انرژی تجدیدپذیر در اسکاتلند

نیروگاه بادی وایتلی بزرگ‌ترین نیروگاه بادی در بریتانیا با ظرفیت کل ۵۳۹ مگاوات (MW) است.[۱]

تولید انرژی تجدیدپذیر در اسکاتلند موضوعی است که از نظر فنی، اقتصادی و سیاسی در سال‌های اولیه قرن بیست و یک مطرح شد.[۲] زمینه منابع طبیعی برای انرژی تجدیدپذیر بر اساس استانداردهای اروپایی و حتی جهانی زیاد است و مهم‌ترین منابع بالقوه آن باد، موج و جزر و مد است. انرژی‌های تجدیدپذیر تقریباً تمام برق اسکاتلند را تولید می‌کنند که عمدتاً از انرژی باد در این کشور است.[۳]

در سال ۲۰۲۰، اسکاتلند دارای ۱۲ گیگاوات (GW) ظرفیت برق تجدیدپذیر بود که حدود یک چهارم کل تولید انرژی‌های تجدیدپذیر بریتانیا را تولید می‌کرد.[۴] از بیشترین تا کمترین ظرفیت تولید انرژی تجدیدپذیر در اسکاتلند به ترتیب باد ساحلی، انرژی آبی، باد فراساحلی، پی‌وی خورشیدی و زیست‌توده است.[۵] اسکاتلند بیشتر برق تولید شده از این روش را صادر می‌کند.[۶][۷] در روز ۲۶ ژانویه ۲۰۲۴، دولت اسکاتلند تأیید کرد که این کشور معادل ۱۱۳ درصد از برق مصرفی اسکاتلند را از منابع انرژی تجدیدپذیر تولید کرد، که این بالاترین درصدی است که تاکنون برای تولید انرژی تجدیدپذیر در اسکاتلند ثبت شده است. نیل گری دبیر ارشد کابینه در اقتصاد رفاه، کار منصفانه و انرژی، از آن به عنوان «یک نقطه عطف مهم در طی طریق اسکاتلند به سوی صفر خالص در انتشار دی‌اکسید کربن» استقبال کرد. این اولین باری است که اسکاتلند بیش از آنچه که در واقع مصرف می‌کند، انرژی تجدیدپذیر تولید می‌کند و همان‌طور که گری ادعا می‌کند، «پتانسیل عظیم اقتصاد سبز اسکاتلند» را نشان می‌دهد.[۸]

بهبود مستمر در مهندسی و اقتصاد امکان استفاده بیشتر از منابع تجدیدپذیر را فراهم می‌کند. ترس در مورد فقر سوخت[۹] و تغییر اقلیم، این موضوع را در دستور کار سیاسی قرار داده است. در سال ۲۰۲۰ یک چهارم کل مصرف انرژی، از جمله گرما و حمل‌ونقل، از انرژی‌های تجدیدپذیر تأمین می‌شد و هدف دولت اسکاتلند تا سال ۲۰۳۰ رساندن این مقدار به پنجاه درصد است.[۱۰]

علاوه بر برنامه‌های در نظر گرفته شده برای افزایش ظرفیت تولید در مقیاس بزرگ با استفاده از منابع تجدیدپذیر، طرح‌های مرتبط گوناگونی برای کاهش انتشار کربن در حال تحقیق و پژوهش هستند.[۱۱] اگرچه حمایت قابل توجهی از سوی بخش‌های دولتی، خصوصی و جامعه محور وجود دارد، اما نگرانی‌هایی در مورد تأثیر فناوری‌ها بر محیط طبیعی ابراز شده است. همچنین یک بحث سیاسی در مورد رابطه بین مکان‌یابی، و مالکیت و کنترل این منابع که به‌طور گسترده توزیع شده، وجود دارد.[۱۲][۱۳]

تحقق توانایی

چکیده‌ای از منابع در دسترس اسکاتلند

فناوری ظرفیت کنونی (گیگاوات)[الف] ظرفیت بالقوه (گیگاوات)[ب] انرژی بالقوه (تراوات‌ساعت)[پ]
نیروگاه بادی ساحلی ۸٫۹۹۱[۵] ۱۱٫۵[۲۰] ۴۵٫۰
آبی ۱٫۶۶۷[۵] ناموجود ۵٫۵۲
نیروگاه بادی دریایی ۲٫۱۶۶[۵] ۲۵[۲۰] ۸۲٫۰
زیست‌توده ۰٫۲۷۲[۵] ۱٫۲۹ ۱۳٫۵[۲۱]
سامانه فتوولتایی ۰٫۵۰۵[۵] ۶[۲۲] ناموجود
گاز دفن زباله ۰٫۱۱۶[۵] ناموجود ۰٫۶
هضم بی‌هوازی ۰٫۰۶[۵] ناموجود ناموجود
انرژی از زباله ۰٫۰۷[۵] ۰٫۰۷ ۰٫۶
امواج و جزر و مد ۰٫۰۲۲[۵] ۲۵[۲۳] ۷۹
هضم لجن فاضلاب ۰٫۰۰۸[۵] ناموجود ناموجود
زمین‌گرمایی ناموجود ۱٫۵ ۷٫۶[۲۱]
حرارتی خورشیدی ناموجود ناموجود ۵٫۸[۲۱]
جمع ۱۳٫۸۷۷ گیگاوات[۵] حدود ۷۰ گیگاوات ۲۳۶٫۶ تروات‌ساعت/سال

