این‌فیرتل
این‌ویرتل
Innviertel | |
|---|---|
منطقه تاریخی | |
 | |
| کشور | اتریش (سابقاً بایرن) |
| ایالت | اوبراسترایش |
| مساحت | |
| • کل | ۲۲۵۰ کیلومتر مربع (۸۷۰ مایل مربع) |
این‌فیرتل (به آلمانی: Innviertel) یکی از چهار منطقه تاریخی بزرگ در ایالت اوبراسترایش اتریش است که تا پیش از معاهده تشن در سال ۱۷۷۹ میلادی، بخشی جدایی‌ناپذیر از قلمرو بایرن محسوب می‌شد. این منطقه که در زبان اداری "این‌کرایس" نیز نامیده می‌شود، از شمال و غرب به رودخانه این و از جنوب به ایالت زالتسبورگ محدود می‌گردد. پیوندهای فرهنگی و تاریخی عمیق این ناحیه با بایرن، هنوز در گویش محلی و سنت‌های مردم آن مشهود است.
پیشینه سیاسی و حاکمیت بایرن
برای قرن‌های متمادی، این‌فیرتل تحت حاکمیت دوک‌نشین و سپس انتخابگرنشین بایرن قرار داشت و به عنوان بخشی از "بایرن علیا" شناخته می‌شد. در ساختار سیاسی آن زمان، بسیاری از اشراف و صومعه‌های منطقه از حق بی‌واسطگی برخوردار بودند که به آن‌ها اجازه می‌داد مستقیماً با امپراتور در ارتباط باشند[۱]. مسائل مالی و نظامی این قلمرو در مجلس بایرن مطرح می‌شد و این منطقه یکی از منابع مهم تأمین نیروی انسانی برای ارتش‌های بایرن در جنگ‌های مذهبی و جانشینی بود.
انتقال حاکمیت به اتریش
تغییر سرنوشت‌ساز در تاریخ این منطقه طی جنگ جانشینی بایرن رخ داد. پس از شکست بایرن، طبق مفاد معاهده تشن در سال ۱۷۷۹، این قلمرو به امپراتوری هابسبورگ واگذار شد[۲]. اگرچه در دوران جنگ‌های ناپلئونی و بر اساس معاهده شون‌برون، بایرن موفق شد برای مدت کوتاهی دوباره بر این منطقه تسلط یابد، اما در نهایت با توافقات کنگره وین و معاهده مونیخ در سال ۱۸۱۶، این‌فیرتل برای همیشه به عنوان بخشی از اتریش تثبیت شد و از ساختار اداری مجلس بایرن جدا گردید.
جغرافیا و ساختار شهری
این‌فیرتل منطقه‌ای حاصلخیز و تپه‌ای است که بخش مهمی از تولیدات کشاورزی اتریش علیا را تأمین می‌کند. سه شهر اصلی این منطقه شامل برونو آم این، رید ایم این‌کرایس و شرڈنگ هستند که هر کدام دارای بافت تاریخی ارزشمندی می‌باشند. رودخانه‌های این و زالتساخ مرزهای طبیعی این منطقه را شکل می‌دهند و در گذشته نقش مهمی در تجارت نمک و چوب ایفا می‌کردند که عواید آن تحت نظارت نهادهای بی‌واسطگی و حاکمان محلی قرار داشت.
فرهنگ و میراث مذهبی
تأثیرات دوران طولانی حاکمیت بایرن در معماری باروک صومعه‌ها و کلیساهای منطقه به وضوح دیده می‌شود. صومعه رایشرسبرگ یکی از کانون‌های فرهنگی و مذهبی است که نفوذ سیاسی آن در مجلس‌های محلی دوران امپراتوری مقدس روم بسیار چشمگیر بود. امروزه این‌فیرتل به دلیل سنت‌های آبجوسازی و میهمان‌نوازی خاص خود شهرت دارد و همچنان به عنوان پلی فرهنگی میان سنت‌های بایرن قدیم و هویت ملی اتریش مدرن عمل می‌کند[۳].
جستارهای وابسته
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Allmannsberger-Nietsche, Roger Michael (2006). Das südliche Innviertel (Historischer Atlas von Bayern). Kommission für Bayerische Landesgeschichte. p. 45. ISBN 978-3769668513.
- ↑ Neuhold, Thomas (2024). Innviertel und Hausruckviertel: Orte der Erinnerung. Pustet. p. 12. ISBN 978-3702511975.
- ↑ Wurster, Herbert (1999). Der untere Inn als Grenze und Brücke zwischen Bayern und Österreich. Heimat am Inn. p. 68.