اینسپایر (مجله)
 | |
| سردبیر | نامشخص؛ سردبیر سابق سمیر خان[۱] |
|---|---|
| دستهبندی | پروپاگاندا |
| نخستین شماره | ژوئیه ۲۰۱۰ |
| کشور | یمن |
| زبان | انگلیسی |
اینسپایر یک مجله آنلاین به زبان انگلیسی است که توسط سازمان القاعده در شبهجزیره عربستان (AQAP) منتشر میشود. این مجله یکی از راههای متعددی است که القاعده در شبه جزیره عربستان از طریق آن از اینترنت برای دسترسی به مخاطبان خود استفاده میکند. بسیاری از افراطیگرایان بینالمللی و داخلی که با تفاسیر افراطی از اسلام انگیزه گرفتهاند، تحت تأثیر این مجله قرار گرفتهاند و در برخی موارد از دستورالعملهای ساخت بمب آن، در تلاش خود برای انجام حملات استفاده کردهاند.[۲] این مجله ابزاری مهم برای برندسازی نه تنها برای القاعده در شبهجزیره عربستان، بلکه برای تمام شاخهها، زیرمجموعهها و وابستگان القاعده است.[۳]
تاریخچه
این نشریه مخاطبان جوان بریتانیایی و آمریکایی را هدف قرار داده و پیامهای ترجمهشده از اسامه بن لادن را در دسترس قرار میدهد. اولین شماره این نشریه در ماه ژوئیه ۲۰۱۰ منتشر شد.[۴][۵] مقالات مختلف در شماره دوم، حملات تروریستی در خاک ایالات متحده را تشویق میکرد و پیشنهاد میکرد که پیروان [این گروه] در رستورانی در واشینگتن دی سی آتش بگشایند یا از وانت پیکاپ برای «زیر گرفتن» عابران پیاده استفاده کنند.[۶]
شماره ماه اکتبر ۲۰۱۰ این نشریه شامل مقالهای به قلم سمیر خان بود که در آن نوشته بود: «من به خیانتکاری به آمریکا افتخار میکنم».[۷] سمیر خان در روز ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۱، در حمله پهپادی هدفمند آمریکا در یمن کشته شد.[۸]
هدف
هدف این نشریه، اطلاعرسانی و ترغیب مخاطبان متعهد از طریق توزیع ارتباطات داخلی به نام «تبلیغات خودکار» برای تقویت روحیه، کاهش مخالفتها یا توجیه و مشروعیت بخشیدن به یک حمله یا آموزه بحثبرانگیز است. همچنین از آن برای هدف قرار دادن مخاطبان غیرمتعهد استفاده میشد تا در نهایت همفکری و حمایت آنها را جلب کند؛ بنابراین، سازمان القاعده در شبهجزیره عربستان این توانایی را دارد که موجودیت و اقداماتش را دقیقاً همانطور که میخواهد، ارائه دهد. پیام کنترلشده از بررسی دقیق رسانههای محلی و بینالمللی فاقد محدودیت است.
