافران اجازه داده شد فقط ۱۰۰ میلیلیتر (۳٫۵ اونس مایع بریتانیایی؛ ۳٫۴ اونس مایع آمریکایی) را حمل کنند مایع در چمدان دستی خود،[۲۵] استانداردهای TSA ایجاب می‌کرد که تمام مایعات غیرپزشکی در یک کیسه پلاستیکی به اندازه یک چهارم، و فقط یک کیسه برای هر مسافر، نگهداری شوند.[۲۵]

برنامه «غربالگری مسافران با استفاده از تکنیک‌های مشاهده» (SPOT) در برخی از فرودگاه‌های ایالات متحده در حال اجرا است.[۲۶][۲۷][۲۸]

سوانح قابل توجه

در ۳۰ مه ۱۹۷۲، سه عضو ارتش سرخ ژاپن حمله‌ای تروریستی را در فرودگاه لود، که اکنون با نام فرودگاه بین‌المللی بن گوریون در لود شناخته می‌شود، انجام دادند که عموماً به آن قتل‌عام فرودگاه لود می‌گویند. آنها با شلیک بی‌هدف با سلاح‌های اتوماتیک و پرتاب نارنجک، موفق شدند ۲۴ نفر را کشته و ۷۸ نفر دیگر را زخمی کنند تا اینکه خنثی شدند (یکی از آنها خودکشی کرد). یکی از سه تروریست، کوزو اوکاموتو، از این حادثه جان سالم به در برد.[۲۹]

اولین حمله تروریستی جهان در حین پرواز، پرواز شماره ۴۵۵ کوبانا در ۶ اکتبر ۱۹۷۶ بود، زمانی که این هواپیما که از باربادوس به جامائیکا در حال پرواز بود، توسط دو بمب ساعتی سقوط کرد و ۷۳ نفر کشته شدند. شواهد حاکی از آن بود که چندین تبعیدی کوبایی ضد کاسترو مرتبط با آژانس اطلاعات مرکزی و اعضای پلیس مخفی ونزوئلا، از جمله لوئیس پوسادا کاریلس، در این ماجرا دست داشته‌اند.

رگبارترین فاجعه هوایی که ناشی از ناتوانی مأموران امنیتی فرودگاه در تشخیص بمب در هواپیما بود، پرواز ۱۸۲ ایر ایندیا در سال ۱۹۸۵ بود که ۳۲۹ نفر را کشت.

یکی دیگر از بمب‌های داخل هواپیما که از بازرسی فرودگاه عبور کرد، بمبی بود که در پرواز شماره ۱۰۳ پان امریکن در سال ۱۹۸۸ کار گذاشته شده بود و منجر به کشته شدن ۲۷۰ نفر شد؛ ۲۵۹ نفر در هواپیما و ۱۱ نفر از ساکنان لاکربی، اسکاتلند

یکی دیگر از شکست‌های قابل توجه، بمب‌گذاری در پرواز ۴۳۴ خطوط هوایی فیلیپین در سال ۱۹۹۴ بود که معلوم شد آزمایشی برای یک حمله تروریستی برنامه‌ریزی‌شده به نام عملیات بوجینکا بوده است. انفجار کوچک بود و یک نفر را کشت و هواپیما فرود اضطراری کرد. عملیات بوجینکا در سال ۱۹۹۵ توسط پلیس مانیل کشف و خنثی شد.

حملات ۱۱ سپتامبر، شناخته‌شده‌ترین حملات تروریستی اخیر با استفاده از سفرهای هوایی هستند. صبح روز ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، ۱۹ عضو گروه تروریستی اسلامی القاعده کنترل چهار هواپیما را در سواحل شرقی ایالات متحده به دست گرفتند و عمداً دو هواپیما را به هر دو برج مرکز تجارت جهانی در شهر نیویورک و هواپیمای سوم را به ساختمان پنتاگون در شهرستان آرلینگتون، ویرجینیا کوبیدند. هواپیمای چهارم در زمینی نزدیک شنکسویل، پنسیلوانیا سقوط کرد و به واشینگتن دی سی، به سمت هدف مورد نظرش، یعنی ساختمان کنگره آمریکا یا کاخ سفید، نرسید. این حملات منجر به کشته شدن ۲۹۹۶ نفر، از جمله ۲۴۵ غیرنظامی، یک مأمور اجرای قانون و ۱۹ هواپیماربا که سوار بر چهار هواپیما بودند، شد.

در ۷ مه ۲۰۲۰، پرواز ۱۳۹۲ خطوط هوایی ساوت‌وست ایرلاینز هنگام فرود در باند ۱۷R در فرودگاه بین‌المللی آستین-برگستروم، با یک عابر پیادهٔ متجاوز برخورد کرد و او را کشت. به ۵۳ مسافر و ۵ خدمه این هواپیما آسیبی وارد نشده است. متعاقباً تأیید شد که قربانی، که کارمند رسمی فرودگاه نبود، با رسیدن به باند فرودگاه، امنیت فرودگاه را نقض کرده است. حادثه در دست بررسی است.[۳۰][۳۱]

