اینوکوما نوریتوشی

اینوکوما نوریتوشی، یک سرگرد چپ از گارد امپراتوری که در اوایل دوره ادو بود که ملکی به ارزش ۲۰۰ ککو در اختیار داشت. نوریتوشی رئیس خاندان اینوکوما، شاخه‌ای از خانوادهٔ یاماشینا بود که در دوره ادو به خانواده‌های مختلف دایمیو داده می‌شد. نوریتوشی به عنوان یک «مرد خوش‌قیافه بی‌نظیر» مشهور بود که یادآور شاعر آریوارا نو ناریهیرا و هیکارو گنجی قهرمان داستان گنجی بود. مدل مو و نحوه بستن اوبی او به «اینوکوما-یو» (مانند گراز) معروف بود و در کیوتو آنقدر محبوب بود که به سرعت رواج پیدا کرد. او همچنین سابقه طولانی در زن‌بارگی داشت و به عنوان «بی‌بندوبارترین اشراف‌زاده» شناخته می‌شد. در فوریه 1607، او ناگهان توسط امپراتور بخشیده شد و به اوساکا گریخت، جایی که شایعاتی مبنی بر رابطه او با زنان درباری پخش شد. حتی پس از بازگشت به کیوتو، رفتار او بهبود نیافت و بسیاری از اشراف‌زادگان را به محل اقامت خود دعوت کرد و با زنان درباری به روابط نامشروع پرداخت.

نوریتوشی به عنوان یکی از دست نشاندگان نزدیک امپراتور، ناینشو، به امپراتور گویوزی خدمت می‌کرد، اما در هنر نیز تبحر داشت، در نایشیدوکورو کاگورا کوتو می‌نواخت و اشعاری را به مجامع شعر واکای ​​امپراتور ارائه می‌داد. او علاوه بر رونویسی دفتر خاطرات تاکایاسو واشیو با نام "نیسویی-کی"، به دستور امپراتوری، شاهزاده ماساهیتو را در سفرهای زیارتی‌اش به ایشیاما-درا و می-درا همراهی می‌کرد و همچنین به عنوان فرستاده شینجو تومون-این در قلعه فوشیمی با توکوگاوا ایه‌یاسو ملاقات کرد.

ظاهر زیبای او اغلب با هیکارو گنجی، شخصیت اصلی داستان گنجی مقایسه می‌شد. او دائماً به همسران دیگران و زنان درباری نزدیک می‌شد و روابط نامشروع برقرار می‌کرد. وقتی امپراتور گویوزی از داستان او باخبر شد، در سال ۱۶۰۷ با حکم امپراتوری از دربار کیوتو طرد و از کیوتو تبعید شد.

او سرانجام دوباره به کیوتو بازگشت، چند همدست جمع کرد و زندگی‌ای مملو از روابط جنسی نامشروع را آغاز کرد. طولی نکشید که یک گروه بزرگ عیاشی تشکیل شد، از جمله کاسان نو این تاداناگا (花山院 忠長 かさんのいん ただなが）، سرلشکر چپ گارد امپراتوری، که «هیروهاشی نو تسوبونه» 広橋局، زن مورد علاقه امپراتور گویوزی، را اغوا کرده بود.

در سال ۱۶۰۹ (کیچو ۱۴) بود که خبر این گروه به امپراتور گویوزی رسید. امپراتور خشمگین، مجازات اعدام را برای همه آنها درخواست کرد. وقتی حقیقت آشکار شد، نوریتوشی به سرعت به کیوشو رفت و قصد فرار به کره (کشور) را داشت. گفته می‌شود که او در قلمرو هیوگا (میازاکی امروزی) پنهان شده بود.

با این حال، با وجود این همه افراد درگیر، اعدام همه باعث سردرگمی زیادی می‌شد. علاوه بر این، در آن زمان، مجازات اعدام مجازاتی برای اشراف نبود. در نتیجه، شوگون‌سالاری ادو، که اختیارات تحقیقاتی داشت، جلسه‌ای بین اولین شوگون، آیه یاسو، و کیوتو شوشیدای (معاون فرماندار کیوتو) برگزار کرد. فقط دو نفر از سردسته‌ها، نوریتوشی و دندانپزشک دربار امپراتوری، کانیاسو بیکو، به اعدام محکوم شدند.

بقیه به ایوو جیما، قلمرو ماتسومائه در ازو، یا جزیره نیجیما در ایزو تبعید شدند. این واقعه به عنوان حادثه اینوکوما شناخته شد.^[۱]

در ژوئیه ۱۶۰۹، حادثه اینوکوما، توطئه‌ای بین پنج بانوی درباری و هفت اشراف‌زاده درباری، از جمله کاراسومارو میتسوهیرو 烏丸 光広 からすまる みつひろ، آشکار شد. در طول تحقیقات، مشخص شد که نوریتوشی این عیاشی‌ها را تسهیل می‌کرده است. امپراتور گویوزی خشمگین، وظیفه رسیدگی به این موضوع را به شوگون‌سالاری سپرد. در ۴ اوت همان سال، شوگون‌سالاری دستور دستگیری نوریتوشی را در سراسر کشور صادر کرد و به او دستور اکید داد که پس از دستگیری، او را به شوشیدای کیوتو تحویل دهند. نوریتوشی از ترس پیگرد قانونی شوشیدای، به تحریک اودا یوریناگا، عضو کابوکی‌مونو (باند خلافکار) در آن زمان، به استان‌های غربی گریخت. برخی می‌گویند که او حتی اقدام به تبعید به کره (کشور) کرد. با این حال، اواخر همان ماه، در حالی که در ولایت هیوگا پنهان شده بود، توسط ملازمش، آشو، مورد خیانت قرار گرفت و توسط تاکاهاشی موتوتانه، ارباب قلعه نوبئوکا، دستگیر شد. در ۱۶ سپتامبر، او را در قفسی تا کیوتو اسکورت کردند. او در نیجو زندانی شد و در ۱۷ اکتبر در معبد جوزنجی 上善寺 じょうぜんじ با گردن زدن اعدام شد. او در سن ۲۷ سالگی درگذشت.

حادثه اینوکوما کنترل شوگون‌سالاری بر اشراف را افزایش داد و منجر به تصویب قوانین دربار امپراتوری و اشراف شد.^[۱]