ایدلوروگو

ایدلوروگو
مرکز فرهنگی غالبId
اطلاعات شخصی
شریک زندگیکیشا
فرزندانشازی

ایدلوروگو (سومری: i7-lú-ru-gú، همچنین ایلوروگو[۱]) یا Id (dÍD)[۲] خدای بین‌النهرینی بود که هم به عنوان خدایی رودخانه و هم قاضی الهی در نظر گرفته می‌شد. او مظهر نوعی از محاکمه با مصیبت بود که نام خود را با او به اشتراک داشت.

ایدلوروگو عمدتا در Id ( هیت مدرن) پرستش می‌شد. با این حال، او بیشتر با هیچ مکانی مرتبط نبود، بلکه با آزمایش آب به تنهایی ارتباط داشت، و به این ترتیب در منابع بسیاری از مناطق خاور نزدیک باستان ظاهر می‌شود.

نام

اصطلاح i7-lú-ru-gú، «رودی که انسان را می‌پذیرد»[۳] یا «رودی که با انسان روبرو می‌شود»، می‌تواند هم به خدا اشاره کند (که در این صورت قبل از آن علامت دینگیر می‌آید که واژه را به‌عنوان نام یک خدایی نشان می‌دهد) و هم به این روند دادرسی اشاره دارد.[۴] او همچنین می‌تواند با Id نشان داده شود.[۲] لوگوگرام ÍD، چه همراه با دینگیر یا بدون آن، به طور مشابه خودِ رویه را نیز مشخص می‌کند.[۲] در حالی که آن را معمولاً به صورت id می‌خواندند، موارد شناخته شده‌ای نیز وجود دارد که در آن به جایش nārum، کلمه اکدی به معنای رودخانه به کار رفته است.[۲] در حالی که nārum از نظر دستوری مؤنث بود، این خدایی همیشه مذکر در نظر گرفته می‌شد.[۵] نام‌ها به جای هم استفاده می‌شدند.[۶] شکل‌های مختلفی در نام‌های تئوفوری گواهی شده است، برای مثال Nārum-ilu، Idlurugu-naid یا Id-abi.[۳]

دو نام دیگر از ایدلوروگو در لیست خدای آن = آنوم ذکر شده است، Idgal و Idsilim.[۷] علاوه بر این، خدایی با نام مشابه، Lugalidda («پادشاه رودخانه»)، همراه با Lugala'abba، خدای دریا ظاهر می‌شود، و به گفته ویلفرد جی. لامبرت ممکن است نشان دهنده یک رودخانه کیهانی باشد.[۸]

ارتباط با سایر خداییان

همسر ایدلوروگو، کیشا بود.[۹]

پانویس

  1. ↑ Sallaberger 1993, p. 46.
  2. 1 2 3 4 Soldt 2005, p. 124.
  3. 1 2 Lambert 2013, p. 430.
  4. ↑ Soldt 2005, p. 125.
  5. ↑ Edzard 1980, p. 27.
  6. ↑ Woods 2005, p. 32.
  7. ↑ Krebernik 2008, p. 359.
  8. ↑ Lambert 1987, p. 142.
  9. ↑ Lambert 1980, p. 620.

