اندی گلدزورثی

اندی گلدزورثی
افسر والا مقام امپراتوری بریتانیا
در سال ۲۰۰۵
زادهٔ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۵۶ ‏(۶۹ سال)
چشر، انگلستان
شناخته‌شده
برای		مجسمه‌سازی، عکاسی
جنبشهنر محیطی، هنر خاکی

اندی گلدزورثی (به انگلیسی: Andy Goldsworthy) (زاده ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۶) یک مجسمه‌ساز، عکاس و دوستدار محیط‌زیست انگلیسی است که آثار هنری مکان‌ویژه و هنر خاکی در محیط‌های طبیعی و شهری تولید می‌کند.

خانه سنگی (۱۹۹۷)

زندگی

گلدزورثی در ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۶ در چشر متولد شد. پدرش استاد سابق ریاضیات کاربردی در دانشگاه لیدز بود.[۱][۲] او که از ۱۳ سالگی به عنوان کارگر در مزارع کار می‌کرد، کیفیت تکراری کارهای مزرعه را به روال ساخت مجسمه تشبیه کرده‌است: «بسیاری از کارهای من مانند چیدن سیب‌زمینی است؛ باید به ریتم آن وارد شوید.»[۳] او رشته هنرهای زیبا را از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۵ در کالج هنر برادفورد و از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۸ در پلی‌تکنیک پرستون (در حال حاضر دانشگاه مرکزی لنکاوی) خواند و[۱] لیسانس خود را از این دانشگاه دریافت کرد.

فعالیت حرفه‌ای

تاریخچه

مجسمه‌ای از گلدزورثی در موزه ملی اسکاتلند

او پس از ترک کالج، در یورک‌شر، لانکاشر و کامبریا زندگی کرد.[۴] و در سال ۱۹۸۵ به اسکاتلند نقل مکان کرد ابتدا در لنگهولم زندگی کرد و سپس یک سال بعد در پن‌پونت نقل مکان کرد و هنوز در این شهر ساکن است. گفته می‌شود که کوچ تدریجی او به سمت شمال «به دلیل شیوه زندگی که کنترل کاملی بر آن نداشت» بوده‌است، اما عوامل مؤثر، فرصت‌ها و تمایل به کار در این زمینه‌ها و «دلایل اقتصادی» بوده‌است.[۴]

در سال ۱۹۹۳، گلدزورثی یک مدرک افتخاری را از دانشگاه برادفورد دریافت کرد. او در سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ و ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸، استاد مجسمه‌سازی در دانشگاه کرنل بود.[۵]

در سال ۲۰۰۳،[۶] گلدزورثی یک اثر سفارشی برای حیاط ورودی موزه د یانگ سانفرانسیسکو به نام «سنگ کشیده» تولید کرد که بازنمای زلزله‌های مکرر سانفرانسیسکو و اثرات آن است. چیدمان او شامل یک شکاف عظیم در سنگفرش بود که به شکاف‌های کوچکتر تبدیل شد و یک سنگ آهک شکسته که می‌توانست برای نشستن استفاده شود. ترک‌های کوچک‌تر با چکش ایجاد می‌شدند که غیرقابل‌پیش‌بینی‌بودن کار را در زمان ایجاد آن سبب می‌شد.[۷]

خط چوبی (۲۰۱۱–۲۰۱۰)

فرایند هنری

مواد مورد استفاده در هنر گلدزورثی اغلب شامل گلهای رنگارنگ، یخ، برگ، گل، درخت کاج، برف، سنگ، شاخه و خار است. از او نقل شده‌است که می‌گوید: «من فکر می‌کنم کار با گل و برگ و گلبرگ فوق العاده شجاعانه است. اما از سر اجبار: نمی‌توانم موادی را که با آنها کار می‌کنم ویرایش کنم. وظیفه من کار با طبیعت به عنوان یک کل است.»[۸]

کار او به جای دخالت در فرایندهای طبیعی، فرایندهای موجود را از طریق حداقل مداخله عمدی در چشم‌انداز زیر ذره‌بین می‌برد. گلدزورثی می‌گوید: «من تمایلی به کندن یا شکستن سنگ‌های صلب طبیعی ندارم… بین سنگ‌های بزرگ و ریشه‌دار و ریگ‌های موجود در پای صخره، سنگ‌ریزه‌های ساحل، تفاوتی احساس می‌کنم… در هنگام سفر می‌توانم با آنها به روشی کار کنم که با یک تخته‌سنگ عظیم نمی‌توانم.»[۹] تعهد گلدزورثی به کار با مواد طبیعی موجود، نوعی محدودیت ذاتی و تصادف را به ذات کارهای هنری او می‌افزاید.[۱۰]

