انگیزه‌های حملات ۱۱ سپتامبر

حملات ۱۱ سپتامبر توسط ۱۹ هواپیماربا از سازمان شبه‌نظامی اسلامی القاعده انجام شد. در دهه ۱۹۹۰، اسامه بن لادن، رهبر القاعده، علیه ایالات متحده آمریکا جهاد نظامی اعلام کرد و دو فتوا در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۸ صادر کرد.[۱] در فتوای سال ۱۹۹۶، او آیات قتال را نقل کرد. در هر دوی این فتواها، بن لادن به شدت از کمک‌های مالی دولت آمریکا به خانواده سلطنتی عربستان سعودی و همچنین مداخله نظامی آمریکا در جهان عرب انتقاد کرد.[۲]

بن لادن در نامه‌ای به مردم آمریکا در نوامبر ۲۰۰۲،[۳][۴] انگیزه‌های خود را برای حملات منتشر کرد. او در این نامه اظهار داشت که دلایل القاعده برای این حملات شامل این موارد بوده است: حمایت غرب از حمله به مسلمانان در سومالی، حمایت از اقدامات وحشیانه روسیه علیه مسلمانان در چچن، حمایت از سرکوب مسلمانان توسط هند در کشمیر، چشم‌پوشی از قتل‌عام‌های سال ۱۹۸۲ در لبنان، حضور نظامیان آمریکایی در عربستان سعودی،[۵][۶][۷] حمایت آمریکا از اسرائیل[۸][۹] و تحریم‌ها علیه عراق.[۱۰] بن لادن و ایمن الظواهری همچنین تأکید کردند که سرکوب فلسطینیان توسط اسرائیل در جریان انتفاضه دوم، دلیل فوری بود که القاعده را وادار به انجام حملات ۱۱ سپتامبر کرد.[۱۱][۱۲][۱۳]

پس از حملات، دولت بوش ادعا کرد که القاعده به این دلیل به ایالات متحده حمله کرده است که «آنها از آزادی‌های ما متنفرند». جرج دابلیو. بوش، ۹ روز پس از حملات، در سخنرانی خود در کنگره گفت: «آنها از آنچه که ما اینجا در این مجلس می‌بینیم متنفرند — یک دولت منتخب دموکراتیک. رهبران آنها خودخوانده هستند. آنها از آزادی‌های ما متنفرند — آزادی مذهب، آزادی بیان، آزادی رأی دادن و تجمع و مخالفت با یکدیگر.»[۱۴] رهبری القاعده معتقد بود که ایالات متحده به تلافی تجاوزات امپریالیستی خود علیه جهان اسلام هدف قرار گرفته است. اسامه بن لادن در سخنرانی‌ای که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد، اظهار داشت: «مردان آزاد، امنیت خود را فدا نمی‌کنند، برخلاف ادعای بوش که ما از آزادی متنفریم. اگر اینطور است، پس او به ما توضیح دهد که چرا ما مثلاً به سوئد حمله نمی‌کنیم؟»[۱۵][۱۶][۱۷]

منابع

قبل از حملات، القاعده اعلامیه‌هایی صادر کرد که بینش‌هایی درباره انگیزه‌های حملات ارائه می‌دهند: یکی فتوای اوت ۱۹۹۶ بود[۱۸] و دیگری فتوای کوتاه‌تر در فوریه ۱۹۹۸.[۱۹] هر دو سند ابتدا در روزنامه عربی‌زبان قدس عربی در لندن منتشر شدند. فتوای سال ۱۹۹۸ بن لادن بیان می‌کرد:

«حکم به کشتن آمریکایی‌ها و متحدانشان – غیرنظامی و نظامی – یک وظیفه فردی برای هر مسلمانی است که می‌تواند این کار را در هر کشوری که امکان دارد انجام دهد، تا مسجدالاقصی و مسجدالحرام [مکه] را از چنگ آن‌ها آزاد کند، و برای اینکه ارتش‌هایشان از تمام سرزمین‌های اسلام خارج شوند، در حالی که شکست‌خورده و ناتوان از تهدید هیچ مسلمانی باشند. این مطابق با کلام خداوند متعال است که می‌فرماید: «و با مشرکان همگی بجنگید، چنانکه آنان همگی با شما می‌جنگند» و «با آنان بجنگید تا دیگر فتنه‌ای نباشد و عدالت و ایمان به خدا حاکم شود.»»[۲۰]

فتوای مذکور همچنین حضور نیروهای آمریکایی در عربستان سعودی را محکوم کرد و مدعی شد که آمریکایی‌ها با هدف تضمین «بقا و حیات اسرائیل» در تلاشند تا جهان عرب را بالکانیز و بی‌ثبات کنند:[۲۱][۲۲]

«...بیش از هفت سال است که ایالات متحده، سرزمین‌های اسلام را در مقدس‌ترین مکان‌ها، یعنی شبه‌جزیره عربستان، اشغال کرده است، ثروت‌های آن را به غارت می‌برد، به حاکمانش دیکته می‌کند، مردمش را تحقیر می‌کند، همسایگانش را می‌ترساند، و پایگاه‌هایش در این شبه‌جزیره را به سرنیزه‌ای برای جنگ با مردم مسلمان همسایه تبدیل کرده است.»[۲۳][۲۴]

پس از حملات، بن لادن و ایمن الظواهری ده‌ها نوار ویدئویی و صوتی منتشر کردند که بسیاری از آن‌ها به تشریح انگیزه‌های حملات می‌پرداختند. دو مورد از نشریات مهم‌تر، نامه به مردم آمریکا بن لادن در سال ۲۰۰۲[۲۵][۲۶] و یک نوار ویدئویی در سال ۲۰۰۴ از سوی بن لادن بود.[۲۷] علاوه بر اعلامیه‌های مستقیم بن لادن و القاعده، تحلیلگران سیاسی متعددی نیز انگیزه‌هایی را برای این حملات مطرح کرده‌اند.

