اچ کیو-۹

اچ‌کیو-۹
یک پرتابگر قابل حمل HQ-9 در رژه شصتمین سالگرد چین در سال ۲۰۰۹، پکن
نوعموشک سطح به هوای دوربرد
جنگ‌افزار ضد ماهواره
موشک ضد بالستیک
خاستگاهچین
تاریخچه خدمت
خدمت۲۰۰۱-اکنون[۱]
استفاده‌شده توسطبه کاربران مراجعه کنید
تاریخچه تولید
سازندهشرکت علوم و صنعت هوافضای چین (CASIC)[۲]
ویژگی‌ها
وزن~۲٬۰۰۰ کیلوگرم (۴٬۴۰۰ پوند)
طول۶٫۸ متر (۲۲ فوت)
وزن سر جنگی180 kg
پیشرانSolid fuel
برد
عملیاتی
۱۲۰ کیلومتر (HQ-9)[۳]
۳۰۰ کیلومتر (HQ-9B)[۴][۵]
سقف پرواز50 km (HQ-9B)[۵]
بیشینهٔ سرعتماخ ۴+[۳]
سامانهٔ
هدایت
هدایت نیمه فعال راداری[۴]
سکوی
پرتاب
HQ-9 از زمین پرتاب شد[۶]
HHQ-9 از سطح زمین پرتاب شد[۳]

اچ کیو-۹ (نام گزارش ناتو: CH-SA-9.[۷]) یک موشک زمین به هوای دوربرد با هدایت نیمه فعال راداری (SARH) است که توسط جمهوری خلق چین توسعه یافته است.[۳][۴] نوع دریایی آن اچ‌اچ‌کیو-۹ است.[۳] اچ‌کیو-۹ و انواع صادراتی آن توسط شرکت علوم و صنایع هوافضای چین (CASIC) توسعه یافته‌اند.[۲]

توضیحات

موشک‌های زمین به هوای HQ-9

موشک HQ-9 یک نسخه مشتق شده از سیستم موشکی روسی اس-۳۰۰ است.[۳][۴][۸] جاستین برانک از مؤسسه خدمات متحد سلطنتی این موشک را به عنوان یک «طراحی ترکیبی مبتنی بر SA-20 روسی اما با رادار توصیف می‌کند، که سر جستجوگر و عناصر فرماندهی و کنترل آن که به شدت تحت تأثیر فناوری‌های آمریکایی و اسرائیلی قرار دارند.»[۸]

این موشک از هدایت تعقیب توسط موشک (TVM) استفاده می‌کند که ترکیبی از هدایت اینرسی، آپ‌لینک در فاز میانی و رادار فعال در مرحله نهایی است.[۹] TVM استفاده شده در موشک‌های قبلی ممکن است از موشک ام‌آی‌ام-۱۰۴پاتریوت ایالات متحده که از اسرائیل یا آلمان خریداری شده بود، توسعه یافته باشد.[۶]

بر اساس مقاله‌ای در سال ۲۰۰۱ از دفاع بین‌المللی، HQ-9 طولی برابر با ۶٫۸ متر و وزنی نزدیک به دو تن دارد. قطر مراحل اول و دوم به ترتیب ۷۰۰ میلی‌متر و ۵۶۰ میلی‌متر است. وزن سر جنگی ۱۸۰ کیلوگرم است و حداکثر سرعت آن ماخ ۴٫۲ می‌رسد. HQ-9 ممکن است از رادارهای کنترل آتش سایر سیستم‌های موشکی چینی استفاده کند.[۱۰]

