امیر بارام
امیر بارام | |
|---|---|
 | |
| نام بومی | אמיר ברעם |
| زاده | ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۰ اسرائیل |
| وفاداری |  اسرائیل |
| شاخه نظامی | نیروهای دفاعی اسرائیل |
| سالهای خدمت | ۱۹۸۸–تاکنون |
| درجه | سرلشکر |
| یگان | نیروی زمینی اسرائیل |
| فرماندهی | |
| جنگها و عملیاتها | |
امیر بارام (عبری: אמיר ברעם؛ زادهٔ ۱۹۷۰) سرلشکر نیروهای دفاعی اسرائیل است، که از سال ۲۰۲۵ بهعنوان مدیرکل وزارت دفاع اسرائیل فعالیت میکند. وی در فاصله سالهای ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ جانشین رئیس ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل بود و از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ فرماندهی جبهه شمالی را برعهده داشت.
بارام فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۸ در نیروی زمینی اسرائیل آغاز کرد، از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶ فرمانده واحد ۲۱۲ بود، از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ فرماندهی تیپ شمرون را برعهده داشت و از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ بهعنوان فرمانده لشکر ۱۶۲ زرهی هاپلادا فعالیت میکرد.
وی از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ فرماندهی تیپ ۳۵ چترباز را برعهده داشت، از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ فرمانده لشکر ۹۸ چترباز بود، در فاصله سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ بهعنوان فرمانده لشکر ۹۱ گالیل فعالیت میکرد و از ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ فرمانده کالج فرماندهی و ستاد اسرائیل بود.
اوایل زندگی
بارام، پسر اسحاق بارام، در بئرشبع متولد شد و تا حدود ۶ سالگی در صفد و بعداً در رعنانه زندگی کرد. او در مدرسه رئالی در حیفا تحصیل کرد و دانشجوی دانشکده افسری در مدرسه شبانهروزی نظامی بود و با رتبه ممتاز از کلاس ۳۴ فارغالتحصیل شد.
زندگینامه
او در نوامبر ۱۹۸۸ به عنوان داوطلب در تیپ چتربازان در ارتش اسرائیل ثبت نام کرد و به واحد شناسایی چتربازان منصوب شد. او آموزش را به عنوان یک سرباز رزمی به پایان رساند و پس از آن دوره فرماندهان پیادهنظام و دوره افسران پیادهنظام را گذراند و به عنوان یک دانشجوی ممتاز فارغالتحصیل شد. او به عنوان سرگروه در واحد شناسایی چتربازان منصوب شد و بعداً به عنوان معاون فرمانده گروهان خدمت کرد. در سال ۱۹۹۲، او فرمانده گروهان در گردان ۸۹۰ شد. بعدها، او از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ فرماندهی واحد شناسایی چتربازان را بر عهده داشت و عملیاتهایی از جمله عملیات پلنگ صورتی را رهبری کرد که در آن چهار شبهنظامی حزبالله در لبنان کشته شدند. او متعاقباً به عنوان فرمانده گروهان در مدرسه آموزش افسران (بهاد ۱) خدمت کرد. پس از پایان دوره، تحصیلات خود را در مرکز میانرشتهای هرتزلیا ادامه داد. در فوریه ۱۹۹۹، تحصیلات خود را قطع کرد تا جایگزین فرمانده واحد شناسایی چتربازان، ایتان بلحسن، شود که در عملیات جنوب لبنان کشته شد. او این واحد را بازسازی کرد و قبل از خروج از لبنان در ماه مه ۲۰۰۰، آن را به دستاوردهای عملیاتی متعددی رساند. پس از خروج، او تحصیلات خود را در مرکز میانرشتهای هرتزلیا از سر گرفت و با افتخار مدرک حقوق گرفت. او بعداً در کالج دفاع ملی تحصیل کرد.