بروس ریدل از نهاد بروکینگز این مجله را اینگونه توصیف کرد: «بهوضوح برای جهادگرایان مشتاق در ایالات متحده یا بریتانیا که ممکن است قاتل بعدی فورت هود یا بمبگذار میدان تایمز باشند، در نظر گرفته شده است.»[۹] میشل شپرد، نویسنده کتاب «کودک گوانتانامو» و خبرنگار تورنتو استار، آن را امتداد مجله آنلاین عربی «صدای الملاحم» (پژواک نبرد) توصیف کرد.[۱۰]
تصور بر این بود که این مجله کار انور العولقی، روحانی انگلیسیزبان و رهبر القاعده مستقر در یمن، باشد. العولقی در «فهرست افراد دستگیری یا کشتن» ایالات متحده قرار داشت.[۱۱][۱۲][۱۳][۱۴] سرمقالهای از العولقی با عنوان «روح ما فدای تو باد» در شماره اول نشریه منتشر شد.[۱۵] در این مقاله، العولقی خواستار حمله به همه افراد، از جمله تمام اهداف مرتبط با غرب شد که به پیامبر اسلام، محمد، افترا زده بودند.[۱۶]
این مجله بیان داشت که عنوانش از آیهای در قرآن گرفته شده است: «مؤمنان را به جنگ ترغیب کن» و خود را «هدیهای ویژه به امت اسلامی»[۱۰] توصیف کرد. این مجله اولین بار توسط مؤسسه SITE به صورت آنلاین «کشف» شد. وقتی اولین شماره نشریه منتشر شد، یک خطای فنی مانع از بارگذاری صحیح اکثر صفحات مجله شد.[۱۴]
این نشریه خوانندگان خود را تشویق کرد تا مطالب خود را برای انتشار ارسال کنند: «ما همچنین از خوانندگان خود میخواهیم و آنها را تشویق میکنیم تا با ارسال مقالات، نظرات و پیشنهادات خود به ما کمک کنند.»[۱۵] افراد دخیل در آمادهسازی نشریه، به راحتی قادر بودند از منابع متعدد شخص ثالث (عکس، فیلم و غیره) برای ایجاد محتوا استفاده کنند. استفاده از رسانههای جمعی همچنین میتوانست منجر به دستکاری محتوا شود. جدایی فرم و محتوای رسانه و سپس توانایی «ترکیب» محتوا با کمترین تلاش، توانایی ایجاد مطالب ارائه شده متقاعدکنندهای را داشت که توجه مخاطبان مورد نظر را به خود جلب میکرد.
این نوع از جمعسپاری در ایجاد انگیزه در افراطگرایان مؤثر بوده است. به عنوان نمونه، محمد عثمان محمد که در توطئه بمبگذاری در مراسم روشن کردن درخت کریسمس پورتلند در سال ۲۰۱۰ دست داشت، پیش از این در مجله انگلیسیزبان دیگری به نام «خاطرات جهاد» مطلب منتشر کرده بود.[۱۷]
مضامین رایج
جهاد دفاعی
اعلامیههایی برای مسلمانان صادر شد تا در دفاع از محمد، خانواده، عدالت و امت خود قیام کنند. القاعده در شبه جزیره عربستان، بمباران یمن توسط آمریکا و هدف قرار دادن قاطعانه زنان و کودکان را منتشر کرد؛ بنابراین آنها از این بمباران ادعایی به عنوان توجیهی برای حمله عمر الفاروق به عنوان انتقام استفاده کردند. «القاعده میگوید خشونت فقط انتقام بیعدالتیهای غرب است و اسلام این موضع را تأیید میکند.»
دعوت به جهاد فردی
مقالات مجله اینسپایر به گونهای طراحی شده بود که خصومت علیه کافران و غرب را تحریک کند. استراتژی جذب نیرو توسط آن ریشه در نظریه توطئه و ایدئولوژی جهاد دفاعی داشت. این مجله انتظارات از جهاد را تشریح میکرد و هم جهاد آشکار و هم جهاد فردی را مورد بحث قرار میداد. در این گزارش استدلال شده بود که درگیری مستقیم با نیروهای آمریکایی یا سفر به خارج از کشور برای جهاد، بهطور فزایندهای دشوار شده است. در نتیجه، جهاد واجب فردی (فرض عین) را به عنوان اقدام ضروری ترویج کرد، در حالی که امت اسلامی از نظر استراتژیک ضعیف باقی ماند.
عملیاتهای بیهدف [sic] که توسط افراد و هستهها در اینجا و آنجا در سراسر جهان، بدون ارتباط بین آنها انجام میشود، دستگاههای اطلاعاتی محلی و بینالمللی را در حالت سردرگمی قرار داده است، زیرا دستگیری اعضای هستههای ناموفق، بر فعالیتهای عملیاتی دیگران که با آنها مرتبط نیستند، تأثیری ندارد.
