انجیسی ۱۳۹۹
| انجیسی ۱۳۹۹ | |
|---|---|
 تلسکوپ فضایی هابل image of NGC 1399 | |
| اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا) | |
| صورت فلکی | کوره |
| بُعد | 03h 38.5m[۱] |
| مِیل | 27′ −35°[۱] |
| فاصله | 20.23 Mpc (66 Mly) |
| قدر ظاهری (V) | 9.9[۱] |
| ویژگیها | |
| گونه | E1p[۱] |
| اندازه ظاهری (V) | 3.2′ × 3.1′[۱] |
| نکات مهم | Central galaxy of the Fornax cluster |
| نامهای دیگر | |
| 6dFGS gJ033829.0-352702, 2E 816, 2E 0336.5-3536, ESO 358-45, ESO-LV 358-0450, FCC 213, 1H 0335-357, H 0333-35, LEDA 13418, 2MASX J03382908-3527026, MCG-06-09-012, MSH 03-3-03, OHIO E -361, PKS 0336-35, PKS 0336-355 PKS J0338-3523, RBS 454, 1RXS J033828.8-352701, SGC 033634-3536.7, [CAC2009] S0373 b, [CHM2007] HDC 234 J033829.08-3527026, [CHM2007] LDC 249 J033829.08-3527026, [DLB87] F5, [FWB89] Galaxy ۱۰۰ | |
انجیسی ۱۳۹۹ (انگلیسی: NGC 1399) یک کهکشان بیضوی بزرگ در جنوب صورت فلکی کوره، کهکشان مرکزی در خوشه Fornax است.[۲] این کهکشان ۶۶ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد. این کهکشان با قطر ۱۳۰٬۰۰۰ سال نوری یکی از بزرگترین کهکشانهای خوشه کهکشانی و کمی بزرگتر از کهکشان راه شیری است. ویلیام هرشل این کهکشان را در ۲۲ اکتبر ۱۸۳۵ کشف کرد.
ویژگیها
این یک کهکشان از نوع سیدی (cD) است که یک مرکز روشن و یک پوشش گسترده و پراکنده آن را احاطه کردهاست. این کهکشان همچنین یک کهکشان اولیه است، بزرگترین کهکشان در خوشه کوره نیز هست.
علیرغم نامشان، کهکشانهای نوع اولیه بسیار قدیمیتر از کهکشانهای مارپیچی هستند و بیشتر شامل ستارههای قدیمی و قرمز رنگ هستند. تشکیل ستاره بسیار کمی در این کهکشانها اتفاق میافتد. به نظر میرسد که فقدان تشکیل ستاره در کهکشانهای بیضوی از مرکز شروع میشود و سپس به آرامی به بیرون انتشار مییابد.[۳]
منابع
- 1 2 3 4 5 Dunlop, Storm (2005). Atlas of the Night Sky. انتشارات هارپرکالینز. ISBN 978-0-00-717223-8.
- ↑ "Multiwavelength Atlas of Galaxies - NGC 1399". Retrieved 2011-06-18.
- ↑ Howell, Elizabeth (2015). "Colossal Ancient Galaxies Die from the Inside Out". space.com. Retrieved 5 March 2017.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «NGC 1399». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۴ فوریه ۲۰۲۴.
پیوند به بیرون
