اورموند بیتی
اورموند بیتی | |
|---|---|
![]() پرتره ۱۸۹۰ | |
| آغاز به کار ۱ سپتامبر ۱۸۷۰ | |
| پس از | ویلیام بریکینریج |
| پیش از | ویلیام سییانگ |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۱۳ اوت ۱۸۱۵ ماسون |
| درگذشته | ۲۴ ژوئن ۱۸۹۰ (۷۴ سال) دنویل |
| آرامگاه | گورستان بلیو |
| فرزندان | ۲ |
| امضا | ![]() |
اورموند بیتی (۱۳ اوت ۱۸۱۵ – ۲۴ ژوئن ۱۸۹۰) آموزگار و سرپرست دانشگاهی آمریکایی و هفتمین رئیس سنتر کالج در دنویل، کنتاکی بود. بیتی در سال ۱۸۳۵ از سنتر کالج فارغالتحصیل و سال بعد به عنوان استاد در دانشگاه مشغول به کار شد و در طول دوران حرفهٔ خود به تدریس شیمی، فلسفه طبیعی، ریاضیات، متافیزیک، تاریخ کتاب مقدس و تاریخ کلیسا پرداخت. وی پس از استعفای ویلیام ال. برکینریج[پانویس ۱][الف] در سال ۱۸۶۸، توسط هیئت امنا در سال ۱۸۷۰ به عنوان رئیس موقت سنتر کالج انتخاب شد. او اولین رئیس سنتر کالج بهشمار میرفت که کاهن مسیحی نبود و تا زمان استعفای خود، سال ۱۸۸۸، این مجموعه را رهبری کرد و دو سال دیگر، تا زمان مرگش در سال ۱۸۹۰، به تدریس ادامه داد. بیتی همچنین در امور مذهبی شرکت میکرد و به عنوان مهتر در کلیساهای پرسبیترین اول و دوم در شهر دنویل، عضو هیئت در سه مجمع عمومی کلیسای پرسبیترین در ایالات متحده آمریکا و متولی مدرسه علمیه پرسبیترین لوئیزویل خدمت کرد.
اوایل زندگی و تحصیل
بیتی در ۱۳ اوت ۱۸۱۵ در شهرستان ماسون[۱] زاده شد. وی چهارمین پسر از پنج پسر آدام و سارا (با زادنام گرین[پانویس ۲]) بهشمار میرفت. پدرش، آدام بیتی،[۲][۳] قاضی دادگاه و عضو مجمع عمومی کنتاکی برای حزب ویگ بود. او در سال ۱۸۳۸ خود را برای مجلس نمایندگان ایالات متحده کاندید کرد ولی موفق نشد به مجلس راه یابد.[۳] اورموند در جوانی به آکادمی فرانکلین، واقع در واشینگتن[۴] رفت و در سال ۱۸۳۲ برای گذراندن تحصیلات عالی خانه را ترک کرد. مقصد اولیهٔ او دانشگاه اوهایو، در شهر آتن بود اما طبق زندگینامهای نوشتهشده توسط یرکیز، هیز و بلینی[پانویس ۳] از شورای کنتاکی «در آخرین لحظه و با شانس خیلی کم» به سنتر کالج تغییر یافت.[۵] او پس از سه سال تحصیل و در ۱۸۳۵ فارغالتحصیل شد؛ و دوره چهارساله تحصیل را به دلیل ترفیع در سال اول ورودش به کالج یک سال زودتر به پایان رساند[۲] قبل از فارغالتحصیلی،[۶] توسط رئیس مجموعه، جان سی. یانگ، پیشنهاد تدریس به او داده شد که بیتی پذیرفت اما این کار را بعد از گذشت یکسال بر عهده گرفت.[۵] در آن سال، او به دنبال ادامه تحصیل در دانشگاه ییل زیر نظر شیمیدان بنجامین سیلیمن[پانویس ۴] رفت.[۲] او به کلاس سال سومی کالج ییل پیوست و در مجموع هفت ماه در شش کلاس در هفته شرکت کرد که همگی توسط سیلیمن تدریس میشد.[۷]
حرفه
بیتی پس از پایان تحصیلات خود در دانشگاه ییل، در سال ۱۸۳۶ به سنتر کالج بازگشت. او سمتی را که سال قبل پذیرفته بود، پذیرفت و استاد شیمی و فلسفه طبیعی شد.[۲] او در سال ۱۸۴۷ به تدریس ریاضیات روی آورد[۷] و در همان سال مدرک کارشناسی ارشد در هنر را گرفت.[۸] او پنج سال را در این پست گذراند و سپس تدریس شیمی و فلسفه طبیعی را در سال ۱۸۵۲ از ادامه داد[۷] و دوازده سال دیگر به این کار مشغول بود.[۲] علاوه بر تدریس، بیتی ناظر آبوهوای مؤسسه اسمیتسونین برای شهرستان بویل در زمان جنگ داخلی آمریکا شد و او را برای ثبت مشاهدات آبوهوایی رسمی در نبرد باربورویل، در سپتامبر ۱۸۶۱[۹] و نبرد پریویل، در اکتبر ۱۸۶۲[۱۰] میشناسند.[۱۱] در سال ۱۸۶۳، آبراهام لینکلن او را بهعنوان بازدیدکننده[پانویس ۵][۱۲]، از آکادمی نظامی ایالات متحده در وست پوینت، نیویورک منصوب کرد.[۱۳] در سال ۱۸۶۶، او توانست مدرک افتخاری دکترای لگوم از دانشگاه پرینستون را کسب کند.