انگیزه‌های بیان‌شده

حمایت اسرائیل از سوی ایالات متحده

در نامه‌ای به مردم آمریکا، بن لادن حمایت ایالات متحده از اسرائیل را به عنوان یکی از انگیزه‌ها چنین توصیف کرد:

گسترش اسرائیل یکی از بزرگ‌ترین جنایات است و شما رهبران جنایتکاران آن هستید. و البته نیازی به توضیح و اثبات میزان حمایت آمریکا از اسرائیل نیست. ایجاد اسرائیل جنایتی است که باید پاک شود. هر فردی که دست‌هایش در ارتکاب این جنایت آلوده شده است، باید بهای آن را بپردازد، و بهای سنگینی بپردازد.[۲۸][۲۹]

در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۱۰، بن لادن دوباره بر ارتباط بین حملات ۱۱ سپتامبر و حمایت ایالات متحده از اسرائیل تأکید کرد.[۳۰][۳۱] حمایت از اسرائیل حتی پیش از حملات نیز در فتوای سال ۱۹۹۸ القاعده مطرح شده بود:

هدف [ایالات متحده] همچنین خدمت به کشور کوچک یهودیان و منحرف کردن توجه از اشغال اورشلیم و قتل مسلمانان در آنجاست. بهترین گواه این امر، اشتیاق آن‌ها برای نابودی عراق، قوی‌ترین کشور عربی همسایه، و تلاششان برای تجزیه تمام کشورهای منطقه مانند عراق، عربستان سعودی، مصر و سودان به دولت‌های کوچک و بی‌اهمیت است تا از طریق تفرقه و ضعف آن‌ها، بقای اسرائیل و تداوم اشغال وحشیانه صلیبی شبه‌جزیره را تضمین کنند.[۳۲]

استراتژی بن لادن برای گسترش انتفاضه الاقصی

خونی که از فلسطین جاری می‌شود، باید به همان اندازه انتقام گرفته شود. شما باید بدانید که فلسطینی‌ها تنها گریه نمی‌کنند؛ زنانشان تنها بیوه نمی‌شوند؛ پسرانشان تنها یتیم نمی‌شوند... با کمک و تحت حمایت شما، اسرائیلی‌ها در حال برنامه‌ریزی برای تخریب مسجدالاقصی هستند. تحت حفاظت سلاح‌های شما، شارون وارد مسجدالاقصی شد تا آن را آلوده کند، به عنوان مقدمه‌ای برای تصرف و تخریب آن.

– اسامه بن لادن، «نامه‌ای به مردم آمریکا» (۲۰۰۲)[۳۳][۳۴]

خیزش انتفاضه الاقصی در سال ۲۰۰۰ در فلسطین، به یک الهام‌بخش قوی برای بن لادن جهت آغاز حملات ۱۱ سپتامبر تبدیل شد. با تشدید انتفاضه، بن لادن دستوری را به خالد شیخ محمد و محمد عطا صادر کرد تا اجرای حملات را در تاریخی زودتر آغاز کنند. این دستور حداقل در دو موقعیت صادر شد. نخستین بار در جریان بازدید بحث‌برانگیز آریل شارون از حرم شریف که در سراسر جهان اسلام محکوم شد و به آغاز انتفاضه الاقصی انجامید؛ و دومین بار هنگامی که آریل شارون در مارس ۲۰۰۱ از کاخ سفید بازدید کرد. در طول این دوره، القاعده به شدت جنایات صهیونیستی علیه فلسطینیان را محکوم و ایالات متحده را به همدستی مستقیم در سرکوب فلسطینیان توسط اسرائیل متهم می‌کرد.[۳۵][۳۶]

پوشش رسانه‌ای جهان عرب از انتفاضه دوم، که جنایات اسرائیل را در سراسر جهان پخش می‌کرد، به عنصری مهم در موفقیت القاعده تبدیل شد. رهبران القاعده به طور مرتب بیانیه‌های متعددی صادر می‌کردند و جهاد را برای آزادسازی فلسطین، وظیفه همه مسلمانان اعلام می‌کردند. بن لادن دائماً تأکید می‌کرد که امنیت آمریکا به دلیل نقشش در به خطر انداختن امنیت فلسطینی‌ها، به خطر خواهد افتاد.[۳۷][۳۸]

در مصاحبه‌ای که در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۱ با تیسیر علونی داشت، بن لادن اظهار داشت:

«جهاد وظیفه‌ای است برای آزادسازی الاقصی و کمک به ناتوانان در فلسطین، عراق، لبنان و در هر کشور مسلمان. شکی نیست که آزادسازی شبه‌جزیره عربستان از کافران نیز یک وظیفه است... انتفاضه پربرکت سال گذشته به ما کمک کرد تا مسئله فلسطین را بیشتر به جلو ببریم. این فشار به مسائل دیگر هم کمک می‌کند. حمله به آمریکا به مسئله فلسطین یاری می‌رساند و بالعکس... ناگهان بوش و بلر اعلام کردند: «زمان آن فرا رسیده است که یک کشور مستقل برای فلسطین تشکیل شود.» در تمام سال‌های گذشته، این زمان نرسیده بود تا اینکه بعد از این حملات، برای تشکیل دولت فلسطینی وقت پیدا کردند. آن‌ها فقط زبان حملات و کشتار را می‌فهمند.»[۳۹]

