مارگراف‌نشین براندنبورگ

مارگراف‌نشین براندنبورگ
۱۱۵۷–۱۸۰۶
پرچم براندنبورگ Die kurbrandenburgische Flotte (1684)</ref>) نشان ملی
امپراتوری مقدس روم (۱۶۱۸)
پایتخت	براندنبورگ آن در هافل (۱۱۵۷–۱۴۱۷) برلین (۱۴۱۷–۱۸۰۶)
زبان(های) رایج	آلمانی سفلی
دین(ها)	کلیسای کاتولیک لوتریانیسم کالوینیسم
حکومت	پادشاهی
مارگراف
• ۱۱۵۷–۷۰	آلبرشت یکم، مارگراف براندنبورگ (اولین) ۱۴۱۷
• ۱۷۹۷–۱۸۰۶	فریدریش ویلهلم سوم (آخرین)
تاریخ
• بنیان‌گذاری	۳ اکتبر ۱۱۵۷
• Raised to امرای انتخابگر	۲۵ دسامبر ۱۳۵۶
• براندنبورگ-پروس	۲۷ اوت ۱۶۱۸
• پادشاهی پروس	۱۸ ژانویه ۱۷۰۱
• Dissolution of the امپراتوری مقدس روم	۶ اوت ۱۸۰۶
امروز بخشی از	کشورهای امروزی آلمان لهستان

مارگراف‌‌نشین براندنبورگ (آلمانی: Markgrafschaft Brandenburg) یک شاهزاده‌نشین بزرگ امپراتوری مقدس روم از سال ۱۱۵۷ تا ۱۸۰۶ میلادی بود. این شاهزاده‌نشین در شمال آلمان و اروپای مرکزی نقش محوری و مهم تاریخی ایفا می‌کرد. مارگراف‌نشین براندنبورگ، که به اختصار مارک نیز نامیده می‌شد، قلمرویی در امپراتوری مقدس روم بود. این قلمرو در سال ۱۱۵۷ از مارک شمالی سرچشمه گرفت و از پایان قرن دوازدهم به بعد به حوزه انتخابیه براندنبورگ تبدیل شد. مارگراف‌نشین براندنبورگ، به عنوان یکی از تنها هفت انتخاب‌کننده اولیه، در انتخاب پادشاه رومیان حق رأی داشت، حقی که در فرمان طلایی ۱۳۵۶ تأیید شد. براندنبورگ به عنوان قلمرو اصلی ایالت بعدی پروس، نقش برجسته‌ای در تاریخ آلمان ایفا کرد.

توالی تاریخی دودمان‌های حاکم در مارگراف‌نشین براندنبورگ

توالی تاریخی دودمان‌های اشرافی و حاکم در مارک‌گراف‌نشین براندنبورگ به شرح زیر است:

• دودمان آسکانیا (حدود ۱۱۵۷–۱۳۲۰ میلادی): آسکانی‌ها که توسط آلبرشت خرس تأسیس شدند، این منطقه را به عنوان نخستین مارگراف‌نشین برای بیش از ۱۵۰ سال شکل دادند و قلمرو آن را گسترش دادند.
• دودمان ویتلسباخ (۱۳۲۳–۱۳۷۳ میلادی): پس از یک دوره کوتاه انتقال قدرت و بروز اختلافات پی‌درپی، پسران امپراتور لویی باواریایی کنترل این مارگراف‌نشین و مقام شاهزادهٔ انتخاب‌گر را به دست گرفتند.
• دودمان لوکزامبورگ (۱۳۷۳–۱۴۱۵ میلادی): امپراتور کارل چهارم مارگراف‌نشین براندنبورگ را برای سلسله خود بازخرید کرد.
• دودمان هوهن‌تسولرن (از ۱۴۱۵ میلادی): در سال ۱۴۱۵ میلادی، امپراتور زیگیسموند، بورگراو فریدریش از نورنبرگ را از خاندان هوهن‌تسولرن به عنوان ولیعهد و حاکم براندنبورگ منصوب کرد.

ریشه‌های تاریخی و خاندان اسکانیا

تأسیس براندنبورگ نتیجه مستقیم سیاست «گسترش به شرق» در دوران میانه بود. آلبرشت خرس با فتح قلعه براندنبورگ از قبایل اسلاو، حاکمیت خاندان اسکانیا را بر این منطقه تثبیت کرد. در این دوران، زمین‌های بایر منطقه با تلاش مهاجران آلمانی و هلندی به مزارع حاصلخیز تبدیل گشت و شبکه‌ای از شهرها و صومعه‌ها ایجاد شد. حاکمان اولیه براندنبورگ با تثبیت مرزها و ترویج مسیحیت، این منطقه را از یک پایگاه نظامی به یک ایالت سازمان‌یافته تبدیل کردند که نقشی تعیین‌کننده در توازن قدرت شمال امپراتوری داشت.

