انسان خوب سه چو آن

نمایشنامه انسان خوب سچوان (The Good Person Of Szechwan) اثر برتولت‌‌برشت در حدود سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۱ به نگارش درآمده و برای اولین بار در سال ۱۹۴۳ در شهر زوریخ به اجرا درآمده.[۱][۲][۳] این نمایشنامه در ایران با نام «زن خوب ایالت سچوان» توسط مهدی زمانیان ترجمه شده است.

خلاصه داستان

نمایش با وانگ، یک فروشنده آب، آغاز می‌شود که برای تماشاگران توضیح می‌دهد که در حومه شهر منتظر چندین خدای مهم است. به زودی خدایان از راه می‌رسند و از وانگ می‌خواهند که برای آنها سرپناهی برای شب پیدا کند. آنها خسته هستند، زیرا به دنبال افراد خوبی که هنوز طبق اصولی که آنها، خدایان، به ارث برده‌اند، زندگی می‌کنند، به دوردست‌ها سفر کرده‌اند. در عوض، آنها فقط حرص و طمع، شر، نادرستی و خودخواهی یافته‌اند. همین امر در سچوان نیز صادق است: هیچ کس آنها را به خانه نمی‌برد، هیچ کس وقت یا وسیله‌ای برای مراقبت از دیگران ندارد - هیچ کس به جز فاحشه جوان فقیر شن ته...

بر برادرتان ستم رفته و شما پلک‌ها را برهم می‌نهید. ستم دیده نعره می‌کشد و شما لب از لب نمی‌گشایید. ستمگر آزادانه می‌گردد و قربانی می‌جوید. و شما می‌پندارید که از ستم او در امان‌اید، زیرا نافرمانی نکرده‌اید. این چه شهری است؟ شما چگونه انسان‌هایی هستید؟ در شهری که به کسی بی‌عدالتی می‌شود، باید مردم سر به شورش بردارند. شهری که در آن از شورش نشانی نیست، چه بهتر که قبل از رسیدن غروب آفتاب در میان شعله‌های آتش نابود شود.[۴]

منابع

  1. The title of the play is translated as The Good Person of Szechwan by John Willett in vol. 6 of Brecht's Plays, Poetry and Prose series edited by John Willett and Ralph Manheim. The play first appeared in English as The Good Man of Setzuan (1948; revised 1961) by Eric Bentley and has been translated as The Good Person of Sichuan (1990) by Michael Hofmann, and more recently as The Good Soul of Szechuan (2008) by David Harrower. Tony Kushner adapted the play as The Good Person of Szechwan (1997). See Willett and Manheim (1994), Bentley (2007), Hofmann (1990), and Harrower (2008).
  2. Willett. 1967. The Theatre of Bertolt Brecht: A Study from Eight Aspects. Third rev. ed. London: Methuen, 1977. شابک ۰−۴۱۳−۳۴۳۶۰-X, 50–51.
  3. Brecht seems to have become aware that Sichuan was actually a province over the course of several drafts (appended in Willet 1994) and the version eventually published by Suhrkamp has "The capital of Sezuan" (though there are no details that suggest the action might take place in Chengdu). Bentley introduced the spelling Setzuan as a transcription of the German 'Sezuan' (and defends it in the forward to the 1999 printing); other translators have used the names Szechuan or Szechwan.
  4. Willett, John. 1967. The Theatre of Bertolt Brecht: A Study from Eight Aspects. Third rev. ed. London: Methuen, 1977. شابک ۰−۴۱۳−۳۴۳۶۰-X, 51. Thomson, Peter and Glendyr Sacks, eds. 1994. The Cambridge Companion to Brecht. Cambridge Companions to Literature Ser. Cambridge: Cambridge University Press. شابک ۰−۵۲۱−۴۱۴۴۶−۶, 121.