بیتی تا زمان استعفای ویلیام ال. برکینریج در سال ۱۸۶۸ به تدریس پرداخت[۱۴] و بعد از این اتفاق او برای پر کردن جای خالی بریکینریج بهعنوان رئیس موقت انتخاب شد. پس از دو سال خدمت در سمت موقت، هیئتامنا، او را بهعنوان رئیس کالج و استاد متافیزیک و علوم سیاسی در ۱ سپتامبر ۱۸۷۰ منسوب کردند.[۱۵][۲] با این کار، بیتی اولین رئیس سنتر کالج شده بود که کاهن نبود.[۱۶] یکی از دستاوردهای اولیه بیتی بهعنوان رئیس سنتر کالج، ساخت ساختمان اصلی قدیمی بود که در سال ۱۸۷۰[۲][۱۷] و پس از وقف ساختمان در ۲۶ ژوئن ۱۸۷۲، پساز هزینه کلی ۶۰٬۰۰۰ دلار به پایان رسیده بود؛ در همان روز بهطور رسمی افتتاح شد.[۱۵] این ساختمان در همان اوایل تخریب و کتابخانه گریس دوهرتی[پانویس ۶] جایگزین آن شد.[۲][۱۷] در مارس ۱۸۷۳،[۱۸] از بانک فالز سیتی تبکو[پانویس ۷] در لوئیزویل[پانویس ۸] ۳۰۰٬۰۰۰ دلار سرقت شده بود؛ به اوراق قرضه متعلق به کالج نزدیک به ۱۰۰٬۰۰۰ دلار ضرر وارد شد،[۱۹] از موقوفه کالج تنها ۳۳٬۰۰۰ دلار باقی ماند.[۲۰] بخشی از اوراق قرضه به ارزش حدود ۴۰٬۰۰۰ دلار بازیابی شد و بیتی تلاشهایی را برای جایگزینی بقیه پولهای بهسرقت رفته انجام داد که موفق شد از جامعه، کلیسا و سایر ساکنان اطراف بیش از ۵۸٬۰۰۰ دلار جمعآوری کند.[۱۹]
جایزه اورموند بیتی توسط دانشجویان و فارغالتحصیلان به افتخار او در سال ۱۸۸۶، پنجاهمین سالگرد اولین سال تدریس او در سنتر کالج ایجاد شد. جان فینیس فیلیپس،[پانویس ۹] نمایندهٔ سابق کنگره، در این همایش سخنرانی کرد.[۲۱] بیتی چندین بار تلاش کرد تا از ریاست سنتر کالج استعفا دهد و در ۱۵ ژوئن و ۳۰ نوامبر ۱۸۸۶ برای این امر اقدام کرد. استعفای دوم او پذیرفته شد اما تا زمانی که جانشینی برایش پیدا نشدهبود، اجرایی نشد؛ با اینکه این روند طولانی شد، در نهایت ویلیام سی. یانگ، پسر کشیش سابق، جان سی. یانگ، در ۱۹ ژوئن ۱۸۸۸ برای ایفای این نقش انتخاب شد.[۲۲] در مجموع، بیتی به مدت ۱۸ سال رئیس کالج بود، پیش از آنکه از این سمت کنارهگیری کند. بهمنظور حفظ او بهعنوان بخشی از هیئت علمی و جلوگیری از بازنشستگی کاملش از کالج، هیئت امنا او را بهعنوان استاد متافیزیک برگزیدند.[۲] با این حال، آنها فقط از او خواستند که یک ساعت در روز تدریس کند و سعی داشتند او را تا زمانی که ممکن است، در کالج نگه دارند. این تمایل ناشی از ارتباط دیرینهاش با کالج بود.[۲۳] در حالی که بیتی یکی از اعضای هیئت علمی کالج بود، به عضویت بخش انجمن برادری بتا تتا پی[پانویس ۱۰] انتخاب شد.[۲۴][۲۵]