اهداف

در سال ۲۰۰۵، هدف این بود که در سال ۲۰۱۰، ۱۸ درصد از تولید برق اسکاتلند از طریق منابع تجدیدپذیر حاصل شود و در سال ۲۰۲۰، این مقدار به ۴۰ درصد افزایش یابد.[۲۴] در سال ۲۰۰۷، این هدف‌گذاری برای سال ۲۰۲۰ به ۵۰ درصد افزایش یافت همراه با اینکه هدف‌گذاری موقتی برای سال ۲۰۱۱، ۳۱ درصد در نظر گرفته شد.[۲۵][۲۶] در سال بعد، اهداف جدید مبنی بر کاهش ۸۰ درصدی مجموع انتشار گاز گلخانه‌ای در سال ۲۰۵۰ اعلام شد و در سند برنامه آموزشی تغییر اقلیم سال ۲۰۰۹ مورد تأیید قرار گرفت. ماف اسمیت، مدیر کمیسیون توسعه پایدار در اسکاتلند اظهار داشت «دولت‌ها در سراسر جهان از انجام اقدامات لازم طفره می‌روند. دولت اسکاتلند باید به خاطر عزم خود برای پیشرو بودن در این مسیر مورد ستایش واقع شود».[۲۷][۲۸]

اسکاتلند در نظر دارد تا سال ۲۰۳۰، ۵۰ درصد از کل انرژی (نه فقط محدود به برق) را از انرژی‌های تجدیدپذیر تولید کند.[۲۹]

هدفی جاه‌طلبانه که توسط برنامه ۷ ساله برای ساخت نیروگاه بادی دریایی به منظور تولید ۸ گیگاوات انرژی مازاد بر مصرف در سال ۲۰۳۰، تنظیم گردیده است.[۳۰]

سیاست دولت اسکاتلند مبنی بر کاهش انتشار گاز گلخانه‌ای به سمت صفر خالص در سال ۲۰۴۵، همچنان پابرجاست.[۱۱]

تاریخچه

بودجه در نظر گرفته شده برای تولید برق تنها بخشی از بودجه کلی را شامل می‌شود که برای همه انرژی مصرفی در نظر گرفته می‌شود. در سال ۲۰۰۲، اسکاتلند در مجموع ۱۷۵ تراوات ساعت (TWh) انرژی، در تمام اشکال خود مصرف کرد که نسبت به سال ۱۹۹۰ حدود ۲ درصد کاهش داشت. از این مقدار، تنها ۲۰ درصد به صورت برق توسط استفاده‌کنندگان نهایی مورد مصرف قرار گرفت، بیشترین انرژی مصرفی از طریق سوزاندن مشتقات نفت‌خام (۴۱ درصد) و گاز (۳۶ درصد) است.[۳۱][۱۹] با وجود این، ظرفیت تولید برق تجدیدپذیر ممکن است بالغ بر ۶۰ گیگاوات یا بیشتر از این مقدار باشد.[۱۴][۱۶][۳۲]

در سال ۲۰۰۶، مجموع ظرفیت نامی تولید برق در تمام اشکال انرژی تجدیدپذیر کمتر از ۲ گیگاوات، حدود یک پنجم از مجموع تولید برق بود.[۱۴] اسکاتلند همچنین ذخایر قابل توجهی از سوخت فسیلی، از جمله ذخایر اثبات شده نفت و گاز،[۳۳] و ۶۹ درصد از منابع زغال‌سنگ بریتانیا، را در اختیار دارد.[۱۵] با این وجود، دولت اسکاتلند اهداف جاه طلبانه‌ای را برای تولید انرژی تجدیدپذیر در نظر دارد.

در سال ۲۰۱۲، بیش از ۴۰ درصد از برق اسکاتلند از انرژی تجدیدپذیر تأمین می‌شد و اسکاتلند حدود ۴۰ درصد از تولید انرژی تجدیدپذیر بریتانیا را برآورده می‌کرد. در انتهای سال ۲۰۱۲ بالغ بر ۵٬۸۰۱ مگاوات ظرفیت نامی برق انرژی تجدیدپذیر وجود داشت که نسبت به انتهای سال ۲۰۱۱، ۲۰٫۹۵ درصد (۱٬۰۰۵ مگاوات) افزایش پیدا کرده بود. در سال ۲۰۱۲، تولید برق انرژی تجدیدپذیر با رکورد خوبی به ۱۴٬۷۵۶ گیگاوات ساعت رسید که نسبت به سال ۲۰۱۱، افزایش ۷٫۳ درصدی داشت.[۳۴] در سال ۲۰۱۵، ۵۹ درصد از برق مصرفی اسکاتلند از منابع تجدیدپذیر به دست آمد و از هدف ۵۰ درصدی، که برای آن سال در نظر گرفته شده بود فراتر رفت.[۳۵]

