انرژی در کامبوج

یک نیروگاه زغال‌سنگی در ناحیه استونگ هاو، سیهانوکویل

«انرژی در کامبوج» منابع انرژی مورد استفاده در کشور از جمله انرژی هسته‌ای، سوخت‌های فسیلی، سوخت‌های سنتی و انرژی برق‌آبی را پوشش می‌دهد. اطلاعاتی در مورد مصرف انرژی کامبوج و اهداف توسعه این کشور در راستای اقتصاد سبز نیز در این بخش گنجانده شده است.

نمای کلی

از سال ۱۹۹۱، کامبوج در فهرست کشورهای کمتر توسعه‌یافته سازمان ملل متحد قرار گرفته است. این کشور شبکه برق خود را گسترش داده است تا خانه‌ها و خانواده‌های بیشتری را به برق مجهز کند. کامبوج، در کنار سایر کشورهای عضو آسه‌آن، همچنان یکی از آسیب‌پذیرترین کشورها در برابر تغییرات اقلیمی در جهان است؛ بنابراین، توصیه می‌شود که این کشور به عنوان بخشی از سیاست‌های کاهش تغییرات اقلیمی، بر توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر بیشتر تمرکز کند.[۱]

منابع انرژی

بخش عمده‌ای از انرژی این کشور از طریق انرژی هسته‌ای و سوخت‌های فسیلی تولید می‌شود. سوخت‌های فسیلی به این کشور وارد می‌شوند که به دلیل تغییرات قیمت بازار می‌تواند پرهزینه باشد.[۲] کامبوج ذخایر نفتی فراساحلی در خلیج تایلند را کنترل می‌کند؛ با این حال، تنها تلاش برای استخراج نفت با شکست پروژه میدان آپسارا در سال ۲۰۲۱ پس از آنکه تولید انتظارات را برآورده نکرد، پایان یافت.[۳] منابع اصلی انرژی در کامبوج سوخت‌های سنتی مانند هیزم هستند. تخمین زده می‌شود که سوخت‌های زیستی مانند هیزم هنوز ۸۷ درصد از بخش مسکونی برای انرژی به آنها متکی هستند.[۴] بسیاری از جوامع روستایی برای برق از انرژی خورشیدی استفاده می‌کنند. کامبوج در پایان سال ۲۰۲۱، ۳۰۵ مگاوات نیروگاه خورشیدی نصب کرده بود و هفت پروژه متصل به شبکه برق داشت. ۷۰۰ مگاوات دیگر نیز برنامه‌ریزی شده یا در دست ساخت بود.[۵]

انرژی تجدیدپذیر

شورای ملی توسعه پایدار کامبوج، شورایی است که بر رشد اقتصاد سبز کشور متمرکز است. استراتژی‌های آنها شامل ایجاد مشاغل بیشتر در زمینه انرژی پاک و پایداری، افزایش آموزش در مورد تغییرات اقلیمی و ترویج احیای اکولوژیکی به منظور بهبود چاه‌های کربن است. آنها همچنین قصد دارند انرژی‌های تجدیدپذیر را اجرا یا به کار گیرند.[۶] با توجه به سطح توسعه در کامبوج، این کشور فرصت دارد تا گزینه‌های انرژی پاک بیشتری را در مقابل گزینه‌هایی که باعث آلودگی بیشتر می‌شوند، نصب کند.[۷]

در حالی که نصب انرژی خورشیدی در بخش‌هایی از کشور موفقیت‌آمیز بوده است، بزرگ‌ترین منبع انرژی تجدیدپذیر، نیروگاه‌های برق‌آبی در مقیاس بزرگ است. با این حال، این روش مورد بحث قرار گرفته است، زیرا ۱۴ نیروگاه برق‌آبی دیگر در جنوب شرقی آسیا شاهد انتشار گازهای گلخانه‌ای بوده‌اند که با نیروگاه‌های سوخت فسیلی قابل مقایسه است.[۸]

مصرف انرژی

مصرف سرانه انرژی در کامبوج به‌طور متوسط ۶۳۱٫۳۷ کیلووات ساعت است، در حالی که میانگین مصرف انرژی در ایالات متحده ۱۲۳۲۵٫۵۲ کیلووات ساعت است. [۹] تقاضا برای انرژی نیز در این کشور به سرعت در حال افزایش است. طبق مطالعه‌ای از ویچت کئو با استفاده از مدل آریما (۱٬۲٬۲) و مدل پلتفرم تحلیل انتشار کم (ال ای ای پی)، تقاضای انرژی می‌تواند در سال ۲۰۵۰ به ۸۷٫۷۴ تراوات ساعت برسد.[۱۰]

منابع

  1. ↑ Overland, Indra; Sagbakken, Haakon Fossum; Chan, Hoy-Yen; Merdekawati, Monika; Suryadi, Beni; Utama, Nuki Agya; Vakulchuk, Roman (2021-12-01). "The ASEAN climate and energy paradox". Energy and Climate Change. 2. doi:10.1016/j.egycc.2020.100019. ISSN 2666-2787.
  2. ↑ Bhattacharyya, Subhes C. (2012-09-01). "Energy access programmes and sustainable development: A critical review and analysis". Energy for Sustainable Development. 16 (3): 260–271. Bibcode:2012ESusD..16..260B. doi:10.1016/j.esd.2012.05.002. ISSN 0973-0826.
  3. ↑ "Cambodia's oil export ambitions sink with "stolen" tanker standoff". Reuters (به انگلیسی). Archived from the original on 2023-08-05. Retrieved 2025-03-18.
  4. ↑ San, Vibol; Sriv, Tharith; Spoann, Vin; Var, Sovanndara; Seak, Sophat (2012-12-01). "Economic and environmental costs of rural household energy consumption structures in Sameakki Meanchey district, Kampong Chhnang Province, Cambodia". Energy. 6th Dubrovnik Conference on Sustainable Development of Energy Water and Environmental Systems, SDEWES 2011. 48 (1): 484–491. Bibcode:2012Ene....48..484S. doi:10.1016/j.energy.2012.10.017. ISSN 0360-5442.
  5. ↑ "Cambodia's Mismatch of Solar Potential and Energy Harvesting". វីអូអេ (به خمری). 2021-12-16. Retrieved 2025-03-18.
  6. ↑ National Council on Green Growth (March 1, 2013). "National Policy on Green Growth". {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)
  7. ↑ Adamu, M. B.; Adamu, H.; Ade, S. M.; Akeh, G. I. (2020-04-16). "Household Energy Consumption in Nigeria: A Review on the Applicability of the Energy Ladder Model". Journal of Applied Sciences and Environmental Management (به انگلیسی). 24 (2): 237–244. doi:10.4314/jasem.v24i2.7. ISSN 2659-1499.
  8. ↑ Mika, Korkeakoski; Minna, Mentula; Noora, Vähäkari; Jyrki, Luukkanen; Jari, Kaivo-oja; Anna, Alexeeva; Eliyan, Chea; Dany, Va; Maarit, Kallio (2021-12-01). "Situation analysis of energy use and consumption in Cambodia: household access to energy". Environment, Development and Sustainability (به انگلیسی). 23 (12): 18631–18655. Bibcode:2021EDSus..2318631M. doi:10.1007/s10668-021-01443-8. ISSN 1573-2975.
  9. ↑ "Energy consumption in Cambodia". Worlddata.info (به انگلیسی). Retrieved 2025-03-18.
  10. ↑ Keo, Vichet (February 2021). "Effects of Renewable Energy Utilization on the Security of Cambodia Electricity Supply". 서울대학교 대학원 – via S-Space.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ انرژی در کامبوج موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.