در سال ۲۰۰۲، او به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت و به عنوان فرمانده گردان ۸۹۰ منصوب شد و تا سال ۲۰۰۳ خدمت کرد. در دوران تصدی خود، او گردان را در مبارزه با سازمانهای تروریستی فلسطینی در بیت لحم قبل از عملیات سپر دفاعی و در نبرد نابلس در طول این عملیات رهبری کرد. این گردان بعداً در فعالیتهای عملیاتی شدید در طولکرم مستقر شد. این گردان پس از رویدادی که در آن سربازان به عنوان نیازمند ظاهر شدند، مورد توجه رسانهها قرار گرفت و باعث شد بارام در مصاحبهای توضیح دهد که گردان چتربازان به خیریه نیاز ندارد. رویداد دیگری که توجه را به خود جلب کرد، اتخاذ شعار گردان الهام گرفته از دکترین مبارزه با تروریسم تفنگداران دریایی ایالات متحده توسط او بود: «صبر، پشتکار و گاهی اوقات گلولهای بین دو چشم». پس از شکایت یک سرباز ذخیره به یوسی سارید، سارید این موضوع را با رئیس ستاد وقت، موشه یعلون، فرمانده سابق گردان، مطرح کرد که دستور حذف این شعار را داد. این شعار با شعاری که توسط آریل شارون به عنوان فرمانده گردان ابداع شده بود، جایگزین شد: «تا زمانی که مأموریت تکمیل نشود، بازگشتی در کار نیست». در طولکرم، او تاکتیکهای کمین در نبردهای شهری را بهبود بخشید که منجر به موفقیتهای عملیاتی (عملیات "تحریک-پاسخ") شد. در ماه مه ۲۰۰۴، او به عنوان فرمانده واحد ماگلان منصوب شد و تا ژوئن ۲۰۰۶ خدمت کرد. در طول دوران تصدی او، این واحد عمدتاً عملیاتهایی را در یهودا و سامریه و غزه انجام داد، اما در عملیات علیه حزبالله در مرز لبنان نیز شرکت داشت.
فرمانده تیپ شومرون
در ۱۷ آگوست ۲۰۰۶، او به درجه سرهنگی ارتقا یافت و به عنوان فرمانده تیپ شومرون منصوب شد. در طول دوران تصدی خود، عملیاتهای گسترده ضد تروریستی و خنثی کردن حملات را رهبری کرد و در عین حال اقدامات برای مردم غیرنظامی را تسهیل کرد. از جمله دستاوردهای تیپ او، حذف فادی اللطیف کاپیشا، رهبر شاخه نظامی تنظیم در نابلس بود که توسط سربازان گردان هاروف کشته شد. او کتابی داخلی در ارتش اسرائیل با عنوان «شهر دژ» منتشر کرد که روشهای نبرد در مناطق شهری متراکم و زیرزمینی را مستند میکند. او دوره فرماندهی تیپ خود را در سال ۲۰۰۸ به پایان رساند.
سپس او برای تحصیل به کالج سلطنتی مطالعات دفاعی در لندن رفت و همزمان مدرک کارشناسی ارشد روابط بینالملل را با افتخارات از کالج کینگ لندن دریافت کرد. پس از بازگشت، در ژانویه ۲۰۱۰ به عنوان فرمانده لشکر ۱۶۲ منصوب شد و تا مارس ۲۰۱۱ خدمت کرد. در ۱۴ آوریل ۲۰۱۱، او به عنوان فرمانده تیپ چتربازان منصوب شد. در طول فرماندهی خود، آموزش کامل چتربازی تیپ را از سر گرفت و در ژانویه ۲۰۱۲، اولین تمرین چتربازی کامل تیپ را در پانزده سال گذشته رهبری کرد. او نقش خود را در ۱۶ مه ۲۰۱۳ به پایان رساند.
