امیلیو شوبرت

امیلیو شوبرت در سال 1967

امیلیو فدریکو شوبرت (1904–1972) یک طراح مد ایتالیایی بود که در دهه‌های 1940 و 1950 محبوب بود.[۱] شوبرت «خیاط ستارگان» نامیده می‌شد و آثار او مورد علاقه بسیاری از افراد مشهور بین‌المللی مانند پرنسس ثریای ایران، ریتا هیورث، اینگرید برگمن، بت دیویس، بریژیت باردو، سوفیا لورن، جینا لولوبریجیدا و آنا مانیانی بود.[۲]

زندگی اولیه و تحصیلات

او با نام فدریکو امیلیو شوبرت در 8 ژوئن 1904 در محله ویکاریا در ناپل در کامپانیا، ایتالیا از والدینی به نام‌های گوتلف و فورتورا ویتوزی متولد شد.[۳] افسانه‌هایی در مورد تولد او در یک قلعه ساکسون وجود داشت که صحت نداشتند.

امیلیو شوبرت با جورجیا مول،1955

در یک قلعه ساکسونی رخ داد که صحت نداشتند، با این حال پدرش گوتلف ساکسون بود.[۴] مادرش فورتورا اسپانیایی بود. گفته می‌شود که او قبل از دنبال کردن مد، در آکادمی هنرهای زیبا در ناپل نقاشی خوانده است. در سال 1929 با ماریا جلاسی ازدواج کرد و با هم به رم نقل مکان کردند، جایی که او به عنوان خیاط در کارگاه خیاطی مونتورسی شاگردی کرد. این زوج با هم صاحب دو دختر شدند.

در سال 1938، شوبرت یک کارگاه کلاه‌سازی کوچک افتتاح کرد که فقط کلاه‌های زنانه طراحی می‌کرد و هیچ چیز آماده‌ای نداشت، واقع در خیابان فراتینا نزدیک پله‌های اسپانیایی در رم. یکی از مشتریان کلاه او، کنتس راتی، برادرزاده پیوس یازدهم بود که به او پیشنهاد داد یک آتلیه برای مد زنانه در خدمت اشراف افتتاح کند. او در کارهای اولیه خانه مد خود، عمدتاً لباس‌های بافتنی جداگانه برای تعطیلات ساحلی و لباس‌های شب ساده ارائه می‌داد.[۵]

تاریخ

در سال ۱۹۴۰، او شرکت خود را با نام «شوبرت امیلیو» واقع در خیابان ویا لاتزیو شماره ۹ تأسیس کرد، اما به دلیل محبوبیت، در همان سال مکان را به خیابان ویا XX Settembre شماره ۴، جایی که آتلیه‌اش باقی ماند، منتقل کرد. فضای داخلی آتلیه مشابه آتلیه‌های پاریسی طراحی و تزئین شده بود.[۶]

لباس‌های او نمایانگر «زیبایی چهره»، آرمان زنانه ایتالیایی «شهوانیت، ظرافت و عشق به فراغت» بود که در دهه ۱۹۵۰ یک زیبایی‌شناسی محبوب بود و اغلب در سینمای ایتالیا از دوران پس از جنگ دیده می‌شد.[۷]

محبوبیت او به عنوان یک طراح از حدود دسامبر ۱۹۴۸ در طول نمایش مد «مد فرانسوی؟ مد ایتالیایی» در کازینو د لا والی در سنت وینسنت، دره آئوستا، ایتالیا، آغاز شد، جایی که او لباس‌های خود را در کنار طراحان فرانسوی کریستین دیور و دیور دیتالیا به نمایش گذاشت. اولین حضور تاریخی مد ایتالیایی در ۱۲ فوریه ۱۹۵۱ در ویلا توریجیانی، خانه جووانی باتیستا جورجینی در فلورانس، جایی که طرح‌های لباس شوبرت حضور داشتند، اتفاق افتاد. در نهایت، این حضور منجر به جذب خریداران بین‌المللی شد.[۸]

