انگل‌ها و عوامل بیماری‌زا در گرگ‌ها

بیماری‌های ویروسی منتقل‌شده توسط گرگ‌ها شامل هاری، دیستمپر سگ، پاروویروس سگ، هپاتیت عفونی سگ، پاپیلوماتوز و کروناویروس سگ هستند.^[۲] گرگ‌ها یکی از میزبان‌های اصلی هاری در روسیه، ایران، افغانستان، عراق و هند به‌شمار می‌روند.^[۱] دوره نهفتگی هاری در گرگ‌ها بین ۸ تا ۲۱ روز است و باعث تحریک‌پذیری حیوان، ترک گروه و پیمودن تا ۸۰ کیلومتر در روز می‌شود که خطر انتقال بیماری به سایر گرگ‌ها را افزایش می‌دهد. گرگ‌های مبتلا به هاری از انسان نمی‌ترسند و بیشتر حملات ثبت‌شده گرگ به انسان ناشی از موارد ابتلا به هاری بوده است.

اگرچه دیستمپر سگ برای سگ‌ها کشنده است، در مورد گرگ‌ها به‌جز در کانادا و آلاسکا، مورد مرگی ثبت نشده است. پاروویروس سگ که باعث مرگ از طریق کم‌آبی، عدم تعادل الکترولیت‌ها و شوک اندوتوکسیک یا سپسیس می‌شود، در گرگ‌ها معمولاً قابل‌تحمل است ولی می‌تواند برای توله‌ها کشنده باشد. گرگ‌ها ممکن است از سگ‌ها به هپاتیت عفونی سگ مبتلا شوند، اما گزارشی از مرگ گرگ بر اثر آن وجود ندارد. پاپیلوماتوز تنها یک‌بار در گرگ‌ها ثبت شده و به‌نظر نمی‌رسد باعث بیماری جدی یا مرگ شود، اگرچه ممکن است رفتارهای تغذیه‌ای را تغییر دهد. کروناویروس سگ در گرگ‌های آلاسکایی ثبت شده و میزان عفونت در ماه‌های زمستان بیشتر است.^[۲]

• Heptner, V. G.; Naumov, N. P. (1998). Mammals of the Soviet Union Vol. II Part 1a, Sirenia and Carnivora (Sea cows; Wolves and Bears). Science Publishers, Inc. USA. ISBN 978-1-886106-81-9.
• Mech, L. David; Boitani, Luigi, eds. (2003). Wolves: Behaviour, Ecology and Conservation. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-51696-7.
• Graves, Will (2007). Wolves in Russia: Anxiety throughout the ages. Detselig Enterprises. ISBN 978-1-55059-332-7.