تحریم‌ها علیه عراق

در ۶ اوت ۱۹۹۰، چهار روز پس از تهاجم عراق به کویت، شورای امنیت سازمان ملل متحد (یوان‌اس‌سی) قطعنامه ۶۶۱ را تصویب کرد که تحریم‌های اقتصادی را علیه عراق اعمال می‌کرد. این تحریم‌ها شامل تحریم تجاری می‌شد که اقلام پزشکی و مواد غذایی را «در شرایط بشردوستانه» مستثنی می‌کرد، هرچند واردات آنها به شدت کنترل می‌شد. پس از پایان جنگ خلیج فارس و خروج عراق از کویت، تحریم‌ها با قطعنامه ۶۸۷ به موضوع حذف جنگ‌افزارهای کشتارجمعی گره خوردند.[۴۰]

در فتوای سال ۱۹۹۸، القاعده تحریم‌های عراق را به عنوان دلیلی برای کشتن آمریکایی‌ها عنوان کرد:

با وجود ویرانی بزرگی که ائتلاف صلیبی-صهیونیستی بر مردم عراق تحمیل کرده و با وجود تعداد بسیار زیاد کشته‌شدگان که از یک میلیون نفر فراتر رفته... با وجود همه اینها، آمریکایی‌ها یک بار دیگر تلاش می‌کنند تا کشتارهای وحشتناک را تکرار کنند، گویی به محاصره طولانی‌مدتی که پس از جنگ وحشیانه اعمال شد یا به تجزیه و ویرانی [این کشور] قانع نیستند... بر این اساس، و در اطاعت از دستور خدا، ما فتوای زیر را برای همه مسلمانان صادر می‌کنیم: حکم به کشتن آمریکایی‌ها و متحدانشان – غیرنظامی و نظامی – یک وظیفه فردی برای هر مسلمان است...[۴۱][۴۲]

در ویدئوی سال ۲۰۰۴ اسامه بن لادن، او این تحریم‌ها را «بزرگترین کشتار دسته‌جمعی کودکان که بشر تاکنون شناخته" توصیف می‌کند».[۴۳]

حضور نیروهای آمریکایی در عربستان سعودی

پس از پایان جنگ خلیج فارس، ایالات متحده ۵۰۰۰ نیرو را در عربستان سعودی مستقر کرد.[۴۴] یکی از مسئولیت‌های این نیرو، عملیات دیده‌بان جنوبی بود که منطقه پرواز ممنوع در جنوب عراق را که پس از سال ۱۹۹۱ تعیین شده بود، اجرا می‌کرد. همچنین، صادرات نفت این کشور از طریق خطوط کشتیرانی خلیج فارس توسط ناوگان پنجم ایالات متحده که در بحرین مستقر است، محافظت می‌شود.

از آنجایی که عربستان سعودی مقدس‌ترین مکان‌های اسلام (مکه و مدینه) را در خود جای داده است، بسیاری از مسلمانان از حضور نظامی دائمی آمریکا ناراحت بودند. بن لادن به شدت عصبانی بود.[۴۵][۴۶] پیش از آغاز جنگ خلیج فارس، بن لادن سعی کرد شاهزاده سلطان، وزیر دفاع عربستان را متقاعد کند که عربستان سعودی می‌تواند با کمک عرب‌های افغان از خود دفاع کند، اما ایده‌های او جدی گرفته نشد.[۴۷] در سال ۱۹۹۲، پس از اینکه بن لادن نتوانست شاهزاده نایف، وزیر کشور عربستان را متقاعد به خروج نیروهای آمریکایی کند، او را خائن به اسلام نامید که این امر باعث شد ملک فهد، او را عنصر نامطلوب اعلام کند.[۴۸] سپس بن لادن خواستار سرنگونی دولت عربستان شد و حملات تروریستی متعددی در سال‌های آینده در عربستان سعودی را پیش‌بینی کرد.[۴۹] حضور مستمر نیروهای آمریکایی در عربستان سعودی پس از جنگ خلیج فارس، یکی از انگیزه‌های اعلام شده برای حملات ۱۱ سپتامبر[۵۰] و بمب‌گذاری برج‌های خبر بود. علاوه بر این، تاریخ انتخاب شده برای بمب‌گذاری ۱۹۹۸ سفارت ایالات متحده (۷ اوت)، دقیقاً هشت سال پس از اعزام نیروهای آمریکایی به عربستان سعودی بود.[۵۱] بن لادن روایت‌های منسوب به محمد را اینگونه تعبیر می‌کرد که «حضور دائمی کافران در شبه‌جزیره عربستان» را ممنوع می‌داند.[۵۲]