بیتی در سال ۱۸۳۵ به کلیسای پرسبیترین دنویل پیوست و در سال ۱۸۴۴ بهعنوان مهتر کلیسا انتخاب شد.[۲۶] او تا زمان افتتاح دومین کلیسای پرسبیترین در سال ۱۸۵۲ این سمت را داشت و در همان سال، پس از افتتاح کلیسای جدید، همان مقام را در آنجا بهدستآورد.[۲۷] بیتی سه بار در سالهای ۱۸۵۵، ۱۸۶۶ و ۱۸۶۷ بهعنوان کمیسیونر مجمع عمومی کلیسای پرسبیترین انتخاب شد.[۲۸] او که در مناقشهٔ «مکتب قدیم–مکتب جدید» جانب مکتب قدیم را گرفت، در سالهای ۱۸۶۶ و ۱۸۸۳ در کمیتههایی عضویت یافت تا به ترتیب دربارهٔ اتحاد با مجمع مکتب جدید و مسائل کلیسای پرسبیترین جنوبی گفتوگو کند.[۲۶] بیتی بهعنوان نمایندهٔ اولین و دومین شورای عمومی اتحاد پرسبیترین که در ادینبرو در سال ۱۸۷۷ و در فیلادلفیا در سال ۱۸۸۰ برگزار گردید، انتخاب شد.[۸][۲۹] او مدیر و متولی مدرسه علمیه دنویل بود و در موارد متعدد تاریخ کتاب مقدس[۱۳][ب] و تاریخ کلیسای قرون وسطی و مدرن را در آنجا در موارد متعددی تدریس میکرد.[۳۰] وی همچنین در هیئت امنای کالج کالدول[پانویس ۱۱] در دنویل که بعدتر کالج کنتاکی برای بانوان شد، قرار داشت.[۲] او در سال ۱۸۸۲ بهعنوان اولین رئیس انجمن آموزشی کالج کنتاکی انتخاب شد.[۶]
زندگی شخصی و مرگ

بیتی در طول زندگی خود سه بار ازدواج کرد که هر سه ازدواج به دلیل مرگ همسرانش پایان یافت. اولین ازدواج او با سارا لوئیس راچستر، یکی از بستگان بنیانگذار راچستر، نیویورک و ناتانیل راچستر، رئیس مؤسسه فناوری راچستر، در ۱۹ سپتامبر ۱۸۳۹ بود. به گفته یرکیز، هیز و بلینی، این زوج صاحب یک فرزند به نام چارلز شدند و سارا پس از «یک یا دو سال» درگذشت.[۲۳][۳۱][پ] ازدواج دوم بیتی با میلدرد آن بل در سال ۱۸۴۸ بود و فرزند دوم او، پتی، از این ازدواج به دنیا آمد.[۲۶][۳۲] میلدرد[پانویس ۱۲] در سال ۱۸۶۷ درگذشت و با بیتی دفن شده است. او برای سومین و آخرین بار در سال ۱۸۷۹ با الیزابت بویل ازدواج کرد که بیوه جرمیا بویل بود. آنها بچهدار نشدند و الیزابت در سال ۱۸۸۶ درگذشت.[۲۶] بیتی برده داشت و طبق سرشماری سال ۱۸۶۰ او صاحب یک برده بود.[۳۳]
بیتی در ساعت ۴:۱۰ بعدازظهر در تاریخ ۲۴ ژوئن ۱۸۹۰، سن ۷۴ سالگی،[۳۴] در شهر دویل، وقتی که خواب بود، درگذشت.[۳۵] او در بیشتر ساعات آن صبح درد شدیدی را تجربه کرده بود.[۳۶] او در آن زمان هنوز عضو هیئت علمی سنتر کالج بود و پس از استعفای خود از ریاست به مدت دو سال به تدریس ادامه داد. او چندین سال قبل از مرگش تحت معالجه پزشکی قرار گرفت و وضعیت چندان خوبی نداشت ولی شدت و تأثیر بیماری خود را کماهمیت جلوه داد و تدریس را در هیچ مقطعی رها نکرد.[۳۷] مراسم تشییع جنازه او در ۲۶ ژوئن در کلیسای پرسبیترین دوم در دنویل برگزار[۳۸] و در گورستان بلیو[پانویس ۱۳] به خاک سپرده شد.[۳۸] در آگهی ترحیم، او را «بزرگترین مربی کنتاکی» نامیده بودند.[۲۷]
واژهنامه
- ↑ William L. Breckinridge
- ↑ Green
- ↑ Yerkes, Hays, and Blayney
- ↑ Benjamin Silliman
- ↑ در آکادمی نظامی وست پوینت، Board of Visitors (هیئت بازدیدکنندگان) وجود دارد. این هیئت معمولاً متشکل از افراد برجسته (اعضای کنگره، شخصیتهای دولتی یا منسوبان رئیسجمهور) است و وظیفهاش نظارت، بررسی وضعیت آموزشی، اخلاقی، مالی و اداری آکادمی و ارائهی گزارش و توصیه به رئیسجمهور و کنگره است.
