اومبرتو ریکانیو
اومبرتو ریکانیو | |
|---|---|
| زاده | ۱۴ مارس ۱۸۹۰ ستزادیو |
| درگذشته | ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۶۴ (۷۴ سال) رم |
| وفاداری | _crowned.svg.png){kind=small} پادشاهی ایتالیا ایتالیا |
| شاخه نظامی | ارتش سلطنتی ایتالیا ارتش ایتالیا |
| سال‌های خدمت | ۱۹۱۰–۱۹۵۴ |
| درجه | سپهبد |
| فرماندهی | هنگ ۵ آلپینی هنگ ۱ آلپینی لشکر ۳ آلپ جولیا |
| جنگ‌ها و عملیات‌ها | |
| نشان‌ها | |
اومبرتو ریکانیو (انگلیسی: Umberto Ricagno; ۱۴ مارس ۱۸۹۰ – ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۶۴) ژنرال ارتش سلطنتی ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود.
زندگی‌نامه
او در ۱۴ مارس ۱۸۹۰ در سِتْزادیو، استان آلساندریا، زاده شد. او در آکادمی سلطنتی پیاده‌نظام و سواره‌نظام در مودنا تحصیل کرد و در سال ۱۹۱۰ با درجه ستوان دومی فارغ‌التحصیل شد و به سپاه آلپینی منصوب شد. در سال‌های ۱۹۱۱–۱۹۱۲ در جنگ ایتالیا و عثمانی شرکت کرد و در صفوف گردان آلپینی «فنسترل» از هنگ سوم آلپینی جنگید و مدال برنز شجاعت نظامی و صلیب جنگی برای شجاعت نظامی به او اعطا شد.[۱][۲][۳] سپس او در جنگ جهانی اول به عنوان کاپیتان فرماندهی گروهان ۲۷ آلپینی شرکت کرد و در سال ۱۹۱۵ در کوه کرن خود را متمایز کرد و برای آن به مدال برنز دوم برای شجاعت نظامی و سپس در گذرگاه ورشیچ و مونته روسو مفتخر شد. در سال ۱۹۱۷ به درجه سرگردی ارتقا یافت و به سپاه افسران ستاد منصوب شد.[۴][۵]
در سال ۱۹۲۰ فرمانده گردان آلپینی «وستون» از هنگ ششم آلپینی شد؛ پس از ارتقاء به سرهنگ دومی در سال ۱۹۲۶، به عضویت سپاه ستاد کل درآمد و بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۱ در مدرسه جنگ ارتش تدریس کرد. بین سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۴ در آلبانی به عنوان رئیس ستاد لشکر «کووا» از ارتش سلطنتی آلبانی خدمت کرد.[۶][۷] پس از آن به درجه سرهنگی رسید و فرمانده هنگ پنجم آلپینی و بعداً فرمانده هنگ ۱ آلپینی شد.[۴][۵][۸]
سپس به عنوان رئیس ستاد لشکر هفتم پیاده‌نظام «لئونسا» و بعداً لشکر چهارم آلپینی کونینس خدمت کرد. در آوریل ۱۹۳۹، در جریان و پس از حمله به آلبانی، او رئیس ستاد سپاه ارتش آلبانی شد که بعدها به فرماندهی عالی نیروهای آلبانی تغییر نام داد و از پایگاه باری فرماندهی می‌کرد. در اکتبر ۱۹۴۰ به سرتیپ ارتقا یافت و متعاقباً به سپاه بیست و ششم ارتش و سپس به ستاد کل آلبانی تا نوامبر پیوست. پس از مدت کوتاهی در وزارت جنگ، در دسامبر به سپاه ارتش آلپ و سپس به سپاه نهم ارتش پیوست و سپس بار دیگر رئیس ستاد ستاد کل آلبانی شد. از مارس تا آوریل ۱۹۴۱، او با سپاه چهاردهم ارتش در عملیات علیه یوگسلاوی شرکت کرد.[۴][۵][۹]
