اکارت اتو

اکارت اتو (به آلمانی: Eckart Otto)، (متولد ۱۹ اوت ۱۹۴۴ در هامبورگ-بلانکن) استاد بازنشسته عهد عتیق در دانشکده الهیات پروتستان دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ و استاد افتخاری دانشگاه پرتوریا است.[۱]
حرفه
اکارت اتو دکترای الهیات خود را در سال ۱۹۷۳ با پایاننامهای در مورد عید فطیر از دانشکده الهیات دانشگاه هامبورگ دریافت کرد. در سال ۱۹۷۵، او به عنوان دستیار پژوهشی واجد شرایط شد و به عنوان مدرس ارشد منصوب شد. از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۶، او در کاوشهای کامید اللوز در لبنان و تل شیخ حمد در سوریه شرکت کرد. از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹، اتو به عنوان معاون مدیر مؤسسه پروتستان آلمانی برای باستانشناسی سرزمین مقدس در اورشلیم خدمت کرد. از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۶، او استاد باستانشناسی عهد عتیق و کتاب مقدس در هامبورگ (۱۹۷۹–۱۹۸۵)، اسنابروک (۱۹۸۶–۱۹۹۱) و ماینز (۱۹۹۱–۱۹۹۶) بود. از سال ۱۹۹۶، او استاد عهد عتیق در دانشگاه مونیخ و از سال ۲۰۰۱، استاد افتخاری در دانشگاه پرتوریا (آفریقای جنوبی) بوده است که در سال ۲۰۰۷ به دلیل مشارکتهایش در تحقیقات، دکترای افتخاری الهیات را به او اعطا کرد. از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۸، او به عنوان استاد رابط برای بنیاد ملی دانشگاهی آلمان در هامبورگ، اسنابروک، ماینز و مونیخ خدمت کرد. در سال ۱۹۸۳، او به عنوان کشیش غیر روحانی در کلیسای انجیلی لوتری شمال آلمان در هامبورگ منصوب شد. در سال ۱۹۹۶، او به عنوان عضو متناظر انجمن علوم یواخیم یونگیوس در هامبورگ و در سال ۲۰۰۲، به عنوان عضو افتخاری انجمن عهد عتیق جنوب آفریقا انتخاب شد. در سال ۲۰۰۹، او به عنوان عضو آکادمی علوم عمومی در ارفورت انتخاب شد. در سال ۲۰۲۱، او به عنوان عضو کامل آکادمی علوم و هنرهای اروپا در سالزبورگ انتخاب شد. او در سال ۲۰۰۹ از سمت ریاست دانشکده بازنشسته شد. از آن زمان، او در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ، دانشکده فلسفه مونیخ و به عنوان استاد افتخاری در دانشگاه پرتوریا تدریس کرده است. در سال ۲۰۱۴، او سخنرانی عمومی (lectio magistralis) ترم زمستانی را در مؤسسه کتاب مقدس پاپی در رم ارائه داد. انجمن ادبیات کتاب مقدس جلسات ویژهای را در مورد تفسیر اکارت اتو بر تثنیه در نشست بینالمللی خود در سالهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۸، با همکاری انجمن اروپایی مطالعات کتاب مقدس در هلسینکی، و در نشست SBL در بوستون و دنور، کلرادو، با همکاری آکادمی دین آمریکا، برگزار کرد. اتو کرسیهای استادی مدعو متعددی، از جمله در اورشلیم، استلنبوش، پرتوریا، اینسبروک، سیبیو و لائه (PNG) داشته است.
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ Otto, Eckart (2012-06-03). "Eckart Otto". Academia.edu (به انگلیسی). Retrieved 2025-12-20.
پیوند به بیرون
- آثار نوشتهشده یا دربارهٔ اکارت اتو در برگهدان کتابخانهٔ ملی آلمان
- Eckart Otto: Webseite auf dem Server der Uni München
- Veröffentlichungen von Eckart Otto bei lmu.munich.academia.edu
- Otto, Eckart im Hamburger Professorinnen- und Professorenkatalog (HPK)