اسکاتلند در سال ۲۰۱۸، بیش از ۲۸ درصد از برق تولیدی خود را به سایر نقاط بریتانیا صادر کرد.[۶] تا سال ۲۰۱۹، تولید برق از انرژی تجدیدپذیر ۳۰٬۵۲۸ گیگاوات‌ساعت بود که بیش از ۹۰ درصد از مصرف ناخالص برق اسکاتلند (۳۳٬۹۱۴ گیگاوات‌ساعت) و ۲۱ درصد از مجموع مصرف انرژی از منابع تجدیدپذیر را دربر گرفت.[۷][۳۶] در آغاز سال ۲۰۲۰، ظرفیت نامی برق تولیدی تجدیدپذیر اسکاتلند بالغ بر ۱۱٫۸ گیگاوات بود که حدود ۲۵ درصد از کل تولید برق تجدیدپذیر بریتانیا (۱۱۹٫۳۳۵ گیگاوات‌ساعت) را شامل می‌شد.

تأثیر اقتصادی

بر اساس بررسی انجام گرفته توسط گروه تجدیدپذیرهای اسکاتلند در سال ۲۰۱۳، صنعت انرژی تجدیدپذیر بیش از ۱۱٬۵۰۰ شغل در اسکاتلند را تحت سیطره خود دارد.[۳۷] با پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر در دست اجرا به ظرفیت ۱۳٫۹ گیگاوات،[۳۸] این بخش دارای پتانسیل رشد سریع در سال‌های پیشرو با ایجاد شغل‌های بیشتر در منطقه است. گلاسگو، فایف و ادینبورگ مراکز کلیدی توسعه نیروگاه بادی دریایی هستند و صنایع نوظهور انرژی موج و جزر و مد در اطراف جزایر و ارتفاعات متمرکز شده‌اند. با سیستم‌های زیست‌انرژی در نواحی همچون لاخابر، ماری و دامفریس و گالووی شغل در روستاها ایجاد می‌شود.[۳۹]

دلیل مهم برای این ایده‌های جاه‌طلبانه، نگرانی روزافزون بین‌المللی در مورد تغییر اقلیم ناشی از عوامل انسانی است. طرح پیشنهادی کمیسیون سلطنتی آلودگی محیطی این بود که کاهش انتشار دی‌اکسید کربن تا ۶۰ درصد، در اوراق سفید انرژی ۲۰۰۳ در دولت بریتانیا گنجانده شود.[۱۶]

انرژی بادی

نیروگاه بادی آردروسان

انرژی بادی با ظرفیت نامی ۸٬۴۲۳ مگاوات در سال ۲۰۱۸، در بین فناوری‌های انرژی تجدیدپذیر سریعترین رشد را در کشور داشت.[۴۰] در روز ۷ اوت ۲۰۱۶، وضعیت به وجود آمده از باد زیاد و مصرف کم، باعث تولید انرژی بادی زیادتر (۱۰۶ درصد) نسبت به مصرف گردید. در طی ۲۴ ساعت در آن روز، توربین‌های نیروگاه بادی اسکاتلند ۳۹٬۵۴۵ مگاوات‌ساعت برق تولید کردند در صورتیکه مصرف برق ۳۷٬۲۰۲ مگاوات‌ساعت بود. برای اولین مرتبه بود که برای تأیید این واقعیت، سنجش‌ها قابل استفاده بودند. .[۴۱][۴۲][۴۳]

در سال ۲۰۲۳، هدف در نظر گرفته شده برای سال ۲۰۳۰، تولید ۱۱ گیگاوات برق از نیروگاه بادی دریایی بود. این امر نمایانگر افزایش ۴۰۰ درصدی در ظرفیت نیروگاه بادی دریایی و ۶۰ درصد افزایش در ظرفیت کل تولید برق نیروگاه‌های بادی است.[۳۰]

خشکی

نیروگاه بادی بِلَک لا (Black Law) با ۵۴ توربین دارای ظرفیت کل ۱۲۴ مگاوات است.[۴۴] این نیروگاه در نزدیکی روستای فورث، شهرستان لانارکشر جنوبی واقع شده و در سایت قدیمی معدن زغال‌سنگ روباز ایجاد شد که در ابتدا دارای ۴۲ توربین و ظرفیت ۹۷ مگاوات بود. این نیروگاه دارای هفت کارمند رسمی بود و هنگام ساخت نیروگاه، ۲۰۰ شغل ایجاد کرد. در فاز دوم توسعه نیروگاه، ۱۲ توربین دیگر اضافه شد. این پروژه به خاطر مشارکت در اهداف زیست‌محیطی مورد اقبال وسیع قرار گرفت.[۴۵] بزرگ‌ترین نیروگاه بادی خشکی بریتانیا نیروگاه بادی وایتلی با ظرفیت ۵۳۹ مگاوات است که در رنفروشر شرقی قرار دارد.[۴۶]

فراساحل

نیروگاه بادی روبین ریگ دارای ظرفیت ۱۸۰ مگاوات است که در یک سیر تکاملی در ماه آوریل ۲۰۱۰ ساخت آن به پایان رسید، اولین نیروگاه بادی دریایی اسکاتلند است و در ساحل شنی خور سالوی ایجاد شده است.[۴۷][۴۸] یازده عدد از قویترین توربین بادی در دنیا (مدل وستاس وی۱۶۴ _ ظرفیت هر یک ۸٫۴ مگاوات) در مرکز به‌کارگیری باد دریایی اروپا دور از ساحل شرقی ابردین‌شیر واقع شده است.[۴۹]