جهاد منبعباز
اینسپایر «جهاد منبعباز» را ترویج میکرد. این امر از حملات تروریستی سنتی القاعده به حملات ساده توسط افراد با استفاده از اقلام رایج به عنوان سلاح تغییر کرد. شماره تابستان ۲۰۱۰ نشریه توصیه میکرد با استفاده از مواد روزمره، بمبی در زودپز بسازید («چگونه در آشپزخانه مادرتان بمب بسازید»).
شماره پاییز ۲۰۱۰ این نشریه، استفاده از ماشین شخصی برای «زیر گرفتن» مردم در مکانهای شلوغ را تشویق میکرد («ماشین چمنزنی بینظیر»). شماره زمستان ۲۰۱۰ نشریه به بحث در مورد چگونگی منفجر کردن ساختمانها پرداخت. این موارد چند ایدهه ساده را برای حملات تروریستی در اختیار افراد قرار میدادند، بدون اینکه ارتباط مستقیمی با القاعده یا وابستگان آن داشته باشند. سفر به خارج از کشور و دریافت آموزش در اردوگاههای آموزشی القاعده، تهدیدی بسیار بزرگ شده بود و تماس مستقیم با اعضای القاعده، خود عضو و تروریست مشتاق را به خطر میانداخت؛ بنابراین، «جهاد منبعباز» القاعده در شبهجزیره عربستان، حملاتی را بدون حمایت یک جامعه فیزیکی ترویج داد. مارک سیگمن، متخصص برجسته در این زمینه، این پدیده را «جهاد بدون رهبر» توصیف کرد. در حالی که او این تهدید را «خودمحدودکننده» و تهدیدی میدانست که به سرعت از بین میرود، اما مشکلات زیادی در متوقف کردن مهاجمان گرگهای تنها وجود داشت.
«جهاد منبعباز» به عنوان یک تاکتیک ضروری ظهور کرد، زیرا رهبری القاعده در ده سال پس از یازده سپتامبر بهطور پیوسته از اذهان مخفی میشد. با مرگ یا زندانی شدن رهبران، القاعده مجبور شد روشهای جدیدی را برای حمله به دشمنان خود در نظر بگیرد.[۱۸] القاعده ابتدا به «شاخههای فرعی» بر اساس کشور یا منطقه تقسیم شد، سپس به اپراتورهای انفرادی، عمدتاً با قابلیتهای مشکوک، تبدیل شد.[۱۹] اینسپایر به ابزاری مهم برای برند القاعده برای جذب نیرو، اطلاعرسانی و ایجاد انگیزه در این جهادیهای منبعباز تبدیل شد.
اصالت
برخی از محققان، همچون توماس هگهامر (از مؤسسه تحقیقات دفاعی نروژ) و جرت برچمن، استدلال کردند که این مجله نمونهای معمولی از ادبیات آنلاین جهادی است و شایسته نیست رسانهها به آن توجه کنند.[۲۰] هگهامر نوشت که «هیچ چیز جدید یا منحصراً نگرانکنندهای» در مورد محتوای مجله وجود ندارد و ارتباط آن با القاعده در شبهجزیره عربستان احتمالاً ضعیف است: «بدون اطلاعات سیگنالی، تعیین ماهیت دقیق ارتباط بین سردبیران و رهبری القاعده در شبهجزیره عربستان بسیار دشوار است. با توجه به میزان مطالب بازیافتی در اینسپایر، اگر ارتباط القاعده در شبهجزیره عربستان بسیار قوی باشد، تعجب میکنم.»