۲۰۱۳–۲۰۱۹
در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۳، او به سرتیپ ارتقا یافت و به عنوان فرمانده گروه آتش منصوب شد و تا ۲ ژوئیه ۲۰۱۵ در این سمت خدمت کرد. در ۲ اوت ۲۰۱۵، او به عنوان فرمانده لشکر جلیل منصوب شد و تا ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۷ در این سمت خدمت کرد. در دوران فرماندهی او، سمیر قنطار کشته شد و حزبالله با یک بمب کنار جادهای در کوه کبوتر به این اقدام پاسخ داد، حادثهای که تلفاتی نداشت. در ۷ دسامبر ۲۰۱۷، او به سرلشکر ارتقا یافت و به عنوان فرمانده سپاه شمالی منصوب شد و در ۳ ژانویه ۲۰۱۸، همزمان سمت فرمانده کالج فرماندهی و ستاد ارتش اسرائیل را بر عهده گرفت. او تا ۱۱ مارس ۲۰۱۹ در دانشکدههای نظامی این سمت را داشت و تا ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۹ به عنوان فرمانده سپاه شمال فعالیت داشت.
فرمانده فرماندهی شمال
در ۳ آوریل ۲۰۱۹، او به عنوان فرمانده فرماندهی شمال منصوب شد. در طول دوران تصدی خود، او یک آزمون ارزیابی استاندارد را آغاز کرد که توسط تمام تیپهای منظم و ذخیره تعیین شده برای شرکت در نبرد در شمال تکمیل شد. تحت فرماندهی او، فرماندهی شمال عملیاتهای مخفی متعددی را در جنوب سوریه به عنوان بخشی از کارزار بین جنگها رهبری کرد، از جمله حملات هوایی، حملات زمینی و قتلهای هدفمند. این اقدامات مانع از تلاشهای ایران برای ایجاد جبههای علیه اسرائیل در ارتفاعات جولان سوریه، مشابه آنچه در لبنان ایجاد شد، شد. در سپتامبر ۲۰۱۹، او نیروهای این فرماندهی را در طول یک روز نبرد با حزبالله رهبری کرد، که در آن شبهنظامیان حزبالله موشکهای ضد تانک را به سمت پستهای نیروهای دفاعی اسرائیل و یک آمبولانس نیروهای دفاعی اسرائیل در نزدیکی مرز شلیک کردند. در ژوئیه ۲۰۲۰، او نیروهای فرماندهی را در طول یک روز دیگر نبرد با حزبالله رهبری کرد، که طی آن یک هسته حزبالله تلاش کرد به کوه کبوتر نفوذ کند، شناسایی شد و فرار کرد. در اوت ۲۰۲۰، پس از آنکه تک تیراندازهای حزبالله به یک نیروی ارتش اسرائیل که در امتداد حصار در نزدیکی مناره حرکت میکرد، شلیک کردند، او عملیات محدودی را رهبری کرد که چندین موضع حزبالله را در نزدیکی مرز هدف قرار داد. او این سمت را تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲ حفظ کرد. در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۲، او به عنوان معاون رئیس ستاد منصوب شد.
جنگ شمشیرهای آهنین
در طول جنگ شمشیرهای آهنین، بارام نقش ارشدی در تلاشهای بینالمللی برای تهیه سلاح و مهمات ارتش اسرائیل بر عهده گرفت و در کنار سربازان در نبردی در محله التفاح در غزه شرکت کرد. در اوایل ژانویه ۲۰۲۵، خبرنگاری از بارام مطلبی منتشر کرد که نشان میداد او نامهای به رئیس ستاد ارتش اسرائیل نوشته و در آن درخواست استعفای زودهنگام تا فوریه ۲۰۲۵ را به دلیل کاهش شدت تلاشهای جنگی و احساس بلااستفاده بودن، مطرح کرده است.
مدیر کل وزارت دفاع
در ۲۴ مارس ۲۰۲۵، او به عنوان مدیر کل وزارت دفاع منصوب شد. او در سخنرانی افتتاحیه خود، اهداف وزارتخانه تحت رهبری خود را ارائه کرد، از جمله تدوین استراتژی وزارتخانه برای اطمینان از توانایی سیستم دفاعی در شکست هرگونه تهدیدی «از چاقو گرفته تا هستهای»، از جمله تهدیدات غیرمنتظره. بارام بر لزوم رسیدگی به درگیریها در تقویت نیروها، تشویق به یادگیری و سازماندهی مجدد و اولویت دادن به «شتابدهندههای ارزشی» مانند فناوری، منابع انسانی، قابلیتهای رزمی جدید و صنعتیسازی صنایع دفاعی و همچنین تقویت روابط خارجی کشور تأکید کرد.
