ایدئولوژی حزب کمونیست چین

هجدهمین کنگره ملی حزب کمونیست چین که در سال ۲۰۱۲ برگزار شد

حزب کمونیست چین (CCP) ایدئولوژی خود را به عنوان مارکسیسم-لنینیسم که با زمینه تاریخی چین سازگار شده است، قالب‌بندی می‌کند و اغلب آن را به عنوان سوسیالیسم با مشخصات چینی بیان می‌کند. سهم عمده ایدئولوژیک رهبری CCP به عنوان "اندیشه" یا "نظریه" در نظر گرفته می‌شود که "اندیشه" وزن بیشتری دارد. مفاهیم تأثیرگذار شامل اندیشه مائو تسه‌تونگ، اندیشه‌های دنگ شیائوپینگ و اندیشه شی جین‌پینگ هستند. از دیگر مفاهیم مهم می‌توان به اقتصاد بازار سوسیالیستی، ایده سه نماینده جیانگ زمین و چشم‌انداز علمی توسعه هو جینتائو اشاره کرد.

تعریف

در روزهای اولیه حزب کمونیست چین، ملی‌گرایی و عوام‌گرایی غالب در دهه ۱۹۱۰ چین نقش مهمی در ایدئولوژی کمونیست‌های اولیه مانند لی داژائو و مائو تسه‌تونگ ایفا کردند. از یک سو، مارکسیسم برای کمونیست‌های اولیه یک آرمان‌شهر معنوی بود، در حالی که از سوی دیگر، آنها برخی از آموزه‌های ایدئولوژی کمونیستی را به شیوه‌ای واقع‌گرایانه و ملی‌گرایانه اصلاح یا "چینی‌سازی" کردند تا از انقلاب خود در چین حمایت کنند. در فرآیند استقرار، اصلاحات ارضی و اشتراکی‌سازی، این سنتزهای ایدئولوژیک منجر به ظهور جنبش معروف جهش بزرگ به جلو و انقلاب فرهنگی شد.

در سال‌های اخیر، عمدتاً توسط مفسران خارجی، استدلال شده است که حزب کمونیست چین ایدئولوژی ندارد و سازمان حزب عمل‌گرا است و تنها به آنچه که مؤثر است علاقه‌مند است. حزب کمونیست چین خلاف این را ادعا می‌کند. برای مثال، دبیر کل حزب کمونیست چین هو جینتائو در سال ۲۰۱۲ اظهار داشت که جهان غرب «ما را تهدید به تفرقه می‌کند» و «فرهنگ بین‌المللی غرب قوی است در حالی که ما ضعیف هستیم... زمینه‌های ایدئولوژیک و فرهنگی اهداف اصلی ما هستند».

حزب کمونیست چین تلاش زیادی برای مدارس حزبی و تدوین پیام ایدئولوژیک خود نکرد. قبل از کمپین «عمل تنها معیار حقیقت است»، رابطه بین ایدئولوژی و تصمیم‌گیری قیاسی بود، به این معنی که سیاست‌گذاری از دانش ایدئولوژیک مشتق می‌شد. در زمان دنگ، این رابطه وارونه شد، به طوری که تصمیم‌گیری، ایدئولوژی را توجیه می‌کرد و نه برعکس. در نهایت، سیاست‌گذاران چینی معتقدند که یکی از دلایل انحلال اتحاد جماهیر شوروی، راکد بودن ایدئولوژی حزب آن بود. بنابراین، آنها معتقدند که ایدئولوژی حزب آنها باید پویا باشد تا از حکومت حزب محافظت کند، برخلاف حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی که ایدئولوژی آن "سفت و سخت، بدون خلاقیت، متحجر و جدا از واقعیت" شد.

چارچوب ایدئولوژیک حزب کمونیست چین بین ایده‌های سیاسی که به عنوان "اندیشه" (مانند اندیشه مائو تسه تونگ) یا "نظریه" (مانند اندیشه‌های دنگ شیائوپینگ) توصیف می‌شوند، تمایز قائل می‌شود. اندیشه وزن بیشتری نسبت به نظریه دارد و اهمیت نسبی بیشتری از نفوذ ایدئولوژیک و تاریخی یک رهبر را منتقل می‌کند. فرآیند رسمیت بخشیدن به تفکر سیاسی یک رهبر در سنت مارکسیستی در تثبیت مشروعیت ایدئولوژیک یک رهبر اهمیت دارد.

جستارهای وابسته

منابع

    پیوند به بیرون

    در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ایدئولوژی حزب کمونیست چین موجود است.
    This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.