منابع

  • Charpin, Dominique; Ziegler, Nele (2003). Mari et le Proche-Orient à l’époque amorrite. Essai d’histoire politique. Floregium Marianum. Vol. 5. Société pour l'étude du Proche-Orient Ancien.
  • Edzard, Dietz Otto (1980), "Id (Gottheit)", Reallexikon der Assyriologie (به آلمانی), retrieved 2022-04-28
  • George, Andrew R. (1993). House most high: the temples of ancient Mesopotamia. Winona Lake: Eisenbrauns. ISBN 0-931464-80-3. OCLC 27813103.
  • Krebernik, Manfted (1992). "Mesopotamian Myths at Ebla: ARET 5, 6 and ARET 5, 7". Literature and literary language at Ebla. Quaderni di semitistica. Dipartimento di linguistica, Università di Firenze. doi:10.11588/propylaeumdok.00002790. Retrieved 2022-04-28.
  • Krebernik, Manfred (1998), "Nēr-ē-tagmil", Reallexikon der Assyriologie (به آلمانی), retrieved 2022-04-28
  • Krebernik, Manfred (2008), "Richtergott(heiten)", Reallexikon der Assyriologie (به آلمانی), retrieved 2022-04-28
  • Krebernik, Manfred (2013), "Tašme-zikrī/u", Reallexikon der Assyriologie (به آلمانی), retrieved 2022-04-28
  • Lambert, Wilfred G. (1980), "Kiša", Reallexikon der Assyriologie, retrieved 2022-04-28
  • Lambert, Wilfred G. (1987), "Lugal-idda", Reallexikon der Assyriologie, retrieved 2022-04-28
  • Lambert, Wilfred G. (2013). Babylonian creation myths. Winona Lake, Indiana: Eisenbrauns. ISBN 978-1-57506-861-9. OCLC 861537250.
  • Niehr, Herbert (2016), "Yammu", Reallexikon der Assyriologie (به آلمانی), retrieved 2022-04-28
  • Rahmouni, Aicha (2008). Divine epithets in the Ugaritic alphabetic texts. Leiden Boston: Brill. ISBN 978-90-474-2300-3. OCLC 304341764.
  • Sallaberger, Walther (1993). Der kultische Kalender der Ur III-Zeit. De Gruyter. doi:10.1515/9783110889253. ISBN 978-3-11-013932-7.
  • Selz, Gebhard J. (1995). "Den Fährmann bezahlen! Eine lexikalisch-kulturhistorische Skizze zu den Bedeutungen von addir". Altorientalische Forschungen. De Gruyter. 22 (2). doi:10.1524/aofo.1995.22.2.197. ISSN 2196-6761. S2CID 163522818.
  • Sharlach, Tonia (2002). "Foreign Influences on the Religion of the Ur III Court". General studies and excavations at Nuzi 10/3. Bethesda, Md: CDL Press. ISBN 1-883053-68-4. OCLC 48399212.
  • Sharlach, Tonia (2017). An Ox of One's Own. Royal Wives and Religion at the Court of the Third Dynasty of Ur. De Gruyter. doi:10.1515/9781501505263. ISBN 978-1-5015-0526-3.
  • Soldt, Wilfred H. van (2005), "Ordal A. Mesopotamien · Ordeal A. In Mesopotamia", Reallexikon der Assyriologie, retrieved 2022-04-28
  • Tenney, Jonathan S. (2016). "The Elevation of Marduk Revisited: Festivals and Sacrifices at Nippur during the High Kassite Period". Journal of Cuneiform Studies. University of Chicago Press. 68 (1): 153–180. doi:10.5615/jcunestud.68.2016.0153. ISSN 0022-0256. S2CID 163355268.
  • Wiggermann, Frans A. M. (1987). "The Staff of Ninšubura: Studies in Babylonian Demonology II". Ex Oriente Lux. BRILL. 29.
  • Wiggermann, Frans A. M. (1998), "Niraḫ, Irḫan", Reallexikon der Assyriologie, retrieved 2022-04-28
  • Woods, Christopher (2005). "On the Euphrates". Zeitschrift für Assyriologie und Vorderasiatische Archäologie. De Gruyter. 95 (1–2). doi:10.1515/zava.2005.95.1-2.7. ISSN 0084-5299. S2CID 162245901.
  • Zadok, Ran (2018). "The Peoples of Elam". The Elamite world. Abingdon, Oxon. ISBN 978-1-315-65803-2. OCLC 1022561448.
  • Zettler, Richard L.; Sallaberger, Walther (2011). "Inana's Festival at Nippur under the Third Dynasty of Ur". Zeitschrift für Assyriologie und vorderasiatische Archäologie. De Gruyter. 101 (1): 1–71. doi:10.1515/za.2011.001. ISSN 0084-5299. S2CID 164001962.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.