عملیات شیر خیزان و ارابههای گیدئون
در طول عملیات شیر خیزان، بارام فعالیتهای وزارت دفاع را در آمادهسازی و اجرا و با هماهنگی ایالات متحده که در عملیات سیستم دفاعی چندلایه اسرائیل شرکت داشت، رهبری کرد. این وزارتخانه محمولههای هوایی و دریایی تجهیزات و مهمات جنگی را جذب کرد و توافقنامههایی را برای تقویت ساخت نیرو، از جمله تسریع تولید رهگیرهای پیکان در صنایع هوافضای اسرائیل امضا کرد.
بارام رهبری تدوین توافقنامه با وزارت دارایی برای بودجه اضافی ۴۲ میلیارد شیکل جدید برای سیستم دفاعی برای سالهای ۲۰۲۵–۲۰۲۶، به دلیل عملیات شیر خیزان و ارابههای گیدئون، را بر عهده داشت. وزارتخانههای دفاع و دارایی اسرائیل این افزایش قابل توجه بودجه را برای پوشش عملیات نظامی و چالشهای امنیتی جاری اعلام کردند.
در ارزیابی وضعیتی که با مدیران عامل صنایع دفاعی در روز سوم عملیات شیر خیزان (۱۵ ژوئن) انجام شد، بارام با توجه به دستاوردهای ارتش اسرائیل گفت: «توانایی رسیدن به تهران، مقامات ارشد رژیم و تأسیسات موشکهای هستهای و بالستیک، با چنین دقت و همزمانی، و همچنین دفاع در برابر رگبارهای بزرگ موشکهای بالستیک، بدون فناوری پیشرفته اسرائیل که طی سالها در صنایع دفاعی و توسعه یافته است، امکانپذیر نبود. در کنار دستاوردها، ما باید به رقابت یادگیری شتابان بپردازیم، به آینده نگاه کنیم، پایگاه صنعتی اسرائیل را تقویت کنیم، نرخ تولید بیشتری را ممکن سازیم و توسعه نسلهای بعدی سیستمهای رزمی، چه تهاجمی و چه دفاعی را تسریع کنیم - تنها از این طریق میتوانیم مزیت نسبی و کیفی را در سیستمهای آینده نیز فراهم کنیم.»
زندگی شخصی و تحصیلات
بارام در بنی درور زندگی میکند، با گالیت ازدواج کرده و پدر سه فرزند است. او فارغالتحصیل دانشکده فرماندهی و ستاد ارتش اسرائیل و کالج سلطنتی مطالعات دفاعی است. او دارای مدرک لیسانس حقوق از دانشگاه رایشمن و مدرک کارشناسی ارشد روابط بینالملل از کالج کینگ لندن است.
جوایز و نشانها
بارام به خاطر خدماتش در طول سه درگیری، سه روبان کمپین دریافت کرد.
منابع
- Amos Harel and Avi Issacharoff, "The Seventh War," Yedioth Books, 2004, ISBN 9655117677, pp. 251, 252, 347.
- Yair Ansbacher, "Shadow of a Bird," یدیعوت اخرونوت، 2009, ISBN 9789654828338.
- Ofer Shelah and Yoav Limor, "Captives in Lebanon: The Truth About the Second Lebanon War," یدیعوت اخرونوت، 2007, ISBN 9654824086, pp. ۴۲۰.
- Amos Harel and Avi Issacharoff, "Spiderweb," یدیعوت اخرونوت، 2008, ISBN 9654824310, p. ۱۱۶.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Amir Baram». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۲.
پیوند به بیرون
