اوریالوس
اوریالوس (/jʊəˈraɪ.ələs/; یونانی باستان: Εὐρύαλος، ت. «Eurýalos») به دژ اوریالوس، ارگ اصلیِ سیراکوزِ باستان، و نیز به چند شخصیت گوناگون از اسطوره‌شناسی یونانی و ادبیات کلاسیک اشاره دارد:
اسطوره‌شناسی کلاسیک
- اوریالوس، نامی که بر سفال‌های سدهٔ ششم و پنجم پیش از میلاد به‌عنوان یکی از گیگانت‌هایی که در نبرد با دوازده ایزد المپ‌نشین جنگیدند ثبت شده است.[۱]
- اوریالوس، یکی از خواستگاران هیپودامیا (همسر پلوپس) که همچون همهٔ خواستگاران پیش از پلوپس، به دست اوینومائوس کشته شد.[۲]
- اوریالوس، یکی از هشت پسر ملاس، که علیه عمویشان اوینئوس توطئه کردند و به دست تودئوس کشته شدند.[۳]
- اوریالوس، پسر آرگوسیِ مکیستئوس[۴] و آستیوخه[۵] و یکی از آرگونوت‌ها.[۴] او به‌عنوان یکی از اپیگون‌ها به شهر تبای یورش برد؛ گروهی که شهر را گرفتند و انتقام مرگ پدرانشان را که پیش‌تر کوشیده بودند به تبای حمله کنند، بازستاندند. در ایلیادِ هومر، او در جنگ تروآ جنگید، جایی که همرزم دیومدس (پسر تودوئوس) بود و یکی از یونانیانی بود که وارد اسب تروآ شد. او در مسابقهٔ مشت‌زنی در بازی‌های سوگواریِ پاتروکلوس به اپیئوس باخت.[۶][۷] هیگینوس از او یاد کرده و پدر و مادرش را پالاس و دیومده دانسته است.[۸]
- اوریالوس (یا آگرولاس)، برادر و همکارِ ساخت‌وسازِ هیپربیوس آتنی.[۹]
- اوریالوس نام پسری از اویپه (دختر تیریماس) و اودیسئوس بود که پدرش به‌اشتباه او را به گمان توطئه علیه خودش کشت.[۱۰]
- اوریالوس، پسر نائوبولوس، یکی از فایاکیان که اودیسئوس در ادیسه با او روبرو می‌شود.[۱۱]
- اوریالوس، یکی از خواستگاران پنه‌لوپه که همراه با ۵۶ خواستگار دیگر از دولیخیوم آمده بود.[۱۲] اوریالوس، همراه با دیگر خواستگاران، به دست اودیسئوس و با یاریِ ائومایوس، فیلوئتیوس، و تلماخوس کشته شد.[۱۳]
- اوریالوس، همچنین یکی دیگر از خواستگاران پنه‌لوپه، اهل زاکینتوس، به همراه ۴۳ خواستگار دیگر.[۱۴] او نیز به همان سرنوشتِ هم‌نامِ پیشین خود دچار شد.[۱۳]
- در انئیدِ ویرژیل، نیسوس و اریالوس دوستان و عاشقانی آرمانی‌اند[۱۵] که در جریان یک شبیخون بر روتولان‌ها جان باختند.[۶][۱۶]
- اوریالوس، لقبی برای آپولون.[۱۷]
کاربردهای دیگر
- Hyalophora euryalus، پروانهٔ ابریشمیِ سئانوتوس، گونه‌ای پروانه از خانوادهٔ ساتورنیده
- Protambulyx euryalus، گونه‌ای پروانه از خانوادهٔ اسفینگیده
یادداشت‌ها
- ↑ Arafat, K. W. , Classical Zeus: A Study in Art and Literature, Clarendon Press, Oxford 1990. شابک ۰−۱۹−۸۱۴۹۱۲−۳, pp.16, 183, 184; Akropolis 2.211 (Beazley Archive 200125; LIMC Gigantes 299); British Museum E 47 (Beazley Archive 203256; LIMC Gigantes 301).
- ↑ پوسانیاس (جغرافی‌دان)، ۶٫۲۱٫۱۰؛ تعلیقه بر پیندار، اُدهای المپیایی ۱٫۲۷
- ↑ شبه‌آپولودوروس، 1.8.5
- 1 2 آپولودوروس، 1.9.16
- ↑ یوهانس تزتزس، تمثیل‌های هومری مقدمه، ۵۶۲
- 1 2 Dictionary of Classical Mythology. London: Penguin. 1990. p. 147. ISBN 978-0-14-051235-9.
- ↑ Homer; Trans. Stanley Lombardo (1997). Iliad. Hackett. ISBN 978-0-87220-352-5. 23.704-719.
