اینتراک

اینتراک
اعضا۸۳
تأسیس۱۹۸۴ (با نام انجمن اینتراک)
۱ فوریه ۲۰۱۸ (با نام شرکت اینتراک)
مالکشرکت اینتراک
وبگاهwww.interac.ca

اینتراک (انگلیسی: Interac) یک شبکه بین‌بانکی کانادایی است که نهادهای مالی و دیگر بنگاه‌ها را به‌منظور مبادلهٔ تراکنش‌های مالی الکترونیکی به یکدیگر پیوند می‌دهد. اینتراک نقش سامانهٔ ملی کارت بدهی کانادا را بر عهده دارد و از طریق خدمت ای-ترنسفر خود، شبکهٔ غالب انتقال وجه در این کشور به‌شمار می‌رود. در کانادا بیش از ۵۹٬۰۰۰ خودپرداز از طریق شبکهٔ اینتراک در دسترس است و بیش از ۴۵۰٬۰۰۰ محل فروش پرداخت با کارت بدهی اینتراک را می‌پذیرند.

این شبکه در سال ۱۹۸۴ از طریق انجمن غیرانتفاعی اینتراک راه‌اندازی شد؛ سرمایه‌گذاری مشترکی میان پنج نهاد مالی: آربی‌سی، سی‌آی‌بی‌سی، اسکوشیابانک، تی‌دی و دژاردن. تا سال ۲۰۱۰ شمار سازمان‌های عضو از ۸۰ فراتر رفته بود. این گروه در سال ۱۹۹۶ یک سازمان انتفاعی هم‌تراز به نام اکسیس را بنیان نهاد که خدمات دیگری را با برند اینتراک، از جمله ای-ترنسفر، راه‌اندازی کرد. پس از چند تلاش ناکام برای ادغام میان سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ — که یا از سوی دفتر رقابت یا از سوی برخی از مالکان مشترک متوقف شد — اینتراک و اکسیس سرانجام در ۱ فوریه ۲۰۱۸ در قالب یک سازمان انتفاعی واحد به نام شرکت اینتراک با یکدیگر ادغام شدند.[۱][۲] دفتر مرکزی اینتراک در رویال بانک پلازا در تورنتو قرار دارد.

در سال ۲۰۱۹، شرکت اینتراک شرکت «تو-کیز» (2Keys) را خرید؛ شرکتی مستقر در اتاوا که در زمینهٔ هویت دیجیتال و امنیت سایبری به دولت‌ها، نهادهای مالی و مشتریان تجاری خدمات می‌داد.[۳][۴]

در سال ۲۰۲۱، شرکت اینتراک حقوق انحصاری خدمات شناسهٔ دیجیتال برای کانادا را از شرکت سکیورکی تکنولوژیز (SecureKey Technologies Inc.)، ارائه‌دهندهٔ خدمات شناسهٔ دیجیتال و احراز هویت، به دست آورد.[۵][۶]

در ۸ ژوئیه ۲۰۲۲، تمامی خدمات اینتراک در کانادا به‌دلیل قطعی سراسری شبکهٔ راجرز کامیونیکیشنز مختل شد و این رخداد میلیون‌ها دلار تراکنش ازدست‌رفته برای کسب‌وکارها به همراه داشت.[۷][۸] در ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۲، اینتراک اعلام کرد که برای تقویت افزونگی شبکهٔ خود، افزون بر راجرز، یک ارائه‌دهندهٔ دیگر را نیز به شبکهٔ خود می‌افزاید.[۹]

خدمات

اینتراک سازمانی است که مسئولیت توسعهٔ یک شبکهٔ ملی متشکل از دو خدمت مالی الکترونیکی مشترک را بر عهده دارد:

پرداخت مستقیم اینتراک

پرداخت مستقیم اینتراک (Interac Direct Payment یا به‌اختصار IDP) خدمت ملی کارت بدهی کانادا برای خرید کالا و خدمات است. اینتراک در سال ۱۹۹۰ طرح آزمایشی تازه‌ای با نام «پرداخت‌های مستقیم اینتراک» را آغاز کرد. مشتریان شماره شناسایی شخصی (PIN) خود را وارد می‌کنند و مبلغ پرداختی از حساب جاری یا حساب پس‌انداز آن‌ها کسر می‌شود.