در حالی که مؤسسه SITE و دستکم یک مقام ارشد دولتی ایالات متحده، مجله اینسپایر را معتبر توصیف کردند، گمانهزنیهایی در وبسایتهای جهادی و جاهای دیگر وجود داشت مبنی بر اینکه این مجله، به دلیل کیفیت پایین آن، ممکن است جعلی باشد.[۲۱] این نظریه، به ویژه توسط مکس فیشر، نویسنده نشریه آتلانتیک، مورد حمایت قرار گرفت.[۲۲] فیشر پنج دلیل را برای گمان به جعلی بودن این نشریه فهرست کرد.[۲۲] به گفته فیشر، فایل PDF که حاوی اولین شماره این نشریه بود، حاوی یک ویروس رایانهای بود. فیشر خاطرنشان کرد که این مجله حاوی مقالهای از ابومصعب السوری است و خاطرنشان کرد که السوری از سال ۲۰۰۵ در گوانتانامو زندانی بوده است و اینکه آیا او واقعاً با القاعده مرتبط بوده است یا خیر، همچنان نامشخص است. مقاله منسوب به السوری آغاز یک سری مطالب بود که در ۵ شماره بعدی مجله اینسپایر منتشر شد. این گزیدهها همگی از ترجمهای از کتاب «ندای مقاومت اسلامی جهانی» نوشته ابومصعب السوری که در سال ۲۰۰۸ در زندگینامه او منتشر شد، کپی برداری شدهاند.[۲۳]
پیتر برگن، تحلیلگر امنیت ملی CNN، در روز ۳۱ مارس ۲۰۱۱، ستون روحانی یمنی-آمریکایی، انور العولقی، از رهبران القاعده در شبهجزیره عربستان، را در پنجمین شماره خود مورد بحث قرار داد و آن را «یک نشریه جذاب مبتنی بر وب، پر از عکس و گرافیک که بهطور غیرمعمول برای یک ارگان جهادی، به زبان انگلیسی محاورهای نوشته شده است» توصیف کرد.
مخاطب
اینسپایر یک نشریه تروریستی منحصر به فرد است، زیرا به جای انتشار استدلالهای ایدئولوژیک کلی برای مسلمانان، مخاطبان خاص خود را هدف قرار میدهد. مطالعات در زمینه تروریسم نشان داده است که بیشتر حملات تروریستی اسلامی در غرب توسط مردان تحصیلکرده ساکن غرب با میانگین سنی ۲۶ سال انجام گرفته است.[۲۴] القاعده در شبه جزیره عربستان نیز از این موضوع آگاه است و مجله اینسپایر، این گروه جمعیتی را هدف قرار میدهد.
یک نمونه، استفاده از تصاویر و متن در عملیات ابیَن در نسخه پاییز ۲۰۱۰ است. این تصاویر مربوط به عملیاتهایی است که علیه نیروهای یمنی در ایستهای بازرسی، کمینهای پایگاهها، انفجارها و «پاکسازی خیابانها» (کشتن دشمن) انجام شده است. عکسها، تصاویری از اقدامات انجام شده توسط افراد مجاهد علیه افراد مرتد را نشان میدهند. زیرنویسها داستان پیروزی رزمندگان مقدس را با تلفات کم روایت میکنند. تصاویر و متن، داستانی از شکستناپذیری و مغلوب ساختن نیروهای ویژه یمن را به تصویر میکشد.
جستارهای وابسته
برای مطالعه بیشتر
- Does Anyone Take These Al-Qaeda Magazines Seriously? publicintelligence.net, ۲۳ نوامبر ۲۰۱۰
منابع
- ↑ Goodman, J. David (30 September 2011). American Who Waged 'Media Jihad' Is Said to Be Killed in Awlaki Strike. New York Times
- ↑ “Inspire Magazine: A Staple Of Domestic Terror” بایگانیشده در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine Anti-Defamation League, 22 April 2013
- ↑ "The al-Qaeda Brand Died Last week". Forbes. 6 September 2011. Retrieved 7 September 2011.
- ↑ "Al-Qaida launches English-language e-zine". United Press International. Archived from the original on 4 July 2010. Retrieved 1 July 2010.
- ↑ Marc Ambinder (30 June 2010). "Al Qaeda's First English Language Magazine Is Here". Atlantic magazine. Archived from the original on 3 July 2010.
