انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۸)

انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا ۲۰۰۸
ایالات متحده آمریکا
→ ۲۰۰۴
۴ نوامبر ۲۰۰۸
۲۰۱۲ ←

هر ۵۳۸ رای انتخاباتی مجمع انتخاباتی
۲۷۰ رأی گزینندگان موردنیاز برگزیده شدن
مشارکت ۵۸٫۲٪[۱] افزایش 1.5 pp
 
نامزد باراک اوباماجان مک‌کین
حزب دموکرات جمهوری‌خواه
ایالت خانگی ایلینویآریزونا
جفت انتخابی جو بایدنسارا پیلین
رأی‌های گزینندگان ۳۶۵۱۷۳
ایالت‌های رأی‌آورده ۲۸+واشینگتن+۱ نبراسکا۲۲
رأی‌های مردمی ۶۹٬۴۵۶٬۸۹۷۵۹٬۹۳۴٬۸۱۴
درصد رأی ۵۲٫۹٪۴۵٫۷٪


رئیس‌جمهور پیش از انتخابات

جرج دابلیو. بوش
جمهوری‌خواه

رئیس‌جمهور برگزیده

باراک اوباما
دموکرات

انتخابات ۲۰۰۸ ریاست جمهوری ایالات متحدهٔ آمریکا، پنجاه و ششمین انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده در تاریخ این کشور بود که برای انتخاب چهل و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا به همراه معاون او در تاریخ ۴ نوامبر سال ۲۰۰۸ برگزار شد. در این انتخابات باراک اوباما به همراه جو بایدن از سوی حزب دموکرات[۲] و جان مک‌کین به همراه سارا پیلین از حزب جمهوری‌خواه (حزب حاکم)[۳] به رقابت پرداختند.

در پایان باراک اوباما با ۳۶۵ رأی در مقابل ۱۷۳ رأی جان مک‌کین، به عنوان چهل و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده انتخاب شد.[۴] اوباما در ۲۸ ایالت و منطقهٔ کلمبیا و جان مک‌کین در ۲۲ ایالت پیروز شدند.

تعداد تخصیص گزینگرهای (Electoral) هر ایالت در این انتخابات بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ مشخص شده و مشابه انتخابات سال ۲۰۰۴ است. تاریخ آغاز به کار اوباما (رئیس‌جمهور) و جو بایدن (معاون انتخاب شده او) ساعت ۱۲ ظهر ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۰۹ به وقت واشینگتن بود.

دیگر نامزدهای مهم این انتخابات چاک بالدوین از حزب قانون اساسی، باب بار از حزب آزادی‌خواه و سینتا مک کینی از حزب سبز بودند. رالف نیدر نیز پس از شکست در انتخابات مقدماتی حزب سبز به‌طور مستقل نامزد مقام ریاست‌جمهوری شده بود.

مشخصات

  • از سال ۱۹۲۸ تاکنون سابقه نداشته‌است که یک انتخابات ریاست‌جمهوری بدون کاندیداتوری یک رئیس‌جمهور یا معاون رئیس‌جمهور پیشین برگزار شود.[۵] جرج بوش رئیس‌جمهور وقت، دو دوره رئیس‌جمهور شده بود و حق شرکت دوباره در انتخابات را نداشت و دیک چینی معاون او نیز همچنان که از سال ۲۰۰۱ به بعد بارها اعلام کرده بود، نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری نشد.[۶]
  • این نخستین انتخاباتی بود که هر دو کاندیدای اصلی شرکت‌کننده در انتخابات در هنگام انتخابات، سناتور بودند.[۷]
  • در این دوره برای اولین بار یک آفریقایی-آمریکایی کاندیدای ریاست‌جمهوری ایالات متحده شده بود.
سلاح سناتور مک‌کین تجربه‌ای است که با سن کسب کرده‌است.[۲]
پیام اوباما که آمریکایی‌ها را تغییر خواهد داد مورد استقبال اعضای حزبش نبوده اما رأی‌دهندگان آن را پسندیده‌اند.[۲]

مجموع رای‌ها[۸]

نامزد انتخاباتی حزب ایالت آرای مردمی رای
الکترال
جفت انتخاباتی ایالت
جفت انتخاباتی
رای الکترال
جفت انتخاباتی
شمار درصد
باراک اوباما دموکرات ایلینوی ۶۹٬۴۵۶٬۸۹۷ ۵۲٫۹٪ ۳۶۵ جو بایدن دلاویر ۳۶۵
جان مک‌کین جمهوری‌خواه آریزونا ۵۹٬۹۳۴٬۳۸۶ ۴۵٫۷٪ ۱۷۳ سارا پیلین آلاسکا ۱۷۳
رالف نادر — کانکتیکات ۷۳۶٬۸۰۴ ۰٫۵۶٪ ۰ مت گونزالز کالیفرنیا ۰
باب بار حزب آزادی‌خواه جورجیا ۵۲۴٬۵۲۴ ۰٫۴۰٪ ۰ وین آلین روت نوادا ۰
چاک بالدوین حزب قانون اساسی جورجیا ۱۹۶٬۴۶۱ ۰٫۱۵٪ ۰ روسا کلمنته نیویورک ۰
مجموع ۱۰۰٪ ۵۳۸† ۵۳۸†
موردنیاز برای پیروزی ۲۷۰ ۲۷۰

نامزدهای دموکرات

نامزدهای جمهوری‌خواه

پانویس

  1. ↑ "Official 2008 Presidential General Election Results" (PDF). fec.gov. Retrieved 2017-03-31.
  2. 1 2 3 «انتخاب مقدماتی در آمریکا: چه گذشت و چه در پیش است؟». www.bbc.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۱۲-۲۰.
  3. ↑ BBCPersian.com
  4. ↑ "The Electoral College". National Archives (به انگلیسی). 2019-05-20. Retrieved 2023-12-20.
  5. ↑ "The top US conservatives and liberals". The Telegraph (به انگلیسی). 2007-10-29. Retrieved 2023-12-20.
  6. ↑ «Year in Review: Top Political Highlights and Lowlights of 2008». Fox News (به انگلیسی). ۲۰۱۵-۰۳-۲۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۱۲-۲۰.
  7. ↑ «Wingfield, Brian. "The Senator President". Forbes.com. 2008-02-08». بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲۶ آوریل ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۶ آوریل ۲۰۱۳.
  8. ↑ «2008 General Election Returns». hosted.ap.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۱۲-۲۰.

پیوند به برون