انواع

اچ‌اچ‌کیو-۹سی در رژه روز پیروزی چین ۲۰۲۵
پدافند هوایی
  • HQ-9 - نوع اصلی. نام گزارش ناتو: CH-SA-9.
چانگچون (۱۵۰) مجهز به اچ‌اچ‌کیو-
  • موشک HQ-9 — نسخه اصلی. نام گزارش ناتو: CH-SA-9.
  • HHQ-9 — نسخه پرتاب‌شده از سطح دریا.[۳] نام گزارش ناتو CH-SA-N-9 است.[۷]
  • HQ-9A — نسخه بهبود یافته، اولین آزمایش در سال ۱۹۹۹ و ورود به خدمت در سال 2001.[۱]
  • HQ-9B — نسخه بهبود یافته با بردی تا ۲۶۰ کیلومتر و جستجوگر حرارتی غیرفعال اضافه شده.[۴] گزارش شده که در فوریه ۲۰۰۶ آزمایش شده است.[۱] نام گزارش ناتو CH-SA-21 است.[۷]
    • HHQ-9B — نسخه پرتاب‌شده از سطح دریا از HQ-9B؛ نام گزارش ناتو CH-SA-N-21 است.[۷]
  • HQ-9C — سیستم موشکی بهبود یافته مبتنی بر زمین، قادر به رهگیری اهداف موشکی بالستیک در مراحل پایانی آن‌ها.[۱۱] HQ-9C همچنین موشک‌های باریک‌تری نسبت به HQ-9 معمولی دارد، به طوری که هر وسیله قادر به حمل هشت موشک رهگیر است.[۱۲]HHQ-9C — نسخه پرتاب‌شده از
  • سطح دریا از HQ-9C.[۱۲] HHQ-9C
دفاع موشکی بالستیک و ضد ماهواره
  • HQ-19 (نام گزارش ناتو: CH-AB-2)[۱۳] – نوع موشک ضد بالستیک، که بنا به گزارش‌ها برای مقابله با موشک‌های بالستیک میان‌برد طراحی شده است. این موشک‌ها را در مراحل میانی و پایانی خود هدف قرار می‌دهد و با سامانه تاد ایالات متحده قابل مقایسه است.[۱۴] این موشک ممکن است تا سال ۲۰۱۸ «عملیات مقدماتی» را آغاز کرده باشد.[۱۵]
صادرات

منافع خارجی

ترکیه

موشک HQ-9 یکی از رقبای برنامه T-LORAMIDS ترکیه بود و گزارش‌ها حاکی از آن است که در سپتامبر ۲۰۱۳ به عنوان برنده انتخاب شد.[۲۰] ایالات متحده به این موضوع پاسخ داد و بودجه‌های لازم برای ادغام سیستم چینی در دفاع‌های ناتو را مسدود کرد.[۲۱] با این حال، در طول سال ۲۰۱۳ هیچ تأییدی مبنی بر نهایی شدن این قرارداد وجود نداشت.[۲۲][۲۳][۲۴] در فوریه ۲۰۱۵، مجلس ملی کبیر ترکیه از سوی وزارت دفاع ملی مطلع شد که ارزیابی پیشنهادها کامل شده و سیستم انتخاب شده بدون ادغام با ناتو توسط ترکیه استفاده خواهد شد؛ نام سیستم به‌طور صریح ذکر نشده بود. با این حال، دیگر مقامات ترکیه گزارش دادند که هیچ برنده‌ای انتخاب نشده است.[۲۵] بعداً در همان ماه، مقامات ترکیه فاش کردند که مذاکرات با چندین پیشنهاددهنده در حال انجام است؛ پیشنهاد چینی هنوز نتوانسته بود الزامات مربوط به انتقال فناوری را برآورده کند.[۲۶] در مارس ۲۰۱۵، یک مقاله از چاینا دیلی بر اساس نظرات یک نماینده CPMIEC در نمایشگاه هوافضای لانگکاوی در سال ۲۰۱۵، گزارش داد که «به خوبی مشخص است که سیستم FD-2000 چینی، مدلی از HQ-9 برای صادرات، برای قرارداد با ترکیه در سال ۲۰۱۳ انتخاب شده است»؛ این مقاله به‌طور گمراه‌کننده‌ای «فروش موشک به ترکیه تأیید شد» نامیده شد.[۲۷] در نوامبر ۲۰۱۵، ترکیه تأیید کرد که HQ-9 را خریداری نخواهد کرد و به جای آن به یک سیستم توسعه‌یافته داخلی روی خواهد آورد.[۲۸]

سابقه عملیاتی

چین

چین موشک‌های HQ-9 را در نزدیکی یا در داخل سرزمین‌های مورد مناقشه مستقر کرده است. این موشک‌ها در ژوئیه ۲۰۱۵ در هوتان در سین کیانگ، نزدیک کشمیر در آن سوی خط کنترل واقعی،[۲۹] و در فوریه ۲۰۱۶ در جزیره وودی در دریای چین جنوبی مورد مناقشه مستقر شدند.[۳۰][۳۱]

پاکستان

ارتش پاکستان از گونه HQ-9/P استفاده می‌کند.[۱۹] مذاکرات برای خرید HQ-9 و HQ-16 توسط پاکستان در اوایل سال ۲۰۱۵ آغاز شد[۳۲] این سامانه رسماً در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۱ وارد خدمت شد.[۱۹]