- ↑ Grace Doherty Library
- ↑ Falls City Tobacco Bank
- ↑ Louisville
- ↑ John Finis Philips
- ↑ Beta Theta Pi
- ↑ Caldwell College
- ↑ Mildred
- ↑ Bellevue Cemetery
یادداشتها
- ↑ ویلیام لوئیس بریکینریج (۱۸۰۳–۱۸۷۶) کشیش پرسبیترین و رئیس سنتر کالج در کنتاکی بود. او از حامیان الغای بردهداری شناخته میشد و در دوران جنگ داخلی آمریکا با رویکردی میانهرو کوشید محیطی بیطرف در آموزش عالی ایجاد کند.
- ↑ کتاب مقدس مجموعهای از متون دینی یهودیت و مسیحیت است که نگارش آن در بازهای چند قرنی شکل گرفته است. بخشهای اصلی آن، «عهد عتیق» و «عهد جدید» هستند؛ عهد عتیق ریشه در سنت یهودی دارد و عهد جدید روایتگر زندگی و تعالیم عیسی مسیح و آغاز کلیسای مسیحی است. تاریخ کتاب مقدس نهتنها در زمینهٔ دینی بلکه در فرهنگ، هنر و ادبیات جهان نیز نقشی بنیادین داشته است.
- ↑ یرکیز، هیز و بلینی (۱۸۹۳) نام همسر اول بیتی را سالی ذکر کرده بودند اما اسناد ازدواج آنها و دایرةالمعارف بیوگرافی کنتاکی (۱۸۷۸) نام او را سارا ذکر کرده است.
منابع
ارجاعات
- ↑ Yerkes, Hays & Blayney 1893, p. 7.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 "Ormond Beatty, Centre College President (1868–1888)". CentreCyclopedia. Centre College. Archived from the original on March 8, 2022. Retrieved March 8, 2022.
- 1 2 "Beatty-Quisenberry Family Papers, 1796–1962". The Filson Historical Society. August 21, 2013. Archived from the original on March 8, 2022. Retrieved March 8, 2022.
- ↑ Yerkes, Hays & Blayney 1893, pp. 8–9.
- 1 2 Yerkes, Hays & Blayney 1893, p. 9.
- 1 2 Nevin & Nevin 1884, p. 63.
- 1 2 3 Yerkes, Hays & Blayney 1893, p. 10.
- 1 2 Nelson, A. B. (June 26, 1912). "Dr. Ormond Beatty". Herald and Presbyter. No. 1, Vol. LXXXIII. Cincinnati, Ohio and St. Louis, Missouri: Monfort and Company. p. 8. Archived from the original on March 11, 2022. Retrieved March 11, 2022.
- ↑ "The Battle of Barbourville". Kentucky Climate Center. Archived from the original on March 8, 2022. Retrieved March 8, 2022.
- ↑ "The Battle of Perryville". Kentucky Climate Center. Archived from the original on March 8, 2022. Retrieved March 8, 2022.
- ↑ "The Battle of Perryville". Kentucky Climate Center. Archived from the original on March 8, 2022. Retrieved March 8, 2022.
- ↑ "Board of Visitors | U.S. Military Academy West Point". www.westpoint.edu (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-01.
- 1 2 Yerkes, Hays & Blayney 1893, p. 13.
- ↑ "Central University". Bulletin of Kentucky Department of Education. 7 (4): 296. July 1914. Archived from the original on March 15, 2022. Retrieved March 8, 2023.
- 1 2 Lewis 1899, p. 119.
- ↑ Weston 2019, p. 42.