در سال ۱۹۵۳، او به همراه بسیاری از طراحان مد مشهور از جمله آلبرتو فابیانی، وینچنزو فردیناندی، سورل فونتانا، ژول ونزیانی، جووانلی-سیارا، مینگولینی-گوگنهایم، النورا گارنت و سیمونتا کولونا دی سزارو، سندیکای مد سطح بالای ایتالیا (S.I.A.M.) را تأسیس کرد.[۹]

لباس کوکتل امیلیو شوبرت

در سال ۱۹۵۵، او لباس عروسی و جهیزیه ماریا پیا از ساووی، شاهزاده خانم ایتالیایی و دختر شاه هامبرت دوم، را طراحی کرد.[۱۰]

مرگ و میراث

او در سن ۶۷ سالگی، در ۵ ژانویه ۱۹۷۲، در خانه‌اش در رم بر اثر حمله قلبی درگذشت.

به عنوان استاد مد ایتالیایی، والنتینو و روبرتو کاپوچی از شاگردان او بودند.

طرح‌های شوبرت در مجموعه دائمی موزه هنر متروپولیتن[۱۱] و موزه هنر فیلادلفیا[۱۲] نگهداری می‌شوند.

منابع

  1. ↑ Fredrik Nystad, Jens (2011-11). "Norsk utakt?". Plan. 43 (5): 30–35. doi:10.18261/issn1504-3045-2011-05-06. ISSN 0805-083X. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
  2. ↑ Rathore, Bharati (2019). "From Trendy to Green: Exploring AI's Role in Sustainable Fashion Marketing". International Journal of New Media Studies. 06 (02): 12–22. doi:10.58972/eiprmj.v6i2y19.120. ISSN 2394-4331.
  3. ↑ Prever, Lorenzo; Squillero, Gabriele; Hirsch, Emilio; Gulluni, Federico (2024-06). "Linking phosphoinositide function to mitosis". Cell Reports. 43 (6): 114273. doi:10.1016/j.celrep.2024.114273. ISSN 2211-1247. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
  4. ↑ Michelangeli, Alessandra; Colombo, Emilio; Stanca, Luca (2010). "La Dolce Vita: Hedonic Estimates of Quality of Life in Italian Cities". SSRN Electronic Journal. doi:10.2139/ssrn.1854394. ISSN 1556-5068.
  5. ↑ Grancsay, Stephen V. (1938-12). "A Maximilian Helmet and Gauntlet Retrieved". The Metropolitan Museum of Art Bulletin. 33 (12): 268. doi:10.2307/3256390. ISSN 0026-1521. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
  6. ↑ "La dolce vita". 2018. doi:10.5040/9781838713867. {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)
  7. ↑ "La dolce vita". 2018. doi:10.5040/9781838713867. {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)
  8. ↑ McLoughlin, Marie (2016). "Sorelle Fontana (Fontana Sisters) (Zoe Fontana [1911–78]; Micol Fontana [1913–2015]; Giovanna Fontana [1915–2004])". The Bloomsbury Encyclopedia of Design: 236–237. doi:10.5040/9781472596154-bed-s081.
  9. ↑ McLoughlin, Marie (2016). "Sorelle Fontana (Fontana Sisters) (Zoe Fontana [1911–78]; Micol Fontana [1913–2015]; Giovanna Fontana [1915–2004])". The Bloomsbury Encyclopedia of Design: 236–237. doi:10.5040/9781472596154-bed-s081.
  10. ↑ Elzea, Betty (1984). "Venetian Footed Bowl, c. 1500". Philadelphia Museum of Art Bulletin. 80 (343/344): 12. doi:10.2307/3795349. ISSN 0031-7314.
  11. ↑ Grancsay, Stephen V. (1938-12). "A Maximilian Helmet and Gauntlet Retrieved". The Metropolitan Museum of Art Bulletin. 33 (12): 268. doi:10.2307/3256390. ISSN 0026-1521. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
  12. ↑ "Introduction: Fashion as Museum Object". Fashion, History, Museums: 1–12. 2019. doi:10.5040/9781350049024.ch-001.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.