کاربران

  کاربران فعلی: چین، مراکش، ترکمنستان، ازبکستان، پاکستان، مصر
  کاربران احتمالی: ایران
 چین
 مراکش
  • ارتش سلطنتی مراکش - چهار باتری FD-2000B که در سال ۲۰۱۶ خریداری شد. انتظار می‌رفت اولین باتری در سال ۲۰۲۰ یا ۲۰۲۱ تحویل داده شود.[۳۴]
 ترکمنستان
 ازبکستان
 پاکستان
 مصر
 ایران
  • نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران - گزارش‌های متعددی مبنی بر خرید و ورود این سامانه به سازمان نیروهای مسلح ایران در منابع داخلی این کشور وجود دارد، اما تعداد این پدافند ها مشخص نیست و چیزی حدود به 50 تا 70 آتشبار تخمین زده میشوند.[۳۹][۴۰]

جستارهای وابسته

سیستم‌های مشابه
فهرست‌های مرتبط

منابع

  1. 1 2 3 "HQ-9/-15, and RF-9 (HHQ-9 and S-300) (چین)، سلاح‌های دفاعی". Jane's Information Group. 7 January 2010. Archived from the original on 3 May 2012.
  2. 1 2 Grevatt, Jon (11 فوریه 2016). "CASIC چین، توسعه بین‌المللی را هدف قرار می‌دهد". Janes. Retrieved 11 December 2021.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 McCabe, Thomas R. (23 مارس 2020). "قدرت هوا و فضا با ویژگی‌های چینی: انقلاب نظامی چین" (PDF). Air & Space Power Journal. 34 (1): 28. Retrieved 11 December 2021.
  4. 1 2 3 4 5 Dahm (مارس 2021): صفحه 6
  5. 1 2 Chen, Chuanren (2 آگوست 2017). "چین جنگنده‌ها، موشک‌ها و پهپادهای جدیدی را به نمایش گذاشت". AINonline. Retrieved 16 May 2022. {{cite web}}: Check date values in: |date= (help)
  6. 1 2 3 الگو:نقل قول از وب
  7. 1 2 3 4 "Chapter Five: Asia: Regional trends in 2024". The Military Balance 2025. 125 (1): 206–311. 2025. doi:10.1080/04597222.2025.2445477.
  8. 1 2 Bronk, Justin (January 2020). مدرن‌ترین سیستم‌های دفاع هوایی یکپارچه روسی و چینی: ماهیت تهدید، مسیر رشد و گزینه‌های غربی (Report). Royal United Services Institute. p. 20. Retrieved 11 December 2021.
  9. ↑ "سیستم موشکی دفاع هوایی Hong Qi 9 (HQ-9)". Army Technology. 28 May 2021.
  10. ↑ 「黃河」 (January 2001). "巡天神箭 紅旗9號與紅旗家族動態". Defence International (114): 72–81.
  11. ↑ Chan, Ryan (4 September 2025). "چین «گنبد طلایی» خود را برای رقابت با دفاع موشکی آمریکا می‌سازد". Newsweek.
  12. 1 2 Kajal, Kapil (3 September 2025). "از مثلث هسته‌ای تا هایپرصوت: آنچه چین در بزرگ‌ترین رژه نظامی تاریخ رونمایی کرد". Interesting Engineering.
  13. ↑ Trevithick, Joseph (4 February 2021). "China Claims It Has Conducted A New Midcourse Intercept Anti-Ballistic Missile Test". The Drive.
  14. ↑ Saunders, Phillip C. (10 June 2021). "Testimony before the U.S. -China Economic and Security Review Commission Hearing on China's Nuclear Forces" (PDF). U.S. -China Economic and Security Review Commission. Retrieved 11 December 2021.
  15. ↑ United States Office of the Secretary of Defense (2018). Annual Report To Congress: Military and Security Developments Involving the People's Republic of China 2018 (PDF) (Report). p. 60. Archived from the original (PDF) on 17 August 2018. Retrieved 11 December 2021.
  16. 1 2 Hasik, James (2 October 2013). "موشک‌های ضدهوایی چینی برای ترکیه؟ برخی پیامدها برای امنیت و صنعت". Atlantic Council. Retrieved 11 December 2021.
  17. 1 2 Cranny-Evans, Samuel (22 November 2019). "Uzbekistan conducts first FD-2000 air-defence test". Janes. Retrieved 11 December 2021.
  18. ↑ Usman Ansari (27 March 2024). "پاکستان برنامه‌های هواپیما و موشک خود را رونمایی می‌کند، فناوری نظامی را به نمایش می‌گذارد". Retrieved 10 April 2024.
  19. 1 2 3 4 Cranny-Evans, Samuel; Dominguez, Gabriel (15 October 2021). "Pakistan Army commissions HQ-9/P air-defence system". Janes. Retrieved 11 December 2021.
