اورشلیم در دوران معبد دوم

اورشلیم در دوران معبد دوم (انگلیسی: Jerusalem during the Second Temple period)، شرح تاریخ شهر اورشلیم در زمان وجود معبد دوم اورشلیم، از بازگشت به صهیون در زمان کوروش بزرگ (حدود ۵۳۸ پ. م) تا محاصره و تخریب شهر اولین جنگ یهود-روم در ۷۰ پس از میلاد است.[۱] در طول دوره معبد دوم که چندین بار شاهد تغییر منطقه و شهر بودیم، اورشلیم مرکز زندگی مذهبی همه یهودیان بود. حتی کسانی که در جوامع دور از وطن زندگی می کردند، هر روز به سوی اورشلیم نماز می خواندند و در شالوش رگلیم به آنجا می رفتند. تحت حکومت حشمونیان و دودمان هرودیان، اورشلیم به عنوان پایتخت سلطنتی و مقر تمام نهادهای ملی مهم بود.[۲]

تخریب معبد دوم اورشلیم (نقاشی ۱۸۶۷ اثر فرانچسکو هایز)

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ The دوره معبد دوم in Jerusalem is typically defined as the period between the return to Zion and the destruction of the second Temple in 70 CE, although some extend it a further 65 years until the end of the شورش بارکوخبا.
  2. ↑ (Levine 2002، صص. 13–20): "Jerusalem's enhanced stature in the Second Temple period was the result of both internal and external developments, and its international recognition as a temple-city from the Persian era onward accorded the city a distinguished position in Jewish and non-Jewish eyes alike. As the capital of an extensive kingdom under the Hasmoneans and Herod, Jerusalem became the seat of all major national institutions - political, social, and religious - as well as the home of important priestly and aristocratic families and a variety of religious sects. [...] Jerusalem's renown spread throughout the Roman world as ever-increasing numbers of pilgrims visited the city."
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.