در ۱۹ اوت ۱۹۴۱، او فرمانده لشکر سوم آلپ جولیا شد که در ژوئیه ۱۹۴۲ به عنوان بخشی از ارتش جمهوری آلبانی به جبهه شرقی رفت. این لشکر در جریان عملیات ساترن کوچک در ژانویه ۱۹۴۳ محاصره و نابود شد و ریکاگنو در ۲۷ ژانویه، تنها دو روز پس از ارتقاء به درجه سرلشکری، توسط شوروی‌ها در والویکی دستگیر شد. او به زندان لوبیانکا در مسکو منتقل شد و بعداً به اردوگاه اسرای جنگی منتقل شد و هفت سال بعدی را در اسارت شوروی گذراند و تنها در ۱۶ مه ۱۹۵۰ به ایتالیا بازگشت.[۱۰][۴][۵][۱۱][۱۲]
او سپس پس از جنگ، در ۱ ژانویه ۱۹۴۷، در حالی که هنوز در اسارت بود، به درجه سپهبدی ارتقا یافت و نشان صلیب شوالیه نشان نظامی ایتالیا را دریافت کرد. او به فرماندهی منطقه‌ای باری (نهمین فرماندهی دفاع منطقه‌ای) منصوب شد و در سال ۱۹۵۴ به عنوان کمیسر کل برای افتخارات کشته‌شدگان جنگ منصوب شد. پس از بازنشستگی از ارتش، به مدت شش سال رئیس بخش رم انجمن ملی آلپینی بود. در ۲ ژوئن ۱۹۶۳ به او عنوان شوالیه صلیب بزرگ نشان لیاقت جمهوری ایتالیا اعطا شد.[۴][۵][۱۳][۱۴]
او در ۱۷ ژوئیه ۱۹۶۴ در رم درگذشت. مراسم تشییع جنازه او در سِتْزادیو با تشریفات کامل نظامی، با حضور وزیر دفاع جولیو آندرئوتی و پرچم جنگی هنگ ۸ آلپینی برگزار شد.[۱۵][۴]
منابع
- ↑ "5° Reggimento Alpini". Italian Army. Retrieved 28 July 2024.
- ↑ "5° Reggimento Alpini - La Storia". Italian Army. Retrieved 28 July 2024.
- ↑ F. dell'Uomo, R. Puletti (1998). L'Esercito Italiano verso il 2000 - Vol. Primo - Tomo I. Rome: SME - Ufficio Storico. p. 473.
- 1 2 3 4 5 6 Andrea Bianchi, Gli Ordini militari di Savoia e d'Italia, pp. 218–219
- 1 2 3 4 5 Gen. C.A. Umberto Ricagno. Ultimo comandante della gloriosa Divisione Alpina Julia October 2004 (in Italian)
- ↑ "1° Reggimento Alpini". Quirinale - Presidenza della Repubblica. Retrieved 28 July 2024.
- ↑ "1° Reparto Comando e Supporti Tattici Alpini - Il Medagliere". Italian Army. Retrieved 28 July 2024.
- ↑ "Biography of Lieutenant-General Umberto Ricagno (1890 – 1964), Italy".
- ↑ "Biography of Lieutenant-General Umberto Ricagno (1890 – 1964), Italy".
- ↑ "Biography of Lieutenant-General Umberto Ricagno (1890 – 1964), Italy".
- ↑ L’Eroismo pagato con sette anni di prigionia p. 4 (in Italian).
- ↑ "Umberto Ricagno, oltre le torture". 11 May 2014.
- ↑ "Biography of Lieutenant-General Umberto Ricagno (1890 – 1964), Italy".
- ↑ "I Commissari Generali – Difesa.it".
- ↑ "Biography of Lieutenant-General Umberto Ricagno (1890 – 1964), Italy".
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Umberto Ricagno». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۹ سپتامبر ۲۰۲۵.