در سال ۱۹۹۶، بن لادن که در آن زمان در افغانستان مستقر بود، فتوایی صادر کرد که در آن علیه ایالات متحده اعلان جنگ کرد و خواستار خروج نیروهای آمریکایی از عربستان سعودی شد.[۵۳][۵۴] در فتوای سال ۱۹۹۸، القاعده نوشت: «بیش از هفت سال است که ایالات متحده سرزمین‌های اسلام را در مقدس‌ترین مکان‌ها، یعنی شبه‌جزیره عربستان، اشغال کرده است، ثروت‌هایش را غارت می‌کند، به حاکمانش دیکته می‌کند، مردمش را تحقیر می‌کند، همسایگانش را می‌ترساند و پایگاه‌هایش در شبه‌جزیره را به سرنیزه‌ای برای مبارزه با مردم مسلمان همسایه تبدیل کرده است.»[۵۵] در مصاحبه‌ای در دسامبر ۱۹۹۹ با رحیم‌الله یوسف‌زی، بن لادن گفت که احساس می‌کند آمریکایی‌ها «بیش از حد به مکه نزدیک هستند» و این را یک اقدام تحریک‌آمیز علیه تمام جهان اسلام می‌داند.[۵۶]

تخریب محیط زیست

در نامه‌ای به مردم آمریکا، بن لادن از ایالات متحده به دلیل داشتن بالاترین میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای در جهان و همچنین عدم تصویب پیمان کیوتو انتقاد کرد:

شما طبیعت را با پسماندهای صنعتی و گازهای خود بیش از هر ملت دیگری در تاریخ نابود کرده‌اید. با این حال، شما از امضای توافق‌نامه کیوتو سر باز می‌زنید تا بتوانید سود شرکت‌ها و صنایع حریص خود را تضمین کنید.[۵۷]

ایمن الظواهری، گرمایش جهانی را بازتابی از «وحشی‌گری و حرص دنیای صلیبی غرب، با آمریکا در رأس آن» دانست.[۵۸] بن لادن همچنین برای مقابله با گرمایش جهانی، خواستار نابودی اقتصاد آمریکا شده است.[۵۹]

بی‌اخلاقی آمریکایی

در نامه ذکر شده به مردم آمریکا، بن لادن از رفتارهای «غیراخلاقی» که در ایالات متحده به یک هنجار تبدیل شده بود، به عنوان عامل انگیزه‌بخش در تصمیم خود برای آغاز حملات گله کرد:

دومین چیزی که شما را به آن فرا می‌خوانیم، توقف ستم، دروغ، بی‌اخلاقی و فسادی است که در میان شما گسترش یافته است. ما شما را به مردمی با آداب، اصول، شرافت و پاکی فرامی‌خوانیم؛ تا اعمال غیراخلاقی زنای غیرمحصنه، همجنس‌گرایی، مواد مست‌کننده، قمار و تجارت ربوی را کنار بگذارید.[۶۰][۶۱]

درگیری در سومالی، چچن، کشمیر، لبنان و فیلیپین

بندهای ۱بی ۴ و ۵ از بیانیه اسامه بن لادن چنین بیان می‌کنند:

«شما در سومالی به ما حمله کردید؛ از جنایات روسیه علیه ما در چچن، از سرکوب ما توسط هند در کشمیر، و از تجاوزات یهودیان علیه ما در لبنان حمایت کردید... همچنین به شما توصیه می‌کنیم که از حمایت از اسرائیل دست بردارید، و به حمایت خود از هندی‌ها در کشمیر، روس‌ها علیه چچنی‌ها پایان دهید و نیز از حمایت از دولت مانیل علیه مسلمانان در جنوب فیلیپین دست بکشید... همچنین به شما توصیه می‌کنیم وسایل خود را جمع کرده و از سرزمین‌های ما خارج شوید. ما خیر، هدایت و درستکاری شما را می‌خواهیم، پس ما را مجبور نکنید که شما را به صورت محموله در تابوت برگردانیم.»[۶۲][۶۳]

آزادسازی سرزمین‌های اسلامی

نفوذ سلطه‌جویانه آمریکا در نظام سیاسی بین‌الملل به شدت توسط القاعده محکوم شد. رهبری القاعده ادعا می‌کرد که آمریکا به دلیل سیاست‌های خصمانه دولت‌هایش، مانند حمایت از صهیونیسم، تجاوز نظامی به کشورهای سراسر جهان اسلام، حمایت از رژیم‌های سرکوبگر، امپریالیسم فرهنگی آمریکا و غیره، به هدفی مشروع برای حمله تبدیل شده است. القاعده به دنبال همکاری با کشورهایی بود که از دخالت در امور مسلمانان و امپریالیسم آمریکا پرهیز می‌کردند.[۶۴]

در سخنرانی‌ای که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد، اسامه بن لادن اظهار داشت:

«آزادگان امنیت خود را از دست نمی‌دهند، برخلاف ادعای بوش که ما از آزادی متنفریم.

اگر اینطور است، پس بگذارید او به ما توضیح دهد که چرا ما مثلاً به سوئد حمله نمی‌کنیم؟ و ما می‌دانیم که متنفران از آزادی، روحیه‌های سرکشی مانند آن ۱۹ نفر – رحمت خدا بر آنها باد – ندارند.

نه، ما می‌جنگیم، زیرا ما آزادگانی هستیم که تحت ستم به خواب نمی‌رویم. ما می‌خواهیم آزادی را به ملت خود بازگردانیم، همان‌طور که شما ملت ما را ویران می‌کنید. ما نیز ملت شما را ویران خواهیم کرد.

