ام الزینات

ام الزینات
أُم الزینات
ریشه‌شناسی: محل آذین‌بندی یا جشن‌ها[۱]
نقشه دهه ۱۸۷۰
نقشه دهه ۱۹۴۰
نقشه معاصر
نقشه دهه ۱۹۴۰ با پوشش معاصر
مجموعه نقشه‌های تاریخی پیرامون ام الزینات (دکمه‌ها را بزنید)
ام الزینات در قیمومت بریتانیا بر فلسطین واقع شده
ام الزینات
ام الزینات
مختصات: ۳۲°۳۸′۵۳″ شمالی ۳۵°۰۳′۵۵″ شرقی / ۳۲٫۶۴۸۰۶°شمالی ۳۵٫۰۶۵۲۸°شرقی / 32.64806; 35.06528
شبکه فلسطین۱۵۶/۲۲۸
واحد جغرافیایی-سیاسیقیمومت بریتانیا بر فلسطین
بخشحیفا
تاریخ تخلیه جمعیتمه ۱۹۴۸[۲]
مساحت
[۳]
 • کل۲۲٬۱۵۶ دونوم (۲۲٫۱۵۶ کیلومتر مربع یا ۸٫۵۵۴ مایل مربع)
جمعیت
 (۱۹۴۵)
 • کل۱٬۴۷۰[۴][۳]
علت تخلیهبیم از گرفتار شدن در درگیری‌ها
شهرک‌های کنونیالیاکیم[۵][۶]

ام الزینات (أُم الزینات) روستایی عرب فلسطینی در بخش حیفا از قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. این روستا در ۲۰٫۵ کیلومتری جنوب شرقی حیفا و بر دامنه‌های جنوبی کوه کرمل در ارتفاع نزدیک به ۳۲۰ متری از سطح دریا جای داشت. نام روستا به معنای «محل آذین‌بندی» یا «محل جشن‌ها» است.

ام الزینات در ۱۵ مه ۱۹۴۸ در جریان جنگ اعراب و اسرائیل توسط گردان چهارم تیپ ۱ گولانی تصرف شد و ساکنان باقی‌مانده اخراج شدند. در سال ۱۹۴۹ شهرک الیاکیم بر ویرانه‌های آن بنیاد نهاده شد. بر پایهٔ آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۱٬۴۷۰ نفر و مساحت اراضی آن ۲۲٬۱۵۶ دونم بود.

پیشینه

سفالینه‌هایی از دوران بیزانس در این محل یافت شده‌است.[۷] همچنین چند آرامگاه سنگ‌تراشیده در جنوب و جنوب غربی روستا کشف شده که به دوران مسیحی نسبت داده می‌شوند.[۸]

دوران عثمانی

در سال ۱۸۵۹ کنسول انگلیسی راجرز جمعیت روستا را ۳۵۰ نفر و زمین‌های کشاورزی آن را ۲۵ فدان برآورد کرد.[۹]

در سال ۱۸۷۰ ویکتور گرن جمعیت روستا را ۴۵۰ تن گزارش کرد. برخی باغ‌ها با کاکتوس محصور بودند و «مضافه» (مهمان‌خانه) هم‌زمان به‌عنوان مسجد به کار می‌رفت.[۱۰]

در سال ۱۸۸۲ پیمایش غرب فلسطین توسط صندوق اکتشاف فلسطین روستا را چنین وصف کرد: «روستایی با اندازهٔ مناسب بر روی یک یال کوهستانی که خانه‌هایش بیشتر از سنگ ساخته شده و چاهی در جنوب آن قرار دارد. به نظر محلی باستانی است با آرامگاه‌های سنگ‌تراشیدهٔ فراوان.»[۹]

فهرست جمعیتی نزدیک به سال ۱۸۸۷ نشان می‌دهد که ام الزینات در حدود ۷۵۰ ساکن داشت که همه مسلمان بودند.[۱۱]

ام الزینات دارای یک دبستان پسرانه بود که در سال ۱۸۸۸ توسط عثمانی‌ها بنیان‌گذاری شد.[۱۲]

دوران قیمومت بریتانیا

در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین جمعیت ام الزینات ۷۸۷ نفر بود: ۷۸۲ مسلمان و ۵ مسیحی[۱۳] که مسیحیان همگی از فرقهٔ ملکی بودند.[۱۴] در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین جمعیت به ۱٬۰۲۰ مسلمان و ۹ مسیحی در ۲۰۹ خانه افزایش یافت.[۱۵]

بر پایهٔ آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا به ۱٬۴۷۰ نفر رسید: ۱٬۴۵۰ مسلمان و ۲۰ مسیحی.[۴] مساحت کل اراضی ۲۲٬۱۵۶ دونم بود[۳] که از آن میان ۱٬۷۴۲ دونم باغ و زمین آبی، ۹٬۸۷۹ دونم زمین غلات‌کاری[۱۶] و ۶۹ دونم زمین ساخته‌شده بود.[۱۷]

جغرافیا و زندگی روزمره

روستا میان چند آبراهه جای داشت: وادی الملح در شرق، وادی الناطف در شمال و وادی الصرار در غرب؛ در جنوب دشت الروحه گسترده بود.[۱۸] آب آشامیدنی از چشمه‌هایی چون عین البویضه، عین الصفصافه و عین الشکاک و نیز از چاه‌هایی در شمال و جنوب روستا تأمین می‌شد.[۱۹] معاش ساکنان بر کشاورزی و دام‌پروری در دشت الروحه استوار بود و چهار کارگاه روغن‌کشی زیتون در روستا وجود داشت.[۲۰]

