انیا ناوارینی
انیا ناوارینی | |
|---|---|
![]() | |
| زاده | ۱ آوریل ۱۸۸۵ چزنا |
| درگذشته | ۲۲ مارس ۱۹۷۷ (۹۱ سال) مرانو |
| وفاداری | |
| سالهای خدمت | ۱۹۰۵–۱۹۴۵ |
| درجه | ژنرال سپاه |
| فرماندهی | لشکر ۵۶ کازاله |
| جنگها و عملیاتها | جنگ عثمانی و ایتالیا جنگ جهانی اول جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی جنگ جهانی دوم |
انیا ناوارینی (انگلیسی: Enea Navarini؛ ۱ آوریل ۱۸۸۵ – ۲۲ مارس ۱۹۷۷) ژنرال ارتش سلطنتی ایتالیا بود که در جنگ جهانی دوم حضور داشت. وی از ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ بهعنوان فرمانده لشکر ۵۶ کازاله فعالیت میکرد.
زندگینامه
انیا ناوارینی در سال ۱۸۸۵ زادهٔ شد. وی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۰۵ در ارتش سلطنتی ایتالیا آغاز کرد. از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱، ناوارینی فرماندهی لشکر ۵۶ پیاده کازاله را بر عهده داشت. در ۱۴ مارس ۱۹۴۱، این لشکر برای شرکت در جنگ یونان و ایتالیا به آلبانی سوار کشتی شد. پس از حمله آلمان به یونان، ناوارینی به جبهه شمال آفریقا منتقل شد و در آنجا فرماندهی سپاه بیست و یکم ارتش را بر عهده گرفت.
در آفریقا، ناوارینی به یکی از معتمدترین دستیاران اروین رومل تبدیل شد و در برههای از زمان نیز به عنوان فرمانده گروه فرماندهی عالی ایتالیا در شمال آفریقا منصوب شد تا اینکه در ۱۴ اکتبر ۱۹۴۲ به ایتالیا بازگشت. او به درخواست مستقیم رومل، برای نبرد دوم العلمین به شمال آفریقا بازگشت و بار دیگر فرماندهی سپاه بیست و یکم را بر عهده گرفت.
پس از شکست ارتش پانزر آفریقا، او تا فوریه ۱۹۴۳ فرماندهی واحدهای بازمانده را بر عهده داشت، تا اینکه پس از شکست اجتنابناپذیر جبهه شمال آفریقا در تونس، به ایتالیا منتقل شد.
ناوارینی که پس از آتشبس کاسیبیله به عنوان فرمانده سپاه نوزدهم ارتش در کامپانیا منصوب شده بود، موفق به فرار و رسیدن به شمال ایتالیا شد، جایی که به نیروهای ارتش تازه تأسیس جمهوری اجتماعی ایتالیا پیوست. از سال ۱۹۴۴، او فرمانده واحد آموزش نیروهای ویژه ارتش جمهوری اجتماعی ایتالیا شد.
پس از پایان جنگ، در آوریل ۱۹۴۵، او تحت یک فرآیند اداری پاکسازی سیاسی قانونی ("محاکمه اداری") قرار گرفت و نقش و رتبه خود را از دست داد، اما در طول همان سال، چنین اقداماتی با تصمیم قانونی یک دادگاه عالی عدالت ("محاکمه قضایی") لغو شد.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Enea Navarini». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