نیروگاه بادی روبین ریگ

برآورد گردیده است که پتانسیل باد در خشکی دارای ظرفیت ۱۱٫۵ گیگاوات است که برای تولید ۴۵ تراوات‌ساعت انرژی کفایت می‌کند. بیش از دو برابر این مقدار در سایت‌های فراساحلی در دسترس است[۱۶] که متوسط سرعت باد در دریا بیشتر از خشکی است.[۵۰] مجموع پتانسیل باد دریا ۲۵ گیگاوات تخمین زده شده است، هر چند هزینه نصب تجهیزات بیشتر است ولی برای تأمین حدود نیمی از کل انرژی مصرفی کفایت می‌کند.[۱۶] در ژانویه ۲۰۱۰، برنامه‌هایی برای بهره‌برداری از ۴٫۸ گیگاوات پتانسیل موجود در خلیجک ماری (Moray Firth) و خور فورث اعلام شد.

انرژی موج

طرح اولیه ایجاد و استفاده از انرژی امواج، به رهبری استیون سالتر در دانشگاه ادینبرو در ادینبرو یا بر روی طرح دوک سالتر انجام گرفت، هر چند هرگز به مرحله تجاری نرسید.

پلامیس در سایتی در یی‌ام‌یی‌سی، مرکز آزمایش دریایی

یکی از اولین جایگاه‌های انرژی موج که به شبکه متصل شد، مبدل انرژی آیله ال‌آی‌ام‌پی‌یی‌تی (مخفف انگلیسی: Land Installed Marine Power Energy Transformer) بود. این جایگاه تولید انرژی توسط شرکت وِیوژن ال‌تی‌دی در جزیره آیله نصب شد و در سال ۲۰۰۱، به عنوان اولین دستگاه تولید انرژی موج در مقیاس تجاری در دنیا، افتتاح شد. با این وجود در ماه مارس ۲۰۱۳، شرکت فویت که مالک جدید بود، تصمیم گرفت این جایگاه را تعطیل کند و تمرکز خود را بر روی پروژه انرژی کشندی قرار دهد.[۵۱]

انرژی کشندی

سایت تست انرژی کشندی در حال ساخت در ایدی، مربوط به مرکز انرژی دریایی اروپا، سال ۲۰۰۶.

برخلاف موج و باد، انرژی کشندی یک منبع ذاتاً قابل پیش‌بینی است،[۵۲] و مکان‌های بسیاری در اسکاتلند وجود دارد که می‌توان از آنها برای تولید برق بهره‌برداری کرد. پنتلند فرث که بین اورکنی و سرزمین‌اصلی اسکاتلند قرار دارد به عنوان «عربستان سعودی انرژی کشندی» توصیف شده بود[۵۳] و ممکن است قادر به تولید ۱۰ گیگاوات انرژی باشد،[۱۸] هر چند برآورد اخیر که صورت گرفت بیانگر حداکثر ۱٫۹ گیگاوات بود.[۵۴] در ماه مارس ۲۰۱۰، مجموع ده سایت منطقه با قابلیت فراهم نمودن با ظرفیت نامی ۱٫۲ گیگاوات انرژی از امواج و جزر و مد، توسط شرکت کراون استیت اجاره شد.[۵۵] تعدادی سایت دیگر مرتبط با انرژی کشندی با پتانسیل قابل توجهی در مجمع‌الجزایر اورکنی وجود دارد.[۵۶]

زیست‌انرژی

زیست‌سوخت

تقبل شده بود که تجربه‌های مختلفی برای بهره‌گیری از زیست‌سوخت در مقیاس کوچک انجام گیرد. به عنوان نمونه، شرکت هواپیمایی بریتیش ایرویز طی یک پرواز از لندن به گلاسگو به میزان ۳۵ درصد سوخت زیستی هوانوردی برای انجام این پرواز استفاده کرد.[۵۷] برخی گفته‌اند که سوخت پایدار هوانوردی (نه ضرورتاً زیست‌سوخت) بریتانیا، به خاطر سهم بالای اسکاتلند در انرژی تجدیدپذیر، باید در این کشور تولید شود.[۵۸] به علت اینکه فصل رشد محصولات دارای قند بالا تا حدی کوتاه است، اتانول برای سوخت به صورت صنعتی تولید نمی‌شود.[۵۹]

انرژی خورشیدی

تشعشع خورشیدی در اسکاتلند، به خاطر عرض جغرافیایی این کشور، دارای توزیع فصلی نیرومندی است. در سال ۲۰۱۵، سامانه فتوولتایی ۰٫۲ درصد از مقدار انرژی مصرفی نهایی اسکاتلند را تأمین کرد. در فرانامه انرژی تجدیدپذیری ۱۰۰ درصدی برای سال ۲۰۵۰، برآورد شده بود که سامانه فتوولتایی ۷ درصد از برق را تأمین خواهد کرد.[۶۰] میزان ذخایر قابل استفاده بریتانیا ۷٫۲ تراوات‌ساعت در سال، تخمین زده شده است.[۱۹]

