ایمونوتوکسین ضد CD19

ایمونوتوکسین ضد CD19 (انگلیسی: Anti-CD19 immunotoxin) یک آنتی‌بادی منوکلونال است که به یک مادهٔ سمی اتصال دارد.[۱]

پژوهش‌هایی در جریان است تا از این مولکول در درمان برخی سرطان‌های لنفوسیت بی بهره بگیرند.

این ایمونوتوکسین در آزمایشگاه ساخته می‌شود و پروتئین CD19 را هدف قرار می‌دهد. آنتی‌بادی به یک لیپوزوم حاوی داروی ضد تومور (در آزمایش‌های اولیه از دوکسوروبیسین استفاده شده است) متصل شده است. این آنتی‌بادی به CD19 متصل می‌شود، که یک پروتئین سطحی موجود در سلول‌های B نرمال و توموری است. در نتیجه، لیپوزومی که به آنتی‌بادی متصل است با دیواره سلول تماس پیدا کرده و وارد سلول می‌شود، جایی که دارو عملکرد خود را ایفا می‌کند.[۲]

منابع

  1. ↑ "NCI Dictionaries: NCI Dictionary of Cancer Terms". National Cancer Institute. National Institutes of Health. Retrieved 26 June 2025.
  2. ↑ Sapra, P.; Allen, T.M. (December 2002). "Internalizing antibodies are necessary for improved therapeutic efficacy of antibody-targeted liposomal drugs". Cancer Research. 62 (24): 7190–7194. PMID 12499256.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.