از سال ۲۰۰۱، شمار تراکنش‌های انجام‌شده از طریق IDP از تراکنش‌های انجام‌شده با پول نقد پیشی گرفته است.[۱۰] از سال ۲۰۰۴، خریدهای IDP در ایالات متحده نیز نزد فروشندگان عضو شبکهٔ NYCE امکان‌پذیر شد.

IDP از نظر ماهیت به سامانه‌های EFTPOS رایج در بریتانیا، استرالیا و نیوزیلند شباهت دارد.

پرداخت مستقیم اینتراک سامانه‌ای مبتنی بر PIN است که در آن اطلاعات واردشده در صفحه‌کلید PIN رمزگذاری شده و در یک سرور مرکزی تأیید می‌شود، نه اینکه روی خود کارت ذخیره شود. به همین دلیل، این سامانه به‌مراتب امن‌تر از تراکنش‌های سنتی مبتنی بر امضا یا کارت است. با وجود این ویژگی‌های امنیتی، نگرانی‌ها دربارهٔ کلاهبرداری همچنان ادامه دارد، به‌ویژه هنگامی که کارت‌های بدهی کپی یا اسکیم می‌شوند: یک خودپرداز یا پایانهٔ فروش دستکاری‌شده اطلاعات حساب موجود در نوار مغناطیسی کارت را ثبت می‌کند و بدین ترتیب امکان ساخت کارت‌های تکراری در زمانی دیگر فراهم می‌شود. سپس از صاحب کارت هنگام وارد کردن PIN به‌طور پنهانی فیلم گرفته یا زیر نظر گرفته می‌شود و مجرم می‌تواند با کارت‌های تکراری خریدهای متقلبانه انجام دهد.

در سال ۲۰۰۷، اینتراک اعلام کرد که به فناوری کارت تراشه‌دار EMV مهاجرت خواهد کرد.[۱۱][۱۲] مزیت اصلی این فناوری نسبت به نوارهای مغناطیسی موجود آن است که به‌دلیل سطح بالای رمزگذاری، کپی کردن تراشه‌ها تقریباً ناممکن است.

برداشت نقدی مشترک

برداشت نقدی مشترک (Shared Cash Dispensing یا SCD): برداشت پول نقد از هر دستگاه بانکداری خودکار (ABM) که به نهاد مالی صاحب کارت تعلق ندارد. این خدمت ویژهٔ کانادا به سامانه‌های بین‌المللی مانند پلاس یا سیروس شباهت دارد. تقریباً تمامی خودپردازهای کانادا به سامانهٔ اینتراک متصل‌اند.

اینتراک ای-ترنسفر

خدمت اینتراک ای-ترنسفر توسط سرتاپی (CertaPay) ارائه می‌شود. این خدمت به مشتریان بانکداری آنلاین امکان می‌دهد برای هر کسی که یک نشانی رایانامه یا شمارهٔ تلفن همراه و یک حساب بانکی در کانادا دارد پول بفرستند. پیش از فوریه ۲۰۱۸، این خدمت با برند اینتراک توسط شرکت اکسیس اداره می‌شد. خدمت اینتراک ای-ترنسفر به‌عنوان یک «سامانهٔ پرداخت برجسته» تعیین شده و زیر نظارت بانک کانادا قرار دارد.[۱۳]

اینتراک آنلاین

اینتراک آنلاین خدمتی بود که به مشتریان امکان می‌داد هزینهٔ کالا و خدمات را از طریق اینترنت و مستقیماً از موجودی حساب بانکی خود پرداخت کنند. این خدمت یک سرویس پرداخت الکترونیکی بانکداری آنلاین بود و شباهت بسیاری به iDEAL در هلند، Giropay[۱۴] در آلمان و Secure Vault Payments[۱۵] در ایالات متحده داشت. از آنجا که هیچ اطلاعات مالی با فروشندهٔ آنلاین به اشتراک گذاشته نمی‌شد، خدمت اینتراک آنلاین از پرداخت‌های آنلاین با کارت اعتباری امن‌تر بود. این خدمت که از ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۸ توسط شرکت اکسیس و از آن پس تا زمان توقف توسط شرکت اینتراک اداره می‌شد، تا سال ۲۰۰۷ در دسترس مشتریان چهار بانک از پنج بانک بزرگ کانادا بود: آربی‌سی، بی‌ام‌او، اسکوشیابانک و تی‌دی کانادا تراست.