هیچ‌کس جز یک دزد احمق با امنیت دیگران بازی نمی‌کند و سپس خود را متقاعد می‌سازد که در امان خواهد بود. در حالی که افراد متفکر، هنگامی که فاجعه‌ای رخ می‌دهد، اولویت خود را یافتن علل آن قرار می‌دهند تا از وقوع دوباره‌اش جلوگیری کنند.»[۶۵]

انگیزه‌های استنباطی

تحلیلگران سیاسی، انگیزه‌هایی را برای این حملات استنباط کرده‌اند که صراحتاً توسط القاعده بیان نشده بودند، مانند جهانی شدن و تمایل به تحریک ایالات متحده.

الیوت نیمن اظهار داشت که ارتباط‌هایی که تحلیلگرانی مانند والت و میرشایمر و بسیاری از روشنفکران آلمانی بین ۱۱ سپتامبر و اسرائیل برقرار می‌کنند، غیرتاریخی هستند.[۶۶] او استدلال می‌کند که خود فلسطینی‌ها نیز بارها به خیانت یک رهبر عرب پس از دیگری از زمان تأسیس دولت اسرائیل اشاره کرده‌اند، و بن لادن هم از این قاعده مستثنی نیست، چرا که او هرگز هیچ نگرانی برای آرمان فلسطین نشان نداد تا زمانی که تحت تأثیر ایمن الظواهری قرار گرفت و تصمیم گرفت از فلسطینی‌ها به عنوان ابزاری برای جلب حمایت مسلمانان شبه‌نظامی استفاده کند. القاعده و حماس همچنان روابط پرتنش و دشواری دارند و استدلال می‌شود که اهداف متفاوتی در قبال مناقشه اسرائیل و فلسطین دنبال می‌کنند.[۶۷]

انگیزه مذهبی

دانیل بنجامین و استیون سایمون، در کتاب خود با عنوان «عصر وحشت مقدس»، استدلال می‌کنند که حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر کاملاً مذهبی بوده‌اند. این حملات «یک آیین مذهبی... با هدف بازگرداندن نظم اخلاقی به جهان که توسط دشمنان اسلام فاسد شده بود»، تلقی می‌شوند. این اقدامات نه سیاسی و نه استراتژیک، بلکه «یک عمل رستگاری» بودند که به منظور «تحقیر و کشتار کسانی که حاکمیت مطلق خداوند را به چالش کشیدند» انجام شدند.[۶۸]

ریموند ابراهیم، به عنوان پژوهشگر در کتابخانه کنگره، تفاوت قابل توجهی بین پیام‌های القاعده به زبان انگلیسی که برای مخاطبان غربی بود، و پیام‌ها و اسناد عربی القاعده که خطاب به مخاطبان مسلمان بود، کشف کرد. پیام‌های خطاب به غرب، دلایلی را برای انتقام‌جویی بر اساس «زبان 'تقابل'» فهرست می‌کردند. در مقابل، متون برای مخاطبان مسلمان حاوی انگیزه‌های الهیاتی بودند و هیچ اشاره‌ای به اقدامات کشورهای غربی در آن‌ها وجود نداشت.[۶۹][۷۰]

جهانی شدن

برنارد لوئیس، معروف‌ترین فردی است که ایده «تحقیر» جهان اسلام را در نتیجه جهانی‌سازی مطرح کرده است. او در کتاب سال ۲۰۰۴ خود با عنوان بحران اسلام: جنگ مقدس و ترور نامقدس، استدلال می‌کند که خصومت نسبت به غرب، به بهترین شکل با افول امپراتوری قدرتمند عثمانی، و ترکیب آن با واردات ایده‌های غربی، همچون سوسیالیسم عربی، لیبرالیسم عربی و سکولاریسم عربی قابل درک است.

در طول سه قرن گذشته، جهان اسلام سلطه و رهبری خود را از دست داده و از غرب مدرن و شرق که به سرعت در حال مدرن شدن است، عقب مانده است. این شکاف فزاینده، مشکلات فزاینده‌ای را، هم از نظر عملی و هم عاطفی، ایجاد کرده است که حاکمان، متفکران و شورشیان اسلام هنوز پاسخی مؤثر برای آن‌ها نیافته‌اند.[۷۱]

در مقاله‌ای با عنوان «روح تروریسم»،[۷۲] ژان بودریار، ۱۱ سپتامبر را اولین رویداد جهانی توصیف کرد که «خود فرآیند جهانی‌سازی را زیر سؤال می‌برد.»[۷۳]

تحریک به جنگ با ایالات متحده

برخی از کارشناسان خاورمیانه، مانند مایکل اسکات دورن و پیتر برگن، استدلال کرده‌اند که ۱۱ سپتامبر یک روش استراتژیک برای تحریک آمریکا به جنگی بود که می‌تواند یک انقلاب پان‌اسلامی را برانگیزد. دورن معتقد است که این حملات به بهترین شکل، به عنوان بخشی از یک درگیری مذهبی در داخل جهان اسلام قابل فهم هستند. او در مقاله‌ای نوشت که پیروان بن لادن «خود را جزیره‌ای از مؤمنان واقعی می‌دانند که در دریایی از شرارت احاطه شده‌اند.»[۷۴] دورن همچنین استدلال کرد که بن لادن امیدوار بود که انتقام‌جویی آمریکا، ملت‌های عرب را علیه غرب متحد کند و انقلاب‌هایی را در کشورهای عربی و جاهای دیگر شعله‌ور سازد، و ویدئوهای اسامه بن لادن تلاش داشتند تا یک واکنش غریزی در خاورمیانه ایجاد کنند که هدف آن، واکنش خشونت‌آمیز شهروندان مسلمان به افزایش دخالت آمریکا در منطقه بود.[۷۵]