برخلاف دیگر هنرمندانی هنر خاکی، بیشتر آثار گلدزورثی در مقیاس کوچک و در اجرا موقتی هستند.[۱۱] برای این آثار زودگذر، گلدزورثی اغلب فقط از دستان برهنه، دندان‌ها و ابزارهای یافت شده برای تهیه و چیدمان مواد استفاده می‌کند. روند او یک نگاه گذرا و توجه ویژه به موادی را آشکار می‌کند که به وضوح پیر و پوسیده می‌شوند، دیدگاهی که در تضاد با نگاه یادمان‌گرایانه در هنر خاکی قرار دارد.[۱۲]

عکاسی

عکاسی به دلیل حالت اغلب موقت و گذرای آثارش، نقشی تعیین‌کننده در هنر او دارد. عکس‌ها (که عمدتاً توسط خود گلدزورثی تهیه شده) از آثار هنری مکان‌ویژه‌اش، امکان اشتراک‌گذاری آنها را فراهم می‌کند.[۱۳]

عکاسی به گلدزورثی در درک آثارش به همان اندازه که آنها را به مخاطبان منتقل می‌کند، کمک می‌کند. او گفته‌است: «عکاسی روش من برای صحبت کردن، نوشتن و فکر کردن دربارهٔ هنرم است. عکاسی مرا از ارتباطات و تحولاتی آگاه می‌سازد که ممکن بود در غیر این صورت آشکار نشوند. این شواهد بصری است که در کل هنر من جریان دارد و به من دید وسیع‌تر و دورتر از کاری که انجام می‌دهم می‌دهد.»[۱۴]

فیلم‌های مستند دربارهٔ گلدزورثی

گلدزورثی موضوع فیلم مستندی به نام رودها و موج‌ها به کارگردانی توماس ریدلشایمر در سال ۲۰۰۱ است.[۱۵] همین کارگردان در سال ۲۰۱۸ دومین مستند در مورد او را با عنوان تکیه بر باد منتشر کرد.[۱۶]

جستارهای وابسته

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ اندی گلدزورثی موجود است.

پانویس

  1. 1 2 Stonard, John Paul (10 December 2000). "Goldsworthy, Andy". Grove Art Online بایگانی‌شده در ۲۱ اوت ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine. Retrieved on 15 May 2007.
  2. ↑ "Andy Goldsworthy Biography". Encyclopedia of World Biography. Retrieved 27 October 2018.
  3. ↑ Adams, Tim (11 March 2007). "Natural talent". The Observer. London.
  4. 1 2 "Andy Goldsworthy". Cass Sculpture Foundation. Archived from the original on 12 March 2008. Retrieved 31 January 2008.
  5. ↑ "All Professors at Large 1965 to June 30, 2021". Andrew D. White Professors-at-Large. Cornell University. Retrieved 19 February 2016.
  6. ↑ "Andy Goldsworthy: "Drawn Stone," 2005". de Young. 22 March 2010. Archived from the original on 16 August 2022. Retrieved 5 January 2024.
  7. ↑ Douglas, Sarah (24 October 2005). "In Their Words: James Turrell and Andy Goldsworthy". ARTINFO. Retrieved 16 April 2008. {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)
  8. ↑ Sooke, Alastair (24 March 2007). "He's got the whole world in his hands". The Daily Telegraph. London.
  9. ↑ Hatley, James D. (2005). "Techne and Phusis: Wilderness and the Aesthetics of the Trace in Andrew Goldsworthy". Environmental Philosophy. 2 (2): 6–17. ISSN 1718-0198.
  10. ↑ de Warren, Nicolas (2007). "Off the Beaten Path: The Artworks of Andrew Goldsworthy". Environmental Philosophy. 4 (1 & 2): 29–48. ISSN 1718-0198.
  11. ↑ Hatley, James D. (2005). "Techne and Phusis: Wilderness and the Aesthetics of the Trace in Andrew Goldsworthy". Environmental Philosophy. 2 (2): 6–17. doi:10.5840/envirophil2005222. JSTOR 26167923 – via JSTOR.
  12. ↑ Matless, David; Revill, George (1995). "A Solo Ecology: The Erratic Art of Andy Goldsworthy". Ecumene. 2 (4): 423–448. doi:10.1177/147447409500200404. JSTOR 44251789 – via JSTOR.
  13. ↑ Fawcett, Laughlin (1997). "The Geometrician". Landscape Architecture Magazine. pp. 46–51, 72. JSTOR 44671803. Retrieved 2023-02-20.
  14. ↑ De Warren, Nicolas (2007). "Off the Beaten Path: The Artworks of Andrew Goldsworthy". Environmental Philosophy (Special Issue: Environmental Aesthetics and Ecological Restoration ed.). 4 (1&2): 29–48. doi:10.5840/envirophil200741/24. JSTOR 26167139 – via JSTOR.
  15. ↑ "Rivers and Tides". IMDb. Retrieved 26 September 2022.
  16. ↑ Ide, Wendy (2018-08-12). "Leaning into the Wind review – more travels with Andy Goldsworthy". The Observer (به انگلیسی). ISSN 0029-7712. Retrieved 2023-09-07.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Andy Goldsworthy». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۵ ژانویهٔ ۲۰۲۴.

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.