- ↑ هیگینوس، فابولائه ۹۷
- ↑ پلینیوس، تاریخ طبیعی (پلینی) ۷٫۵۷
- ↑ سوفوکل، اوریالوس به نقل در پارتنیوس نیقیه‌ای، ۳
- ↑ Butcher, SH and Lang, A: The Odyssey of Homer, Project Gutenberg
- ↑ آپولودوروس، E.7.26–27
- 1 2 آپولودوروس، E.7.33
- ↑ آپولودوروس، E.7.30
- ↑ ویرژیل، انئید ۵٫۲۹۴
- ↑ ویرژیل. انئید ۹٫۱۷۹–۴۳۱
- ↑ هسیخیوس اسکندریه، ذیل واژهٔ Euryalos
منابع
- شبه‌آپولودوروس، The Library با ترجمهٔ انگلیسیِ سر جیمز جرج فریزر، در ۲ جلد، کمبریج، ماساچوست، انتشارات دانشگاه هاروارد؛ لندن، ویلیام هاینمان. ۱۹۲۱. ISBN 0-674-99135-4. نسخهٔ برخط در کتابخانهٔ دیجیتال پرسئوس. متن یونانی از همان وبگاه در دسترس است.
- یولیوس هیگینوس، Fabulae from The Myths of Hyginus ترجمه و ویرایش مری گرنت. انتشارات دانشگاه کانزاس در مطالعات انسانی. نسخهٔ برخط در پروژهٔ توپوس‌تکست.
- هومر، ایلیاد با ترجمهٔ انگلیسیِ ا.ت. موری، در دو جلد. کمبریج، ماساچوست، انتشارات دانشگاه هاروارد؛ لندن، ویلیام هاینمان. ۱۹۲۴. شابک ۹۷۸–۰۶۷۴۹۹۵۷۹۶. نسخهٔ برخط در کتابخانهٔ دیجیتال پرسئوس.
- هومر، Homeri Opera در پنج جلد. آکسفورد، انتشارات دانشگاه آکسفورد. ۱۹۲۰. شابک ۹۷۸–۰۱۹۸۱۴۵۳۱۸. متن یونانی در کتابخانهٔ دیجیتال پرسئوس در دسترس است.
- پوسانیاس (جغرافی‌دان)، Description of Greece با ترجمهٔ انگلیسیِ و.ه.س. جونز و ه.آ. اورمرود، در ۴ جلد. کمبریج، ماساچوست، انتشارات دانشگاه هاروارد؛ لندن، ویلیام هاینمان. ۱۹۱۸. شابک ۰−۶۷۴−۹۹۳۲۸−۴. نسخهٔ برخط در کتابخانهٔ دیجیتال پرسئوس
- Pausanias, Graeciae Descriptio. ۳ جلد. لایپزیگ، توبنر. ۱۹۰۳. متن یونانی در کتابخانهٔ دیجیتال پرسئوس در دسترس است.
- پلینیوس، The Natural History. جان بوستوک و ه.ت. رایلی. لندن. تیلور و فرانسیس، رد لاین کورت، فلیت استریت. ۱۸۵۵. نسخهٔ برخط در کتابخانهٔ دیجیتال پرسئوس.
- Pliny the Elder, Naturalis Historia. کارل فریدریش تئودور مایهوف. لایپزیگ. توبنر. ۱۹۰۶. متن لاتین در کتابخانهٔ دیجیتال پرسئوس در دسترس است.
- ویرژیل، Aeneid. ترجمهٔ تئودور سی. ویلیامز. بوستون. هاوتون میفلین. ۱۹۱۰. نسخهٔ برخط در کتابخانهٔ دیجیتال پرسئوس.
- Publius Vergilius Maro, Bucolics, Aeneid, and Georgics. جی.بی. گرینو. بوستون. گین و شرکا. ۱۹۰۰. متن لاتین در کتابخانهٔ دیجیتال پرسئوس در دسترس است.
- یوهانس تزتزس، Allegories of the Iliad ترجمهٔ آدام ج. گلدوین و دیمیترا کوکینی. کتابخانهٔ قرون‌وسطاییِ دامبارتون اوکس، انتشارات دانشگاه هاروارد، ۲۰۱۵. شابک ۹۷۸-۰-۶۷۴-۹۶۷۸۵-۴
ردهها:
- مجموعهنمایه مقالهها درباره اسطوره‌شناسی یونانی
- آرگوناتها
- اپیگون‌ها
- اسطورههای اتولیا
- خواستگاران پنه‌لوپه
- سرداران آخائیایی
- شخصیتها در انهاید
- شخصیتهای در ادیسه
- فایاکیان
- فرزندان اودیسئوس