برگن استدلال کرد که حملات، بخشی از برنامه‌ای بودند تا ایالات متحده حضور نظامی و فرهنگی خود را در خاورمیانه افزایش دهد و در نتیجه مسلمانان را مجبور به مقابله با ایده یک دولت غیرمسلمان کند و دولت‌های اسلامی محافظه‌کار در منطقه تأسیس شوند.[۷۶]

جرج دابلیو. بوش، رئیس‌جمهور آمریکا، در واقع جنگ علیه تروریسم را اعلام کرد که نتیجه آن از دست رفتن موقت کنترل طالبان بر افغانستان پس از دو دهه جنگ بود. با وجود انتقادها مبنی بر اینکه دولت عراق هیچ دخالتی در حملات ۱۱ سپتامبر نداشت، بوش حمله ۲۰۰۳ به عراق را بخشی از جنگ علیه تروریسم اعلام کرد. واکنش و بی‌ثباتی‌های ناشی از آن، به ظهور داعش و ایجاد موقت یک خلافت اسلامی در مناطق تحت کنترل خود در عراق و سوریه منجر شد، تا اینکه داعش قلمرو خود را بر اثر شکست‌های نظامی از دست داد.

تحقیق در مورد تروریسم انتحاری

رابرت پیپ ۳۱۵ حادثه را شناسایی کرد که به جز ۱۴ مورد، همه آن‌ها را در ۱۸ کارزار مختلف دسته‌بندی کرد. این ۱۸ مورد، دو عنصر مشترک داشتند و همه به جز یکی، عنصر سومی را نیز دارا بودند:[۷۷] ۱) اشغالگری خارجی؛ ۲) توسط یک کشور دموکراتیک؛ ۳) که دینی متفاوت داشت. میا بلوم نیز با بستگان و آشنایان تروریست‌های انتحاری مصاحبه کرد. نتایج او تا حد زیادی از یافته‌های پیپ حمایت می‌کند و نشان می‌دهد که بدون وجود اشغالگری خارجی، جذب افراد برای مأموریت‌های انتحاری بسیار دشوارتر است.[۷۸]

