انوکسیمون
![]() | |
| دادههای بالینی | |
|---|---|
| نامهای تجاری | Perfan |
| AHFS/Drugs.com | International Drug Names |
| روش مصرف دارو | Intravenous |
| کد ATC | |
| وضعیت قانونی | |
| وضعیت قانونی |
|
| دادههای فارماکوکینتیک | |
| زیست فراهمی | 50% (oral) |
| پیوند پروتئینی | 85% |
| متابولیسم | Liver (oxidation) |
| نیمهعمر حذف | 4 to 10 hours |
| دفع | Renal (60 to 70%) |
| شناسهها | |
| |
| شمارهٔ سیایاس | |
| پابکم CID | |
| دراگبنک | |
| کماسپایدر | |
| UNII | |
| KEGG | |
| ChEMBL | |
| CompTox Dashboard (EPA) | |
| ECHA InfoCard | 100.419.380 |
| دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
| فرمول شیمیایی | C12H12N2O2S |
| جرم مولی | ۲۴۸٫۳۰ g·mol−1 |
| مدل سه بعدی (جیمول) | |
| نقطه ذوب | ۲۵۵ تا (decomposes) |
| |
| |
| (صحتسنجی) | |
انوکسیمون (انگلیسی: Enoximone) یک مهارکننده ایمیدازول فسفودیاستراز است. این دارو در درمان نارسایی احتقانی قلب استفاده میشود و برای گیرنده فسفودیاستراز ۳ انتخابی است.[۱]
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Enoximone». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۴.
پیوند به بیرون
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ انوکسیمون موجود است.
