ایستگاه پنسیلوانیا (۱۹۱۰–۱۹۶۳)

ایستگاه پنسیلوانیا
نمای شمال شرقی در دهه ۱۹۱۰
مشخصات
مکاننیویورک
ایالات متحده آمریکا
مختصات۴۰°۴۵′۰۱″شمالی ۷۳°۵۹′۳۵″غربی / ۴۰٫۷۵۰۳°شمالی ۷۳٫۹۹۳۱°غربی / 40.7503; -73.9931
مالکراه‌آهن پنسیلوانیا
پن سنترال
ساخت
معمارمک‌کیم، مید و وایت
سبک معماریمعماری هنرهای زیبا
اطلاعات دیگر
وضعیتتخریب شده (روی زمین)
تاریخچه
باز شده۸ سپتامبر ۱۹۱۰ (LIRR)
۲۷ نوامبر ۱۹۱۰ (PRR)
تاریخ‌های مهم
Construction۱۹۰۴–۱۹۱۰
Demolition۱۹۶۳–۱۹۶۶
Reopened۱۹۶۸ (as ایستگاه پنسیلوانیا)
موقعیت

ایستگاه پنسیلوانیا (انگلیسی: Pennsylvania Station) که اغلب به اختصار ایستگاه پن نامیده می‌شود، یک ایستگاه راه‌آهن تاریخی در شهر نیویورک بود که برای راه‌آهن پنسیلوانیا ساخته شده و به نام آن نامگذاری شد. این ایستگاه زمینی به ۸-جریب-فرنگی (۳٫۲-هکتار)، توسط خیابان‌های هفتم و هشتم و خیابان‌های سی و یکم و سی و سوم در مرکز منهتن محدود شده است. از آنجا که این ایستگاه نام خود را با چندین ایستگاه در شهرهای دیگر به اشتراک گذاشته بود، گاهی ایستگاه نیویورک پنسیلوانیا نامیده می‌شد. این ساختمان که در ابتدا در سال ۱۹۱۰ تکمیل شد، بخش‌های روی زمینی آن بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۶ تخریب شدند و راهروها و سکوهای زیرزمینی به شدت بازسازی شدند تا ایستگاه پنسیلوانیای فعلی را در همان مساحت شکل دهند.[۱]

این ایستگاه که توسط مک‌کیم، مید و وایت طراحی و در سال ۱۹۱۰ تکمیل شد، برای اولین بار دسترسی مستقیم ریلی به شهر نیویورک را از جنوب امکان‌پذیر ساخت. ساختمان اصلی و انبار قطار روی زمین آن، شاهکاری از سبک معماری هنرهای زیبا و یکی از آثار بزرگ معماری شهر نیویورک محسوب می‌شدند. این ایستگاه در بخش زیرزمینی، شامل ۱۱ سکو بود که ۲۱ خط آهن را پوشش می‌دادند و تقریباً در همان طرح‌بندی ایستگاه فعلی پن قرار داشتند که اصلاحات مختلفی در آن ایجاد شده است. ساختمان اصلی یکی از اولین ایستگاه‌هایی بود که شامل اتاق‌های انتظار جداگانه برای مسافران ورودی و خروجی بود و پس از ساخت، این اتاق‌ها از بزرگترین فضاهای عمومی شهر بودند.[۲][۳]

ترافیک مسافران پس از جنگ جهانی دوم رو به کاهش گذاشت و در دهه ۱۹۵۰، راه‌آهن پنسیلوانیا حقوق هوایی این ملک را فروخت و ایستگاه راه‌آهن را کوچک کرد. از سال ۱۹۶۳، ساختمان اصلی و انبار قطار روی زمین تخریب شدند، ضرری که جنبش حفاظت از آثار تاریخی مدرن را در ایالات متحده برانگیخت. در طول شش سال بعد، سالن‌های انتظار و سالن‌های انتظار زیر زمین به شدت بازسازی شدند و به ایستگاه مدرن پن تبدیل شدند، در حالی که مدیسون اسکوئر گاردن و میدان پنسیلوانیا در بالای آنها ساخته شدند. تنها بخش‌های باقی‌مانده از ایستگاه اصلی، سکوها و مسیرهای زیرزمینی و همچنین آثار باستانی پراکنده در طبقه همکف بالای آن هستند.[۴][۵][۶][۷][۸]

منابع

  1. ↑ "New Pennsylvania Station is Opened; Train Service Begins Sept. 8 in Largest Building in World Ever Built at One Time". The New York Times. August 29, 1910. ISSN 0362-4331. Archived from the original on May 27, 2018. Retrieved May 26, 2018.
  2. ↑ "Penn Station: A Place That Once Made Travelers Feel Important". The New York Times. January 4, 2015. ISSN 0362-4331. Archived from the original on May 24, 2018. Retrieved May 23, 2018.
  3. ↑ Khederian, Robert (November 7, 2017). "The birth, life, and death of old Penn Station". Curbed NY. Archived from the original on May 27, 2018. Retrieved May 26, 2018.
  4. ↑ Churchill, James E. (23 March 2021). "Historic Monel: the alloy that time forgot". Nickel Institute. Archived from the original on June 3, 2021. Retrieved June 1, 2021.
  5. ↑ Dunlap, David W. (February 9, 1998). "Reclaiming 'Day' and 'Night,' Memories in Marble". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on May 24, 2018. Retrieved May 23, 2018.
  6. ↑ Dunlap, David W. (August 16, 1998). "A Quest for Fragments of the Past; Calling Penn Station's Scattered Remains Back Home". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on February 28, 2018. Retrieved May 23, 2018.
  7. ↑ Lee, Jennifer 8. (September 11, 2009). "New Aerie for a Penn Station Eagle". City Room. The New York Times Company. Archived from the original on September 13, 2010. Retrieved December 20, 2010.
  8. ↑ "The Passenger in the Terminal; How He Is to Find His Way Around the Big Structure and What Its Arrangements Are". The New York Times. September 4, 1910. ISSN 0362-4331. Archived from the original on May 23, 2018. Retrieved May 22, 2018.

پیوند به بیرون