ایل زیار
ایل زیار یا زیودار از ایلات لر منطقهٔ استان ایلام و خوزستان و همدان و لرستان است.
| مناطق با جمعیت چشمگیر | |
|---|---|
| ایران : استانهای لرستان، خوزستان و همدان و ایلام [۱] | |
| زبانها | |
| گویش بروجردی، لری بالاگریوهای، لری خرمآبادی [۲][۳] | |
| دین | |
| شیعه | |
پیشینه
روایتها دربارهٔ تبار و خاستگاه این ایل متفاوت و گاه متضاد است. پیر اوبرلینگ در مقالهٔ ایل زیودار در دانشنامه ایرانیکا این ایل را لر خواندهاست.[۴] اما در مقالهای دیگر در همان دانشنامه و به نقل از اسکار مان، زیودار ها را در شمار ایلات منطقه فارس آوردهاست.[۵] سکندر امان الهی بهاروند، نویسندهٔ مقالههای بیرانوند در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی و دانشنامه جهان اسلام، از هنری راولینسون نقل کردهاست که خاستگاه کل ایل زیودار و نیز حسنوند(سگوند) از کوهدشت یا مندلی عراق است.[۶] اما اوبرلینگ برداشت متفاوتی از نوشتههای راولینسون دارد و به نظر او راولینسون تنها خاستگاه شاخهٔ کمالوند (یکی از دو شاخهٔ اصلی ایل زیودار) را از بختیاری دانستهاست.[۴] نوشتههای راولینسون از قول میرزا بزرگ، حاکم لرستان، بودهاست.[۶] بنا بر تاریخ شفاهی زیودار ها آنها از نسل به نام مرداویچ زیاری که از مردم دیلم از گیلان هستند؛ اما امان الهی بهاروند معتقد است خاستگاه مکانی زیارها را باید در مناطق درون یا برون مرزی غرب ایران جست.[۷]
منابع
- ↑ ارشک سگوند. «ایل زیار و پیوند آن با قوم باستانی سکاها». پایگاه مجلات تخصصی نور. دریافتشده در ۲۶ اوت ۲۰۲۱.}
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامToolAutoGenRef3وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ جغرافیای سیاسی کیهان ص ۳۶
- 1 2 پیر اوبرلینگ (۱۵ دسامبر ۱۹۸۹). «BAYRĀNAVAND». دانشنامه ایرانیکا. دریافتشده در ۱۱ مه ۲۰۲۰.
- ↑ پیر اوبرلینگ (۱۶ ژوئن ۲۰۰۴). «KURDISH TRIBES». دانشنامه ایرانیکا. دریافتشده در ۱۱ مه ۲۰۲۰.
- 1 2 سکندر امان الهی بهاروند. «بیرانوند». دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. دریافتشده در ۱۱ مه ۲۰۲۰.
- ↑ «زیودار». دانشنامه جهان اسلام. دریافتشده در ۱۱ مه ۲۰۲۰.