با وجود اینکه اسکاتلند تا حدودی مدت زمان کمی از شبانه‌روز در معرض نور خورشید قرار دارد، اما به خاطر اینکه آب گرم کن‌های خورشیدی قادر هستند حتی در هوای ابری هم آب گرم تولید کنند، می‌توانند به‌طور مؤثر عمل کنند.[۶۱][۶۲] این فناوری در دهه ۱۹۷۰ توسعه یافت و با نصب‌کننده‌های مختلف در محل به خوبی جا افتاد، نمونه‌ای از آن مربوط به شرکت ای‌یی‌اس سولار (AES Solar) مستقر در شهرک فورس بود که پانل‌هایی را برای ساختمان مجلس اسکاتلند تدارک دید.[۶۳]

در سال ۲۰۲۲، ظرفیت برق خورشیدی در اسکاتلند به ۴۲۰ مگاوات رسید.[۶۴]از سال ۲۰۲۲، کمک هزینه دولتی برای نصب تجهیزات تولید برق خورشیدی در دسترس خانواده‌های کم درآمد قرار گرفت.[۶۵]

انرژی زمین‌گرمایی

انرژی زمین‌گرمایی از انرژی حرارتی ایجاد شده و ذخیره درون زمین به دست می‌آید. متداول‌ترین فرم سیستم‌های انرژی زمین‌گرمایی در اسکاتلند، گرمایش را از طریق پمپ حرارتی منبع زمین در دسترس قرار می‌دهد. این دستگاه‌ها انرژی را از طریق استحکامات لوله‌گذاری کم‌عمق در زمین با به‌کارگیری مبدل حرارتی، از مخزن گرمایی درون زمین به سطح انتقال می‌دهند.

فناوری‌های تکمیلی

کاملاً واضح است که اگر تصمیم بر این باشد که گاز گلخانه‌ای کاهش یابد، ضروری است روش ترکیبی افزایش تولید انرژی تجدیدپذیر و کاهش مصرف انرژی در حالت کلی، و به‌طور خاص سوخت فسیلی انجام گیرد.[۶۶] مشارکت فناوری انرژی، پلی بین تحقیقات آکادمیک در بخش انرژی و صنعت در دسترس قرار می‌دهد که هدف آن تأثیر پژوهش انجام گرفته بر اقتصاد است.[۶۷]

مدیریت شبکه

با ظهور وسایل نقلیه برقی و ضرورت کربن‌زدایی از گرما، مدل‌های تقاضای انرژی در حال تغییر است.[۶۸]

تقابل دلواپسی محلی با کشوری

یک ویژگی پتانسیل انرژی تجدیدپذیر در اسکاتلند این است که منابع آنها به مقدار زیاد دور از مراکز اصلی جمعیت هستند. این امر به هیچ وجه اتفاقی نیست. انرژی باد، موج و جزر و مد در سواحل شمال و غرب و در مورد آب در رشته‌کوه‌ها، صحنه دراماتیک را به وجود می‌آورد ولی گاهی شرایط زندگی را سخت می‌کند.[۶۹] این رویداد اتفاقی جغرافیایی و اقلیمی، تنش‌های گوناگونی را به وجود آورده است. به وضوح تفاوت قابل ملاحظه‌ای بین امکانات تولید انرژی تجدیدپذیر در ابعاد متوسط که تمام انرژی مورد نیاز یک جامعه جزیره‌ای (island community) را تأمین می‌کند و یک نیروگاه در مقیاس صنعتی در همان موقعیت که برای صدور برق به نقاط دور دست شهری طراحی گردیده است، وجود دارد. بدینسان، طرح‌هایی برای ایجاد یکی از بزرگ‌ترین نیروگاه‌های بادی خشکی در جهان، در جزیره لویس مباحثه‌های قابل ملاحظه‌ای را به وجود آورده است.[۷۰] یک موضوع مرتبط با این بخش، خط انتقال برق فشار قوی بولی-دنی است که برق را از پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر در شمال و غرب به شهرهای جنوب کشور انتقال می‌دهد.[۱۲] مسئله‌ای بود که به دادگاه تحقیق کشیده شد و توسط ایان جانستون از اسکاتسمن به عنوان «نبردی که طرفداران محیط‌زیست را در برابر حافظان منابع طبیعی و شرکت‌های بزرگ انرژی را در برابر زمین‌داران اشرافی و رئیس‌های طایفه قرار می‌دهد» توصیف شده است.[۷۱] در ماه ژانویه ۲۰۱۰ جیم ماتر، وزیر انرژی اعلام کرد علیرغم اینکه بیش از ۱۸٬۰۰۰ مخالفت وصول شده است[۷۲] پروژه به پیشرفت خود ادامه خواهد داد، ۵۳ کیلومتر از خط انتقال برق ۱۳۲ کیلوولت درون پارک برداشته شد و دیگر جایگزین نگردید،[۷۳] خط انتقال برق بولی-دنی در کریسمس ۲۰۱۵ وارد مدار شد.[۷۴]