پانویس

  1. ↑ Gunarathna, pp. 61–62.
  2. ↑ "Declaration of Jihad Against the Americans Occupying the Land of the Two Holiest Sites" (PDF). Retrieved 2023-09-25.
  3. ↑
  4. ↑
  5. ↑
  6. ↑ Plotz, David (2001) What Does Osama Bin Laden Want? بایگانی‌شده در ۲۰۱۶-۱۱-۱۵ توسط Wayback Machine, Slate
  7. ↑
  8. ↑ bin Laden, Osama (November 24, 2002). "Full text: bin Laden's 'letter to America'". The Guardian. Archived from the original on 2014-10-08. Retrieved 2011-09-03.
  9. ↑
    • Mearsheimer (2007), p. 67.
    • Kushner (2003), p. 389.
    • Murdico (2003), p. 64.
    • Kelley (2006), p. 207.
    • Ibrahim (2007), p. 276.
    • Berner (2007), p. 80.
  10. ↑
  11. ↑ Riedel, Bruce (2008). "1: The Manhattan Raid". The Search for Al Qaeda. 1775 Massachusetts Avenue, N.W., Washington, DC 20036, USA: Brookings Institution Press. pp. 5, 6. ISBN 978-0-8157-0451-5.{{cite book}}: نگهداری CS1: موقعیت (link)
  12. ↑ Holmqvist-Jonsäter, Coker, Caroline, Christopher; cooker, christopher (2010). "8: Metrowar". The Character of War in the 21st Century. 270 Madison Avenue, New York, NY 10016, USA: Routledge. p. 128. ISBN 978-0-415-49832-6.{{cite book}}: نگهداری CS1: موقعیت (link)
  13. ↑ Kepel, Milelli, Gilles, Jean-Pierre (2008). Al Qaeda in its own words. Translated by Ghazaleh, Pascale. Cambridge, Massachusetts, USA: The Belknap Press of Harvard University Press. pp. 291. ISBN 978-0-674-02804-3.
  14. ↑ جورج دبلیو بوش (‏۲۰ سپتامبر ۲۰۰۱‏), Freedom and Fear Are at War (به انگلیسی), Wikidata Q19036080 {{citation}}: Check date values in: |publication-date= (help)نگهداری CS1: نقطه‌گذاری اضافه (link)
  15. ↑ "Full transcript of bin Ladin's speech". Al Jazeera. 1 November 2004. Archived from the original on 1 November 2020.
  16. ↑ K. Betts, Richard (2013). American Force. New York, USA: Columbia University Press. pp. 110, 111. ISBN 978-0-231-15122-1.
  17. ↑ Bruce Lawrence, ed. (2005). "17: The Towers of Lebanon". Messages to the World: The Statements of Osama bin Laden. 6 Meard Street, London W1F OEG: Verso. pp. 237–244. ISBN 1-84467-045-7.{{cite book}}: نگهداری CS1: موقعیت (link)
  18. ↑ Text of the 1996 fatwa, translation by PBS
  19. ↑ Text of the 1998 fatwa translation by PBS
  20. ↑
  21. ↑
  22. ↑
  23. ↑ Bruce Lawrence, ed. (2005). Messages to the World: The Statements of Osama bin Laden. 6 Meard Street, London W1F OEG: Verso. pp. 59, 60. ISBN 1-84467-045-7.{{cite book}}: نگهداری CS1: موقعیت (link)
  24. ↑ "Jihad Against Jews and Crusaders [Text of the 1998 fatwa]". Federation of American Scientists. August 23, 1998. Archived from the original on 25 December 2018. Retrieved 14 June 2014.
  25. ↑ "Full text: bin Laden's 'letter to America'". The Guardian. 24 November 2002. Archived from the original on 2019-04-26. Retrieved 2019-01-07.
  26. ↑ "Full text: bin Laden's 'letter to America'". Archived from the original on 14 October 2023.
  27. ↑ "So I shall talk to you about the story behind those events and shall tell you truthfully about the moments in which the decision was taken, for you to consider." – 2004 Osama bin Laden video بایگانی‌شده در ۲۰۰۸-۱۱-۱۶ توسط Wayback Machine
  28. ↑ "Full text: bin Laden's 'letter to America'". The Guardian. 24 November 2002. Archived from the original on 2014-10-08. Retrieved 2019-01-07.
  29. ↑ "Full text: bin Laden's 'letter to America'". Archived from the original on 14 October 2023.
  30. ↑ bin Laden's 2004 taped broadcast on the attacks, in which he explains the motives for the attacks and says "The events that affected my soul in a direct way started in 1982 when America permitted the Israelis to invade Lebanon and the American Sixth Fleet helped them in that. This bombardment began and many were killed and injured and others were terrorised and displaced." (Quoted from Al Jazeera online here بایگانی‌شده در ۲۰۰۸-۱۱-۱۶ توسط Wayback Machine)
  31. ↑ bin Laden's taped broadcast from January 2010, where he said "Our attacks against you [the United States] will continue as long as U.S. support for Israel continues. ... The message sent to you with the attempt by the hero Nigerian Umar Farouk Abdulmutallab is a confirmation of our previous message conveyed by the heroes of Sept. 11". (Quoted from "bin Laden: Attacks on U.S. to go on as long as it supports Israel", Haaretz, online here بایگانی‌شده در ۲۰۱۶-۱۲-۱۶ توسط Wayback Machine).
  32. ↑
  33. ↑ "Full text: bin Laden's 'letter to America'". The Guardian. 24 November 2002. Archived from the original on 2014-10-08. Retrieved 2019-01-07.
  34. ↑ "Full text: bin Laden's 'letter to America'". Archived from the original on 14 October 2023.
  35. ↑ Riedel, Bruce (2008). "1: The Manhattan Raid". The Search for Al Qaeda. 1775 Massachusetts Avenue, N.W., Washington, DC 20036, USA: Brookings Institution Press. pp. 5, 6. ISBN 978-0-8157-0451-5.{{cite book}}: نگهداری CS1: موقعیت (link)
  36. ↑ Holbrook, Donald (2014). The Al-Qaeda Doctrine. New York, NY 10018, USA: Bloomsbury. p. 145. ISBN 978-1-62356-314-1.{{cite book}}: نگهداری CS1: موقعیت (link)
  37. ↑ Cromartie, Michael (2005). Religion, Culture, and International Conflict: A Conversation. USA: Rowman & Littlefield Publishers, Inc. p. 68. ISBN 978-0-7425-4473-4.
  38. ↑ Mendelsohn, Barak (2016). The al-Qaeda Franchise. 198 Madison Avenue, New York, NY 10016, USA: Oxford University Press. p. 160. ISBN 978-0-19-020560-7.{{cite book}}: نگهداری CS1: موقعیت (link)
  39. ↑ J. Greenberg, Karen (2005). "October 21, 2001 – Interview with Tayseer Alouni". Al Qaeda Now. New York, USA: Cambridge University Press. pp. 192–206. ISBN 978-0-521-85911-0.
  40. ↑ "UN Security Council Resolution 687 -1991". Archived from the original on 2010-01-13. Retrieved 2009-11-29.