آموزش در دبستان تنها برای پسران و تا پایهٔ هفتم بود و درس‌ها عبارت بودند از عربی، حساب، انگلیسی و علوم اجتماعی. دانش‌آموزانی که خواهان ادامهٔ تحصیل بودند ناگزیر از رفتن به خارج از روستا بودند.[۲۱]

رویدادهای ۱۹۴۸ و پس از آن

ام الزینات در مه ۱۹۴۸ از ساکنان خود تهی شد.[۲] در اوایل مه گزارش شد که زنان و کودکان روستا پیش‌تر تخلیه شده بودند.[۲۲]

یکی از روستاییان گفته‌است: «یک روز پیش از سقوط ام الزینات، سه مرد از شهرک عین هاعمک وارد روستای ما شدند و هشدار دادند که نیروهای هاگانا آمادهٔ ورود به روستا هستند و هدفشان ترساندن ما برای ترک روستاست. برخی ترسیدند و گریختند و برخی ماندند و سرنوشت خود را انتظار کشیدند.»[۲۳]

تیپ ۱ گولانی روستا را در ۱۵ مه ۱۹۴۸ تصرف کرد و ساکنان باقی‌مانده را بیرون راند. در اوت ۱۹۴۸ نیروهای اسرائیلی بازگشتند با دستور کشتن هر مرد و اخراج هر زنی که در روستا یافته شود. دست‌کم دو مرد فلسطینی کشته شدند و شماری از زنان اخراج شدند.[۲۴][۲۵][۲۶]

در سال ۱۹۴۹ شهرک الیاکیم (موشاو) در جنوب محل روستا بنیان نهاده شد.[۶]

روستا امروز

در سال ۱۹۹۲ ولید خالدی محل روستا را چنین توصیف کرد: «خانه‌ها به تل‌های آوار تبدیل شده‌اند که در سراسر محل پراکنده‌اند. محوطه با خار، بوته، کاکتوس و درختان انار و انجیر پوشیده شده‌است. جنگل کوچکی بخشی از محل را فرا گرفته و گورستان روستا هنوز آشکار است. بخشی از زمین‌های پیرامون را کشاورزان اسرائیلی برای چرای دام و کاشت درختان زیتون و میوه به کار می‌برند.»[۶]

ساکنان آواره‌شدهٔ روستا به اردوگاه‌های آوارگان از جمله اردوگاه نور شمس، اردوگاه جلزون و اردوگاه فارعه پناه بردند.[۲۷]

محل روستا، ۲۰۱۲

منابع

  1. ↑ Palmer، E.H. (۱۸۸۱). The Survey of Western Palestine: Arabic and English Name Lists. Committee of the Palestine Exploration Fund. ص. 155.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. 1 2 Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. xviii. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)، روستای شمارهٔ ۱۶۴
  3. 1 2 3 Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵: A Classification of Land and Area ownership in Palestine. Palestine Liberation Organization Research Center. ص. 49.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. 1 2 Department of Statistics (۱۹۴۵). Village Statistics, April, ۱۹۴۵. Government of Palestine. ص. 15.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. xxii. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)، شهرک شمارهٔ ۱۱۷
  6. 1 2 3 Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. ص. ۲۰۰. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ Dauphin، C. (۱۹۹۸). La Palestine byzantine, Peuplement et Populations. ج. III: Catalogue. Archeopress. ص. ۶۹۴. شابک ۰-۸۶۰۵۴۹-۰۵-۴.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ Conder، C.R. (۱۸۸۲). The Survey of Western Palestine: Memoirs of the Topography, Orography, Hydrography, and Archaeology. ج. ۲. Committee of the Palestine Exploration Fund. ص. 71-۷۲.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. 1 2 Conder، C.R. (۱۸۸۲). The Survey of Western Palestine. ج. ۲. Committee of the Palestine Exploration Fund. ص. 43.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ Guérin، V. (۱۸۷۵). Description Géographique Historique et Archéologique de la Palestine. ج. ۲: Samarie, pt. ۲. L'Imprimerie Nationale. ص. 244-245.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ Schumacher, G. (۱۸۸۸). «Population list of the Liwa of Akka». Quarterly Statement – Palestine Exploration Fund. ۲۰: 178.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. ↑ «Umm az-Zinat». Wikipedia. دریافت‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. ↑ Barron, J.B. (۱۹۲۳). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of ۱۹۲۲. Government of Palestine. ص. 33.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑ Barron, J.B. (۱۹۲۳). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of ۱۹۲۲. Government of Palestine. ص. 49.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. ↑ Mills, E. (۱۹۳۲). Census of Palestine ۱۹۳۱. Population of Villages, Towns and Administrative Areas. Government of Palestine. ص. 97.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  16. ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵. Palestine Liberation Organization Research Center. ص. 92.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  17. ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵. Palestine Liberation Organization Research Center. ص. 142.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  18. ↑ کی لا ننسی: قری فلسطین آلتی دمّرتها إسرائیل سنة ۱۹۴۸. مؤسسة الدراسات الفلسطینیة. ۲۰۰۱. شابک ۹۹۵۳۹۰۰۱۲۴.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  19. ↑ «ام الزینات». ذاکرات. دریافت‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. ↑ «ام الزینات». ذاکرات. دریافت‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  21. ↑ «أم الزینات (حیفا)». ویکی‌پدیا عربی. دریافت‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  22. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. 175. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  23. ↑ «الرفیق ابراهیم الفحماوی – أبو وائل – من أم الزینات الی الحلیصة». ۱۷ اوت ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  24. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. 244. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  25. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. 299.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  26. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. 444.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  27. ↑ أدیب محمد زیاده (۲۰۱۰). دلیل أصول اللاجئین الفلسطینیین فی مخیمات الضفة الغربیة. دار العودة للدراسات والنشر.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.