ترویج انرژی تجدیدپذیر

دل‌نگرانی‌های فزاینده ملی دربارهٔ موضوع نقطه اوج نفت و تغییرات اقلیمی باعث شده است که موضوع انرژی تجدیدپذیر در سر لوحه دستور جلسه سیاسی قرار گیرد. سازمان‌های دولتی مختلف و شراکت‌های خصوصی-دولتی در جهت افزایش توانایی‌ها در این امر ایجاد شده‌اند. مجمع توسعه انرژی تجدیدپذیر اسکاتلند، شراکتی بین صنایع، دانشگاه و دولت است که هدف آن قادر ساختن اسکاتلند برای سرمایه‌گذاری روی منابع انرژی تجدیدپذیر می‌باشد. انجمن انرژی تجدیدپذیر اسکاتلند یک سازمان واسطه‌ای مهم برای صنعت است که میزبان مراسم سالانه جوایز انرژی سبز (Green Energy Awards) می‌باشد. گروه انرژی اسکاتلند (Community Energy Scotland) برای پروژه انرژی تجدیدپذیر که توسط گروه‌های اجتماعی توسعه یافته‌اند مشاوره، تأمین وجوه لازم و امور مالی را در دسترس قرار می‌دهد.

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

  1. ↑ Table sources: Total capacity from all sources in 2006 was estimated at 10.3[۱۴] and 9.8 GW.[۱۵] It is estimated by RSPB Scotland et al. (February 2006)[۱۶] that electricity output would decline from the current total of 50 TWh per annum to about a third of this figure by 2020 due to decommissioning of existing non-renewable capacity if no new capacity was installed. In 2006 total energy demand was 177.8 TWh.[۱۷] Electricity makes up 20% of total energy use, but about 15 TWh are exported or lost in transmission.[۱۶]
    The main source assumes grid capacity is available. Without this the potential drops significantly to circa 33 TWh.
    The tidal potential of the Pentland Firth alone is estimated elsewhere at over 10 GW.[۱۸]
    Geothermal potential capacity is estimated from potential output.
    Micro generation (including solar) is estimated as having the potential of producing up to 40% of current electrical demand by 2050, i.e. circa 14 TWh.[۱۹] The above figures assume 12% by 2020.
  2. ↑ Note on "installed capacity" and "potential energy". The former is an estimate of the maximum productive output of a given technology or individual generation station at a single point in time. The latter takes into account the likely intermittency of energy supply and is a measure of output over a period of time. Thus, for example, individual wind turbines may have a capacity factor of between 15% and 45% depending on their location, with a higher capacity factor giving a greater potential energy output for a given installed capacity. The potential energy column is thus an estimate based on a variety of assumptions including the installed capacity. Although potential energy is in some ways a more useful method of comparing the current output and future potential of different technologies, using it would require cumbersome explanations of all the assumptions involved in each example, so installed capacity figures are generally used.
  3. ↑ A gigawatt (GW) is a measure of productive capacity. Terawatt-hours (TWh) measure actual output. Thus, an 8 GW power station operating ten hours per day will produce 8x10 equals 80 TWh of electricity. Whenever possible this article refers to predictions of maximum output in GW. Using energy productions in TWh might be more useful in some ways but would tend to obscure the underlying assumptions unless every reference included a measure for maximum output, capacity factor and assumed production, which might prove cumbersome.