تا فوریه ۲۰۰۹، اینتراک آنلاین توسط حدود ۳۰۰ فروشنده پشتیبانی می‌شد؛ از جمله دو دانشگاه بزرگ (برای پرداخت شهریه)، دو اپراتور بزرگ تلفن همراه، شرکت‌های بخت‌آزمایی استانی و طیف گسترده‌ای از خرده‌فروشان. بعدها پیمنت‌وال (برای پرداخت به فروشندگان ثالث) و آژانس درآمد کانادا (برای پرداخت مالیات بر درآمد) نیز آن را پذیرفتند.

این خدمت در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۴ متوقف شد.[۱۶] پیش از توقف، این خدمت به‌تدریج پشتیبانی فروشندگان و نهادهای مالی را از دست داده بود که احتمالاً ناشی از رواج روزافزون کارت‌های دوبرندی دبیت مسترکارت و ویزا دبیت بوده است.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ The Canadian Press (12 February 2010). "Bureau axes Interac request to become for-profit". CTV News.ca. Bell Media. Archived from the original on 21 October 2012. Retrieved 18 October 2013.
  2. ↑ Bradshaw, James (5 February 2018). "Major revamp gives Interac a chance to compete against rivals". The Globe and Mail. Retrieved 12 February 2018.
  3. ↑ Bradshaw, James (5 November 2019). "Interac acquires Ottawa-based digital identity specialist 2Keys". The Globe and Mail. Retrieved 4 April 2022.
  4. ↑ "Interac Corp. acquires Ottawa-based 2Keys". Interac. 5 November 2019.
  5. ↑ "Interac Corp. acquires exclusive rights to SecureKey digital ID services for Canada". Interac. October 2021.
  6. ↑ Streeter, Joe (1 October 2021). "Interac strengthens digital ID in Canada and North America with SecureKey deal". Payment Expert. Retrieved 5 April 2022.
  7. ↑ @INTERAC (۸ ژوئیه ۲۰۲۲). «Due to the continued nationwide Rogers outage of business and consumer network services, INTERAC Debit and INTERAC e-Transfer continue to be unavailable across Canada» (توییت). دریافت‌شده در ۹ ژوئیه ۲۰۲۲ – به واسطهٔ توییتر.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ "Rogers says it has started restoring service following widespread wireless outage". BNN Bloomberg. The Canadian Press. 8 July 2022. Retrieved 9 July 2022.
  9. ↑ "Rogers falls as massive outage raises concerns over Shaw deal". Toronto Sun.
  10. ↑ Buchholz, Garth A. (22 July 2005). "INTERAC Milestones in Canada | Electronic Cash Payments: Canada Loves its Debit Cards, but Will the Cashless Revolution Happen in the U.S. ?". InformIT. Pearson Education. Retrieved 18 October 2013.
  11. ↑ "What is Chip Technology | Interac". Interac.ca. 31 December 2012. Archived from the original on 5 August 2012. Retrieved 18 October 2013.
  12. ↑ "Interac Association Chip Guide". EPOSS. Archived from the original on 7 January 2016. Retrieved 22 May 2014.
  13. ↑ "Regulatory Oversight of Designated Clearing and Settlement Systems". Bank of Canada.
  14. ↑ "Home: giropay". Giropay.de (in German). 18 September 2013. Retrieved 18 October 2013.
  15. ↑ "Fast. Easy. Secure". Secure Vault Payments. Retrieved 18 October 2013.
  16. ↑ Interac Corporation (31 October 2024). "Interac Online Decommissioning". Interac.

برای مطالعهٔ بیشتر

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.