منابع

  1. ↑ Rimmer, David. "Does Heightened Airport Security Make Us Safer?". Aviation.about.com. Archived from the original on January 5, 2016. Retrieved October 26, 2011.
  2. ↑ Luo, Daniel (2022-06-06). "Why is Water Not Allowed Through Airport Security?". Aviation for Aviators (in British English). Archived from the original on 2024-04-15. Retrieved 2024-04-13.
  3. ↑ "Statement of Monte R. Belger, Acting Deputy Administrator of the Federal Aviation Administration, Before the Committee on the Judiciary, Subcommittee on Technology, Terrorism, and Government Information, on Security Technology, United States Senate, November 14, 2001". Archived from the original on 2013-07-05. Retrieved 2008-07-01.
  4. ↑ "AFP.gov.au". Archived from the original on July 24, 2008.
  5. ↑ Mery, Domingo (2015), "Simulation in X-ray Testing", Computer Vision for X-Ray Testing, Cham: Springer International Publishing, pp. 241–266, doi:10.1007/978-3-319-20747-6_7, ISBN 978-3-319-20746-9
  6. ↑ Staples, Edward J. (2001-09-11). "The Industrial Physicist — Safeguarding ports with chemical profiling". American Institute of Physics. Archived from the original on November 3, 2011. Retrieved October 26, 2011.
  7. ↑ Weed, Julie (February 25, 2020). "Air Travelers Can't See All of It, but More Tech Is Moving Them Along". The New York Times.
  8. ↑ "Digital imperatives in airport security - International Airport Review".
  9. ↑ "Rapiscan Secure 1000". Rapiscansystems.com. Retrieved October 26, 2011.
  10. ↑ "Israel's Magshoe provides a step ahead in security solutions". Archived from the original on 13 June 2006. Retrieved 2018-12-07.
  11. ↑ Radiation Exposure Negligible From Airport Security Scans – Medscape Medical News from the European Congress of Radiology (ECR) 2013. By Pam Harrison. Mar 08, 2013
  12. ↑ "Airport security bins can be germier than the bathrooms, a new study finds". Insider.com. 2018. Archived from the original on 2023-08-12.
  13. ↑ Ikonen, N; Savolainen-Kopra, C (2018). "Deposition of respiratory virus pathogens on frequently touched surfaces at airports". BMC Infectious Diseases. 18 (437): 437. doi:10.1186/s12879-018-3150-5. PMC 6116441. PMID 30157776. {{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته |displayauthors= صرف نظر شد (|display-authors= پیشنهاد می‌شود) (کمک)
  14. ↑ "What is an Airside Pass?". Checkback International. 10 November 2017. Retrieved 30 April 2018.
  15. ↑ "Airside Pass Screening". UK Employee Checks. Retrieved 30 April 2018.
  16. ↑ "Passenger Screening". Australian Government Department of Infrastructure and Transport. 2011-07-22. Archived from the original on October 9, 2011. Retrieved October 26, 2011.
  17. ↑ Systems, Human Recognition. "MFlow – Queue Measurement & Passenger Validation for Airports". Archived from the original on 2014-07-04. Retrieved 2014-06-17.
  18. ↑ Schneier, Bruce (August 24, 2004). "An Easy Path for Terrorists". The Boston Globe. Retrieved October 26, 2011.
  19. ↑ Chakrabarti and Strauss — Carnival Booth: An Algorithm for Defeating the Computer-Assisted Passenger Screening System بایگانی‌شده در ۲۰۱۲-۰۲-۱۹ توسط Wayback Machine
  20. ↑ Adesta Selected to Provide Security Systems for Washington Dulles International Airport, Newswire. Retrieved 2009-23-11.
  21. ↑ Dulles Airport being fitted with fiber intrusion detection[link removed] , Pro Security Zone. Retrieved 2009-25-11.
  22. ↑ Future Fibre Technologies Named Exclusive Provider of Fence-Mounted Perimeter Security for JFPASS بایگانی‌شده در ۲۰۱۲-۰۳-۱۵ توسط Wayback Machine, Airport Technology. Retrieved 2009-31-08.
  23. ↑ Leslie Wayne (2004). "Sikh Group Finds Calling in Homeland Security". The New York Times.
  24. ↑ "Akal Security: the Sikh Dharma of Española, New Mexico". Archived from the original on March 19, 2016. Retrieved August 14, 2009.
  25. 1 2 "TSA: Agency Adjusts Liquid Ban, Aviation Threat Level Remains High". Archived from the original on 10 May 2009. Retrieved 9 September 2009.
  26. ↑ "Screening of Passengers by Observation Techniques (SPOT) Program". Department of Homeland Security. June 30, 2017.
  27. ↑ Yu, Roger (May 24, 2010). "Airport Check-in: TSA behavior screening misses suspects". USA Today. Retrieved October 26, 2011.
  28. ↑ Holmes, Marcus (2011). "National security behavioral detection: a typography of strategies, costs, and benefits". Journal of Transportation Security. 4 (4). Springerlink.com: 361–374. doi:10.1007/s12198-011-0076-1.
  29. ↑ "The short-term impact of the Lod Airport massacre as a precursor to Munich" in Stephen Sloan, John C. Bersia, J. B. Hill, Terrorism: The Present Threat in Context (Berg Publishers, 2006, شابک ‎۱−۸۴۵۲۰−۳۴۴−۵), p. 50
  30. ↑ Hauser, Christine (8 May 2020). "Southwest Flight Hits and Kills Person on Austin Airport Runway". The New York Times. New York City. Retrieved 8 May 2020.
  31. ↑ Bradshaw, Kelsey (11 May 2020). "Police ID man killed on runway; how he got there remains mystery". Austin American-Statesman. Austin, Texas. Archived from the original on 12 May 2020. Retrieved 13 May 2020.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ امنیت فرودگاه موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.