  41. ↑ "1998 Al Qaeda fatwa". Archived from the original on 2011-09-02. Retrieved 2006-01-18.
  42. ↑ cf. Rubin, Michael (December 2001). "Sanctions on Iraq: A Valid Anti-American Grievance?". Middle East Review of International Affairs. pp. 100–115. Archived from the original on 2012-10-28.
  43. ↑ "Full transcript of bin Ladin's speech". aljazeera. Archived from the original on 2008-11-16. Retrieved 29 November 2009.
  44. ↑ "US pulls out of Saudi Arabia". BBC News. 2003-04-29. Archived from the original on 2010-01-06. Retrieved 29 November 2009.
  45. ↑ Clarke, Colin P., ed. (2018). Terrorism: the essential reference guide. Santa Barbara, California Denver, Colorado: ABC-CLIO. ISBN 978-1-4408-5629-7.
  46. ↑ Silke, Andrew (2019). Routledge handbook of terrorism and counterterrorism. Routledge handbooks. Routledge. ISBN 978-1-317-59270-9.
  47. ↑ Reeve, Simon (2001). The new jackals: Ramzi Yousef, Osama Bin Laden and the future of terrorism (Nachdr. ed.). Boston: Northeastern Univ. Press. ISBN 978-1-55553-407-3.
  48. ↑ Rashid, Ahmed (2001). Taliban: militant Islam, oil and fundamentalism in Central Asia. Yale Nota Bene (به انگلیسی). New Haven: Yale University Press. ISBN 978-0-300-08902-8.
  49. ↑ Jehl, Douglas (2001-12-27). "A NATION CHALLENGED: SAUDI ARABIA; Holy War Lured Saudis As Rulers Looked Away". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Retrieved 2023-11-24.
  50. ↑ "US pulls out of Saudi Arabia". BBC News. 2003-04-29. Archived from the original on 2010-01-06. Retrieved 29 November 2009.
  51. ↑ Plotz, David (2001) What Does Osama bin Laden Want? بایگانی‌شده در ۲۰۰۷-۱۱-۱۲ توسط Wayback Machine, Slate
  52. ↑ Bergen, Peter L. (2001). Holy War Inc. Simon & Schuster. p. 3.
  53. ↑ Stenersen, Anne (2017). "Return of the Sheikh". Al-Qaida in Afghanistan (به انگلیسی). Cambridge University Press. pp. 52–68. doi:10.1017/9781139871501.005. ISBN 978-1-107-42776-1.
  54. ↑ "White House says bin Laden son killed in U.S. operation". PBS NewsHour (به انگلیسی). 2019-09-14. Retrieved 2023-11-24.
  55. ↑ "1998 Al Qaeda fatwa". Archived from the original on 2011-09-02. Retrieved 2006-01-18.
  56. ↑ Yusufzai, Rahimullah (September 26, 2001). "Face to face with Osama". The Guardian. London. Archived from the original on January 19, 2008. Retrieved 2010-05-13.
  57. ↑ "Full text: bin Laden's 'letter to America'". The Guardian. London. 2002-11-24. Archived from the original on 18 April 2010. Retrieved 2010-04-26.
  58. ↑ "Osama bin Laden's aide Ayman al-Zawahiri rants on global warming - Mirror.co.uk". Daily Mirror. Archived from the original on 2008-05-11. Retrieved 2023-05-14.
  59. ↑ Kates, Brian (2010-01-30). "Al Qaeda leader Osama Bin Laden blasts U.S. in audiotape spewing hate for... global warming". Daily News. New York.
  60. ↑ "Full text: bin Laden's 'letter to America'". The Guardian. 24 November 2002. Archived from the original on 2014-10-08. Retrieved 2019-01-07.
  61. ↑ "Full text: bin Laden's 'letter to America'". Archived from the original on 14 October 2023.
  62. ↑ Guardian Staff (2002-11-24). "Full text: bin Laden's 'letter to America'". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 2020-02-23.
  63. ↑ Guardian Staff (2002-11-24). "Full text: bin Laden's 'letter to America'". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 2020-02-23.
  64. ↑ K. Betts, Richard (2013). American Force. New York, USA: Columbia University Press. pp. 110, 111. ISBN 978-0-231-15122-1.
  65. ↑ "Full transcript of bin Ladin's speech". Al Jazeera. 1 November 2004. Archived from the original on 1 November 2020.
  66. ↑ See Elliot Neaman "The War That Took Place in Germany; Intellectuals and September 11th", German Politics and Society (Fall, 2002)
  67. ↑ See also Jake Lipton, "The War of Words between Hamas and al-Qaeda", The Washington Institute Policy Analysis #1254, http://www.washingtoninstitute.org/policy-analysis/view/the-war-of-words-between-hamas-and-al-qaeda بایگانی‌شده در ۲۰۱۸-۰۱-۲۰ توسط Wayback Machine
  68. ↑ Daniel Benjamin; Steven Simon (2002). The Age of Sacred Terror. Random House. p. 40. ISBN 978-0756767518.
  69. ↑ Raymond Ibrahim (September 21, 2007). "The Two Faces of Al Qaeda". The Chronicle of Higher Education. Archived from the original on April 24, 2019. Retrieved April 24, 2019.
  70. ↑ Alex P. Schmid (January 2014). "Al-Qaeda's "Single Narrative" and Attempts to Develop Counter-Narratives: The State of Knowledge" (PDF). International Centre for Counter-Terrorism - The Hague. pp. 5–6. Archived (PDF) from the original on 2019-08-03. Retrieved 2019-04-24.
  71. ↑ The Crisis of Islam: Holy War and Unholy Terror. Bernard Lewis. 2004
  72. ↑ Baudrillard. "The spirit of terrorism". Archived from the original on 2009-09-25. Retrieved 15 December 2009.
  73. ↑ Baudrillard. "The spirit of terrorism". Archived from the original on 2009-09-25. Retrieved 15 December 2009.
  74. ↑ Doran, Michael Scott (January 2002). "Somebody Else's Civil War". Foreign Affairs. foreignaffairs. 81 (1): 22–42. doi:10.2307/20033001. JSTOR 20033001. Archived from the original on 2009-09-22. Retrieved 2023-09-25.
  75. ↑ Doran, Michael Scott (2005). Understanding the War on Terror. New York: Norton. pp. 72–75. ISBN 0-87609-347-0.
  76. ↑ Bergen, Peter (2006). The Osama bin Laden I Know: An Oral History of al Qaeda's Leader. New York: Free Press. p. 229. ISBN 0-7432-7891-7.
  77. ↑ Pape, Robert A. (2005). Dying to Win: The Strategic Logic of Suicide Terrorism. New York: Random House. ISBN 0-8129-7338-0.
  78. ↑ Bloom, Mia (2005). Dying to Kill: The Allure of Suicide Terrorism. New York: Columbia U. Pr. ISBN 978-0-231-13321-0.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.