منابع

  1. ↑ "Whitelee Windfarm". ScottishPower Renewables. Retrieved 31 December 2020.
  2. ↑ See, for example, Scottish Executive (2005) Choosing Our Future: Scotland's Sustainable Development Strategy. Edinburgh.
  3. ↑ "Renewables met 97% of Scotland's electricity demand in 2020". BBC News (in British English). British Broadcasting Corporation. 25 March 2021. Retrieved 31 March 2021.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 "Statistics". Scottish Renewables. Retrieved 22 April 2023.
  5. 1 2 "Proportion of electricity generation by fuel". Scottish Government: Scottish Energy Statistics Hub. Retrieved 15 April 2020.
  6. 1 2 "Share of renewable electricity in gross final consumption". Scottish Government: Scottish Energy Statistics Hub. Retrieved 15 April 2020.
  7. ↑ "Record renewable energy output". www.gov.scot. Scottish Government. Retrieved 26 January 2024.
  8. ↑ Wray, Ben (5 June 2022). "April Fuel's Day: Explaining Scotland's energy price rises". The National (in English). Retrieved 11 July 2022.
  9. ↑ "Energy statistics". www.gov.scot (in English). Retrieved 11 July 2022.
  10. 1 2 "Ending Scotland's Contribution to Climate Change". Scottish Government. Retrieved 15 April 2020.
  11. 1 2 HICEC. (2006) Highlands and Islands Community Energy Company Annual Review. HICEC. Inverness. بایگانی‌شده در ۸ مه ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine. (PDF). Retrieved 31 August 2007.
  12. ↑ "Scottish communities reap £20m in benefits from renewable energy projects" (in English). Local Energy Scotland. Archived from the original on 12 اوت 2020. Retrieved 15 April 2020.
  13. 1 2 3 Scottish Renewables (January 2006) Market and Planning Report. Issue No 4.
  14. 1 2 A Scottish Energy Review. (November 2005) Scottish National Party Framework Paper. Edinburgh.
  15. 1 2 3 4 5 6 Royal Society for the Protection of Birds Scotland, World Wide Fund for Nature Scotland and Friends of the Earth Scotland (February 2006) Briefing Paper 2006: The Power of Scotland: Cutting Carbon with Scotland's Renewable Energy. RSPB et al. Retrieved 30 December 2020.
  16. ↑ Delivering the New Generation of Energy: Route Map to Scotland's Renewable Future (PDF). Glasgow: Scottish Renewables Forum. 2006. Archived from the original (PDF) on 9 October 2014.
  17. 1 2 "Marine Briefing" (December 2006) Scottish Renewables Forum. Glasgow.
  18. 1 2 3 Position Paper: The Role of Nuclear Power in a Low-Carbon Economy (PDF). London: Sustainable Development Commission. March 2006. Archived from the original (PDF) on 26 January 2012.
  19. 1 2 "Forum on Renewable Energy Development in Scotland" (PDF). Renewable Policy Team. October 2008. p. 21. Retrieved 15 April 2012.
  20. 1 2 3 McLoughlin, Nicola (12 July 2006) "Geothermal Heat in Scotland" بایگانی‌شده در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine. (PDF). Edinburgh. Scottish Executive. SPICe briefing 06/54. Retrieved 31 August 2007.
  21. ↑ "Solar Energy Scotland calls for 4GW by 2030 target to 'realise solar's full potential'". Solar Power Portal (in English). 12 October 2021. Retrieved 11 July 2022.
  22. ↑ "Marine Energy" (PDF). hi-energy.org.uk. Archived from the original (PDF) on 3 October 2015. Retrieved 2 October 2015.
  23. ↑ Forum for Renewable Energy Development in Scotland (June 2005). Future Generation Group Report – Scotland's Renewable Energy Potential: Realising the 2020 Target. Edinburgh: The Scottish Executive. ISBN 978-0-7559-4721-8. OCLC 61440010.
  24. ↑ "Renewable energy potential" (Press release). Scottish Government. 27 November 2007. Archived from the original on 14 August 2019. Retrieved 13 November 2016.
  25. ↑ REN21 (2011). "Renewables 2011: Global Status Report" (PDF). pp. 49–50. Archived from the original (PDF) on 5 September 2011. Retrieved 4 January 2015.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  26. ↑ MacDonnel, Hamish (30 January 2008) "Scotland aims to lead world in global warming battle". Edinburgh. The Scotsman.
  27. ↑ "Clean, green energy" (Press release). Scottish Government. 17 June 2009. Retrieved 13 November 2016.
  28. ↑ Carrell, Severin (24 January 2017). "Scotland eyes 50% renewable energy by 2030 in shift away from North Sea oil". The Guardian (in British English). ISSN 0261-3077. Retrieved 30 December 2020.
  29. 1 2 "Ministers downgrade Scottish offshore energy projection". BBC News. 13 November 2023.
  30. ↑ AEA Technology (January 2006). Scottish Energy Study – Summary Report for the Scottish Executive (PDF). Scottish Executive. ISBN 978-0-7559-1308-4. Archived from the original (PDF) on 24 January 2018.
  31. ↑ "Data – Sector Consumption (GWh)". Scottish Government: Scottish Energy Statistics Hub. Retrieved 31 January 2021.
  32. ↑ "Enough UK oil reserves 'for at least 20 years of production'". BBC News (in British English). British Broadcasting Corporation. 2018-11-08. Retrieved 2023-04-22.
  33. ↑ "Energy Statistics for Scotland". Scottish Government. December 2015. Archived from the original on 14 January 2020. Retrieved 20 March 2016.
  34. ↑ "Renewables in Numbers – Scottish Renewables". Scottish Renewables. بایگانی‌شده در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine Retrieved 31 January 2021.
  35. ↑ "Energy Statistics for Scotland: Q1 2020 figures". (pdf) Retrieved 28 December 2020.
  36. ↑ "Employment in renewables sees 5% growth in one year". Scottish Renewables. 14 January 2014. Archived from the original on 16 January 2014. Retrieved 14 January 2014.
  37. ↑ "Statistics". scottishrenewables.com. Retrieved 15 April 2023.
  38. ↑ "Renewables sector supports 11,000 Scottish jobs, finds report". Energy Efficiency News. 30 March 2012. Archived from the original on 14 January 2014. Retrieved 3 April 2012.