  20. ↑ Toksabay, Ece (26 September 2013). "شرکت چینی برنده مناقصه سیستم دفاع موشکی ترکیه". reuters.com. reuters. Retrieved 26 September 2013.
  21. ↑ Wilson, Steve (14 December 2013). "کنگره به ترکیه اجازه نمی‌دهد از بودجه‌های آمریکایی برای خرید سیستم موشکی از شرکت چینی در لیست سیاه استفاده کند". telegraph.co.uk. AFP. Retrieved 14 December 2013.
  22. ↑ Lague, David (2 October 2013). "برای چین، قرارداد موشکی ترکیه یک پیروزی است حتی اگر اتفاق نیفتد". Reuters.
  23. ↑ Daloglu, Tulin (27 September 2013). "ترکیه نزدیک به قرارداد با چین برای سیستم ضد موشکی است". Al-Monitor.
  24. ↑ "به‌روزرسانی: ترکیه بر سر تولید مشترک سیستم دفاع موشکی با چین مصمم باقی مانده است". Defense Update. 25 October 2013.
  25. ↑ Karadeniz, Tulay (19 February 2015). "ترکیه به قرارداد با چین در مورد دفاع موشکی نگاه می‌کند با وجود نگرانی ناتو". Reuters. Retrieved 12 May 2015.
  26. ↑ Coskun, Orhan; Karadeniz, Tulay (26 February 2015). "ترکیه به سایر پیشنهاددهندگان سیستم موشکی بازمی‌گردد زیرا چین به کندی پیش می‌رود: مقامات". Reuters. Retrieved 12 May 2015.
  27. ↑ Peng, Yining (19 March 2015). "فروش موشک به ترکیه تأیید شد". China Daily. Retrieved 12 May 2015.
  28. ↑ Butler, Daren; Karadeniz, Tulay; Martina, Michael (18 November 2015). Mark, Heinrich (ed.). "به‌روزرسانی 2-ترکیه تأیید می‌کند که پروژه دفاع موشکی 3.4 میلیارد دلاری را که به چین اعطا شده بود، لغو کرده است". Reuters. Retrieved 25 November 2015.
  29. ↑ "PLA sends HQ-9 air defense missiles close to Kashmir border". Want China Times. 6 July 2015. Archived from the original on 6 October 2015. Retrieved 2 August 2015.
  30. ↑ "China 'has deployed missiles in South China Sea' - Taiwan". BBC News. 17 February 2016.
  31. ↑ "U.S. expects 'very serious' talks with China after missile reports". Reuters. 17 February 2016.
  32. ↑ "Pakistan first to China's table for HQ-9, HQ-16 missile systems". Want China Times. 2 April 2015. Archived from the original on 16 July 2015. Retrieved 2 August 2015.
  33. ↑ The Military Balance 2024. International Institute for Strategic Studies. p. 260.
  34. ↑ Halimi, Mohammed (26 June 2020). "Marruecos a punto de recibir su primer sistema de defensa aérea de largo alcance". Defensa.com (به اسپانیایی). Retrieved 26 June 2020.
  35. ↑ International Institute for Strategic Studies 2020, p. 211.
  36. ↑ International Institute for Strategic Studies 2020, p. 216.
  37. ↑ Hum Arze Pak Key Hawai Fauj K Uqaab (به انگلیسی), 11 March 2022, retrieved 2022-03-11
  38. ↑ "Egypt has Chinese air defence system similar to Russia's S-400, say Israeli reports". 16 April 2025.
  39. ↑ «ظهره‌وند: جنگنده‌های میگ ۲۹ روسی به ایران رسیدند؛ سامانه HQ-۹ و S-۴۰۰ نیز وارد می‌شود». اعتمادآنلاین. ۱ مهر ۱۴۰۴.
  40. ↑ «آیا چین ظرفیت دفاع هوایی ایران را با تحویل جدید سامانه‌های موشکی HQ-9B افزایش می‌دهد؟». باشگاه خبرنگاران جوان. ۱ مهر ۱۴۰۴.
  • Dahm, J. Michael (March 2021). Offensive and Defensive Strike (PDF) (Report). South China Sea Military Capabilities Series. Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory. Retrieved 11 December 2021.
  • International Institute for Strategic Studies (15 February 2020). The Military Balance 2020. London, England: Routledge. ISBN 978-0-367-46639-8.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ اچ کیو-۹ موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.