- ↑ “Al Qaeda English Magazine Calls for Terror Attacks in the U.S.” بایگانیشده در ۸ اکتبر ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine Anti-Defamation League, 13 October 2010
- ↑ “Samir Khan: American Blogger and Al Qaeda Propagandist” بایگانیشده در ۸ اکتبر ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine Anti-Defamation League, 13 October 2010
- ↑ "Two U.S. -Born Terrorists Killed in CIA-Led Drone Strike". Fox News. 30 September 2011. Archived from the original on 30 September 2011.
- ↑ "How to Make Bomb in Kitchen of Mom' Featured in Al Qaeda's 1st English Magazine". Fox News. 1 July 2010.
- 1 2 Michelle Shephard (29 June 2010). "Al Qaeda branch inspired to launch English magazine". Toronto Star. Archived from the original on 4 July 2010. Retrieved 1 July 2010.
- ↑ "'How to Make Bomb in Kitchen of Mom' Featured in Al Qaeda's 1st English Magazine". Fox News. 1 July 2010. Archived from the original on 4 July 2010. Retrieved 1 July 2010.
- ↑ "Al Qaeda launches English language magazine". CNN. 1 July 2010. Archived from the original on 25 October 2012. Retrieved 1 July 2010.
- ↑ Matt Apuzzo, Adam Goldman (1 July 2010). "Al-Qaida to launch English propaganda newspaper". Archived from the original on 6 July 2010. Retrieved 1 July 2010.
- 1 2 Richard Spencer (1 July 2010). "Al-Qaeda newspaper: Make a bomb in the kitchen of your mom". The Daily Telegraph. London. Archived from the original on 4 July 2010. Retrieved 1 July 2010.
Al-Qaeda has opened a new front in war on the West, launching its own English-language Internet newspaper, which features articles such as "Make a Bomb in the Kitchen of Your Mom"
- 1 2 "Terror Magazine Aims At Western Jihadists". Sky News. Archived from the original on 17 October 2012. Retrieved 1 July 2010.
- ↑ “Al Qaeda Releases First-Ever English Terror Magazine” بایگانیشده در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine Anti-Defamation League, 15 July 2010
- ↑ "Somali-American Arrested for Attempting to Bomb Oregon Christmas Tree Lighting Ceremony". ADL. Archived from the original on 8 April 2014. Retrieved 7 April 2014.
- ↑ "The al-Qaeda Brand Died Last Week". Forbes. 6 September 2011. Retrieved 7 September 2011.
- ↑ Daniel Freedman (26 September 2011). "Al-Qaeda's Dumbest Terrorists". Forbes. Retrieved 7 September 2011.
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامhegghammerوارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ Marc Ambinder (1 July 2010). "So Is it an Inspired Parody?". Atlantic magazine. Archived from the original on 4 July 2010. Retrieved 1 July 2010.
What's to make of Al Qaeda's first foray into the English-language magazine publishing business? To a lot of folks here, including our publisher, it reads almost like an Onion parody.
- 1 2 Max Fisher (1 July 2010). "5 Reasons to Doubt Al-Qaeda Magazine's Authenticity". Atlantic magazine. Archived from the original on 2 July 2010.
- ↑ "Al-Qaeda Military Strategist Abu Mus'ab Al-Suri's Teachings on Fourth-Generation Warfare (4GW), Individual Jihad and the Future of Al-Qaeda". 22 June 2011. Retrieved 11 February 2012.
The articles by Al-Suri in Inspire have actually been taken word for word and translated directly from Brynjar Lia's 2008 book about him, Architect of Global Jihad. In the book, Lia, a research professor at the Norwegian Defense Research Establishment, included an English translation of two key chapters from Al-Suri's The Global Islamic Resistance Call. All the articles are part of a series titled "The Jihadi Experiences [The Schools of Jihad]."
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامMarc Sagemanوارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).