  39. ↑ Nield, David (18 July 2019). "Scotland is now generating so much wind energy, it could power two Scotlands". Business Insider. Retrieved 30 December 2020.
  40. ↑ "Scotland just produced enough wind energy to power it for an entire day". The Independent. 11 August 2016. Retrieved 12 August 2016.
  41. ↑ "Scotland's wind turbines cover all its electricity needs for a day". The Guardian (in British English). Press Association. 11 August 2016. ISSN 0261-3077. Retrieved 2 September 2016.
  42. ↑ Weaver, John Fitzgerald (14 August 2016). "Scotland blows away the competition – 106% of electricity needs from wind – joins select club". Electrek. Retrieved 2 September 2016.
  43. ↑ "Black Law Wind Farm". ScottishPower Rewnewables. Archived from the original on 21 مارس 2023. Retrieved 30 December 2020.
  44. ↑ "UK's most powerful wind farm could power Paisley". British Wind Energy Association. January 2006. Archived from the original on 20 January 2012. Retrieved 30 December 2020.
  45. ↑ "Whitelee Wind Farm". ScottishPower Renewables. Archived from the original on 27 February 2014. Retrieved 16 February 2014.
  46. ↑ "Robin Rigg East and West". RWE Global Retrieved 30 December 2020
  47. ↑ "Offshore turbines start turning". BBC News. British Broadcasting Corporation. 9 September 2009. Retrieved 30 December 2020.
  48. ↑ Keane, Kevin (2 July 2018) "Aberdeen wind farm opposed by Donald Trump generates first power". BBC. Retrieved 30 December 2020.
  49. ↑ Archer, Cristina L. and Jacobson, Mark Z. (2005) Evaluation of global wind power. Journal of Geophysical Research – Atmospheres. Retrieved on 30 January 2006. Retrieved 30 December 2020.
  50. ↑ "City job losses as giant utility firm pulls out". The Inverness Courier. 1 March 2013. Archived from the original on 7 March 2013. Retrieved 3 February 2007.
  51. ↑ DiCerto, Joseph J. (1976). The Electric Wishing Well: The Solution to the Energy Crisis. New York: Macmillan. p. 140. ISBN 978-0-02-531320-0. OL 21547493M.
  52. ↑ "'Saudi Arabia of Tidal Power' Woos Dozens of Energy Firms". The Scotsman". 11 February 2009. Retrieved 13 August 2015.
  53. ↑ Carrington, Damian (10 July 2013). "Tidal power from Pentland firth 'could provide half of Scotland's electricity'". The Guardian. London. Retrieved 13 November 2016.
  54. ↑ Dutta, Kunal (17 March 2010) "Marine energy projects approved for Scotland." The Independent. London.
  55. ↑ "Orkney Renewable Energy Forum: Marine Energy". Orkney Renewable Energy Forum. Retrieved 4 February 2007.
  56. ↑ "British Airways completes its first flight with sustainable aviation fuel". www.scotsman.com (in English). 15 September 2021. Retrieved 11 July 2022.
  57. ↑ "UK sustainable aviation fuels mandate consultation – summary of responses" (PDF).
  58. ↑ Martin, P.J. , French, J. , Wishart, J. and Cromarty, A. (2005) "Report to Westray Development Trust on Biofuel Crops Research at Orkney College During 2004/5". Agronomy Institute, Orkney College. This study indicated that in Scottish growing conditions oilseed rape provided significantly better relative yields of biodiesel than were available via ethanol from sugar beet.
  59. ↑ Child, Michael; Ilonen, Roope; Vavilov, Mihail; Kolehmainen, Mikko; Breyer, Christian (2019). "Scenarios for sustainable energy in Scotland". Wind Energy. 22 (5): 666–684. Bibcode:2019WiEn...22..666C. doi:10.1002/we.2314. ISSN 1099-1824. S2CID 116138691.
  60. ↑ "Solar panels". Energy Saving Trust. Retrieved 11 May 2015.
  61. ↑ "FAQ: What about the weather?". AES Solar. Retrieved 31 December 2020.
  62. ↑ "Scottish Renewables Economics Impact Report 07" (PDF). Scottish Renewables Forum Limited. Archived from the original (PDF) on 1 July 2007. Retrieved 11 February 2007.
  63. ↑ "THE GROWING DEMAND FOR SOLAR PV IN SCOTLAND". 21 October 2022.
  64. ↑ "Free Solar Panel Grants Scotland". Retrieved 13 November 2023.
  65. ↑ See for example: "Wind Power: Your questions answered" (2006) Sustainable Development Commission. London.
  66. ↑ "ETP Home page". Energy Technology Partnership. Retrieved 28 December 2020.
  67. ↑ "Energy Infrastructure". Scottish Government. Retrieved 10 January 2021.
  68. ↑ For example W. H. Murray described the Hebrides as "the Isles on the Edge of the Sea where men are welcome – if they are hard in body and in spirit tenacious." Murray, W.H. (1966) The Hebrides; London; Heinemann; page 232. Murray was born in 1913 and his use of the masculine may seem inappropriate now, although the harsh climate and lack of employment opportunities are very much an issue in the 21st century. See for example Ross, David (8 February 2007) "Western Isles set to pay its women to stay". The Herald which notes the local council's concerns about the long term decline in the population of women of childbearing age.
  69. ↑ "Wind power dilemma for Lewis". BBC News. British Broadcasting Corporation. 25 July 2006. Retrieved 4 February 2007.
  70. ↑ Johnston, Ian (6 February 2007) "Scotland sits at a green crossroads" بایگانی‌شده در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine. Edinburgh. The Scotsman. Retrieved 31 August 2007.
  71. ↑ "Power line upgrade given go-ahead". BBC Retrieved 9 January 1010.
  72. ↑ "Beauly – Denny". Scottish & Southern Electricity Networks. Archived from the original on 5 March 2016. Retrieved 16 April 2020.
  73. ↑ "Beauly-Denny delivers power super-highway between the Highlands and the Central Belt". Scottish & Southern Electricity Networks. 22 December 2015. Archived from the original on 7 August 2018. Retrieved 16 April 2020.

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.