اکبر آقابابایی
اکبر آقابابایی | |
|---|---|
| زاده | ۱۴ اسفند ۱۳۳۹ اصفهان، ایران |
| درگذشته | ۴ شهریور ۱۳۷۵ (۳۵ سال) تهران، ایران |
| مدفن | |
| وفاداری | ایران |
| شاخه نظامی | سپاه پاسداران انقلاب اسلامی |
| درجه | سرتیپ پاسدار |
| یگان | نیروی زمینی سپاه نیروی قدس سپاه |
| فرماندهی | مسئول عملیات سپاه سنندج جانشین فرمانده لشکر ۱۴ امامحسین فرمانده تیپ ۱۸ الغدیر |
| جنگها و عملیاتها | جنگ ایران و عراق |
اکبر آقابابایی (زادهٔ ۱۴ اسفند ۱۳۳۹ اصفهان – درگذشتهٔ ۴ شهریور ۱۳۷۵ تهران) نظامی اهل ایران بود، که در خلال جنگ ایران و عراق از اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی محسوب میشد. از مسئولیتهای وی میتوان به مسئول عملیات سپاه سنندج، معاون عملیات سپاه کردستان، فرماندهی تیپ ۱۸ الغدیر و سپاه یزد، قائممقام فرماندهی لشکر ۱۴ امامحسین و معاونت عملیات نیروی قدس اشاره کرد.[۱][۲]
زندگی
اکبر آقا بابایی در ۱۴ اسفند ۱۳۳۹ شهر اصفهان زاده شد. وی در زمان نوجوانی اوقات فراغت خویش را در کارخانه «سنگبری» سپری میکرد، و از این طریق به تأمین معاش خانوادهٔ خود کمک میکرد.[۳]
این فرمانده ایرانی[۴][۵][۶][۷] در بهمن سال ۱۳۵۷ (مصادف با وقوع انقلاب اسلامی ایران) در کمیته دفاع-شهریِ شهرستان اصفهان به فعالیت پرداخت و پس از مدتی به عنوان مربی تاکتیک و سلاح در سپاه پاسداران در اصفهان مشغول گردید و با شروع «غائله کردستان»،[۲] به عنوان مسئول عملیات سپاه سنندج منصوب شد.[۸]
آقابابایی در سال ۱۳۶۲ در «سِمت فرماندهی عملیات ناحیه شمال غرب و کردستان» منصوب گردید، سپس به فرماندهی تیپ ۱۸ الغدیر انتخاب شد. وی در زمان جنگ ایران و عراق، در عملیاتهای مختلفی از جمله کربلای ۵ حضور داشت و در چند عملیات مجروح گردید. وی در بمباران شیمیایی در این عملیات (کربلای ۵) به شدت مجروح شد.[۹][۱۰][۱۱]
زندگی شخصی
آقابابایی در سال ۱۳۶۳ ازدواج کرد. خطبه عقد وی را سید روحالله خمینی جاری کرد. ثمره این ازدواج، دو فرزند دختر است.[۱] فرزند کوچک ایشان در سال ۱۴۰۴ به علت بیماری فوت کردند.
تحصیلات
آقابابایی در سال ۱۳۷۰ در رشته علوم سیاسی در دانشگاه اصفهان به تحصیل پرداخت.[۱]
مسئولیتها
- مربی و مسئول کمیته تاکتیک پادگان آموزشی ۱۵ خرداد اصفهانُ
- فرماندهی طرح و عملیات سپاه سنندج (اسفندماه ۱۳۵۹)[۱]
- فرماندهی تیپ ۱۱۰ شهید بروجردی (فروردین ۱۳۶۴)[۱]
- فرمانده تیپ ۱۸ الغدیر (اردیبهشت ۱۳۶۶)[۱]
- گذراندن دوره فرماندهی و ستاد (دافوس) با موفقیت و دریافت درجه سرتیپ دومی در ۲۹ سالگی[۱][۱]
- قائممقام فرماندهی لشکر ۱۴ امامحسین (شهریور ۱۳۶۷)[۱]
- معاون عملیات یکی از یگانهای سپاه پاسداران (سپاه قدس) (۱۳۷۲)[۲]
- دریافت درجه سرتیپی (۳ شهریور ۱۳۷۶)[۲]
آثار مرتبط

- سنگر مدیریت، نوشته امیرحسین دهخدایی[۱۲]
- در قلب کردستان، نوشته ابوالقاسم شکری. در این کتاب خاطرات شفاهی ۲۰ نفر از جمله سید یحیی رحیمصفوی و مصطفی ایزدی از آقابابایی درج شدهاست.[۱۳]
درگذشت
آقابابایی در ۴ شهریور ۱۳۷۵ به دلیل آثار باقیمانده از مجروحیت خود ناشی از حملات شیمیایی عراق،[۲] درگذشت.[۱۴][۱۵][۱۶]
منابع
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 «سردار شهید اکبر آقابابایی؛ قائممقام فرماندهٔ لشکر ۱۴ امام حسین». خبرگزاری ایمنا.
- 1 2 3 4 5 «زندگینامه: اکبر آقابابایی (۱۳۳۹–۱۳۷۵)». همشهری آنلاین.
- ↑ سردار شهید اکبر آقابابایی؛ قائممقام فرماندهی لشکر ۱۴ امام حسین خبرگزاری ایمنا
- ↑ فرازهایی از وصیت نامه سردار شهید حاج اکبر آقابابایی تبیان، دریافتشده در ۱۰ آذر ۱۳۹۹
- ↑ عکس/ تودیع و معارفه سردار شهید «اکبر آقابابایی» خبرگزاری دفاعمقدس، دریافتشده در ۱۰ آذر ۱۳۹۹
- ↑ اکبر آقابابایی خبرگزاری دفاعمقدس، دریافتشده در ۲۰ آذر ۱۳۹۹
- ↑ به یاد جانباز شیمیایی شهید اکبر آقابابایی کیهان، دریافتشده در ۲۰ آذر ۱۳۹۹
- ↑ کتاب"در قلب کردستان" نگاهی به زندگی حماسی سردار شهید آقابابایی خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا)، دریافتشده در ۳ آذر ۱۳۹۹
- ↑ شهید آقابابایی؛ سردار ظفرمند جبهه ها/ حضور حماسی در ۶۰ عملیات خبرگزاری مهر، دریافتشده در ۳ آذر ۱۳۹۹
- ↑ اکبر آقا بابایی بایگانیشده در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine مرکز اسناد و تحقیقات دفاعمقدس، دریافتشده در ۳ آذر ۱۳۹۹
- ↑ نرمافزار چند رسانهای شهید «حاج اکبر آقابابایی» تولید شد خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا)، دریافتشده در ۳ آذر ۱۳۹۹
- ↑ «شناخت سیره شهید آقابابایی با یک مسابقه». مشرق.
- ↑ «کتاب"در قلب کردستان" نگاهی به زندگی حماسی سردار شهید آقابابایی». خبرگزاری ایرنا.
- ↑ شهید آقابابایی؛ سردار ظفرمند جبهه ها/ حضور حماسی در ۶۰ عملیات خبرگزاری مهر، دریافتشده در ۳ آذر ۱۳۹۹
- ↑ اکبر آقا بابایی بایگانیشده در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine مرکز اسناد و تحقیقات دفاعمقدس، دریافتشده در ۳ آذر ۱۳۹۹
- ↑ نرمافزار چند رسانهای شهید «حاج اکبر آقابابایی» تولید شد خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا)، دریافتشده در ۳ آذر ۱۳۹۹