ظهور خاندان هوهن‌تسولرن

نقطه عطف تاریخ براندنبورگ در سال ۱۴۱۵ رقم خورد، زمانی که امپراتور زیگیسموند، حکمرانی این منطقه را به فریدریش یکم از خاندان هوهن‌تسولرن واگذار کرد. این خاندان با ذکاوت سیاسی و نظامی، براندنبورگ را از یک ایالت فقیر و شورشی به یک قدرت منطقه‌ای تبدیل کردند. آن‌ها در سال ۱۴۱۷ برلین را به عنوان اقامتگاه دائم خود برگزیدند. در دوران اصلاحات پروتستانی، حاکمان هوهن‌تسولرن با پذیرش لوتریانیسم، پیوند میان کلیسا و دولت را تقویت کردند که این امر به تمرکز قدرت و افزایش نفوذ آن‌ها در برابر رقبای کاتولیک در امپراتوری منجر شد.

تشکیل براندنبورگ-پروس

در قرن هفدهم، براندنبورگ از طریق میراث و معاهدات دیپلماتیک، قلمروهای خود را به شکل چشمگیری گسترش داد. مهم‌ترین این الحاقات، به ارث بردن دوک‌نشین پروس در سال ۱۶۱۸ بود که منجر به شکل‌گیری اتحاد شخصی براندنبورگ-پروس گردید. با وجود ویرانی‌های گسترده در طول جنگ سی‌ساله، فریدریش ویلهلم معروف به «انتخابگر بزرگ»، با ایجاد یک ارتش دائمی و نظام مالیاتی متمرکز، زیربنای یک دولت مطلقه و مقتدر را بنا نهاد. او با پذیرش مهاجران پروتستان فرانسوی (اوگنو)، اقتصاد و فرهنگ براندنبورگ را به سوی نوسازی سوق داد.

تبدیل به پادشاهی و زوال امپراتوری

در سال ۱۷۰۱، فریدریش سوم با کسب عنوان «پادشاه در پروس»، براندنبورگ را به قلب تپنده پادشاهی جدید پروس تبدیل کرد. اگرچه براندنبورگ از نظر قانونی همچنان بخشی از امپراتوری مقدس روم باقی ماند، اما در عمل به قدرتی مستقل تبدیل شد که با اتریش بر سر سروری در سرزمین‌های آلمانی رقابت می‌کرد. این رقابت در دوران فریدریش کبیر به اوج خود رسید. سرانجام با انحلال امپراتوری مقدس روم در سال ۱۸۰۶ به دست ناپلئون، انتخابگرنشین براندنبورگ رسماً منحل و به استان مرکزی پادشاهی پروس تغییر وضعیت داد.

جستارهای وابسته

• خاندان هوهن‌تسولرن
• پادشاهی پروس
• فرمان مهر طلایی

منابع

• H.W. Koch (1978). A History of Prussia. New York: Barnes & Noble Books. p. 326. ISBN 0-88029-158-3.
• Johann Christoph Bekmann: Historische Beschreibung der Chur und Mark Brandenburg, 2 Bände. Voß, Berlin 1751/1753.
• تئودور فونتانه: Wanderungen durch die Mark Brandenburg. 5 Bände, Verlag von Wilhelm Hertz, Berlin 1862–1889.
• Gerd Heinrich (Hrsg.): Berlin und Brandenburg. Mit Neumark und Grenzmark Posen-Westpreußen (= Handbuch der historischen Stätten Deutschlands. 10. Band; Kröners Taschenausgabe. Band 311). 3. , überarbeitete und ergänzte Auflage, Alfred Kröner Verlag, Stuttgart 1995, ISBN 3-520-31103-8.
• Ingo Materna, Wolfgang Ribbe (Hrsg.): Brandenburgische Geschichte. Akademie Verlag, Berlin 1995, ISBN 3-05-002508-5.
• Lew Hohmann, Johannes Unger: Die Brandenburger. Chronik eines Landes. Begleitbuch zur TV-Reihe mit Kurt Böwe. Vorwort von Hansjürgen Rosenbauer. Be.Bra Verlag, Berlin 1998, ISBN 3-930863-47-2.
• Günter de Bruyn: Die Mark Brandenburg. In: Thomas Steinfeld (Hrsg.): Deutsche Landschaften. S. Fischer Verlag, Frankfurt am Main 2003, ISBN 3-10-070404-5.
• Claudia Schmid-Rathjen: Mark Brandenburg. Wie es damals war. Bucher Verlag, München 2010, ISBN 978-3-7658-1805-9.
• Johannes Schultze: Die Mark Brandenburg. Vorwort von Werner Vogel. 4. Auflage, Duncker & Humblot, Berlin 2011, ISBN 978-3-428-13480-9 (Neudruck der von 1961 bis 1969 erschienenen Bände 1 bis 5 in einem Buch).