- 1 2 "Old Main". CentreCyclopedia. Centre College. Archived from the original on August 22, 2023. Retrieved August 21, 2023.
- ↑ "Louisville Bank Robbery; The Amount Stolen About $300,000 A Clue to the Burglars". The New York Times. March 17, 1873. Archived from the original on March 11, 2022. Retrieved March 11, 2022.
- 1 2 Hill 2009, p. 37.
- ↑ Collins & Collins 1874, p. 246o.
- ↑ Yerkes, Hays & Blayney 1893, p. 17.
- ↑ Lewis 1899, p. 121.
- 1 2 Yerkes, Hays & Blayney 1893, p. 11.
- ↑ Shepardson 1928, p. 209.
- ↑ "Beta Theta Pi". CentreCyclopedia. Centre College. Archived from the original on April 6, 2022. Retrieved March 10, 2022.
- 1 2 3 4 Yerkes, Hays & Blayney 1893, p. 12.
- 1 2 "Ormond Beatty, LL. D. , Kentucky's greatest educator, dead". The Kentucky Advocate. Danville, Kentucky. June 27, 1890. p. 1. Archived from the original on August 24, 2023. Retrieved August 24, 2023.
- ↑ Miller 1870, p. 524.
- ↑ Smith 1895, p. 547.
- ↑ Minutes of the General Assembly of the Presbyterian Church in the United States of America. Vol. XII. Philadelphia, Pennsylvania: Presbyterian Board of Publication. 1889. p. 173. Archived from the original on March 11, 2022. Retrieved March 10, 2022.
- ↑ "Osmond Beatty [sic] in the Kentucky, U.S. , County Marriage Records, 1783–1965". Ancestry.com. Madison County Courthouse. Archived from the original on August 30, 2023. Retrieved August 21, 2023.
- ↑ The Biographical Encyclopædia of Kentucky of the Dead and Living Men of the Nineteenth Century. Cincinnati, Ohio: J. M. Armstrong & Company. 1878. p. 203. Archived from the original on August 21, 2023. Retrieved August 30, 2023.
- ↑ Weston 2019, p. 32.
- ↑ Yerkes, Hays & Blayney 1893, pp. 20–21.
- ↑ Appleton 1891, p. 633.
- ↑ Yerkes, Hays & Blayney 1893, p. 21.
- ↑ Yerkes, Hays & Blayney 1893, p. 20.
- 1 2 Yerkes, Hays & Blayney 1893, p. 22.
کتابشناسی
- Appleton, D. (1891). Appletons' Annual Cyclopædia and Register of Important Events of the Year 1890. Vol. XXX. New York, New York: D. Appleton and Company. OCLC 957128738.
- Collins, Lewis; Collins, Richard H. (1874). History of Kentucky, Volume 1. Covington, Kentucky: Clearfield Company. OCLC 3889392.
- Hill, Bob (2009). Hardin, C. Thomas (ed.). Our Standard Sure: Centre College since 1819. Danville, Kentucky: Centre College. pp. 36–41. ISBN 978-0-615-21121-3. OCLC 457778960.
- Lewis, Alvin Fayette (1899). Adams, Herbert B. (ed.). History of Higher Education in Kentucky (25 ed.). Washington, D.C.: United States Bureau of Education. pp. 119–121. OCLC 4147564.
- Miller, Samuel (1870). Presbyterian Reunion: A Memorial Volume, 1837–1871. New York, New York: De Witt C. Lent & Company. OCLC 1295500408.
- Nevin, Alfred; Nevin, David Robert Bruce (1884). Encyclopædia of the Presbyterian Church in the United States of America. Philadelphia, Pennsylvania: Presbyterian Encyclopædia Publishing Company. pp. 62–63. OCLC 7677962.
- Shepardson, Francis W. (1928). Beta Lore: Sentiment, Song and Story in Beta Theta Pi. Menasha, Wisconsin: George Banta Publishing Company. OCLC 5825749. Archived from the original on March 10, 2022.
- Smith, Zachariah Frederick (1895). The History of Kentucky: From Its Earliest Discovery and Settlement, to the Present Date. Louisville, Kentucky: Prentice Press. pp. 546–547. OCLC 79129997.
- Weston, William J. (2019). Centre College: a Bicentennial History. Danville, Kentucky: Centre College. ISBN 978-1-69435-863-9. OCLC 1142930784.
- Yerkes, S.; Hays, J.S.; Blayney, J. McC. (1893). A Brief Sketch of the Life and Character of Ormond Beatty (PDF). Danville, Kentucky: Kentucky Advocate Printing Company. OCLC 10803129.

